Άνθρωποι από καλαμπόκι

Κανένα σπίτι χωρίς ρεύμα στο Π. Φάληρο

2012-01-19T10:56:00.001+02:00

Πολιτική εκδήλωση στό Π.Φάληρο

ενάντια στα χαράτσια και στις πολιτικές που εξαθλιώνουν και εξοντώνουν τις κοινωνίες,Πέμπτη 19 Γενάρη,7.30μμ,Πνευματικό Κέντρο-Αγ.Βαρβάρας 24(ύψος λ.Αμφιθέας και ρέμα Πικροδάφνης),Παλαιό Φάληρο

ΚΑΝΕΝΑΣ ΚΑΤΟΙΚΟΣ ΣΤΟ ΠΑΛΑΙΟ ΦΑΛΗΡΟ ΧΩΡΙΣ ΡΕΥΜΑ

ΨΗΦΙΣΜΑ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΑ ΧΑΡΑΤΣΙΑ

Ζούμε σε εποχές που η ανέχεια χτυπάει κάθε σπίτι,σε κάθε γειτονιά .

Κατακτήσεις χρόνων αναιρούνται σε μια νύχτα,η ανεργία καλπάζει,οι μισθοί μειώνονται ,τα πάντα ακριβαίνουν.

Οι μικρομεσαίες επιχειρήσεις κλείνουν η μιά πίσω απ τήν άλλη και η ανεργία κτυπάει κόκκινο(20% επίσημα).

Σ΄αυτά τα πλαίσια και προκειμένου να προστατευθούν οι τράπεζες και οι κεφαλαιούχοι πιστωτές,το κράτος επιλέγει εδώ και μήνες να μας επιβάλλει ένα μπαράζ νέων φόρων και χαρατσιών.Σε όλα αυτά έρχεται να προστεθεί ένας ακόμη κεφαλικός άδικος φόρος.

Το πιό πρόσφατο και όχι τελευταίο απ΄ότι φαίνεται επεισόδιο,είναι η επιβολή του χαρατσιού για τα ακίνητα μέσω των λογαριασμών της ΔΕΗ.

Ήδη πολλοί συμπολίτες μας αδυνατούν να πληρώσουν τους ήδη φουσκωμένους λογαριασμούς της ΔΕΗ.Σύμφωνα με ανακοινώσεις της ίδιας της ΔΕΗ,εκατοντάδες χιλιάδες νοικοκυριά είναι σε αδιέξοδο.

Θεωρούμε ότι το ποτήρι ξεχείλισε.

Πρέπει να σταθούμε ενάντιοι σε μέτρα που μας εξωθούν στην εξαθλίωση και που διαλύουν την κοινωνία μας.Δεν μπορούμε και δεν θέλουμε να σκύβουμε το κεφάλι πλέον.Δεν μπορούμε και δεν θέλουμε να πληρώνουμε χαράτσια για να ξελασπώνονται οι τραπεζίτες και οι πολιτικοί προστάτες τους σε Ευρωπαϊκή Ενωση και Ελλάδα.

Το ηλεκτρικό ρεύμα είναι βασικό κοινωνικό αγαθό και αναφαίρετο δικαίωμα κάθε συμπολίτη μας ,όπως είναι να έχεις στέγη,τροφή,υγεία,παιδεία.

Δεν θα υποκύψουμε.Θα αντισταθούμε με ΚΑΘΕ ΜΕΣΟ ,σε κάθε εκβιασμό που το μετατρέπει σε είδος πολυτελείας.

ΑΠΑΙΤΟΥΜΕ από όλες τις δημοτικές παρατάξεις

-να στηρίξουν νομικά και υλικά αγωγές ενάντια στην ΔΕΗ για διακοπές του ρεύματος ,χωρίς αστερίσκους και διαχωρισμούς

-να στηρίξουν έμπρακτα ενέργειες:

α/αποτροπής διακοπών ρεύματος και

β/επανασυνδέσεων σε ήδη κομμένα

Ενας είναι ο στόχος μας και θα κάνουμε τα πάντα για να τον πετύχουμε:

ΚΑΝΕΝΑ ΣΠΙΤΙ χωρίς ρεύμα!

ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΚΑΤΟΙΚΩΝ -ΠΟΛΙΤΩΝ ΠΑΛΑΙΟΥ ΦΑΛΗΡΟΥ

alpolfaliro@gmail.com

Απάντηση στον Τέρενς Κουίκ

2012-01-19T10:54:00.002+02:00

ΓΡΑΦΕΙΣ ή ΦΩΝΑΖΕΙΣ ΣΥΝΗΘΩΣ ΣΕ ΚΑΠΟΙΟΝ ΠΟΥ ΕΠΙΛΕΓΕΙΣ ,"ΣΚΟΠΙΜΑ" ΓΙΑ ΝΑ ΑΚΟΥΣΕΙ ΚΑΙ Ο ΑΛΛΟΣ ΟΤΑΝ ΠΡΟΚΕΙΤΑΙ ΓΙΑ ΤΟ ΙΔΙΟ ΖΗΤΗΜΑ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΙΔΙΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΠΟΥ ΠΡΟΚΥΠΤΟΥΝ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΡΓΟΔΟΤΙΚΗ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑ ΣΕ ΒΑΡΟΣ ΑΜΕΤΡΗΤΩΝ ΣΥΝΑΝΘΡΩΠΩΝ ΜΑΣ(αλλάζει καί μεγαλώνει εφιαλτικά η λίστα καί ο κατάλογος τών θυμάτων καθημερινά γύρω μας) ....

ΚΑΝΕΙΣ ΔΕΝ ΕΞΑΙΡΕΙΤΑΙ(ΟΥΤΕ ΕΣΥ,ΟΥΤΕ ΕΓΩ,ΚΑΝΕΙΣ!),Η ΙΔΙΑ ΕΡΩΤΗΣΗ ΛΟΙΠΟΝ .....

ΚΑΙ ΣΕ ΣΕΝΑ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΤΡΕΜΗ,ΣΤΟΝ ΠΡΕΤΕΝΤΕΡΗ,ΣΤΟΝ ΚΑΨΗ ΚΑΙ ΣΤΑ ΥΠΟΛΟΙΠΑ "ΟΝΟΜΑΤΑ" ΤΗΣ ΕΣΤΑΙΗΤ -ΕΛΙΤ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΙΑΣ(?) ΠΟΥ ΣΙΩΠΟΥΝ ΣΥΝΕΝΟΧΑ ή ΣΥΓΚΑΛΥΠΤΟΥΝ ΤΙΣ ΑΔΙΚΙΕΣ,ΤΗΝ ΒΙΑ ΚΑΙ ΤΙΣ ΑΥΘΑΙΡΕΣΙΕΣ ΤΩΝ ΑΦΕΝΤΙΚΩΝ ΤΟΥΣ....

Τέρενς Κουϊκ(ή όπως αλλιώς σέ λένε),

Δέν είδα τήν εκπομπή σου,δέν τά παρακολουθώ όλα,δέν άκουσα τί μού απάντησες,εγώ συνεχίζω νά αναρωτιέμαι καί επειδή λές πώς "δέν μασάς τά λόγια σου" ,δέν μού εξηγείς μέ σαφήνεια (εννοείται πώς ούτε σέ "ανακρίνω",ούτε απαιτώ νά "απολογηθείς") ποιά είναι η δική σου θέση ή κρίση γιά τήν αυταρχική στάση τού εργοδότη Γιώργου Κουρή(ναί τού ίδιου προσώπου πού είναι μέτοχος στό κανάλι πού δουλεύεις) πού απέναντι στά αιτήματα καί διεκδικήσεις τών απλήρωτων εργαζομένων σέ "Αλτερ","Αυριανή" καί "Φίλαθλο" δέν ντρέπεται νά τούς αντιμετωπίζει απαξιωτικά μέ ψέμματα καί συκοφαντίες γιά "λαϊκή κατανάλωση" (πές-πές κάτι από τήν λάσπη θά μείνει).

Αυτήν τήν στιγμή τής ανασύνταξης καί ολομέτωπης επίθεσης τού κεφαλαίου στόν εργασιακό χώρο(δημόσιο καί ιδιωτικό) οι εργαζόμενοι τού σταθμού "Αλτερ" κάνουν έναν συλλογικό οργανωμένο αγώνα γιά τά δεδουλευμένα τους καί τίς τεράστιες αδικίες σέ βάρος τους.Μέ λίγα λόγια τίς λανθασμένες επιλογές καί χειρισμούς τών μεγαλοεκδοτών καί καναλαρχών στά ΜΜΕ δέν θά τά πληρώσουν μέ φτώχεια,εξαθλίωση,απολύσεις ,απειλές,εκβιαστικές τρομο-συμβάσεις καί πείνα οι εργαζόμενοι συναδελφοί σου(βλέπε Ελευθεροτυπία)καί σέ αυτό,νά μέ συμπαθάς,κρίνω ότι δέν απαντάς επί τής ουσίας καί διαφεύγεις παραπέμποντας με στά υπόλοιπα δημοσιογραφικά συγκροτήματα αναφέροντας μου ονόματα τής "ελίτ-δημοσιογραφίας" τά οποία φυσικά έχουν μεγάλη ευθύνη γιατί περνάνε αδιάφοροι καί αμέτοχοι δίπλα από τούς πεσμένους,εκμεταλλευόμενους καί τσακισμένους από τήν εργοδοτική βαρβαρότητα, συνεργάτες καί συναδέλφους τους στόν ίδιο χώρο πού εργάζονται.

Αφού τό θέλεις όμως έτσι(προσπαθείς νά "στρίψεις" αποφεύγοντας τήν σύγκρουση μέ τό ερώτημα καί τήν επικαιρότητα ενός μαζικού αγώνα στό "Αλτερ") ,είναι αυτονόητο η απεύθυνση πρός τό προσωπό σου νά είναι η ίδια καί στούς μεγαλοδημοσιογράφους πού αναφέρεις καί μήν ανησυχείς...κανείς δέν θά εξαιρεθεί όταν βάζει τό ατομικό του συμφέρον πάνω από τήν αλληλεγγύη τής κοινότητας ή τά προβλήματα τού εργασιακού κλάδου τών οποίων συμμετέχει.Οποιος έχει στόχο νά βγάλει "φράγκα" καί νά κάνει "καριέρα" τήν ώρα πού πέφτουν κορμιά στούς δρόμους είναι θλιβερός ,θά μείνει απελπιστικά μόνος του καί η ιστορία γρήγορα θά τόν ξεπεράσει καί δέν θά τόν λυπηθεί ....

Θέλω νά πιστεύω(κι αυτή είναι η "σημαία" μας κι η τιμή μας) πώς τήν δύσκολη ώρα γιά τούς ΠΟΛΛΟΥΣ ΕΩΣ ΑΜΕΤΡΗΤΟΥΣ γύρω μας ,θά αντισταθούμε μέ τό όποιο κόστος καί δέν θά διαλέξουμε λάθος μέρος προσχωρώντας στό όνομα τής ατομικής ανασφάλειας καί αβεβαιότητας ,στούς..... λίγους(Κουρής,Μπόμπολας,Τεγοπούλου κά) πού είναι λίγοι,μικροί έως κενοί σέ ψυχή καί ανθρωπιά......

Αλληλεγγύη καί συμπαράσταση σέ όλους τούς απλήρωτους εργαζόμενους καί απολυμένους μισθωτούς πού αντιστέκονται δυναμικά στίς φασίζουσες συμπεριφορές τών αφεντικών

Παπαδόπουλος Παναγιώτης(Κάϊν)-απλήρωτος καί απολυμένος μισθωτός σκλάβος

μεμονωμένο άτομο από τό αναρχικό κίνημα

erozer2000@yahoo.gr

ΔΕΝ ΕΙΣΑΙ ΜΟΝΟΣ ΣΟΥ ΣΤΟ ΠΑΛΑΙΟ ΦΑΛΗΡΟ ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΤΑ ΝΥΧΙΑ ΚΑΙ ΣΤΑ ΔΟΝΤΙΑ ΤΗΣ ΣΥΣΤΗΜΙΚΗΣ ΚΡΙΣΗΣ

2012-01-13T10:39:00.001+02:00

Σάββατο 14/1,11.00πμ,γωνία Αγ.Αλεξάνδρου και Αλκυόνης,Παλαιό Φάληρο,παρέμβαση-ενημέρωση για το δικαίωμα της άρνησης στο χαράτσι που προκαλεί ηλεκτροπληξία και σε κάθε αντικοινωνικό μέτρο και φόρο

Η σημερινή συνέλευση της πρωτοβουλίας κατοίκων Παλαιού Φαλήρου "χωρίσθηκε" σε ομάδες αλληλεγγύης που θα κάνουν πράξη τους τομείς του κοινωνικού παντοπωλείου και ιατρείου,της εγκατάστασης των αστέγων της περιοχής σε επιλεγμένους χώρους του δήμου μας,την δημιουργία ιστοσελίδας για την καλύτερη επικοινωνία με τον κόσμο της ανυπακοής καί αντίστασης στην εξουσιαστική-οικονομική βαρβαρότητα, αλλά και της προσεχούς εκδήλωσης(στα τέλη του μήνα)με ανταλλακτικό παζάρι και συλλογική κουζίνα.

Στο συνολό της η συνέλευση της πρωτοβουλίας κατοίκων Παλαιού Φαλήρου θα παίρνει τις αποφάσεις για πολιτικές δράσεις,εκδηλώσεις-συζητήσεις,πολιτιστικά δρώμενα ως ελάχιστη προσπάθεια για την ενεργοποίηση και συμμετοχή των συμπολιτών μας στον δημόσιο διάλογο και δράση ενάντια στον φόβο,στην αδράνεια,στον ατομισμό και στην απελπισία που προωθεί με όλο περισσότερη βία και καταστολή ο κατοχικός στρατός εξουσιαστών και κεφαλαίου.

ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ-ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑ

Τό Σάββατο 14 Γενάρη,στίς 11.00πμ,μπροστά στην εκκλησία τού Αγ.Αλέξανδρου(συμβολή Αγ.Αλεξάνδρου καί Αλκυόνης)θα γίνει παρέμβαση-ενημέρωση στους πολίτες του Π.Φαλήρου για το δικαίωμα της άρνησης στο χαράτσι(το αίσχος που επιβάλλεται εκβιαστικά μέσω του λογαριασμού της ΔΕΗ,αύριο μέσω της εφορίας ή άλλου λογαριασμού "κοινωνικής παροχής" ή μέτρου) αλλά και της υπεράσπισης του δικαιώματος να έχουν ρεύμα οι συμπολίτες μας που βρίσκονται στο ακραίο σημείο επιβίωσης και αδυνατούν να πληρώσουν τα χρήματα της μέτρησης του ηλεκτρικού ρεύματος που για μια ακόμη φορά με το θράσος της αναλγησίας, Κράτος και διοίκηση της ΔΕΗ, αποφάσισαν πρόσφατα την τιμολογιακή του αύξηση!

Καλούμε το δημοτικό συμβούλιο στην επόμενη συνεδριασή του να πάρει θέση αποτροπής κάθε διακοπής της ηλεκτροδότησης για τους παραπάνω λόγους και τους εργαζομένους της ΔΕΗ (παράρτημα λεωφόρου Αμφιθέας,κατάστημα Καλλιθέας)να συμπορευθούν μαζι μας ώστε κανένας στο Π.Φάληρο να μην μείνει χωρίς ρεύμα πολύ περισσότερο τώρα που οι χαμηλές θερμοκρασίες δοκιμάζουν εξοντωτικά τις ευπαθείς και φτωχές ομάδες της κοινωνίας μας

ΤΟ ΗΛΕΚΤΡΙΚΟ ΡΕΥΜΑ ΚΑΙ ΤΟ ΝΕΡΟ ΕΙΝΑΙ ΔΗΜΟΣΙΟ ΑΓΑΘΟ

ΚΑΘΕ ΧΑΡΑΤΣΙ ,ΚΑΘΕ ΑΥΞΗΣΗ ΣΤΑ ΤΙΜΟΛΟΓΙΑ ΤΟΥΣ ΕΙΝΑΙ ΕΝΕΡΓΕΙΕΣ ΠΑΡΑΝΟΜΕΣ,ΕΚΒΙΑΣΤΙΚΕΣ ΚΑΙ ΑΝΤΙΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΕΣ

Κανένας μόνος του απέναντι στην βαρβαρότητα ,στην βία,στην τρομοκρατία και στην εξαθλίωση που απλώνουν κυρίαρχα γύρω μας οι βασανιστές και δυνάστες της ανθρώπινης ζωής και αξιοπρέπειας

Κοινός ταξικός αγώνας με όλους τους/τις εργαζομένους-νες ώστε κανένας δίπλα μας απολυμένος,συνταξιούχος,άνεργος,άρρωστος,κανένας μα κανένας φτωχός και άπορος να μην μείνει χωρίς ηλεκτρικό ρεύμα

Κανένας συνανθρωπός μας που έχει ανάγκη να μην μείνει έξω από την προστασία και κάλυψη της ανθρώπινης αλληλεγγύης

Καμμία συναίνεση στην αντιλαϊκή κοινοβουλευτική ολιγαρχία Παπαδήμου,Παπανδρέου,Καρατζαφέρη και Σαμαρά

ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΠΟΛΙΤΩΝ-ΚΑΤΟΙΚΩΝ ΠΑΛΑΙΟΥ ΦΑΛΗΡΟΥ

akibernitespolities@hotmail.com

,erozer2000@yahoo.gr

ΜΑΚΡΙΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΝΑΡΧΙΚΗ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΟΙ ΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣ ΓΙΑ "ΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΣΗ" ΤΟΥ ΠΕΡΙΚΛΗ ΜΑΝΙΑΤΗ

2011-06-13T08:49:00.001+03:00

Eπειδή πήραμε ένα ανώνυμο μαίηλ μιάς ανύπακτης διεύθυνσης η οποία όσες φορές στείλαμε τήν παρακάτω απάντηση ,επιστρέφει πίσω....

Επειδή σε αυτην εδώ τήν ιστοσελίδα γιά τό ίδιο θέμα προσέξαμε μιά αναλόγου ύφους καί περιεχομένου απάντηση πρός τήν πρωτοβουλία γιά αίμα καί οικονομική αλληλεγγύη στόν Περικλή Μανιάτη....,

είναι ανάγκη νά κάνουμε κάποιες απαραίτητες διευκρινίσεις εξηγώντας, πώς στήν μοναδική συνάντηση(δέν έχουμε σκοπό νά γίνουμε ενοχλητικοί εκτιμώντας τίς δύσκολες ώρες πού περνά ο συντροφός της καί σεβόμενοι τήν όλη ευαίσθητη καί περίπλοκη διαδικασία πού έχει νά αντιμετωπίσει η οικογένεια) πού είχαμε μέ τήν καΜανιάτη στό "Γιώργος Γεννηματάς", ειπώθηκε, πώς εκτός από τήν προτεραιότητα τής αιμοδοσίας θά προσπαθήσουμε νά μαζέψουμε καί ένα ποσό γιά νά συμπληρώσουμε καί τό άλλο μισό τής αλληλεγγύης(τό οικονομικό μέρος)....,

Σέ καμιά περίπτωση δέν θέλουμε νά υποτιμήσουμε ή νά απαξιώσουμε τήν οικονομική κατάσταση τής οικογένειας,ούτε νά εκμεταλλευθούμε τό γεγονός καί αυτό άς μήν φανεί ως απολογία!
Αλλωστε εκμετάλλευση σημαίνει πώς χρησιμοποιείς κάποιον γιά ίδιο όφελος καί συμφέρον,γεγονός πού όχι μόνο δέν ταιριάζει στήν ηθική τής αναρχικής αλληλεγγύης, αλλά ούτε δώσαμε ποτέ από τήν μεριά μας "έδαφος" ,"αφορμή" καί "πρόσχημα" σέ κανέναν νά μάς συκοφαντήσει ή νά "δικαιώσουμε" τίς τυφλές καταγγελίες του ....

Οι προηγούμενες άλλωστε κινήσεις οικονομικής αλληλεγγύης πού κάναμε τά τελευταία χρόνια,όπως γιά τήν οικογένεια τού Λευτέρη Τράλο(πού δολοφονήθηκε από εγκληματική συμμορία ληστών μέσα στό περίπτερο πού εργαζόταν στό Π.Φάληρο),γιά τήν Αγγελική Χατζηδημητρίου(τήν δημοσιογράφο από τήν Χίο πού παραμένει 5 χρόνια "φυτό" μετά τήν επίθεση ιδιωτικού φύλακα μονάδας τής ΔΕΗ στό νησί),γιά τήν οικογένεια Νατζάφι(πού έχασε τό ένα τους παιδί μετά από έκρηξη βόμβας στά Πατήσια καί η κόρη τους έχει ανάγκη επεμβάσεων ώστε νά μήν τυφλωθεί καί στό δεύτερο της μάτι),γιά τήν αποκατάσταση τού περιπτέρου τής Χαρίκλειας Ανανιάδου στήν Θεσσαλονίκη(πού κάηκε κατά τήν διάρκεια επεισοδίων μεταξύ αστυνομικών καί ψευτοαντιεξουσιαστών έξω από τό Αριστοτέλειο)...,είναι οι ξεκάθαρες αποδείξεις αυτού τού αγώνα καί στό άν ποτέ "εκμεταλλευθήκαμε" ανθρώπους καί καταστάσεις.......
Η συντροφικότητα καί η αλληλεγγύη είναι στό αίμα μας!

αναρχική συντροφικότητα καί αλληλεγγύη στόν Περικλή Μανιάτη

Περικλής Μανιάτης -Έκκληση για αίμα

2011-06-09T08:56:00.003+03:00

ΠΕΡΙΚΛΗΣ ΜΑΝΙΑΤΗΣ ,αρκετές μέρες μετά, η "παράπλευρη απώλεια" τής επίθεσης στό αστυνομικό τμήμα Εξαρχείων στίς 14 Μάη εξακολουθεί νά βρίσκεται σέ σοβαρή κατάσταση λόγω τών εγκαυμάτων στό σώμα του
ΕΠΕΙΓΟΝΤΩΣ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΑΙΜΑ
(κάλεσμα σέ κάθε σκεπτόμενο,ευαίσθητο καί ελεύθερο άνθρωπο νά δώσει αίμα εθελοντικά γιά τόν Περικλή Μανιάτη/αιμοδοσία "Γιώργος Γεννηματάς" στήν οδό Μεσογείων ή από κάθε τμήμα αιμοδοσίας νοσοκομείου αναφέροντας μόνο ότι τό δίνει γιά τόν Περικλή Μανιάτη πού βρίσκεται στήν μονάδα Πλαστικής Χειρουργικής στό νοσοκομείο "Γιώργος Γεννηματάς" στήν Αθήνα)

Ισως η πιό επιβεβλημένη στιγμή γιά νά μιλήσεις είναι όταν αντιλαμβάνεσαι τόν κυνισμό,τόν παραλογισμό καί τήν τυφλότητα πού συνεχίζει στήν ίδια συχνότητα μηδενιστικής απαξίωσης τής ανθρώπινης ζωής, παρά τήν τραγική εμπειρία γιά τό κίνημα μέ τούς 4 νεκρούς στήν τράπεζα "Μαρφίν",στίς 5 Μάη τού 2010.
Κάποιοι στερούνται νόησης άρα καί αυτοκριτικής καί εξακολουθούν νά "παίζουν" μέ τά σώματα γύρω τους σάν τήν παιδική αρρώστεια μέ τά πλαστικά στρατιωτάκια ,όταν φιλοεξουσιαστικές δράσεις όπως αυτή στίς 14/5/2011 στήν οδό Καλλιδρομίου στά Εξάρχεια τραυματίζουν τρείς απλούς πολίτες καί τόν ένα απ΄αυτούς τόν 48χρονο εργαζόμενο Περικλή Μανιάτη νά εξακολουθεί νά δίνει τόν δικό του κρίσιμο αγώνα γιά νά διατηρηθεί στήν ζωή,έχοντας "κληρονομήσει" από τό πέρασμα τής "αγωνιστικής δράσης"(εμπρησμός καί έκρηξη ντεπόζιτου αστυνομικού δικύκλου πού ήταν κοντά του) εγκαύματα γ΄βαθμού πού έχουν προκαλέσει μιά σειρά σοβαρών οργανικών προβλημάτων.
Τήν ώρα πού ο αγωνιστής φοιτητής Γιάννης Καυκάς βγαίνει ζωντανός καί νικητής τής πάλης πού έδωσε γιά μέρες στήν εντατική μετά τόν άγριο ξυλοδαρμό του από βασανιστές τών ΜΑΤ στήν διαδήλωση τής 11ης Μάη,ο εργαζόμενος στήν λαϊκή αγορά Περικλής Μανιάτης πού προσπάθησε νά σώσει απ΄τήν φωτιά 55 χρονη πού πουλούσε λουλούδια σέ διπλανό πάγκο,νοσηλεύεται στήν πλαστική Χειρουργική τού "Γιώργος Γεννηματάς" έχοντας μεγάλη ανάγκη γιά αίμα.
Ενα χρόνο ακριβώς μετά τό έγκλημα στήν "Μαρφίν" η πρέζα τής "ορθής αντίληψης"(πού όπως κάθε πρέζα σκοτώνει αργά ή γρήγορα)γιά τήν "δυναμική απάντηση στήν κυριαρχία" εξακολουθεί νά βασανίζει ανύποπτους πολίτες (πού δέν φέρνουν καμμία ευθύνη γιά τήν βαρβαρότητα καί τήν βία τών διαχειριστών καί εκπροσώπων τής "δημοκρατίας" πού ως τέτοια έχει παντού αδιέξοδα) αλλά καί νά "αυτοκτονεί" μέ τήν θανατερή ιδεοληψία της τό ίδιο της τό "πολιτικό υποκείμενο"(όπως θέλουν νά παρουσιάζονται στήν ανάληψη ευθύνης γιά τά γεγονότα)πώς η ανατροπή τού θεσμικού περιβάλλοντος καταστολής καί κρατικής τρομοκρατίας είναι υπόθεση "ρουτίνας" μερικών επιθέσεων σέ αστυνομικά τμήματα ή σέ "στρατηγικούς" συμβολικούς στόχους.
Ο καθένας φυσικά είναι ελεύθερος(αφού αδυνατεί ή αδιαφορεί νά πάρει τά μαθήματα-παθήματα αυτής τής αποτυχημένης διαδρομής)νά ακολουθήσει τίς επιλογές του καί νά καεί μέσα στήν ιδεοληψία του.
Δέν έχει όμως δικαίωμα νά θυσιάζει καί νά καίει άλλους ανθρώπους γιά τά λίγα λεπτά μιάς φλόγας έξω απ΄τήν αλώβητη σιδερένια πόρτα τού συστήματος καί τού θεάματος.
Οσα έγιναν στήν οδό Καλλιδρομίου στίς 14/5/2011 δείχνουν άλλη μιά φορά τήν περιφρόνηση στό Εμείς(μέ τόν ίδιο τρόπο πού τό κάνει ο χουλιγκανισμός,οι εγκληματικές συμμορίες καί μαφίες ,ο ίδιος ο παρασιτισμός καί μηδενισμός τής κάθε εξουσίας)πού δέν έχει μάτια γιά τήν ανθρώπινη ζωή παρά μόνο γιά τήν ολοκλήρωση τού "σκοπού".
Μέσα σέ ένα ασφυκτικό κλίμα οικονομικού τρόμου,εξαθλίωσης,ανασφάλειας καί απόγνωσης πού έχει καλλιεργήσει ο αντικοινωνισμός τού Κράτους ενάντια στήν πρόοδο,ανάπτυξη,πολιτισμό καί ευημερία τών πολιτών ,οι πρακτικές αυτές (πού έχουν φυσικά πεθάνει,όπως καί η αντίληψη-φυλακή πού προσπαθεί νά τίς "αναστήσει" ως άλλη θρησκεία,μά όμως θρησκεία!)οδηγούν τήν κοινωνία στό άλλο άκρο(πού ως άκρο κι αυτό επωφελείται καί βολεύεται μέσα στήν συνολική κρίση συναντώντας τό άλλο του μισό στίς στάχτες τής Μαρφίν καί στήν Καλλιδρομίου)τής εθνικιστικής καί ρατσιστικής βίας πού χρησιμοποίησε τήν στυγερή καί αποτρόπαιη δολοφονία τού 44χρονου Μανώλη Καντάρη
στήν γωνία 3ης Σεπτεμβρίου καί Ηπείρου γιά νά επιβάλλει από τό βράδυ εκείνο στό κέντρο τής Αθήνας τό μισητό σκηνικό φρίκης,τραμπουκισμού καί βίας μέ ομαδικές επιθέσεις εναντίον μεταναστών.
Δέν είναι φυσικά ούτε θά είναι ποτέ ανθρώπινο,επαναστατικό ή αναρχικό, η πρόθεση καί ο σχεδιασμός νά κάψεις αστυνομικούς.
Πολύ όμως περισσότερο δέν θάναι ποτέ ανθρώπινο,επαναστατικό ή αναρχικό νά μένει πίσω τραυματισμένος βαριά ένας απλός ανύποπτος συνανθρωπός μας από τίς συνέπειες τής προχειρότητας καί τής ανοργανωσιάς μιάς κατά τά άλλα εξουσιαστικής δράσης πού έρχεται νά προστεθεί μαζί μέ παρόμοιες άλλες στό νά δώσει χέρι βοηθείας στήν προσπάθεια τού Κράτους νά ποινικοποιήσει όχι μόνο τούς αναρχικούς αλλά καί τό σύνολο τής συνοικίας τών Εξαρχείων ως "γκέττο εγκληματικών στοιχείων" αποσκοπώντας στήν υποβαθμισή της καί στήν επιβολή ειδικών μέτρων καί νόμων "τήρησης τάξης" στήν περιοχή.
Η λαϊκή αγορά καί όσοι κινούνται μέσα σέ αυτήν δέν είναι "ασπίδα",δέν είναι "αόρατοι",δέν είναι "μάζα καί σωρός",δέν είναι μέ τό "έτσι θέλω" τού κάθε ασυνείδητου πολέμαρχου "περιφρούρηση" καί "κάλυψη" γιά νά αποχωρήσεις από τήν "μάχη" βολικά χωρίς απώλειες μετά τήν τελετή τού φετιχισμού τής βίας έξω από τό αστυνομικό τμήμα Εξαρχείων.
Καί όσο κάποιοι δέν βάζουν φωτιά σέ εκτονώσεις χρήσιμες προβοκάτσιες γιά Κράτος,Καρατζαφέρηδες καί Χρυσαυγίτες τόσο άνθρωποι δικοί μας σάν τά θύματα τής Μαρφίν ή τής Καλλιδρομίου θά δολοφονούνται ή θά καίγονται μά πάντα σχεδόν όπως καί τώρα η ζωή τους θά μπαίνει σέ κίνδυνο.
Καί όσοι μέ τίς επιλογές τους συνεχίζουν νά παίζουν μέ τούς συνανθρώπους μας σάν τήν παιδική αρρώστεια μέ τά πλαστικά στρατιωτάκια,τόσο θά έχουν τούς αναρχικούς καί κάθε αγωνιστή,πάντα εναντιά τους.

αναρχική συντροφικότητα καί αλληλεγγύη από τά Νότια στόν εργαζόμενο Περικλή Μανιάτη

erozer2000@yahoo.gr
εκτός από τήν αλληλεγγύη σέ αίμα πού έχει προτεραιότητα μαζεύονται καί χρήματα θέλοντας νά συμβάλλουμε καί νά συμμετέχουμε κι εμείς, στό ελάχιστο πού μπορούμε, στά έξοδα νοσηλείας τού Περικλή Μανιάτη στόν λογαριασμό Αγροτική Τράπεζα,416 01 013061 62

Υπόθεση Αρη Σειρηνίδη:"Είχε όλα τά άλλα", τώρα "έχει" καί τό "dna" της η κρατική σκευωρία

2011-04-15T08:47:00.002+03:00

(αρκετά χρόνια μετά τήν εκτέλεση τών αναρχικών Sacco καί Vanzetti τό 1927 στήν Αμερική γιά μιά "ληστεία μετά φόνου" πού δέν έκαναν ποτέ,η κατασκευή ενόχων αναρχικών από τό Κράτος γιά ότι συμβαίνει στό "αστυνομικό δελτίο"....."καλά κρατεί".....)

ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ ΕΞΟΝΤΩΣΕ ΤΟΝ ΚΩΣΤΑ ΣΕΙΡΗΝΙΔΗ ΚΑΙ ΤΩΡΑ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙ ΝΑ ΚΑΝΕΙ ΤΟ ΙΔΙΟ ΜΕ ΤΗΝ DNA- ΣΚΕΥΩΡΙΑ ΣΤΟΝ ΓΙΟ ΤΟΥ ΑΡΗ

Tό πρώτο κρατικό έγκλημα πού έγινε σέ βάρος τής οικογένειας Σειρηνίδη ήταν ο "ξαφνικός" θάνατος τού 72χρονου αγωνιστή Κώστα Σειρηνίδη(πατέρα τού διωκόμενου τώρα Αρη μέ ανυπόστατες κατηγορίες),από καρδιακή ανακοπή στίς 15/6/2010, πασχίζοντας μέ όση ψυχική δύναμη τού είχε μείνει, νά διαμαρτυρηθεί μπροστά στά γραφεία τού νομικού αυτισμού πώς ο γιός του οδηγείται στήν φυλακή αυταρχικά καί άδικα γιατί η "δημοκρατία" θεωρεί τήν παρουσία του στόν αναρχικό χώρο ως .... "κακούργημα".

Τό δεύτερο έγκλημα πού έγινε σέ βάρος τής οικογένειας είναι τελικά η άδικη προφυλάκιση τού Αρη Σειρηνίδη, από τίς 3 Μάη τού 2010, γιά ένοπλη επίθεση σέ κλούβα τών ΜΑΤ στά Εξάρχεια.
Γιά νά "δέσουν" τό κατηγορητήριο οι "επιφανείς" συντάκτες τής αστυνομίας χρειάσθηκε νά
περάσουν τόν Αρη Σειρηνίδη από πολλά "σενάρια" προσπαθώντας-χωρίς επιτυχία- νά τόν ενοχοποιήσουν ως "πρωταγωνιστή" σέ υποθέσεις πού σκόπιμα εμπλέκουν τήν σοβαρή του πολιτική συγκρότηση μέ μεθόδους πού δέν έχουν σχέση μέ τήν ιδεολογική στάση τού αναρχικού αγώνα ενάντια στήν εξουσία.
Στήν αρχή ήταν κατηγορούμενος γιά οπλοκατοχή καί αντίσταση κατά τής αρχής,ύποπτος γιά ληστεία στό πολυκατάστημα "Πράκτικερ" τής οδού Πειραιώς καί όταν και αυτά κατέπεσαν ως ανακριβή,αναληθή καί αστήρικτα επινοήθηκε καί τό τελευταίο "στοιχείο" μέ γενετικό υλικό από προσωπικό αντικείμενο τού Σειρηνίδη πού ελήφθη χωρίς τήν συγκατάθεση καί γνώση τού ιδίου καί "ταυτοποιήθηκε" μέ άλλο "όμοιο" σέ χειρουργική μάσκα, πού βρέθηκε μακριά από τό σημείο τής επίθεσης στήν κλούβα τών ΜΑΤ.
Δέν έχει σημασία πού οι μάρτυρες περιγράφουν άλλον δράστη, μέ διαφορετικά χαρακτηριστικά από εκείνα πού "βλέπει" η τυφλότητα κι ο μηδενισμός τού κρατικού ψεύδους καί ολοκληρωτισμού.
Μόνη σημασία έχει πώς ο Αρης Σειρηνίδης είναι "επικίνδυνος" γιατί είναι εχθρός τής εξουσιαστικής καί καπιταλιστικής πολεμικής μηχανής καί πρέπει νά τιμωρηθεί γιατί δέν "γονάτισε" στά φασιστικά σχέδια εξαθλίωσης καί ισοπέδωσης τής κοινωνίας συμμετέχοντας ως αναρχικός στούς συλλογικούς αγώνες γιά μιά καλύτερη κοινωνία.
Τό ίδιο συμβαίνει καί στήν περίπτωση τής Φαίη Μέγιερ,τού Δημοσθένη Παπαδάτου,τής Κωνσταντίνας Καρακατσάνη,τού Χρήστου Πολίτη καί άλλων ατόμων πού ποινικοποιούνται, διασύρονται καί κακοποιούνται από τό εξουσιαστικό φονικό όπλο τής "συλλογικής ευθύνης" πού καταργεί κάθε συνταγματική νομιμότητα,ατομικό δικαίωμα καί τεκμήριο αθωότητας, έχοντας σάν αποτέλεσμα νά παραδίδονται δεκάδες πρόσωπα στό απόσπασμα τού σύγχρονου τηλεοπτικού "δημοσιογραφικού" Μακαρθισμού καί από εκεί στήν φυλακή ως "τρομοκράτες" μέ μοναδικό στοιχείο τήν παρουσία τους σέ πολιτικούς χώρους πού "διασαλεύουν τήν τάξη καί τήν ομαλότητα" τής συστημικής βαρβαρότητας.
Η χυδαιότητα όμως καί τό θράσος τής "δημοκρατίας πού δέν τρομοκρατείται" αλλά μπορεί νά τρομοκρατεί,νά προστατεύει καί νά καλύπτει από κάθε ευθύνη τό "ευσυνείδητο όργανο" πού πυροβόλησε καθώς κυνηγούσε τόν Σίμο Σεϊσίδη στό πόδι μέ τραγική κατάληξη τόν ακρωτηριασμό του,όπως επίσης τό γδύσιμο τής Φαίης Μέγιερ καί τού Δημοσθένη Παπαδάτου στίς "ανακριτικές πασαρέλες" βασανιστηρίων τής ΓΑΔΑ,καθώς καί η κατασκευή τού πλαστού κατηγορητηρίου στόν Αρη Σειρηνίδη δέν αντιμετωπίζονται μέ μοναχικές διαδρομές πού προκαλούν τό αδιέξοδο καί τόν θάνατο(Λάμπρος Φούντας),ούτε μέ "αντάρτικες" πρακτικές καί δράσεις πού ξεκινούν γιά τήν "προώθηση τής κοινωνικής επανάστασης" αλλά καταλήγουν(αφελώς καί ασυνείδητα) νά προωθούν τήν όλο καί αυξανόμενη αναβάθμιση, ανομία,βία καί θωράκιση τού αστυνομικού Κράτους πού συναντά γόνιμες συλλογικές αντιστάσεις στά χωράφια τής Κερατέας καί από τούς ξεσηκωμένους άνεργους ναυτεργάτες τού Περάματος.
Η αποκόλληση τού κοινωνικού αγώνα από τά "αξεπέραστα" λάθη του είναι μαζί καί ελπίδα γιά τήν απελευθέρωση τής κοινωνικής συνείδησης καί τών αντιστάσεων ενάντια στόν τρόμο πού απλώνουν σήμερα οι εξουσιαστικές καί οικονομικές ελίτ επιδιώκοντας έναν Κόσμο υποταγής καί σιωπής,ένα στρατόπεδο συγκέντρωσης αναλώσιμων ψυχών γιά τούς φούρνους τής δουλείας καί τής εκμετάλλευσης γιά όσους καί όσες θάρθουν "μετά" έως πολύ "μετά" καί από εμάς.

ΑΜΕΣΗ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ ΤΟΥ ΣΥΝΤΡΟΦΟΥ ΑΡΗ ΣΕΙΡΗΝΙΔΗ ΚΑΙ ΟΣΩΝ ΑΔΙΚΑ ΚΑΙ ΧΩΡΙΣ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΕΙΝΑΙ ΠΡΟΦΥΛΑΚΙΣΜΕΝΟΙ ΑΠΟ ΤΙΣ ΠΑΡΑΝΟΜΙΕΣ ΤΟΥ ΚΡΑΤΙΚΟΥ ΑΥΤΑΡΧΙΣΜΟΥ

14/4/2011
Παπαδόπουλος Παναγιώτης(Κάϊν)
μεμονωμένο άτομο από τό αναρχικό κίνημα
erozer2000@yahoo.gr

Αρχίζει η δίκη για την υπόθεση της Αγγελικής Χατζηδημητρίου

2011-02-25T08:44:00.003+02:00

24 Φλεβάρη,
μετά από αρκετές αναβολές επιτέλους αρχίζει η δικαστική διαδικασία τής υπόθεσης τής Αγγελικής....

5χρόνια μετά,η ώρα τής δικαίωσης(έστω κι αργά) γιά τήν Αγγελική πού δυστυχώς παραμένει μέχρι σήμερα στήν αναπηρική καρέκλα.....

επειδή όλοι οι δημοσιογράφοι δέν είναι "αλήτες καί ρουφιάνοι".....
επειδή τό δόγμα τής συλλογικής ευθύνης,τής γενίκευσης καί τού "τσουβαλιάσματος όλων" είναι φασιστική αντίληψη καί δέν εκφράζει ούτε θά υπογραφεί ποτέ από αναρχικούς......

(κι ομως τα ματια μου ειναι ακομη ανοιχτα και φωναζουν)
ΣΤΟ ΠΑΘΟΣ ΓΙΑ ΖΩΗ ΠΩΣ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΑΝΤΙΣΤΑΘΕΙ Η ΜΟΝΑΞΙΑ ΤΗΣ ΣΙΩΠΗΣ ΚΑΙ Η ΚΑΡΕΚΛΑ ΤΗΣ ΑΝΑΠΗΡΙΑΣ?
Η ΑΓΓΕΛΙΚΗ ΧΑΤΖΗΔΗΜΗΤΡΙΟΥ ΔΕΝ ΘΑ ΜΕΙΝΕΙ ΠΟΤΕ ΜΟΝΗ ΤΗΣ
5 χρόνια μετά,η δημοσιογράφος Αγγελική Χατζηδημητρίου από τήν Χίο αντέχει,συνεχίζει καί επιμένει παρά τίς τραγικές αλλαγές καί ανατροπές πού προκάλεσε ξαφνικά στήν ζωή της καί στήν οικογενειά της ο παραλογισμός καί η βία ενός ιδιωτικού φύλακα στό εργοστάσιο τής ΔΕΗ αλλά καί η ανευθυνότητα ,η ολιγωρία καί αμέλεια γιατρών τού "Σκυλίτσειου" νοσοκομείου τής Χίου πού η "επιστημονική διάγνωση" πώς πρόκειται γιά ένα "ψυχολογικό σόκ" από τό επεισόδιο,κατέληξε νά είναι μετά από καθυστέρηση 15ωρών ένα βαρύ ισχαιμικό εγκεφαλικό επεισόδιο.

´Ηταν 8/4/06,όταν τό ξεκίνημα ενός ρεπορτάζ γιά βραχυκύκλωμα καί φωτιά στό εργοστάσιο τής ΔΕΗ στήν θέση Κοντάρι τής Χίου,εξελίχθηκε σέ "φωτιά" στό ίδιο σώμα τής Αγγελικής πού γιά 5χρόνια τώρα τήν έχει φυλακίσει στήν σιωπή καί στήν τετραπληγία.
Είναι 5χρόνια τώρα πού η Αγγελική δείχνει μέ τόν αγώνα της πώς τίποτα δέν μπορεί νά σταθεί εμπόδιο στόν άνθρωπο πού δέν παραιτείται γιά ζωή,δικαιοσύνη καί αξιοπρέπεια ,είναι η Αγγελική μιά δυνατή απόδειξη ενάντια στήν παθητικότητα καί στήν αδράνεια,αλλά καί αρκετές περιπτώσεις σάν εκείνη πού παρά τήν αναπηρία τους αρνούνται νά καθηλωθούν στό τείχος τής απογοήτευσης,τής απομόνωσης καί τού περιθωρίου πού σηκώνει γύρω τους ένα απάνθρωπο,εξουσιαστικό καί ανταγωνιστικό σύστημα.
Στήν δίκη πού θά γίνει οριστικά στίς 24/2/2011 στήν Χίο,μετά από αρκετές αναβολές στό παρελθόν,δέν μπορεί παρά νά έχει σάν τήν μόνη φυσική κατάληξη καί απόφαση τήν δικαίωση τής Αγγελικής πού αγωνίζεται νά σταθεί όρθια απέναντι στήν πληγή πού τής άνοιξαν εδώ καί 5χρόνια συμπεριφορές,στάσεις καί νοοτροπίες πού προέρχονται από μία τοξική πηγή πού δηλητηριάζει τήν ανθρώπινη ύπαρξη,μιά εστία μόλυνσης πού παράλληλα αναπαραγάγει ένα ταξικό σύστημα,εχθρικό,πολεμικό καί επιθετικό γιά τήν κοινωνική συμβίωση καί αλληλεγγύη.
Η Αγγελική Χατζηδημητρίου ,όπως καί όλα τά θύματα εργατικών "ατυχημάτων" ,οι απολυμένοι,οι άνεργοι,οι άστεγοι,οι μικροεπιχειρήσεις πού κλείνουν,όλος ο κόσμος τής μισθωτής σκλαβιάς καί ωμής εκμετάλλευσης πού σπρώχνεται μέσα στίς ειδικές συνθήκες σφαγής καί εξόντωσης από τήν συνδιαχείριση Κράτους,τραπεζών καί πολυεθνικών,νά ξέρουν πώς δέν είναι μόνοι τους,πώς η αναρχική συντροφικότητα καί ηθική κανέναν δέν θά αφήσει έξω από τήν αγκαλιά τής συμπαραστασής της καί τής στηριξής της απροστάτευτους στήν καταστολή,στήν τρομοκρατία,στήν φτώχεια,στήν εξαθλίωση καί στήν αδικία πού σπέρνει ο νόμος τής Βαρβαρότητας στό όνομα τής "δημοκρατίας",τού "σοσιαλισμού",τής "συναίνεσης" καί τής "ανάκαμψης τής οικονομίας"!
Μόνο μέσα καί μαζί μέ τούς άλλους ,μαζί θά μπορέσουμε νά περάσουμε σέ εκείνη τήν μέρα πού θέλουμε καί αγωνιζόμαστε νά έρθει,νά μήν αργήσει.
Εκείνη τήν μέρα πού τά βήματα καί η φωνή τής Αγγελικής,τής κάθε Αγγελικής από κάθε μεριά τής γής θά βρίσκονται στήν αρχή αυτής τής ατέλειωτης πορείας.
Απαιτούμε νά αποδοθεί ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ δικαιοσύνη σέ όσους έστειλαν τήν Αγγελική στήν αναπηρική καρέκλα,σέ όσους αναλογεί τό όποιο ποσοστό ευθύνης γιά τήν βαριά βλάβη τής υγείας της.
Απαιτούμε,είναι καί παλαιότερη θέση μας γιά τήν υπόθεση,η ΔΕΗ πού έχει εξοντώσει χρηματικά τούς εργαζόμενους μέ τά ληστρικά,πανάκριβα καί υπέρογκα τιμολογιά της,η ΔΕΗ πού ακόμα καί αυτές τίς σκληρές ώρες τής οικονομικής κρίσης γιά τόν λαό δέν διστάζει νά κατεβάσει τούς διακόπτες καί νά κόβει τό ρεύμα βυθίζοντας στό σκοτάδι καί στό κρύο χιλιάδες συμπολίτες μας ,η ΔΕΗ νά σταματήσει νά "κρύβεται" πίσω από έναν ιδιωτικό φύλακα(πού φυσικά έχει τεράστια ευθύνη γιατί άν δέν έδειχνε αυτόν τόν "υπαλληλικό ζήλο" μέ φανατισμό γιά τά συμφέροντα τών αφεντικών του,η Αγγελική δέν θά βρισκόταν σήμερα στήν δύσκολη αυτή κατάσταση,ούτε καί αυτός κατηγορούμενος σέ δίκη)καί νά πληρώσει όλα τά έξοδα γιά τήν νοσηλεία,θεραπεία καί οριστική αποκατάσταση τής υγείας τής Αγγελικής.

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΗΝ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟ ΑΓΓΕΛΙΚΗ ΧΑΤΖΗΔΗΜΗΤΡΙΟΥ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ ΤΗΣ

ΑΝΑΡΧΙΚΗ ΣΥΝΤΡΟΦΙΚΟΤΗΤΑ ΑΠΟ ΤΑ ΝΟΤΙΑ ΤΗΣ ΑΘΗΝΑΣ
erozer2000@yahoo.gr

(Απεργία λογικής)

2011-01-27T17:46:00.001+02:00

Από το μπλογκ της Αφροδίτης Αλ Σάλεχ:

Το ιστορικό των απεργιών πείνας των αιτούντων άσυλο ξεκίνα κάπου στα τέλη Αυγούστου, έξω από τα γραφεία της Ύπατης Αρμοστείας για τους Πρόσφυγες, όταν δύο εκ των Ιρανών απεργών πείνας είχαν ήδη συμπληρώσει τη 36η ημέρα και μαζί τους άλλοι πέντε ή έξι περί τις 14-17 ημέρες. Καθ’ όλο το διάστημα της απεργίας ο εκ της Πολιτείας αντίλογος ήταν ότι η νομοπαρασκευαστική για το πολιτικό άσυλο είναι σε εξέλιξη και θα έπρεπε να περιμένουν. Οι μέρες όμως κυλούσαν και η ζωή των απεργών πείνας κινδύνευε. Έτσι, αποφασίστηκε ύστερα από τρεις ημέρες επώδυνων διαπραγματεύσεων να ικανοποιηθούν τα αιτήματά τους, τα οποία δεν ήταν άλλα από το εξής ένα: να εξεταστούν άμεσα τα αιτήματα ασύλου τους (τα οποία εκκρεμούσαν από τρία έως και πέντε χρόνια). Όχι μόνο η σωματική αλλά και η ψυχική τους υγεία ήταν κλονισμένη και δεν υπήρχε άλλη δυνατότητα διαπραγμάτευσης. Πράγματι, εκεί, μέσα στο κατακαλόκαιρο ενεργοποιήθηκε η επιτροπή ασύλου του παρελθόντος πια Προεδρικού Διατάγματος και εξετάστηκαν οι αιτούντες. Η επιτροπή απεφάνθη στο μικρότερο δυνατό χρονικό διάστημα. Ενδεικτικό του μη εκβιασμού τους ήταν η άρνησή τους να παραλάβουν το πολιτικό άσυλο (που η επιτροπή έκρινε πως δικαίως έπρεπε να τους δοθεί), να λύσουν την απεργία και να διακομισθούν σε νοσοκομείο.

Ένας από τους Ιρανούς μάλιστα που βρίσκονταν στην πιο κρίσιμη κατάσταση έλεγε« στη χώρα μου απλώς θα με φυλακίζανε, εδώ, όμως, στη δημοκρατική Ευρώπη, έφτασα στο σημείο να χάσω τη ζωή μου για να μου αναγνωρίσουν το δικαίωμα να ζήσω … τώρα δεν το θέλω πια το άσυλο, θέλω να πεθάνω.. ντρέπομαι… » λίγο πριν αποσυρθεί για πάντα … κι ήταν η Εκκλησία της Ελλάδος που βοήθησε ώστε να επανακτήσει την πίστη του στη ζωή και να λύσει την απεργία.

Έκτοτε περάσανε αρκετοί μήνες και διάφορες απεργίες πείνας λάμβαναν χώρα στα πέριξ. Κι όλες αντιμετωπίζονταν με πανομοιότυπο τρόπο, με έκτακτες επιτροπές, καθώς η νομοπαρασκευαστική επιτροπή για το πολιτικό άσυλο και οι λοιπές διαδικασίες είχαν και δικαίως ίσως το δικό τους ρυθμό. Κι οι μόνοι που ασχολούνταν με το ζήτημα ήταν η αστυνομία – με τις ελάχιστες δυνατότητες που εκ του χαρτοφυλακίου διαθέτει: να τρέχει πίσω από το πρόβλημα.

Κι η μέρα που πολύ αναμέναμε έφτασε: υπεγράφη το Προεδρικό Διάταγμα για την εξέταση των (45.000) αιτημάτων ασύλου. Υπεγράφη μεν αλλά μήτε εφαρμόστηκε (ακόμα), μηδέ «επικοινωνήθηκε». Και για το πρώτο υπάρχει ίσως εξήγηση καθώς δεν είναι εύκολο να οργανωθούν και να στελεχωθούν καταλλήλως οι υπηρεσίες, και μάλιστα την παρούσα περίοδο ενός νομοθετικού «οργασμού», εκ των πραγμάτων αναγκαίου. Το δεύτερο όμως ανήκει στα κυβερνητικά παράδοξα, αντίστοιχο του οποίου ήταν και η μη επαρκής ενημέρωση για τη δυνατότητα άσκησης εκλογικών δικαιωμάτων των αλλοδαπών στις δημοτικές εκλογές, με αποτέλεσμα ελάχιστοι να είναι αυτοί που ενημερώθηκαν και εν τέλει άσκησαν το εκλογικό τους δικαίωμα.

Ομοίως, την περασμένη εβδομάδα ψηφίστηκε και ένας ακόμα νόμος- για τη σύσταση της ανεξάρτητης Υπηρεσίας Ασύλου, τα Κέντρα Πρώτης Υποδοχής και την κάρτα της υπό ανοχής διαμονής. Και ομοίως, δεν «επικοινωνήθηκε». Πρόκειται για ένα διόλου ελληνικό πολιτικό φαινόμενο, δεδομένου ότι οι κυβερνήσεις μας συνήθως τάζουν και ουδέποτε πράττουν. Στην προκειμένη περίπτωση όμως συνέβη ακριβώς το αντίθετο. Ενώ στη Βουλή ψηφίζονταν ιστορικής σημασίας νόμοι για το μεταναστευτικό/ προσφυγικό, εκτός Βουλής ουδείς το γνώριζε. Και μάλιστα την περίοδο που συνέβαιναν όλα αυτά, στην επικαιρότητα δέσποζε η συζήτηση για τους φράχτες, τα πλωτά κελιά και τις πλαστικές σφαίρες, η οποία ρητορική φυσικά και φέρει μια κάποια ευθύνη για την κατάσταση στη Νομική σήμερα. - Δεν θυμάμαι να είδα κανένα πρωτοσέλιδο για τη νομοθετική επανάσταση στο ζήτημα του πολιτικού ασύλου. Δεν αντιλήφθηκα καμία εκπομπή για την εξέχουσας σημασίας δημιουργία των κέντρων υποδοχής.

Και κάπως έτσι φτάσαμε στην περίφημη απεργία πείνας των τριακοσίων. Την εβδομάδα μάλιστα που το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων καταδίκασε το Βέλγιο για την επιστροφή αιτούντα άσυλο στην Ελλάδα στο πλαίσιο του Κανονισμού Δουβλίνο ΙΙ και στην πραγματικότητα σήμανε την de jure κατάρρευση του Κανονισμού αυτού.

Η δε επικρατούσα δημόσια συζήτηση των ΜΜΕ είναι κατά το σύνηθες εκτός θέματος:
Είναι ή δεν είναι υποκινούμενη η απεργία; - προφανώς και είναι, και μάλιστα με περισσή α-νοησία και αναλγησία καθώς όχι μόνο δεν αντιλήφθηκαν την παγίδα του πανεπιστημιακού ασύλου… αλλά μήτε την, έστω ακούσια, συμμετοχή τους στην εκμετάλλευση του μετανάστη… όμως … αυτό είναι το θέμα μας;
Να γίνει ή να μην γίνει άρση του πανεπιστημιακού ασύλου; - η άρση του πανεπιστημιακού άσυλου για τη σύλληψη των αιτούντων άσυλο και ως εκπεφρασμένη πρόταση είναι ακατάληπτη. Εάν το Πανεπιστημιακό άσυλο στην ιστορία της Μεταπολίτευσης απέκτησε ποτέ χρηστική αξία είναι οπωσδήποτε τώρα.
Συμφωνεί η ΠΑΣΠ και διαφωνεί η ΔΑΠ ή μήπως το αντίθετο; - άνευ σχολιασμού.

Και παραλλήλως, οι Υπουργοί να συνεδριάζουν με τον Πρωθυπουργό (ωσάν να είναι ποτέ δυνατόν αυτά τα θέματα να αντιμετωπιστούν σε επίπεδο Υπουργών δίχως διαμεσολαβητές και εμπειρογνώμονες), οι Πρυτανικές Αρχές να διαπληκτίζονται με την Αστυνομία, το ΚΚΕ με το ΣΥΡΙΖΑ, το ΛΑΟΣ με τη ΝΔ, η ΠΑΣΠ με τη ΔΑΠ, κοκ. Κι η απόφαση ελήφθη: να συνεχιστεί η απεργία πείνας αλλά σε άλλο χώρο, …λες και το μοναδικό ζήτημα που ετέθη είναι ο χώρος που θα πεθάνουν κι όχι η καθεαυτό κραυγή.

Κι εν τω μεταξύ οι πολίτες της Αθήνας αδυνατώντας να αντιληφθούν το λόγο που προκαλεί τόση αναστάτωση η «κατάληψη» της Νομικής από 300 αιτούντες άσυλο ενώ είναι αποδεκτή η εγκατάλειψη του ιστορικού κτηρίου εντός του οποίου κάθε βράδυ βρίσκουν κατάλυμα (γηγενείς) άστεγες ψυχές,… εγκαταλείπουν επίσης μνήμη, λογική και εαυτό στην αγκαλιά του ΛΑΟΣ και της Χρυσής Αυγής … σε σημείο μάλιστα που κάποιοι να αναρωτιούνται σχολιάζοντας το χιτλερικό χαιρετισμό στο δημοτικό συμβούλιο: «και τι μας νοιάζει πως χαιρετά ο καθένας;» … κι ο εκφασισμός καλά κρατεί…

Κι όλα αυτά θα μπορούσαν, και μπορούν ακόμη, να αντιμετωπιστούν με έναν απλό τρόπο: με την επίσημη ενημέρωση της Πολιτείας για το έργο και τις προθέσεις της, μέσω διαμεσολαβητών φυσικά. Εκτός κι αν δεν σκοπεύει να εφαρμόσει τα όσα νομοθέτησε.

Μετά το γράμμα της Fee Marie Meyer

2011-01-24T08:58:00.002+02:00

κειμενο-καταγγελια
απο Παπαδόπουλο Παναγιώτη(Κάϊν)

Τό γδύσιμο,ρέ αλητήριοι (ψάχνοντας κι άλλες λέξεις νά σάς "στολίσω" βρήκα ακόμα πιό σκληρές,αλλά διάλεξα τήν πιό "ήπια"....) τής "Αντιτρομοκρατικής", είναι πολύ χειρότερο μέσο βασανισμού ακόμη καί από τόν ξυλοδαρμό......
Αλλά μπορεί ποτέ ο αλητήριος νά έχει επίγνωση τής απουσίας τής συνείδησης?Ποτέ!Μέ νεκρές τίς αισθήσεις , μέχρι νά πεθάνει θά σαπίζει μέσα στήν μπόχα τής απάνθρωπης συμπεριφοράς του χωρίς νά πάρει ποτέ "μυρωδιά".....
Αλλοι γδύνουν,διαπομπεύουν καί εξευτελίζουν ανθρώπους στήν Τρομοκρατία τού 12ου ορόφου τής "Αντιτρομοκρατικής " καί άλλοι γδύνουν καί συκοφαντούν ανθρώπους στήν Τρομοκρατία τών σελίδων καί τής κίτρινης οθόνης τής ψευτοδημοσιογραφίας....
Χθές ο σύντροφος Παπαδάτος από τόν Συνασπισμό ,σήμερα η συντρόφισσα αναρχική Φαίη Μέγιερ,αύριο σίγουρη είναι η συνέχεια αφού η αλητεία τής ψευτοδημοσιογραφίας καί τής "αντιτρομοκρατίας" βρίσκονται σέ κοινό αγώνα απέναντι στόν "εσωτερικό εχθρό"(όσους αντιστέκονται στήν κρατική βαρβαρότητα καί στήν κατοχή τής χώρας στήν διεθνή συμμορία τών "δανειστών" της) καί ουδεμία "ΜΚΟ" ή οργάνωση προστασίας τών ατομικών δικαιωμάτων(συνυπεύθυνοι γιά τήν αδιαφορία τους καί η Διεθνής Αμνηστία καί οι γυναικείες οργανώσεις)δέν παίρνουν θέση απέναντι σέ αυτόν τόν χυδαίο τρόπο"κράτησης","σύλληψης" ή "ανάκρισης"(επαναλαμβάνω πώς είναι μορφή άγριου βασανιστηρίου καί ξεπερνά κάθε άλλη εξουσιαστική μέθοδο "ανάκρισης") πού εκθέτει καί προσβάλλει στά μάτια όλων μας(πού δέν είναι τόσο "αγνά" καί "αθώα" όσο σιωπούμε στήν θέα αυτής τής κοινής γιά όλους μας ντροπής) τό ανθρώπινο σώμα,τήν προσωπική ελευθερία καί αξιοπρέπεια.
Γιατί είναι γιά όλους μας τεράστια σέ μέγεθος ντροπή η σεξιστική καί αλητήρια μέθοδος καί δράση κάποιων τραμπούκων στά γραφεία τής ΓΑΔΑ , πού επέλεξαν αυτόν τόν κτηνώδη τρόπο βασανισμού γιά νά εκδικηθούν,χλευάσουν καί αυτοδικήσουν σέ βάρος τών απροστάτευτων θυμάτων τους(πού δέν έχουν κι από πάνω τό δικαίωμα επικοινωνίας μέ δικηγόρο).....
Συνεργαζόμενοι καί συγκοινωνούντα δοχεία στήν συντήρηση μιάς τρομοκρατημένης,φοβικής καί παρασιτικής κοινωνίας , σκουπίδια σέ αποσύνθεση γύρω από τίς καρέκλες τού κάθε Χρυσοχοϊδη,Παπουτσή καί τής ΕΣΗΕΑ πού χάσκει μέ απάθεια αντί νά ελέγχει στήν πράξη τήν εξουσία καί νά απαντά μέ δημοσιογραφική τόλμη στό αίσχος καί στήν προστυχιά τών εγκληματιών τής "Αντιτρομοκρατικής" καί τής "Ασφάλειας"....
Αλλά έχει ο Παπουτσής καί ο περιγυρός του ηθική καί πολιτικό ανάστημα γιά νά τό βρεί τό όργανο "συνδικαλιστικής εκπροσώπησης" τών δημοσιογράφων?

τήν αλληλεγγύη μου στούς συντρόφους Δημοσθένη Παπαδάτο καί στήν Φαίη Μέγιερ
Παπαδόπουλος Παναγιώτης(Κάϊν)
μεμονωμένο άτομο από τό αναρχικό κίνημα

Ο εφιάλτης του Θοδωρή Ηλιόπουλου πρέπει να τελειώσει

2011-01-11T08:48:00.001+02:00

Αλληλεγγύη εν όψει της δίκης της 11ης-1-2011

Οι παρακάτω υπογεγραμμένοι, που συναντηθήκαμε και συνεργαστήκαμε με τον Θοδωρή Ηλιόπουλο στην έκδοση του βιβλίου Η πολιτική βία είναι πάντοτε φασιστική (εκδόσεις διάπυροΝ, Νοέμβριος 2010, ηλεκτρονική έκδοση εδώ), δηλώνουμε την αμέριστη αλληλεγγύη και συμπαράστασή μας προς αυτόν, εν όψει της δίκης του στη Χαλκίδα, στις 11-1-2011.

Η δίκη αυτή είναι μια ντροπή για την ελληνική πολιτεία – και αποτελεί μία ακόμη στιγμή ενός καφκικού εφιάλτη τον οποίο έζησε και ζει ο Ηλιόπουλος εδώ και δύο χρόνια. Συνελήφθη έξω από τη Νομική Σχολή της Αθήνας στις 18-12-2008 ενώ περπατούσε στον δρόμο με τους φίλους του, κουβαλώντας ένα μικρό σακίδιο με προσωπικά αντικείμενα. Στη συνέχεια, παρά το ότι και οι τέσσερις αυτόπτες μάρτυρες επέμεναν πως δεν είχε κάνει απολύτως τίποτε, χαλκεύτηκε εναντίον του ένα αδιανόητο κατηγορητήριο που περιλάμβανε 3 κακουργήματα (κατοχή εκρηκτικών βομβών, έκρηξη κατ’ εξακολούθηση, απόπειρα σωματικής βλάβης) και 2 πλημμελήματα (αντίσταση, διατάραξη κοινής ειρήνης), χαρακτηρίστηκε «εχθρός της δημοκρατίας» και προφυλακίστηκε για 8,5 μήνες, μέχρι τον Αύγουστο του 2009, οπότε και αποφυλακίστηκε μετά από απεργία πείνας 49 ημερών. Ο εφιάλτης αυτός έχει και συνέχεια, καθώς στις 11 Ιανουαρίου 2011 θα δικαστεί στη Χαλκίδα με το ίδιο εξόφθαλμα χαλκευμένο κατηγορητήριο, αντιμετωπίζοντας ποινή καθείρξεως.

Ο Θοδωρής Ηλιόπουλος, με τη συγκλονιστική στάση του στη φυλακή αλλά και με την υπόλοιπη ζωή του, κομίζει μια συνολική πρόταση ανθρωπισμού, ήθους, ευαισθησίας, καθημερινής αλληλεγγύης και έμπρακτης αντίστασης στην κτηνωδία. Δεν είναι τυχαίο πως μετά το τέλος της προφυλάκισής του, ενώ ήταν ένα έμβλημα ενός ολόκληρου κοινωνικού χώρου, είχε το θάρρος να πάρει ξεκάθαρες και ανυποχώρητες θέσεις ενάντια σε κάθε βία (κρατική ή «αντιεξουσιαστική») και έτσι να δυσαρεστήσει ακόμη και ορισμένους από όσους του συμπαραστάθηκαν. Εξάλλου σε αυτό το πλαίσιο συναντηθήκαμε και εμείς μαζί του· στο κείμενο που αποτελεί τη δική του συμβολή στον τόμο ο Ηλιόπουλος γράφει: « […] Από όπου και αν προέρχεται η πολιτική βία, είτε από το κράτος ως καταστολή ή πρόκληση είτε από ομάδες που συγκρούονται με αυτό ως απάντηση ή διεκδίκηση, το αποτέλεσμα είναι το ίδιο: ανθρώπινες απώλειες. Είναι αυτές οι απώλειες που, αν όχι αυτόματα, μετέπειτα θα ευνοήσουν και θα ενδυναμώσουν το ίδιο το κράτος, όταν σε ρόλο προστάτη θα εγκλωβίσει τις μάζες στην καταστολή. Είναι τέτοιο το συμφέρον, που ο προστάτης αυτός από «θύμα» δεν θα αργήσει να γίνει θύτης, δημιουργώντας εστίες που το ίδιο θα κληθεί να σβήσει. Έτσι, ένα οπλισμένο χέρι, αν δεν είναι του κράτους, σίγουρα του το χαϊδεύει.»

Περιμένουμε τη δίκη της Χαλκίδας με συναισθήματα αγωνίας και απορίας: πόσο κατακερματισμένη κοινωνία είμαστε, πόσα αντανακλαστικά διαθέτουμε, πόσο μπορούμε να κρατούμε την ανθρωπιά μας και να υπερασπιστούμε έναν αθώο συνάνθρωπό μας – και μάλιστα σε καιρούς όπου εξαγγέλλονται τείχη στον Έβρο για να μην περνούνε οι απελπισμένοι μετανάστες; Ο εφιάλτης του Θοδωρή Ηλιόπουλου πρέπει να πάρει τέλος. Και στ’ αλήθεια περιμένουμε, μετά την (αυτονόητη) αθώωσή του, να βρεθεί ένας εισαγγελέας και να απαγγείλει κατηγορίες κατά όλων εκείνων των «κρατικών λειτουργών» που, χαλκεύοντας με πρόθεση στοιχεία, ασέλγησαν τόσο βάναυσα πάνω στη ζωή, την υγεία, την τιμή και την αξιοπρέπεια ενός ανθρώπου, μετέτρεψαν το κράτος σε παρακράτος και πλήγωσαν βαθιά τη δημοκρατία μας, αποκαλύπτοντας μια ακόμη κτηνώδη εκδοχή της κρατικής βίας και απανθρωπιάς.

7 Ιανουαρίου 2011

Περικλής Κοροβέσης
Τέος Ρόμβος
Αλέκος Γεωργόπουλος
Παναγιώτης Δημητράς
Ναυσικά Παπανικολάτου
Μιχάλης Μαραγκάκης
Παναγιώτης Παπαδόπουλος (Κάιν)
Θανάσης Μακρής
Κυριάκος Αθανασιάδης
Γιάννης Εξαδάκτυλος
Θανάσης Τριαρίδης
Ελεάννα Ιωαννίδου
Ελένη Καρασαββίδου-Κάππα
Γιάννης Ευαγγέλου
Θανάσης Πολλάτος
Γιώργος Μοναστηριώτης
Παναγιώτης Σιαβελής
Άγγελος Νικολόπουλος
Γιάννης Κορομηλάς

Συγγραφείς (μαζί με τον Θοδωρή Ηλιόπουλο) του τόμου
Η πολιτική βία είναι πάντοτε φασιστική, (διάπυροΝ, 2010)

Φράχτες και "πέργκολες" στον Έβρο

2011-01-06T12:30:00.002+02:00

Αντιγράφω το παρακάτω κείμενο της Αφροδίτης Αλ Σάλεχ από εδώ:

Θέλετε φράχτες; Θέλετε τάφρους; Θέλετε τείχη; Δεκτό. Θέλετε να αντιμετωπίσουμε το ζήτημα της μη νόμιμης μετανάστευσης; Ε, τότε είμαστε σε λάθος δρόμο.

Αν σταθούμε στην ορολογία που συνοδεύει τη σύγχρονη μετανάστευση, αυτό το νέο είδος μετανάστευσης που δεν είναι μήτε ακριβώς οικονομικοί μετανάστες μηδέ συμβατικοί πρόσφυγες, όπως τους ορίζει η Συνθήκη της Γενεύης, αλλά ανήκουν σε μια ενδιάμεση κατηγορία («εξαναγκασμένη μετανάστευση») που στην πλειονότητά της αφορά ανθρώπους που χρήζουν διεθνούς προστασίας, μπορούμε εύκολα να αντιληφθούμε ότι σχετίζεται με το νερό: influx, wave, flow, κι αυτό δεν είναι διόλου τυχαίο. Τη σύγχρονη μετανάστευση δεν την σταματάς μήτε με τείχη μήτε με φράχτες, όπως και το νερό εξάλλου. Μπορείς μοναχά να της αλλάξεις πορεία. Ωστόσο, όσο περισσότερο την εμποδίζεις τόσο θα τρυπώνει από αλλά σημεία, και όσο πιο κρυφά τα σημεία τόσο μεγαλύτερη η ζημιά, όπως και με το νερό εξάλλου.

Δεν υπάρχει θεωρητικός της σύγχρονης μετανάστευσης που να μην εκτιμά ότι τα αίτια της παράνομης μετανάστευσης δεν είναι άλλα από την ανυπαρξία διαδικασιών νόμιμης μετανάστευσης. Είναι οι περίφημες «unintended consequences» (λανθάνουσες συνέπειες) του Merton, «οι απρόβλεπτες συνέπειες σκόπιμων πράξεων». Όταν, δηλαδή, το κράτος θέλοντας να περιορίσει τη μετανάστευση υψώνει τείχη αδιαπέραστα, φυσικά ή νομικά, αλλά στην πραγματικότητα το μόνο που κατορθώνει θα είναι να ενισχύσει τη λάθρα μετανάστευση και την κερδοσκοπία των λαθροδιακινητών. Θέλετε να πατάξετε τους λαθροδιακινητές; Ένας είναι ο τρόπος: ορίστε νόμιμους τρόπους εισδοχής μεταναστών.

Ο περίφημος φράχτης, λοιπόν, τί θα κάνει; Απολύτως τίποτα, όσον αφορά στους αλλοδαπούς. Απλώς θα περνάνε από παραδίπλα ή από το Αιγαίο, όπως έκαναν όλα τα χρόνια. Διότι, προφανώς, και τη ροή δεν τη μετατόπισε η Frontex αλλά το market. Οταν το κόμιστρο έφτασε τα 2000-3000 ευρώ από Τουρκία σε Μυτιλήνη ή Σάμο, μια άλλη ομάδα στα επάνω σύνορα έριξε τις τιμές στα 300 ευρώ. Και σε αυτό οφείλεται το ότι πέραν της γεωγραφικής μετατόπισης παρατηρείται και μια ποιοτική αλλαγή: οι πιο φτωχοί, οι πιο ευάλωτοι, οι πιο δυστυχισμένοι … επιλέγουν τον Έβρο. Με τον φράχτη, απλώς ενδέχεται να αυξηθούν λίγο τα κόμιστρα και ίσως … και τα πτώματα.

Όμως, το ζήτημα δεν είναι ο αλλοδαπός. Στην πραγματικότητα, καθόλου δεν θα τον επηρεάσει. Αυτός ο φράχτης και ο περί αυτού λόγος επηρεάζει εμάς: το κράτος και τους πολίτες. Οσον αφορά τους πολίτες, όλη αυτή η ρητορική κάνει τον πολίτη να αισθάνεται απειλούμενος, ότι τίθεται θέμα εισβολής- ριζοσπαστικοποιείται, πολώνεται και αποπροσανατολίζεται. Αυτό επιθυμούμε; Να τρομάξουμε και να φασιστοποιήσουμε κι άλλο μια κοινωνία που βάλλεται από τα οικονομικά μέτρα και, συνεπώς, είναι έτοιμη να στρέψει τα βέλη της προς το πιο αδύναμο; Αυτό θέλει, άραγε, η σημερινή κυβέρνηση;

Οσον αφορά στο κράτος, βάλλεται από τον φράχτη γα τον εξής λόγο. Τη χρονιά που πέρασε, έγιναν γιγάντιες προσπάθειες για να αλλάξει το κλίμα στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή έναντι της Ελλάδας. Οταν όλοι κατηγορούσαν την Ελλάδα για τις απαράδεκτες συνθήκες κράτησης, το επαίσχυντα χαμηλό ποσοστό απόδοσης πολιτικού ασύλου, την ανυπαρξία μεταναστευτικής πολιτικής, και το αίτημα της Ελλάδας για αναθεώρηση του κανονισμού Δουβλίνο ΙΙ μόνο γέλιο προκαλούσε. Υποκριτικό γέλιο; Φυσικά. Αλλά είχαν σθεναρά επιχειρήματα, ενώ η Ελλάδα ένοχα κατέβαζε τα μάτια. Έλεγαν… σταματήστε να βασανίζετε ανθρώπους και μετά τα λέμε. Και, πράγματι, μέσα σε περιορισμένο χρονικό διάστημα, το κλίμα άρχισε να βελτιώνεται. Είδανε τις προσπάθειες, διάβασαν τα προσχέδια των νόμων, συναντήθηκαν με αρμόδιους φορείς και, κάπως έτσι, απέφυγε η Ελλάδα και την προσφυγή στο Δικαστήριο της ΕΕ. Κι όχι μόνο αυτό, αλλά απέκτησε ισχυρούς συμμάχους- κράτη, διεθνείς οργανώσεις αλλά και την ίδια την Ευρωπαϊκή Επιτροπή έναντι των κρατών μελών που συνέχιζαν να μην επιθυμούν καμία αλλαγή του Δουβλίνο ΙΙ. Όταν ακόμα και ίδιος ο υπουργός της Γαλλίας, ο κ. Besson, στη συνάντηση του Σεπτεμβρίου στο Παρίσι -παρουσία εκπροσώπων κρατών -μελών και της Ευρωπαϊκής Επιτροπής- τόνισε ότι η Ελλάδα αλλάζει και οφείλουμε να την στηρίξουμε καθώς αντιμετωπίζει το μεγαλύτερο πρόβλημα, και η Επίτροπος η κα. Malmström υπερθεμάτισε τονίζοντας την ανάγκη για αναθεώρηση του Δουβλίνου ΙΙ. Όλα αυτά, όμως, κινδυνεύουν να γκρεμιστούν με τη ρητορική περί φράχτη. Για άλλη μια φορά η Ελλάδα φαίνεται να μην εφαρμόζει όσα υποσχέθηκε και να πράττει κάτι άλλο. Ο φράχτης κ. υπουργέ δεν συμπεριλαμβάνεται στο Εθνικό Σχέδιο για τη Διαχείριση των Μεταναστευτικών Ροών.

Στο Εθνικό Σχέδιο για τη Διαχείριση των Μεταναστευτικών Ροών της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ, που χαιρετίστηκε από όλους, συμπεριλαμβάνεται ο νόμος για το άσυλο, τα Κέντρα Πρώτης Υποδοχής, τα ανθρώπινα Κέντρα Μακράς Κράτησης. Και τίθεται το ερώτημα… όταν υπάρχει αυτό το νομοσχέδιο που θα ψηφιστεί μέσα στην επόμενη εβδομάδα, μολονότι έχει καθυστερήσει τραγικά πολύ, όταν αυτό το νομοσχέδιο είναι προϊόν πολύμηνης μελέτης των καλύτερων που ασχολούνται με τη μετανάστευση- υπουργεία, θεσμικοί φορείς, ΜΚΟ, Διεθνείς οργανισμοί- γιατί δεν καταβάλουμε κάθε δυνατή προσπάθεια για την υλοποίηση του νόμου και αναλωνόμαστε σε πυροτεχνήματα με φράχτες, που είναι τοις πάσει γνωστό πως και χρήματα θα κοστίσουν και κανένα αποτέλεσμα δεν θα φέρουν; Το τόνισε εξάλλου και η ίδια η Ευρωπαϊκή Επιτροπή.

Το Κέντρο Πρώτης Υποδοχής στον Έβρο μπορούσε σε πιλοτική βάση να λειτουργεί από το Σεπτέμβρη και με αυτό τον τρόπο θα περιορίζονταν δραματικά οι ροές από τα σύνορα στο κέντρο της Αθήνας. Εργασία καμία δεν έχει γίνει για την βελτίωση της Πέτρου Ράλλη μήτε για τα κρατητήρια του Αεροδρομίου. Ομοίως, καμία προετοιμασία δεν έχει γίνει για την κατασκευή Κέντρων Μακράς Κράτησης, που να συνάδουν με τις οδηγίες του CPT. Όσο δεν για το ΠΔ για τα εκκρεμή αιτήματα ασύλου …ακόμα αναμένεται η εφαρμογή του- το μαρτυρούν, άλλωστε, οι δεκάδες απεργοί πείνας από το Αφγανιστάν και το Ιράν. Και τα κονδύλια παραμένουν στα ταμεία, ανέπαφα.

Ο Έβρος χρειάζεται και φράχτες και έργα υποδομής, ώστε να μην πλημμυρίζουν κάθε χρόνο τα χωριά αυτής της πολύτιμης αν και ξεχασμένης περιοχής της Ελλάδας. Δεν χρειάζεται, όμως, αυτόν τον φράχτη.

Η ΑΓΓΕΛΙΚΗ ΧΑΤΖΗΔΗΜΗΤΡΙΟΥ ΔΕΝ ΘΑ ΜΕΙΝΕΙ ΠΟΤΕ ΜΟΝΗ ΤΗΣ

2010-12-13T09:32:00.002+02:00

(κι ομως τα ματια μου ειναι ακομη ανοιχτα και φωναζουν)
ΣΤΟ ΠΑΘΟΣ ΓΙΑ ΖΩΗ ΠΩΣ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΑΝΤΙΣΤΑΘΕΙ Η ΜΟΝΑΞΙΑ ΤΗΣ ΣΙΩΠΗΣ ΚΑΙ Η ΚΑΡΕΚΛΑ ΤΗΣ ΑΝΑΠΗΡΙΑΣ?

4,5 χρόνια μετά,η δημοσιογράφος Αγγελική Χατζηδημητρίου από τήν Χίο αντέχει,συνεχίζει καί επιμένει παρά τίς τραγικές αλλαγές καί ανατροπές πού προκάλεσε ξαφνικά στήν ζωή της καί στήν οικογενειά της ο παραλογισμός καί η βία ενός ιδιωτικού φύλακα στό εργοστάσιο τής ΔΕΗ αλλά καί η ανευθυνότητα ,η ολιγωρία καί αμέλεια γιατρών τού "Σκυλίτσειου" νοσοκομείου τής Χίου πού η "επιστημονική διάγνωση" πώς πρόκειται γιά ένα "ψυχολογικό σόκ" από τό επεισόδιο,κατέληξε νά είναι μετά από καθυστέρηση 15ωρών ένα βαρύ ισχαιμικό εγκεφαλικό επεισόδιο.
΄Ηταν 8/4/06,όταν τό ξεκίνημα ενός ρεπορτάζ γιά βραχυκύκλωμα καί φωτιά στό εργοστάσιο τής ΔΕΗ στήν θέση Κοντάρι τής Χίου,εξελίχθηκε σέ "φωτιά" στό ίδιο σώμα τής Αγγελικής πού γιά 4,5χρόνια τώρα τήν έχει φυλακίσει στήν σιωπή καί στήν τετραπληγία.
Είναι 4,5χρόνια τώρα πού η Αγγελική δείχνει μέ τόν αγώνα της πώς τίποτα δέν μπορεί νά σταθεί εμπόδιο στόν άνθρωπο πού δέν παραιτείται γιά ζωή,δικαιοσύνη καί αξιοπρέπεια ,είναι η Αγγελική μιά δυνατή απόδειξη ενάντια στήν παθητικότητα καί στήν αδράνεια,αλλά καί αρκετές περιπτώσεις σάν εκείνη πού παρά τήν αναπηρία τους αρνούνται νά καθηλωθούν στό τείχος τής απογοήτευσης,τής απομόνωσης καί τού περιθωρίου πού σηκώνει γύρω τους ένα απάνθρωπο,εξουσιαστικό καί ανταγωνιστικό σύστημα.
Η δίκη πού ξεκίνησε επιτέλους αυτή τήν φορά στήν Χίο,μετά από αρκετές αναβολές στό παρελθόν,δέν μπορεί παρά νά έχει σάν τήν μόνη φυσική κατάληξη καί απόφαση τήν δικαίωση τής Αγγελικής πού αγωνίζεται νά σταθεί όρθια απέναντι στήν πληγή πού τής άνοιξαν εδώ καί 4,5χρόνια συμπεριφορές,στάσεις καί νοοτροπίες πού προέρχονται από μία τοξική πηγή πού δηλητηριάζει τήν ανθρώπινη ύπαρξη,μιά εστία μόλυνσης πού παράλληλα αναπαραγάγει ένα ταξικό σύστημα,εχθρικό,πολεμικό καί επιθετικό γιά τήν κοινωνική συμβίωση καί αλληλεγγύη.
Η Αγγελική Χατζηδημητρίου ,όπως καί όλα τά θύματα εργατικών "ατυχημάτων" ,οι απολυμένοι,οι άνεργοι,οι άστεγοι,οι μικροεπιχειρήσεις πού κλείνουν,όλος ο κόσμος τής μισθωτής σκλαβιάς καί ωμής εκμετάλλευσης πού σπρώχνεται μέσα στίς ειδικές συνθήκες σφαγής καί εξόντωσης από τήν συνδιαχείριση Κράτους,τραπεζών καί πολυεθνικών,νά ξέρουν πώς δέν είναι μόνοι τους,πώς η αναρχική συντροφικότητα καί ηθική κανέναν δέν θά αφήσει έξω από τήν αγκαλιά τής συμπαραστασής της καί τής στηριξής της απροστάτευτους στήν καταστολή,στήν τρομοκρατία,στήν φτώχεια,στήν εξαθλίωση καί στήν αδικία πού σπέρνει ο νόμος τής Βαρβαρότητας στό όνομα τής "δημοκρατίας",τού "σοσιαλισμού",τής "συναίνεσης" καί τής "ανάκαμψης τής οικονομίας"!
Μόνο μέσα καί μαζί μέ τούς άλλους ,μαζί θά μπορέσουμε νά περάσουμε σέ εκείνη τήν μέρα πού θέλουμε καί αγωνιζόμαστε νά έρθει,νά μήν αργήσει.
Εκείνη τήν μέρα πού τά βήματα καί η φωνή τής Αγγελικής,τής κάθε Αγγελικής από κάθε μεριά τής γής θά βρίσκονται στήν αρχή αυτής τής ατέλειωτης πορείας.

Απαιτούμε νά αποδοθεί ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ δικαιοσύνη σέ όσους έστειλαν τήν Αγγελική στήν αναπηρική καρέκλα,σέ όσους αναλογεί τό όποιο ποσοστό ευθύνης γιά τήν βαριά βλάβη τής υγείας της.

Απαιτούμε (είναι καί παλαιότερη θέση μας γιά τήν υπόθεση) η ΔΕΗ πού έχει εξοντώσει χρηματικά τούς εργαζόμενους μέ τά ληστρικά,πανάκριβα καί υπέρογκα τιμολογιά της,η ΔΕΗ πού ακόμα καί αυτές τίς σκληρές ώρες τής οικονομικής κρίσης γιά τόν λαό δέν διστάζει νά κατεβάσει τούς διακόπτες καί νά κόβει τό ρεύμα βυθίζοντας στό σκοτάδι καί στό κρύο χιλιάδες συμπολίτες μας ,η ΔΕΗ νά σταματήσει νά "κρύβεται" πίσω από έναν ιδιωτικό φύλακα(πού φυσικά έχει τεράστια ευθύνη γιατί άν δέν έδειχνε αυτόν τόν "υπαλληλικό ζήλο" μέ φανατισμό γιά τά συμφέροντα τών αφεντικών του,η Αγγελική δέν θά βρισκόταν σήμερα στήν δύσκολη αυτή κατάσταση,ούτε καί αυτός κατηγορούμενος σέ δίκη) καί νά πληρώσει όλα τά έξοδα γιά τήν νοσηλεία,θεραπεία καί οριστική αποκατάσταση τής υγείας τής Αγγελικής.

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΗΝ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟ ΑΓΓΕΛΙΚΗ ΧΑΤΖΗΔΗΜΗΤΡΙΟΥ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ ΤΗΣ ΑΝΑΡΧΙΚΗ ΣΥΝΤΡΟΦΙΚΟΤΗΤΑ ΑΠΟ ΤΑ ΝΟΤΙΑ ΤΗΣ ΑΘΗΝΑΣ,10/12/2010 erozer2000@yahoo.gr
(επισυνάπτονται όλα τά στοιχεία τού τραπεζικού λογαριασμού πού έκλεισε,αφού συγκεντρώθηκαν 1130 ευρώ ως ελάχιστη συμβολή οικονομικής βοήθειας στήν οικογένεια τής Αγγελικής)

12ο Δημοτικό σχολείο Θεσσαλονίκης

2010-10-09T02:02:00.002+03:00

Το εγχείρημα για έναν ελεύθερο κοινωνικό χώρο, το οποίο ξεκινήσαμε αρχές Ιουνίου συνεχίζει (προηγούμενο post εδώ), μεγαλώνει και φέρνει κοντά του όλο και περισσότερους ανθρώπους.

Μέσα στο καλοκαίρι έγιναν πολλές εργασίες που ακόμα συνεχίζονται ενώ παράλληλα έχουν αρχίσει και οι διάφορες δραστηριότητες.

Περισσότερες πληροφορίες στο site του σχολείου:

http://sxoleio12.wordpress.com/

Qadir, ένας Αφγανός Οδυσσέας

2010-09-23T13:25:00.001+03:00

Η οδύσσεια του Καντίρ είχε ξεκινήσει πριν πολλά χρόνια, όταν σε ηλικία μόλις δεκαπέντε ετών οι Ταλιμπάν τον απήγαγαν μαζί με άλλους 20 συμμαθητές του εισβάλλοντας στο σχολείο τους στην πόλη Μαζάρι Σαρίφ, στο βόρειο Αφγανιστάν. Ο Καντίρ και οι συμμαθητές του θα παραμείνουν κρατούμενοι των Ταλιμπάν για ένα μήνα, έως ότου απελευθερωθούν κατά τη διαδικασία ανταλλαγής ομήρων μεταξύ της τότε κυβέρνησης του Αφγανιστάν και των Ταλιμπάν.

Η επιστροφή, όμως, του Καντίρ δεν θα σημάνει το τέλος της περιπέτειάς του, καθώς φτάνοντας σπίτι του θα ανακαλύψει ότι κανείς δεν απόμεινε για να τον περιμένει. Γονείς, αδέλφια, συγγενείς… ολόκληρη η οικογένεια είχε «εξαφανιστεί» και δεν κατόρθωσε να μάθει τι συνέβη, αν ζούσαν ή, μάλλον, πώς χάθηκαν…

Ο Καντίρ δεν είχε άλλη επιλογή. Ακολούθησε το δρόμο της προσφυγιάς, όπως και τόσοι άλλοι φίλοι και γνωστοί του της αφγανικής φυλής των Χαζαρά. Από το Αφγανιστάν στο Πακιστάν κι από εκεί στο Ιράν, όπου και θα παραμείνει για δύο χρόνια έως ότου καταφέρει να συγκεντρώσει τα χρήματα ώστε να διεκδικήσει το δικαίωμα στη ζωή σε κάποια ευνομούμενη χώρα. Επόμενος σταθμός, η Τουρκία. Ένα χρόνο αργότερα κατορθώνει να περάσει με φουσκωτή βάρκα από το Αϊβαλή στη Λέσβο. Η Τουρκία, άλλωστε, δεν αναγνώριζε, κι εξακολουθεί, πολιτικούς πρόσφυγες από μη ευρωπαϊκές χώρες! Κι ο Καντίρ αναμφισβήτητα ήταν πολιτικός πρόσφυγας.

Από τη Λέσβο στην Αθήνα. Με τη βοήθεια του Ελληνικού Συμβουλίου για τους Πρόσφυγες θα καταθέσει αίτημα πολιτικού ασύλου και θα του δοθεί προσωρινή στέγη στον ξενώνα της Διεθνούς Μη Κυβερνητικής Οργάνωσης «Γιατροί του Κόσμου». Ήταν μόλις δεκαοκτώ χρονών.

Σύντομα έμαθε την ελληνική γλώσσα και άρχισε να βοηθάει εθελοντικά στον ξενώνα των «Γιατρών του Κόσμου». Τρία χρόνια αργότερα είχε γίνει απαραίτητος στον ξενώνα κι όχι μόνο. Άρχισε να εργάζεται σε επαγγελματική πλέον βάση ως διαπολιτισμικός μεσολαβητής-μεταφραστής τόσο στους «Γιατρούς του Κόσμου» όσο και σε άλλες ΜΚΟ, όπως στο «Ιατρικό Κέντρο Αποκατάστασης Θυμάτων Βασανισμού» και το Κέντρο Ψυχικής Υγείας «Βαβέλ». Όμως τα χρόνια πέρναγαν και καμία απάντηση δεν λάμβανε στο αίτημά του για πολιτικό άσυλο, μήτε θετική μήτε αρνητική, όπως και σχεδόν όλοι οι άλλοι αιτούντες πολιτικό άσυλο.

Μια νομοθετική ρύθμιση του 2006 έδινε τη δυνατότητα μετάβασης από το ες αεί καθεστώς του αιτούντα άσυλο στο καθεστώς του οικονομικού μετανάστη. Ο Καντίρ το έπραξε, όσο κι αν ήξερε ότι ο ίδιος δεν ήταν οικονομικός μετανάστης αλλά εξαναγκάστηκε να εγκαταλείψει την πατρίδα του. Και κάπως έτσι συνέχισε τη ζωή του στη νέα του πατρίδα, συνεπής στα καθήκοντά του ως διαπολιτισμικός μεσολαβητής και γενικών καθηκόντων στους «Γιατρούς του Κόσμου», μέχρι το Σάββατο εκείνο.

Το Σάββατο 11 Σεπτεμβρίου, νωρίς το βράδυ, ο Καντίρ βγήκε από το σπίτι του, στην περιοχή του Αγ. Παντελεήμονα, για να πάει στο περίπτερο της πλατείας να αγοράσει τσιγάρα. Δεν είχε πολλή ώρα που είχε γυρίσει από τη δουλειά του. Φόραγε εξάλλου ακόμα τη μπλούζα με τα διακριτικά των «Γιατρών του Κόσμου».

Επιστρέφοντας στο σπίτι του, εκεί, στην Αλκιβιάδου, κοντά στο καφενείο, άκουσε τη βοή της καθόδου από τα σκαλάκια της πλατείας μια ομάδας ανθρώπων που κατευθύνονταν προς το μέρος του, ουρλιάζοντας «αυτόν, αυτόν, αυτόν...». Ο Καντίρ δεν κατάλαβε, δεν πρόλαβε να καταλάβει. Όρμησαν κατά πάνω του. Προσπάθησε να τους ξεφύγει. Ήταν πολλοί. Να ήταν 6, να ήταν 10 ή 20… δεν θυμάται. Ένας τον ακινητοποίησε αρπάζοντάς τον από το λαιμό κι άλλοι άρχισαν να το χτυπούν με μανία. Κάποιος τον χτύπησε με κάτι βαρύ. Σιδηρολοστός, όπως θα μάθει αργότερα. Κι έχασε τις αισθήσεις του.

Το επόμενο που θυμάται είναι οι αστυνομικοί του Α/Τ Παντελεήμονα να τον ξυπνούν και να του βάζουν πάγο στο μάτι του. Δεν θυμάται πώς βρέθηκε εκεί. Οι αστυνομικοί του απάντησαν ότι πήγε μόνος τους. «Δεν θα ήταν ποτέ δυνατό» μας λέει ο ίδιος.

Πέντε μέρες θα μείνει στον Ευαγγελισμό κι από κει στο σπίτι του. Πονάει, ζαλίζεται, ο λάρυγγάς του αιμορραγεί εσωτερικά και δεν βλέπει από το ένα μάτι του. Οι γιατροί δεν ξέρουν αν η όρασή του θα αποκατασταθεί ποτέ πλήρως, μήτε τι αλλά προβλήματα θα του αφήσει αυτή η δολοφονική επίθεση. Όμως τον Καντίρ αυτό που περισσότερο τον πειράζει είναι το συνεχές συναίσθημα του φόβου. «Έχω συνέχεια μπροστά μου την εικόνα αυτή. Να με αρπάζουν και να με χτυπάνε» μας λέει. «Και είναι το ίδιο ακριβώς συναίσθημα… όπως τότε, όταν με κράταγαν οι Ταλιμπάν και δεν ήξερα αν ποτέ θα ξαναδώ τη μάνα μου… κι έπειτα μας ελευθέρωσαν και όταν γύρισα σπίτι μου είχαν χαθεί οι δικοί μου. Αυτός ο φόβος ότι τα είχα χάσει όλα. Πως δεν είχα καμία ελπίδα. Και σήμερα, μετά από όλα αυτά τα χρόνια, νιώθω ακριβώς όπως τότε».

Έξω από το σπίτι του είχε λαϊκή αγορά. Κι όσο μιλάγαμε στο τηλέφωνο ακούγαμε μια ομάδα γνωστών αγνώστων να φωνάζει «Έξω οι ξένοι. Η Αθήνα ανήκει στους Έλληνες».

Ακολουθεί σιωπή. «Πότε θα σταματήσουν όλα αυτά; Τι συμβαίνει στη γειτονιά μας; Πού οδηγείται η χώρα μας;» με ρωτάει, δίχως φυσικά να μπορώ να του δώσω καμία απάντηση.
***

Ο Καντίρ είναι ένα από τα πολλά θύματα της πλατείας του Αγίου Παντελεήμονα. Και ναι, ο Καντίρ είναι ένα αντιπροσωπευτικό δείγμα των θυμάτων της πλατείας… αλλοδαπός, απολύτως ενταγμένος, νομοταγής, εργαζόμενος, φιλήσυχος… ένας άνθρωπος δικός μας. Κι αν πριν από δύο χρόνια, για ένα διάστημα δύο-τριών μηνών, πράγματι συγκεντρώνονταν στην πλατεία μεγάλος αριθμός αλλοδαπών που κατέφθαναν από τα νησιά με απόλυτη ευθύνη του κράτους και προκαλούσαν τα ξενοφοβικά συναισθήματα των κατοίκων της περιοχής, εδώ και ενάμιση χρόνο κανένας λόγος δεν συντρέχει που να δικαιολογεί παρόμοια επεισόδια, αν ποτέ μπορούν να δικαιολογηθούν οι δολοφονικές επιθέσεις στο όνομα μάλιστα της πατρίδας!

Καιρό τώρα η κατάσταση στην περιοχή παραμένει η ίδια: Ομάδες κρούσης φασιστικών οργανώσεων επανδρωμένες από Έλληνες και αλλοδαπούς, κάθε ηλικίας και φύλου, εξαπολύουν ένα πρωτοφανές για την ιστορία της Ελλάδας πογκρόμ, κυρίως κατά Αφγανών, αλλά και Ελλήνων που αρνούνται να υιοθετήσουν τη ρητορική του μίσους, ενώ ομάδες αντιρατσιστικών οργανώσεων ανταπαντούν σε μια αλυσιτελή προσπάθεια αυτοπροστασίας. Το κράτος παρακολουθεί αμήχανο, γνωστοί και διόλου άγνωστοι αγοράζουν ακίνητα στην περιοχή σε εξευτελίστηκες τιμές και εντωμεταξύ η παιδική χαρά από όπου ξεκίνησαν τα επεισόδια προ δύο ετών παραμένει κλειστή με απόφαση των υποτιθέμενων «αγανακτισμένων πολιτών», την υποστήριξη των φασιστικών ομάδων κρούσης και τη σιωπηλή συναίνεση του δημάρχου, ο οποίος αποφάσισε ότι η παιδική χαρά θα μείνει κλειστή στο πλαίσιο ενός ακόμη έργου ανάπλασης!

Κι έως ότου αποφασίσει η πολιτεία να παρέμβει ουσιαστικά και αποτελεσματικά εξαρθρώνοντας τις «φασιστικές ομάδες κρούσης», στις οποίες σημειωτέον συμμετέχουν και ανήλικα παιδιά, οι έλλογοι κάτοικοι της περιοχής, απολύτως εγκαταλελειμμένοι στην τύχη τους, αναρωτιούνται ποιος θα ναι ο επόμενος. Και τότε ρί-ξα-με τον κλήρο, να δούμε ποιος, ποιος, ποιος θα φαγωθεί…
***

Το 2007 η σκηνοθέτιδα ντοκιμαντέρ Αννέτα Παπαθανασίου, εμπνεόμενη από την ιστορία του Καντίρ και ακούγοντας την επιθυμία του να επιστρέψει στο Αφγανιστάν για να αναζητήσει τους δικούς του, του πρότεινε να πάνε μαζί και να καταγράψει το οδοιπορικό του. Το ντοκιμαντέρ «Καντίρ, ένας Αφγανός Οδυσσέας» πραγματοποιήθηκε με την υποστήριξη του ελληνικού Υπουργείου Εξωτερικών, της ΕΡΤ, του Ελληνικού Κέντρου Κινηματογράφου και του Al Jazeera English, και απέσπασε το βραβείο Καλύτερου Ντοκιμαντέρ στο Διεθνές Τηλεοπτικό Φεστιβάλ ROMA FICTION FESTIVAL. Το «Καντίρ, ένας Αφγανός Οδυσσέας» προβλήθηκε τον Μάρτιο του 2008 στο 10ο Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης και τον Ιούνιο του 2008 στο Ίδρυμα Εικαστικών Τεχvώv και Μoυσικής Β&Μ Θεoχαράκη, προβολή που οργάνωσε το Υπoυργείo Εξωτερικών και οι πρεσβείες του Καναδά και της Αυστραλίας.
Και κατά πώς φαίνεται… ο Καντίρ ως ένας πραγματικός Οδυσσέας δεν θα βρει ποτέ την Ιθάκη του.Φροντίζει η Ελλάδα γι’ αυτό.

Από το blog της Αφροδίτης Αλ Σάλεχ

Η ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΔΕΝ ΚΙΝΔΥΝΕΥΕΙ ΑΠΟ ΤΑ ΑΔΕΡΦΙΑ ΤΣΟΥΒΑΛΑΚΗ

2010-09-10T09:47:00.002+03:00

ΑΠΟ ΤΟΝ "ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟ" ΣΟΥ ΓΙΩΡΓΟ ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ ΚΙΝΔΥΝΕΥΕΙ ΠΟΥ ΕΣΕΝΑ ΒΟΛΕΥΕΙ ΚΑΙ ΕΜΑΣ ΕΞΟΝΤΩΝΕΙ
　
Ο βίαιος καί μηδενιστικός υπόκοσμος τής εξουσίας παρά τίς συχνές πρασινογάλαζες εναλλαγές του στό μέγαρο Μαξίμου καί στήν κοινοβουλευτική "πλειοψηφία" , διέλυσε καί τίς τελευταίες ψευδαισθήσεις τού κοινωνικού σώματος γιά "αλλαγή" καί "προκοπή".
Καί όμως,παρά τά στοιχεία καί τίς αποδείξεις γιά εγκληματική,τρομοκρατική καί ληστρική δράση γιά πάνω από τρείς δεκαετίες "αποκατάστασης τής δημοκρατίας", ο υπόκοσμος εξακολουθεί νά απολαμβάνει τά "χρηστά ήθη" τής ασυλίας,τής ανομίας καί τής ατιμωρησίας, υπογράφοντας ψυχρά καί κυνικά, τόν αργό θάνατο εργαζομένων,συνταξιούχων καί νεολαίων.
Τά αδέρφια Νίκος καί Θόδωρας Τσουβαλάκης παρά τά σοβαρά προβλήματα υγείας βρέθηκαν μέ πολυετείς ποινές στά κάτεργα τής ψευτοδημοκρατίας γιά τήν κλοπή δύο υπολογιστών καί μπαταριών κινητών τηλεφώνων από μεγαλοκαταστήματα ηλεκτρονικών ειδών τής Γλυφάδας.
Προφανώς ,η δικαστική έδρα είναι αδιάφορη γιά τίς "σκιές" πού παίρνουν καθημερινά σειρά η μία δίπλα στήν άλλη στούς ομαδικούς τάφους τού κοινωνικού αποκλεισμού,τής ανεργίας,τού περιθωρίου καί τής πρέζας.
Προφανώς ,στρατευμένη στήν εξουσιαστική της τυφλότητα καί στό παγερό υπηρεσιακό της καθήκον πού έχει εκπαιδευθεί νά στέλνει μηχανικά καί υπάκουα "αναλώσιμο υλικό" σέ δεσμοφύλακες,ιδρύματα καί κελιά ,θέλει νά εφαρμόσει κατά γράμμα "τά πρέπει τού νόμου" καί αρνείται νά σπαταλήσει δευτερόλεπτο τού "πολύτιμου εργασιακού" της χρόνου γιά νά ερμηνεύσει τά γεγονότα πού οδήγησαν δύο ανθρώπους στής απόγνωσης τήν άκρη γιά νά "αντιμετωπίσουν" προσωρινά τίς σκυλίσιες μέρες μιάς επιβίωσης πολύ πιό κάτω από τά όρια τής απόλυτης πείνας,φτώχειας καί ανάγκης.
Προφανώς,γιά αυτήν τήν επιλεκτική "δικαιοσύνη" πού έχει αυτοσκοπό καί θεοτητά της τήν απόδοση τής ποινής καί τιμωρίας στήν πιό ακραία,βίαιη,απεχθή καί εκδικητική της μορφή, ο Νίκος καί Θόδωρας Τσουβαλάκης είναι δύο ακόμη "αριθμοί" χαμένοι μέσα σέ τόσους άλλους πού η υπαρξή τους δέν έχει ενδιαφέρον,αξία καί σημασία!
Προφανώς,όταν ο νόμος τής καρδιάς καί τού συναισθήματος γιά τόν άλλο έχει καταργηθεί από τήν πιστή τήρηση τού ποινικού κώδικα,πώς μπορείς νά ακούσεις μπροστά σου τά "κουρέλια νά τραγουδούν ακόμη" κανοντάς σου έκκληση γιά "επιείκεια" καί "ανθρωπιά"?
Τό τσεκούρι τού νόμου πού σηκώνεις κόβοντας τήν λεπτή κλωστή πού ίσα-ίσα κρατάει τήν ζωή του άλλου πρίν τήν τελική ευθεία πρός τά κάτω,έχει σκοτώσει μέσα σου καιρό αυτές τίς λέξεις,τίς έχεις ήδη ξεχάσει......
Η στήριξη τής απεργίας πείνας τού Νίκου Τσουβαλάκη πού έχει ξεκινήσει από τίς 20/8 στίς φυλακές Τρικάλων μέ αίτημα νά μεταχθεί κοντά στόν αδελφό του Θόδωρο πού βρίσκεται στίς φυλακές Αγιάς Χανίων μέ σοβαρά προβλήματα υγείας ,είναι πράξη πού δείχνει πώς τό δικό μας "πέρασμα" σέ ένα Κόσμο χωρίς θύτες καί θύματα δέν συναντιέται πουθενά μέ τό αδιέξοδο πού καταλήγει στόν ατομικισμό,στό μίσος,στόν ρατσισμό καί στήν ισοπέδωση σέ βάρος συνανθρώπων μας πού ειδικές συνθήκες δέν τούς άφησαν νά σηκώσουν "κεφάλι",ανθρώπων πού ο ήλιος δέν περνάει από τά "μέρη" τους!
Ανθρώπων πού δέν είχαν τίς δικές μας "αντιστάσεις",δυνατότητες καί επιλογές,ανθρώπων πού ήταν λιγότερο "τυχεροί" από εμάς ή καί σέ αρκετές περιπτώσεις καθόλου "τυχεροί" καί χωρίς "ευκαιρίες" όπως ο Νίκος,ο Θόδωρας κι η υπόλοιπη πάμπτωχη οικογένεια Τσουβαλάκη πού η μισή είναι στήν φυλακή κι η άλλη μισή στά ψυχιατρεία!
Είναι ζήτημα αξιοπρέπειας η ικανοποίηση τού ανθρώπινου αιτήματος νά αποφυλακισθούν λόγω τού βεβαρυμένου ιστορικού υγείας πού έχουν καί τά δύο αδέρφια.
Η εκδικητική καί αυταρχική στάση τού Κράτους απέναντι σέ άρρωστους φυλακισμένους όπως ο Σάββας Ξηρός,ο Αλφρέντο Μπονάνο,οι αδερφοί Τσουβαλάκη,ο Σίμος Σεϊσίδης,χρήστες τοξικών ουσιών αλλά καί άλλοι βαριά πάσχοντες κρατούμενοι μέ σοβαρές πολύχρονες ασθένειες δέν λέγεται Γιώργο Παπανδρέου σοσιαλισμός φυσικά,βαρβαρότητα,μισανθρωπιά καί μαρτύριο είναι τό όνομα τής "τάξης" καί τής "δημοκρατίας" σας!
Πάρεις ή δέν τήν πάρεις τήν ευθύνη, ο κίνδυνος γιά τήν ζωή κάθε έγκλειστου στίς φυλακές πού έχει ανάγκη από νοσηλεία,πρόνοια,κοινωνική επανένταξη καί όχι από απομόνωση καί σίδερα, ΕΣΕΝΑ βαραίνει καί κυνηγά!
　
η σιωπή μπροστά στήν αξία τής ανθρώπινης ζωής είναι συνενοχή
αλληλεγγύη καί απελευθέρωση τών αδερφών Τσουβαλάκη
Παπαδόπουλος Παναγιώτης(Κάϊν)
Αθήνα 10/9/2010
erozer2000@yahoo.gr

Ο ΔΡΟΜΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΒΑΡΒΑΡΟΤΗΤΑ ΠΕΡΝΑΕΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΞΟΝΤΩΣΗ ΤΟΥ ΝΙΚΟΥ ΚΑΙ ΘΟΔΩΡΑ ΤΣΟΥΒΑΛΑΚΗ

2010-09-07T16:35:00.000+03:00

ΤΑ ΑΔΕΛΦΙΑ ΝΙΚΟΣ ΚΑΙ ΘΟΔΩΡΑΣ ΤΣΟΥΒΑΛΑΚΗΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΕΓΚΛΗΜΑΤΙΕΣ

Η ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ ΤΟΥΣ ΓΙΑ ΣΟΒΑΡΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ ΥΓΕΙΑΣ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΑΥΤΟΝΟΗΤΟ,ΕΙΝΑΙ ΖΗΤΗΜΑ ΤΙΜΗΣ,ΖΩΗΣ ΚΑΙ ΑΝΘΡΩΠΙΑΣ

ΣΤΗΡΙΞΗ ΚΑΙ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑ ΠΕΙΝΑΣ ΤΟΥ ΝΙΚΟΥ ΤΣΟΥΒΑΛΑΚΗ ΠΟΥ ΕΧΕΙ ΞΕΚΙΝΗΣΕΙ ΑΠΟ ΤΙΣ 20/8 ΣΤΙΣ ΦΥΛΑΚΕΣ ΤΡΙΚΑΛΩΝ
　
"η κοινωνία δέν κινδυνεύει από εμένα,από τά κόμματα τής εξουσίας κινδυνεύει,πού όπως βλέπετε,η κοινωνική παρακμή,η διαφθορά καί η ζούγκλα τής βίας έχουν γίνει καθεστώς καί οι κλοπές καί η κακουργηματική ιδιοτέλεια καί απάτη κατά συρροήν από τήν πολιτική καί οικονομική μαφία τής χώρας μένουν στό ποινικό απυρόβλητο,παρότι κατασπατάλησαν καί λεηλάτησαν,μέ τήν διαπλοκή καί τούς αδίστακτους "νταβατζήδες",όλον τόν προϋπολογισμό καί τά δημόσια Ταμεία"
Νίκος Τσουβαλάκης,22/4/09
　
　
Η Βαρβαρότητα μέ τό σύνθημα φωτιά καί κλοπή λεηλάτησε τήν κοινωνία καί έκανε κάρβουνο τήν χώρα.Μετά τούς κορμούς τών δένδρων ήρθε καί η σειρά τών ανθρώπων.Απ΄τό έγκλημα καί τό μεταπολιτευτικό συστηματικό καί κρατικοδίαιτο επαγγελματικό "ριφιφί" δέν υπήρξε τιμωρία, η "γνωστή-άγνωστη" Συμμορία είναι ελεύθερη καί κάνει διακοπές στήν Μπανανία πού προστατεύει τής "σεβαστής αδελφοτητάς" της τά κακουργήματα,τήν ζημιά από τήν "αθόρυβη" καί "άοπλη" ληστεία από τά ίδια τά θύματα τώρα τήν παίρνει η βολεμένη κυριαρχία καί μάλιστα μέ υπεραξία καί συναίνεση!
"Οπου κοιτάζω νά κοιτάζεις", όλη η Ελλάδα μιά ατέλειωτη Γαλέρα πού γλυστρά πάνω στό αίμα,τό δάκρυ καί τόν ιδρώτα από τόν τρόμο καί τήν αγωνία τής καθημερινότητας πού χωρίς διακοπή πέφτει ως νεκρή θάλασσα από τίς ρωγμές καί τίς ουλές στά σώματα τών επιβατών.
Οποιος ζήσει,όποιος καταφέρει νά συνεχίσει στό "ταξίδι",όποιος αντέξει...αποφαίνονται γυρνώντας τήν πλάτη εξουσιαστές,τραπεζίτες καί δικαστές.
Ετσι έκαναν καί μέ τόν Νίκο καί τόν Θόδωρα.
Μία διαλυμένη οικογένεια από τήν ανέχεια καί τίς συνθήκες πού βομβαρδίζουν πόλεις ολόκληρες μέ διάσπαρτους "εύκολους στόχους", Νίκους καί Θόδωρους.
Οι δύο στήν φυλακή,οι άλλοι τρείς ταλαιπωρούνται στά ψυχιατρικά "ιδρύματα".
Ο Νίκος καί Θόδωρας μέ σοβαρά προβλήματα υγείας βρίσκονται μέ πολυετείς ποινές κάθειρξης(6 χρόνια ο πρώτος καί 4 χρόνια ο δεύτερος) στίς φυλακές γιά μερικές κλοπές λάπτοπ καί μπαταριών κινητών τηλεφώνων από καταστήματα τής Γλυφάδας γνωστών επιχειρήσεων ηλεκτρονικών ειδών.
Η αδιέξοδη καί απεγνωσμένη προσπάθεια νά "κρατηθείς" καί νά πάρεις "παράταση" στό πολεμικό πεδίο τής επιβίωσης αναγκαστικά καί εκβιαστικά σέ επιλέγει αρκετές φορές ,δέν τήν επιλέγεις!
Ανατρέπει τήν "σειρά" καί τήν "τάξη" τής ζωής μας,συνθλίβει καί ματαιώνει τά σχέδια καί τά ονειρά μας,παραμερίζει τίς όποιες αντιστάσεις μας!
Εν δυνάμει πρωταγωνιστές καί θύματα αυτής τής άθλιας εξέλιξης τών καιρών είμαστε όλοι μας ανά πάσα στιγμή, αδιάφορο άν τήν ώρα πού γράφονται αυτές οι γραμμές βρισκόμαστε σέ ευνοϊκότερη(?) θέση από εκείνη τού Νίκου καί τού Θόδωρου.
Αν όμως η Βαρβαρότητα είναι έξω καί κυκλοφορεί ελεύθερη συνεχίζοντας τίς καταστροφικές της επιθέσεις στήν κοινωνία καί οι Τσουβαλάκηδες στήν φυλακή, τότε γιατί απορεί ο σάπιος κόσμος τής εξουσίας γιά τό μίσος καί τήν απέχθεια πού συγκεντρώνεται καθημερινά στό "ποτήρι" πού δέν τού μένει καί πολύς χρόνος γιά νά ξεχειλίσει από οργή γιά τήν επιλεκτική, σκληρή καί μισάνθρωπη "κρίση" τής "δικαιοσύνης" της?
Η αλληλεγγύη καί στήριξη τής απεργίας πείνας τού Νίκου Τσουβαλάκη(πού εκτός από τά αναπνευστικά προβλήματα καί τήν υπέρταση πού τόν ταλαιπωρούν,ο οργανισμός του έχει υποστεί φθορά από προηγούμενες άλλες απεργίες στίς φυλακές,μία εκ τών οποίων σέ συμπαράσταση στόν σύντροφο Θοδωρή Ηλιόπουλο,συλληφθέντα στήν διάρκεια τών γεγονότων τού Δεκέμβρη 2008)πού έκει ξεκινήσει από τίς 20/8 στίς φυλακές Τρικάλων μέ αίτημα νά βρεθεί κοντά στόν επίσης φυλακισμένο αδελφό του Θόδωρο(μέ σοβαρά κι αυτός προβλήματα υγείας καί μέ 67% αναπηρία πού προήλθε από εγκεφαλικό επεισόδιο τό 2000) στίς φυλακές Αγιάς Χανίων,είναι αυτή τήν στιγμή τό αυτονόητο,ζήτημα ζωής καί ανθρωπιάς!
Οπως άλλωστε είπε κι ο Νίκος στό δικαστήριο στίς 28/9/09,"δέν κλέβω κατ΄επάγγελμα,ούτε είμαι επικίνδυνος γιά τήν δημόσια τάξη,φθάσαμε στά όρια τής ένδειας καί τής λιμοκτονίας καί είχα στό κεφάλι μου τέσσερις ανίκανους πρός εργασία καί άρρωστους αδελφούς.Ζητώ νά δείξετε πνεύμα επιείκειας καί ανθρωπιάς καί νά μάς δώσετε τήν τελευταία ευκαιρία,νά ξεφύγουμε από αυτό τόν δρόμο καί νά πάμε νά ησυχάσουμε μακριά από τήν φρίκη τών φυλακών κρεματορίων.Κάναμε μόνο τίς κλοπές πού ομολογήσαμε.Τίς άλλες μάς τίς φορτώσανε".
Οι άλλοι δέν τούς έδωσαν τήν ευκαιρία,ούτε έδειξαν επιείκεια,ούτε από τήν "λύση" τών κολαστηρίων μπορεί νά ξεφύγει η παράνοια τού νομικού τους "πολιτισμού" καί καθωσπρεπισμού!
Εμείς οφείλουμε νά κάνουμε τό αντίθετο,νά στηρίξουμε τό αίτημα τού Νίκου,νά απαιτήσουμε τήν αποφυλακισή τους γιά λόγους υγείας,νά σταθούμε μέ αλληλεγγύη στήν οικογενειά τους συμμετέχοντας όσο μπορούμε στήν αλλαγή πορείας ζωής πού δέν θά κάνει φαύλο κύκλο γιά νά επιστρέψει ξανά στά χέρια μιάς ψευτοδημοκρατίας πού ξέρει μόνο νά κλέβει ζωές,νά εκδικείται!
　
Παπαδόπουλος Παναγιώτης(Κάϊν)
μεμονωμένο άτομο από τό αναρχικό κίνημα
Αθήνα 6/9/2010
erozer2000@yahoo.gr

Η "ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ" ΣΑΣ ΕΙΝΑΙ ΘΕΟΣΤΡΑΒΗ, Η ΨΕΥΤΟΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΣΑΣ ΕΚΔΙΚΕΙΤΑΙ

2010-08-20T08:24:00.002+03:00

NIKOΣ ΚΑΙ ΘΟΔΩΡΑΣ ΤΣΟΥΒΑΛΑΚΗΣ:
Η "ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ" ΣΑΣ ΕΙΝΑΙ ΘΕΟΣΤΡΑΒΗ,
Η ΨΕΥΤΟΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΣΑΣ ΕΚΔΙΚΕΙΤΑΙ

OTAN Η ΕΞΟΥΣΙΑΣΤΙΚΗ ΒΑΡΒΑΡΟΤΗΤΑ ΑΛΛΑΖΕΙ ΤΟ ΠΡΑΣΙΝΟ ΣΕ ΜΑΥΡΟ
　
　
ΝΑ ΑΠΟΦΥΛΑΚΙΣΘΟΥΝ ΑΜΕΣΑ Ο ΝΙΚΟΣ ΚΑΙ ΘΟΔΩΡΑΣ ΤΣΟΥΒΑΛΑΚΗΣ ΠΟΥ ΕΧΟΥΝ ΑΝΑΓΚΗ ΙΑΤΡΙΚΗ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΠΡΟΝΟΙΑ

ΝΑ ΑΠΟΦΥΛΑΚΙΣΘΟΥΝ ΑΜΕΣΑ Ο ΣΑΒΒΑΣ ΞΗΡΟΣ,Ο ΣΙΜΟΣ ΣΕΪΣΙΔΗΣ ΚΑΙ Ο ΑΛΦΡΕΝΤΟ ΜΠΟΝΑΝΟ ΓΙΑ ΣΟΒΑΡΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΥΓΕΙΑΣ

ΝΑ ΣΤΑΜΑΤΗΣΕΙ ΤΟ ΚΑΘΕΣΤΩΣ ΑΠΟΜΟΝΩΣΗΣ ΚΑΙ ΕΚΔΙΚΗΤΙΚΗΣ ΜΕΤΑΧΕΙΡΙΣΗΣ ΣΕ ΒΑΡΟΣ ΤΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΚΡΑΤΟΥΜΕΝΗΣ ΠΟΛΑΣ ΡΟΥΠΑ

ΝΑ ΣΤΑΜΑΤΗΣΕΙ Η ΑΔΙΚΗ ΠΡΟΦΥΛΑΚΙΣΗ ΤΟΥ ΑΡΗ ΣΕΙΡΗΝΙΔΗ

ΝΑ ΣΤΑΜΑΤΗΣΟΥΝ ΟΙ ΦΥΛΑΚΙΣΕΙΣ ΧΡΗΣΤΩΝ ΤΟΞΙΚΩΝ ΟΥΣΙΩΝ

(ΜΙΑ ΑΚΟΜΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΕΝΟΣ ΑΝΑΡΧΙΚΟΥ ΣΤΟΥΣ "ΑΝΤΙΕΞΟΥΣΙΑΣΤΕΣ" ΤΗΣ ΕΞΟΥΣΙΑΣ ΧΑΡΗ ΚΑΣΤΑΝΙΔΗ ,ΜΙΧΑΛΗ ΧΡΥΣΟΧΟΪΔΗ ΚΑΙ ΣΠΥΡΟ ΒΟΥΓΙΑ)

Ισως νά επιμένετε εκεί στήν Ιπποκράτους νά αυτοαποκαλείσθε "σοσιαλιστές" καί αυτό είναι μιά απόδειξη πώς έχετε τυφλωθεί από τόν μύθο τού "πράσινου ήλιου" καί τήν ψηφιακή "πραγματικότητα" ενός δήθεν "κράτους δικαίου καί κοινωνικού", τήν ώρα πού έξω οι άνθρωποι όλο καί λιγότερο πιστεύουν στόν θλιβερό καί καταστροφικό γιά τήν κοινωνία μηδενισμό τής εξουσίας !
Οδηγοί τού σαπιοκάραβου τής ψευτοδημοκρατίας πού όταν ο εκβιασμός της γιά "συναίνεση" δέν έχει αποτέλεσμα απαντά μέ εκδίκηση, επιτίθεται στήν κοινωνική συνοχή καί κάνει τόν θάνατο γιά αρκετούς ανθρώπους γύρω μου(αυτούς πού γιά σάς είναι "αόρατοι") νά είναι η μόνη λύτρωση από τό βάσανο τής "πράσινης διαχειρισής" σας!
Ψάχνω νά βρώ τόν πιό "ήπιο" χαρακτηρισμό γιά τίς πανάθλιες πρακτικές τής άγριας αστικής "δικαιοσύνης" σας πού συμπεριφέρεται σέ αρκετές τραγικές ανθρώπινες ιστορίες ως σφαγείο ψυχών καί η μόνη λέξη πού βρίσκω ως τήν πιό κατάλληλη πού σάς αξίζει είναι εκείνη πού λέγεται...ΝΤΡΟΠΗ!
Τήν λέξη ΝΤΡΟΠΗ πού επειδή δέν βγαίνει από τό δικό σας "κλειδωμένο" από τό ΔΝΤ καί τούς τραπεζίτες στόμα,τήν λέω εγώ αντί γιά σάς!
Μπορεί νά "ξεχάσατε" εσείς αυτή τήν λέξη,δέν σάς ξέχασε όμως ποτέ αυτή καί θά είμαι πάντα εδώ γιά νά σάς τήν φέρνω μπροστά σας!
Κι άς μήν "ιδρώνει" τ΄αυτί σας,κι άς μήν πέφτει δάκρυ από τά μάτια σας γιά τήν σκιά τού Νίκου καί τού Θόδωρου πού γέρνει τσακισμένη πίσω από τήν "λάμψη" τού "πράσινου ήλιου" καί τού κινήματος... τών "πράσινων αλόγων".......
Καί ποιά αλήθεια θά ήταν η πιό σωστή λέξη γιά νά ονομάσει τίς αποφάσεις τής "δικαιοσύνης" σας Χάρη Καστανίδη σάν αυτή σέ βάρος τών αδελφών Νίκου καί Θόδωρου Τσουβαλάκη πού τούς ξαναρίξατε στό θηρίο τών φυλακών?
Μέ τήν βαρβαρότητα καί τήν αναισθησία τής δικαστικής καρέκλας πού επάνω της διασκεδάζει η θεόστραβη " δικαιοσύνη " σας θά προφυλάξετε τούς πολίτες από τόν αποκλεισμό,τό περιθώριο,έτσι θά κλείσετε τούς δρόμους πρός τήν παραβατικότητα καί τήν υποτροπή?
Πού αλήθεια μπορεί νά σταματήσει αυτός ο κατήφορος τής ντροπής καί τών "επαγγελματικών" ψυχρών καί ωμών αποφάσεων πού περιγράφει τήν "προσωπικότητα" καί τό "κύρος" τού νομικού σας κανιβαλλισμού απέναντι στόν ανθρώπινο πόνο καί δυστυχία όταν ο Θόδωρος Τσουβαλάκης 55ετών ανάπηρος λόγω εγκεφαλικού επεισοδίου μέ 67%αναπηρία πού υπέστη τό 2000,καταδικάζεται σέ 4ετή φυλάκιση μαζί μέ τόν αδελφό του Νίκο 58ετών πού επίσης καταδικάσθηκε σέ κάθειρξη 6 ετών γιά κλοπές καί ο οποίος συντηρούσε τόν ασθενή αδελφό του αλλά καί τρία ακόμη αδέρφια του πού νοσηλεύονται σέ ψυχιατρεία?!
Ψάχνω νά βρώ τί διάολο "καρδιά" είναι αυτή πού χτυπάει εκεί στο "πράσινο" φέουδό σας πού θέλει νά έχει καί "όραμα αλλαγής γιά τόν τόπο"...όταν μπροστά στά "πόδια" τού 5μελούς σας Εφετείου πέφτει ο Θόδωρας κι ο Νίκος Τσουβαλάκης καί σας ζητούν "επιείκεια καί ανθρωπιά", όταν σάς ομολογούν πώς έφθασαν μέχρι εκεί γιά λόγους ανάγκης,πώς η οικογένεια Τσουβαλάκη είχε φθάσει στά όρια τής λιμοκτονίας καί τής ενδειας!
Τί άλλο θέλετε γιά νά γυρίσετε τόν χρόνο αντίστροφα από τόν αργό θανατό τους,γιά νά τούς δώσετε μιά ακόμη ευκαιρία νά στραφούν στό φώς καί στό αύριο?
Οι Τσουβαλάκηδες δηλαδή είναι τό "πρόβλημα" καί τό "απόστημα" τής "συντεταγμένης" καί "εντιμότατης" πολιτείας σας καί όχι οι διάφοροι εκάστοτε εγκληματίες καί απατεώνες τής μεταπολιτευτικής πολιτικάντικης κοινοβουλευτικής συμμορίας πού κατάκλεψαν τήν Ελλάδα κατά συρροή καί απολαμβάνουν καθεστώς ανομίας,προστασίας καί ελευθερίας?
Αλλά καί πάλι στήν λέξη ντροπή "πέφτω" όταν βλέπω τήν Πόλα Ρούπα,τήν σύντροφο τού Νίκου Μαζιώτη, νά γεννάει τό παιδί της ανάμεσα σέ αντιτρομοκρατική καί ΕΚΑΜ,όταν βλέπω τό ακρωτηριασμένο πόδι τού Σίμου Σεϊσίδη μέ τήν ασφυκτική παρουσία αστυνομικών παρά ιατρών γύρω του(αλήθεια ο αστυνομικός πού τόν πυροβόλησε θά μείνει ατιμώρητος,μήπως θά πάρει καί παράσημο "ανδρείας"? ),όταν κρατάτε στήν φυλακή μέ σοβαρά προβλήματα υγείας τόν Σάββα Ξηρό,τόν Αλφρέντο Μπονάνο καί άλλους κρατούμενους?
Η διαφωνία μέ επιλογές καί διαδρομές συντρόφων μας ή άλλων κρατουμένων δέν σημαίνει πώς αποδυναμώνεται καί παύει τό ενδιαφέρον μας γιά τίς συνθήκες κρατησής τους,τήν υγεία τους καί τό καθεστώς εξοντωτικής μεταχειρισής τους από τήν εξουσία.
Μιχάλη Χρυσοχοϊδη... η δολοφονία τού Γκιόλια,τού αστυνομικού Νεκτάριου Σάββα,τών 3 εργαζομένων στήν τράπεζα Μαρφίν,τού 15χρονου Αφγανού Χαμί στά Πατήσια, βία καί φασιστικός τρόμος είναι!
Ποιός αναρχικός θά μπορούσε νά συμφωνήσει μέ τήν ποινή τού θανάτου?Θά ήταν σάν νά "δοκιμάζαμε" από τήν αδιέξοδη "κανονικότητά" σας,σάν νά θέλαμε νά μοιάσουμε μέ τήν κτηνωδία τού αντικοινωνικού συστηματός σας,τήν "ηθική" πού "εκπαιδεύει" τούς πολίτες στόν ατομικισμό,στήν βόλεψη καί στήν κατανάλωση!Ποιός αναρχικός θά συμφωνούσε μέ τό εκτελεστικό απόσπασμα καί τόν μιλιταρισμό?
Αλήθεια Μιχάλη Χρυσοχοϊδη... η καταδρομική μέθοδος,τό ύφος καί τό παράστημα στρατιώτη κατοχής είναι μέρος τού "εκδημοκρατισμού" τών σωμάτων ασφαλείας γιά τήν "προστασία τού πολίτη"?
Γιατί εγώ αυτό διέκρινα σέ μπλόκο εποχούμενων σερίφηδων πού ανήκουν στήν ομάδα "ΔΙΑΣ" σέ φοβισμένα σχολιαρόπαιδα μέ μηχανάκια τό βράδυ τής 5ης Αυγούστου στήν Λ.Αμφιθέας!
Καί η δολοφονία μέσα στό υπουργείο σου τού Βασιλάκη,πατέρα μέ δύο παιδιά,φυσικά βία καί φασιστικός τρόμος είναι!
Αλλά καί ο αγωνιστής Κώστας Σειρηνίδης πατέρας ήταν καί πέθανε ξαφνικά(όπως κάποτε καί ο πατέρας τού μακαρίτη αγωνιστή Γιάννη Σκανδάλη τού μέλους τού ΟΕΜ, τού γιατρού Τσιρώνη πού δολοφονήθηκε τόν Ιούλη τού 78 στό Π.Φάληρο από τά ΜΕΑ, όταν ο γιός του φορτώθηκε όλο τό αντιτρομοκρατικό νόμο καί "έσβησε" μή μπορώντας νά αντέξει τήν ταλαιπωρία από τήν σύλληψη τού Γιάννη)βλέποντας τόν γιό του σύντροφο Αρη Σειρηνίδη χωρίς στοιχεία νά κλείνεται στίς φυλακές!
Γι αυτές τίς δολοφονίες (πού τίς αποδίδετε πάντα σέ "παθολογικά αίτια" καί "καθαρίζετε"....νομίζετε...) ο ηθικός αυτουργός καί δράστης συναντάται συχνά μπροστά στόν φακό νά ρίχνει ψεύτικα δάκρυα καί νά βγάζει επικήδειους λόγους "τιμής" εκεί μόνο πού τόν συμφέρει!
΄Εχετε μάθει νά ρίχνετε ψεύτικα δάκρυα καί επιλεκτικά κατά προτίμηση γιά τό αίμα ,τήν βία πού σάς προκρίνει,σάς ωφελεί καί σάς δίνει βήμα καί παράταση στήν εξουσία ο σεχταρισμός κάποιων χρήσιμων ηλιθίων ένοπλων "φαντασμάτων"!
Στήν ουσία ούτε γιά τούς δικούς σας καί τά άλλα θύματα τής πολιτικής φασιστικής βίας πού "φεύγουν" πονάτε,τό τέλος τους καί τήν εκτέλεσή τους εκμεταλλεύεστε γιά νά πατήσει πάνω στόν θάνατο η δημαγωγία,ο πολιτικός τυχοδιωκτισμός,οι τρομονόμοι ,τό φόβητρο καί ο λαϊκισμός σας!
Γιά τήν δική σας βία πού καθημερινά αφήνει πίσω της κουρελιασμένους καί απελπισμένους ανθρώπους,δέν θά βρεί τό υπουργικό σας "καθήκον",ούτε λεπτό!!Πώς καί πού νά "κοιτάξει" όμως μιά "δικαιοσύνη" τών υπουργείων πού είναι θεόστραβη.....
Γι αυτό όταν σκοτώνεται ένας Σάββας,ένας Αμανατίδης ή ένας Βασιλάκης θύματα καί αυτά τής δικής σας βίας είναι,νά τό βάλετε καλά στό μυαλό σας!
Μιάς βίας αχόρταγης γιά κρέας,όπλα καί καταστολή που δέν σταματά πουθενά,μιάς βίας πού δέν θά βρεί όμως ποτέ καί πουθενά "άλλοθι"!
Μιχάλη Χρυσοχοϊδη καί Χάρη Καστανίδη,ο Νίκος κι ο Θόδωρας Τσουβαλάκης ξεδίπλωσαν μπροστά στό "σεβαστό" σας δικαστήριο τό γκρεμισμένο σπίτι τους, η μισανθρωπιά καί η αδιαφορία τής "δημοκρατίας" σας χόρεψε πάνω στά ερειπιά του,στά συντρίμια τής ζωής μιάς οικογένειας χωρίς παρόν καί μέλλον!
Καλά τά καταφέρατε άλλη μιά φορά.......!
Αυτό είναι τό χειρότερο πρόσωπο τής βίας Καστανίδη καί Χρυσοχοϊδη,τής χειρότερης Τρομοκρατίας!
Τήν επόμενη φορά πού θά "κλάψετε" ξανά στά ΜΜΕ γιά "σφαίρες ενάντια στήν δημοκρατία", καλό θά ήταν νά θυμηθείτε τά ονόματα τού Νίκου καί τού Θόδωρα Τσουβαλάκη,τό σινιάλο καί τά "γλυκά μάτια" στήν βία καί στήν σφαίρα πού πρώτοι εσείς κάνατε!Εχετε ευθύνη, πού όμως δέν θά τολμήσετε νά τήν αναλάβετε ποτέ!Γιατί οι ανεύθυνοι δέν νοιώσανε ποτέ στό πέρασμα τής ιστορίας μιά στάλα ντροπή γιά "τά έργα καί τίς ημέρες τους"!Η ιστορία όμως θά συνεχίζει νά γράφεται καί μάλιστα στό μελάνι της τίποτα δέν είναι "δεδομένο"!.......

Aθήνα 18/8/2010
ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ(Κάϊν)
μεμονωμένο άτομο από τό αναρχικό κίνημα
erozer2000@yahoo.gr
προηγούμενες σχετικές επιστολές εδώ κι εδώ

Όταν ο μιλιταρισμός έχει το λόγο -κανένας θάνατος δεν είναι δίκαιος

2010-07-20T08:26:00.004+03:00

Μέ αφορμή τήν μαφιόζικη εκτέλεση τού δημοσιογράφου Σωκράτη Γκιόλια....
Η απόφαση τού "ποιός θά ζήσει καί ποιός όχι", η καθιέρωση τής εξουσίας τού θανάτου σέ μιά κοινωνία ήδη φοβισμένη καί ακρωτηριασμένη από τίς αποφάσεις καί τίς ενέδρες ενός απάνθρωπου πολιτικού συστήματος,διευκολύνουν τόν δρόμο τής απόλυτης βίας,τό ρίζωμα ενός ισχυρότερου νεοφασισμού,τής προσφυγής "γιά κάθε πρόβλημα ή διαφωνία" στόν μιλιταρισμό
Κανείς θάνατος δέν είναι δίκαιος
και τίποτα
δέν μπορεί νά νομιμοποιήσει
τήν Βαρβαρότητα καί τήν Βία
πού κρατά μέσα στά χέρια της τά εξουσιαστικά
τήν απόφαση τής "αυτόκλητης δικαιοσύνης" της
άν ο άλλος θά ζήσει ή όχι.....
Αν δέν είναι αυτό τελικά ο Φασισμός καί η αναπαραγωγή τής κυριαρχίας τού Τρόμου καί τού Φόβου τών λίγων επάνω στούς πολλούς...
τότε ποιός είναι?
Μπορεί σέ αρκετά νά διαφώνησα,μά ποτέ δέν σκότωσα.....
Καί λόγο έχουμε καί άποψη, μά πάνω απ όλα σεβασμό στήν ανθρώπινη ζωή......
　
....επειδή αυτοί πού μένουν πίσω έχουν τό πρόβλημα,τί νά βρώ νά πώ στήν συντροφό του πού έχοντας ήδη ένα παιδί είναι έγκυος στό δεύτερο?....
΄Οταν τα προβλήματα σε μια κοινωνία "λύνονται" όλο καί περισσότερο μέ τά όπλα,τό μίσος και τήν αλληλοεξόντωση ,κανένας μας δέν έχει τό δικαίωμα νά κοιμάται ήσυχος!
Σύμπτωμα της κακοδιαχείρισης από τήν εξουσία πού εγκαταλείπει σιγά-σιγά τόν κοινωνικό ιστό στήν βαρβαρότητα,είναι καί η φασιστική πολιτική βία πού επιδιώκει τό άθλιο σεχταριστικό της πτώμα νά γίνει η νέα ελίτ-εξουσία...καί ίσως χειρότερη από τήν προηγούμενη!
Οσο σκυφτοί κι αμίλητοι προσπερνάμε τίς λίμνες αίματος τών "αγνώστων",τών "άλλων" δίπλα μας,τό σώμα αύριο πού θά πέσει ανυπεράσπιστο καί μόνο μπορεί νά είναι καί τό δικό μας ή όπως έγραψε ο Τάσος Λειβαδίτης κάποτε "άν δέν πεθάνουμε ο ένας γιά τόν άλλο,είμαστε κιόλας όλοι νεκροί"...
Αν δέν κοιτάξουμε ο ένας τόν άλλο επιτέλους στά μάτια νά βρούμε τόν δρόμο πρός τήν ελευθερία,άν δέν βρεθούμε ξανά όλοι μαζί στό μέρος τής καρδιάς,άν δέν κρεμασθούμε ο ένας από τά χείλη τού άλλου γιά νά σωθούμε όλοι μαζί,η εξουσία τού θανάτου καί τού "εγώ" θά κλείσει τίς μέρες και τίς νύχτες μας οριστικά στό νεκροταφείο της,πού πότε τό ονομάζει "δημοκρατία" καί πότε "επανάσταση" ανάλογα μέ τήν περίπτωση.
Ο νόμος τής μαφίας και τής συμμορίας δίνει μέ ευκολία ονόματα στόν εαυτό της,επιβάλλοντας τό κράτος τού τρόμου καί τόν ολοκληρωτισμό.......
　
καλό ταξίδι Σωκράτη Γκιόλια
ένας αναρχικός
Παπαδόπουλος Παναγιώτης(Κάϊν)
erozer2000@yahoo.gr

ΕΚΤΟΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΡΕΖΑ ΣΚΟΤΩΝΕΙ ΚΑΙ Η ΠΡΕΖΑ ΤΗΣ "ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ" ΣΑΣ

2010-07-05T11:51:00.001+03:00

ΥΠΟΥΡΓΕ κ.ΚΑΣΤΑΝΙΔΗ (η περίπτωση τού Δημήτρη Αϊβατζίδη δέν σάς δίδαξε τίποτα)

-ΝΑ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΘΟΥΝ ΟΙ ΑΠΕΞΑΡΤΗΜΕΝΟΙ ΠΡΩΗΝ ΧΡΗΣΤΕΣ ΚΑΙ ΜΕΛΗ ΤΗΣ ΘΕΡΑΠΕΥΤΙΚΗΣ ΚΟΙΝΟΤΗΤΑΣ 18ΑΝΩ, ΚΩΣΤΑΣ ΡΙΖΟΠΟΥΛΟΣ ΚΑΙ ΑΧΙΛΛΕΑΣ ΔΕΣΠΟΤΑΚΗΣ

-ΚΑΝΕΝΑΣ ΤΟΞΙΚΟΕΞΑΡΤΗΜΕΝΟΣ ΣΤΙΣ ΦΥΛΑΚΕΣ

Θυμίζει τίς εξαγγελίες τής κυβέρνησης γιά "πράσινη ανάπτυξη" ,τήν "νέα Ελλάδα τής δημιουργίας", τά "κίνητρα" καί τήν "στήριξη" ώστε να ενισχυθεί "ο κόσμος τής υπαίθρου" καί "τά χωριά νά μήν ερημώσουν".
Στήν πράξη,λίγους μήνες μετά, τό "όραμα" πού νίκησε στήν κάλπη ξεφούσκωσε μέσα σέ επείγοντα μέτρα καί περικοπές καί τό "σοσιαλιστικό" σκάφος χάθηκε γιά πάντα στά βάθη τού ΔΝΤ,των τραπεζών καί τών μνημονίων.
Ο μισός πληθυσμός τής χώρας παραμένει εγκλωβισμένος καί όμηρος μιάς πόλης φυλακής όπως η Αθήνα καί τά χωριά παραμένουν στό δικό τους σκοτάδι,τήν εγκατάλειψη καί τήν απομόνωση.
Ετσι έγινε καί μέ τούς χρήστες τοξικών ουσιών.
Στήν αρχή απλώνεται η "θεωρία" ,ακόμα καί διά στόματος Γεωργίου Παπανδρέου, "οι τοξικομανείς δέν είναι εγκληματίες,η θέση τους δέν είναι στήν φυλακή αλλά στήν κοινωνία,η θεραπεία καί η επανένταξη είναι η προτεραιοτητά μας"!
Στό τέλος οι "διαφημίσεις" κατεβαίνουν καί ανεβαίνουν οι ποινές!
Μαζί τους πάνω από 3500 άτομα στίς λίστες αναμονής γιά αποτοξίνωση,μιάς λίστας πού αντί νά υποστηρίζεται καί νά καλλιεργείται η μείωσή της, αυξάνεται τό βασανό της καθημερινά μέ νέα θύματα, αρώστεια καί θάνατο αφού η επιλεκτική "τυφλή" κρατική δικαιοσύνη μέ παράνομες γιά τήν νομική ηθική καί σκληρές αποφάσεις σέ αρκετές εκδικάσεις υποθέσεων γιά χρήση ναρκωτικών, εξαντλεί όλο της τό μίσος γιά τούς σύγχρονους μελλοθάνατους πού "διώχνουν" τόν τουρισμό καί αποτελούν "λεκέ" στό κατά τά άλλα " καθαρό κουστούμι" από πάσης φύσεως σκουπίδια στούς δρόμους τού "ιστορικού" κέντρου καί τών συνοικιών του .
Η οικονομική κρίση,η ανεργία, η ανασφάλεια, πού αφήνει πίσω του η τοξικότητα τού αδιέξοδου πολιτικού σας συστήματος ,οδηγούν ένα μεγάλο μέρος τών συνανθρώπων μας στόν αποκλεισμό,στήν ποινικοποίηση καί στό περιθώριο.
Ο μακαρίτης Παύλος Σιδηρόπουλος έκανε λάθος όταν έλεγε πώς "πρέζες υπάρχουν πολλές αλλά μόνο μία,μόνο η ηρωϊνη σκοτώνει"...
Υπάρχει καί εκείνη μιάς "δημοκρατίας" πού στίς φλέβες της κυλά τό φαρμάκι τής υποκρισίας καί τής εκδίκησης.
Κι αυτό γιατί είναι πιό βολική,σύντομη καί εύκολη διαδικασία νά προσθέσεις μιά ακόμη κλειδαριά, ένα παραπάνω κελί,μιά επιπλέον βαριά καταδίκη,νά "κλείσεις" ένα ακόμη σπίτι........
Τά μέλη τού "18άνω" (πού έχει προσφέρει πολλά στόν τομέα τής αποδέσμευσης από τά ναρκωτικά) Κώστας Ριζόπουλος καί Αχιλλέας Δεσποτάκης κολύμπησαν καί συνεχίζουν μέ αρκετούς άλλους, διασχίζοντας τά βαλτόνερα τής εξάρτησης μέ μοναδικό στόχο νά φθάσουν απέναντι στήν ακτή τής απελευθέρωσης από τίς ουσίες καί τά χημικά υποκατάστατα.
13 χρόνια μετά τήν κλοπή μιάς ζάντας αυτοκινήτου ο πρώτος καί 4 χρόνια μετά τήν ανεύρεση μικροποσότητας ηρωϊνης στήν κατοχή τού δεύτερου,τό Εφετείο επικεντρώθηκε στό χθές καί αγνόησε όλο τόν κόπο αυτού τού ταξιδιού τών δύο παιδιών, γυρνώντας μέ τήν βία ξανά τήν ζωή στίς σελίδες από τό παρελθόν καί στό παράπτωμα!
4 χρόνια κάθειρξη στόν καθένα,ποιός είπε κ. Καστανίδη πώς εκτός από τά ναρκωτικά καί τό αλκοόλ δέν σκοτώνει καί η δική σας θεόστραβη "δικαιοσύνη",τό δικό σας ψεύτικο εμπόριο ελπίδας σέ νέους ανθρώπους καί τίς οικογενειές τους?

ΣΤΟΝ ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟ ΦΘΑΝΕΙΣ ΜΟΝΟ ΜΕ ΤΟ ΠΟΔΗΛΑΤΟ ΚΑΙ ΟΧΙ ΜΕ ΤΗΝ ΚΑΤΑΣΤΟΛΗ

ΑΘΗΝΑ 5/7/2010,Παπαδόπουλος Παναγιώτης(Κάϊν),erozer2000@yahoo.gr
μεμονωμένο άτομο από τό αναρχικό κίνημα

Επαναοικειοποίηση του εγκαταλειμένου 12ου δημοτ. σχολείου Θεσ/νίκης

2010-06-08T12:07:00.004+03:00

Δράση για την Ελεύθερη Μάθηση και τη Μάθηση της ελευθερίας

Καλούνται όλοι οι αλληλέγγυοι/αλληλέγγυες να στηρίξουν το εγχείρημα απελευθέρωσης του κτιρίου του 12ου δημοτ. σχολείου Θεσ/νίκης (Βασ. Γεωργίου με Μπιζανίου, στάση. Ευζώνων) για την δημιουργία ελεύθερου κοινωνικού χώρου και ελευθεριακής παιδείας.

Η παρουσία όλων είναι απαραίτητη αυτές τις πρώτες κρίσιμες μέρες.

Ακολουθεί το πρώτο κείμενο που θα μοιράστηκε στη γειτονιά.

Ζω; Είμαι ένας νέος άνθρωπος και το μόνο που έχω να θυμάμαι είναι να μεγαλώνω δίνοντας εξετάσεις. Εξετάσεις για να σπουδάσω, για να δουλέψω, για να δημιουργήσω φίλους, οικογένεια και τελικά, εξετάσεις για μια καλύτερη ζωή που δεν θα έρθει ποτέ.

Ζω; Είμαι μια μάνα που η δουλειά δεν μ' αφήνει να βλέπω τα παιδιά μου και κάθε πρωί ξυπνάω με την αγωνία του αν θα υπάρχει για μένα εργασία την επόμενη μέρα, με το φόβο του να μην πάθω κάτι γιατί η ασφάλισή μου είναι αβέβαιη και με το άγχος του κατά πόσο θα δω ποτέ σύνταξη.

Ζω; Είμαι ένας ηλικιωμένος συνταξιούχος που έδωσα ψυχή και αίμα δουλεύοντας και τώρα αντί να απολαύσω τα χρόνια που μου έμειναν, βλέπω ότι με αντιμετωπίζουν σαν βάρος κι εμπόδιο για τους υπόλοιπους. Παρατηρώ τους κόπους μιας ολόκληρης ζωής να χάνονται και νιώθω ανήμπορος να αφήσω κι εγώ κάτι στα παιδιά μου.

Ζω; Είμαι ένας ξενιτεμένος μακρυά από τον τόπο που γεννήθηκα, είτε μεγαλωμένος σε συνθήκες βίας, μίσους, φόβου, ανέχειας και εξαθλίωσης ή διωγμένος από ένα σύστημα που δεν μου αφήνει επιλογές κι ευκαιρίες σπουδών, εργασίας και ποιότητας ζωής. Προσπαθώ να προσαρμοστώ και να λειτουργώ αρμονικά με τους υπόλοιπους γύρω μου, όμως σε αυτόν τον αγώνα, είμαι τελείως μόνος.

Ζω; Είμαι ένα παιδί που δεν μπορώ να παίξω, να επικοινωνήσω και να αγαπήσω. Δεν έχω χρόνο να φερθώ αυθόρμητα, να εξερευνήσω τον εαυτό μου και τον κόσμο, να μεγαλώσω ανθρώπινα. Και όλοι εσείς, οι μεγάλοι, έχετε πάρει την τύχη μου στα χέρια σας, παίζετε με το μέλλον μου και για το δικό σας όφελος, μου έχετε στερήσει ό,τι πολυτιμότερο έχω: τις επιλογές μου... Τελικά “ζω” σημαίνει απλώς αναπνέω; Τρέφομαι; Κοιμάμαι; Δεν υπάρχει χώρος στην σύγχρονη ζωή για έννοιες όπως “ονειρεύομαι”, “θέλω”, “αποζητώ”, “αισθάνομαι”;

- - - - - - - - - - - - - - - - - - - -

Κρίση, οικονομική κρίση, κρίση θεσμών και αξιών. Τα ακούμε παντού και το βιώνουμε. "Κάθε πέρσι και καλύτερα". Όμως η κρίση δεν είναι μόνο οικονομική, παρόλο που το οικονομικό είναι αυτό που βιώνουμε πιο άμεσα και έντονα, αυτήν την στιγμή. Η κρίση είναι βαθύτερη και αφορά όλη την κοινωνία, τις σχέσεις μας, τις επιλογές μας, την καθημερινότητά μας, τις θυσίες που κάνουμε, τον ετεροπροσδιορισμό και τους εξαναγκασμούς που δεχόμαστε.

Η κρίση αυτή όμως, δεν ήρθε από μόνη της. Και ήρθε με την δική μας ανοχή. Ήρθε από τους θεσμούς που καθιερώθηκαν, υποτίθεται για να κάνουμε την ζωή μας καλύτερη, οι οποίοι εξελίχθηκαν σε δεσμά της κοινωνίας, αφού δεχθήκαμε την λειτουργία τους αναντίρρητα. Θεσμοί που σχεδόν από το ξεκίνημά, εξυπηρετούσαν καθαρά μόνο τα δικά τους συμφέροντα. Από πότε η κερδοφορία των τραπεζών ωφελούσε εμάς; Από πότε το δικαστικό σύστημα προστάτεψε τους αδύνατους και τους μη έχοντες; Από πότε οι επιχειρήσεις νοιάστηκαν για τις ανάγκες μας; Από πότε οι πολιτικοί (οι ίδιες 10-15 οικογένειες) εξυπηρετούσαν τα συμφέροντα της κοινωνίας ή βοήθησαν στην ανάπτυξη ενός εκπαιδευτικού συστήματος που θα δημιουργεί ελεύθερους και αυτόνομους ανθρώπους; Από πότε τα ΜΜΕ προασπίστηκαν την αντικειμενική αλήθεια και την πλήρη, αμερόληπτη ενημέρωση; Από πότε η αστυνομία μας προστάτεψε από αυτούς που καπηλεύονται τις ζωές μας; Αντίθετα προστάτευε με ζήλο όλους τους παραπάνω. Η λειτουργία όλων αυτών των θεσμών, επί τόσα χρόνια λοιπόν, είναι αυτή που έφερε την κρίση, την οποία πληρώνουμε εμείς τώρα.

Μέσα σε αυτούς τους θεσμούς είναι και η εκκλησία, η οποία έχοντας ήδη μια τεράστια περιουσία, είναι συνένοχη στην δημιουργία και συντήρηση ενός χρεοκοπημένου διεφθαρμένου συστήματος, το οποίο οδήγησε στην κοινωνική εξαθλίωση που σήμερα βιώνουμε. Ζητάει από τον κόσμο να μετανοεί για τις αμαρτίες του, η ίδια όμως δεν φαίνεται να μετανοεί για τις διαπλοκές της σε σκάνδαλα μαζί με πολιτικούς και μεγαλοκαρχαρίες. Διαπλεκόμενη με πολιτικούς, λεηλάτησε δημόσιες εκτάσεις (βλέπε Βατοπέδι), διαπλεκόμενη με επιχειρηματίες η ηγεσία της απολάμβανε ταξίδια πολυτελείας δώρο των επιχειρηματιών, λειτουργούσε και λειτουργεί ως ένας κερδοσκοπικός οργανισμός, που χρησιμοποιεί το υποτιθέμενο φιλανθρωπικό της έργο ως βιτρίνα, όπως κάνουν άλλωστε και πολλοί άλλοι “φιλάνθρωποι επιχειρηματίες”. Ο εκκλησιαστικός πλούτος και περιουσία είναι μια ζωντανή πρόκληση, σε μια εποχή που η εξουσία προχώρησε στην επικύρωση ενός δυσβάσταχτου δανείου, που στην πραγματικότητα μοιάζει με κατοχικό καθεστώς, που επέβαλλαν οι τραπεζικοί και επιχειρηματικοί άρπαγες. Και τώρα, την ώρα της κρίσης, η εκκλησία όχι μόνο δεν προσφέρει οικειοθελώς τον πλούτο της, όπως υποστηρίζει ένεκα του φιλανθρωπικού χαρακτήρα της, όχι μόνο παραμένει αλώβητη και προστατεύεται από πολιτεία και κράτος, αλλά συνεχίζει να θέλει να κερδοσκοπεί. Να κερδοσκοπεί εις βάρος της κοινωνίας αλλά και υπόλοιπων θεσμών, τους οποίους η ίδια λέει πως προασπίζεται. Θεσμοί όπως η εκπαίδευση και η παιδεία.

Είναι γνωστή η δράση της, ώστε το νεοκλασσικό κτίριο όπου στεγαζόταν το 12ο δημοτικό σχολείο να χαρακτηριστεί ως ακατάλληλο, ένα επιχειρηματικό τρικ το οποίο θα απέφερε μεγαλύτερο κέρδος στην εκκλησία, αφού σε κάθε άλλο ιδιώτη πέραν του Οργανισμού Σχολικών Κτιρίων το ποσό του ενοικίου θα ήταν υπερπολλαπλάσιο. Ή το μεγαλεπήβολο σχέδιό της να γίνει το κτίριο αντικείμενο ανταλλαγής, σε μια συμφωνία με τον Δήμο Θεσσαλονίκης, ώστε να αποκτήσει η εκκλησία κι άλλα κτίρια στο κέντρο της πόλης. Και όλα αυτά ενώ υπάρχει μεγάλη αναγκαιότητα για σχολείο στην γειτονιά, τόσο σαν χώρος εκπαίδευσης, όσο και σαν ένας χώρος ανοιχτός, ελεύθερος και ασφαλής για να παίζουν τα παιδιά.

Απέναντι σε όλους αυτούς τους θεσμούς που συστηματικά μας καταπιέζουν, καθορίζουν τις ζωές μας και μας στερούν ότι έχουμε ανάγκη, η μόνη ουσιαστική επιλογή που έχουμε είναι η αμφισβήτησή, τόσο στην θεωρία όσο και στην πράξη. Μήπως ήρθε η ώρα να αρχίσουμε να αναρωτιόμαστε κατά πόσο είναι πραγματικά χρήσιμοι σε εμάς όλοι αυτοί οι θεσμοί; Παράλληλα όμως, πρέπει να πάψουμε να περιμένουμε από αυτούς. Είναι καιρός επιτέλους να διεκδικήσουμε και να προβούμε σε πράξεις που φέρνουν πιο κοντά τους στόχους, τα όνειρα και την ικανοποίηση των αναγκών μας.

Άλλωστε παρόμοιες κινήσεις έχουν ήδη πραγματοποιηθεί με επιτυχία στο εξωτερικό, ενώ τα τελευταία χρόνια πληθαίνουν και στην Ελλάδα. Απλός κόσμος, σπρωγμένος από τις ανάγκες του ξεκινάει να τις ικανοποιεί, ενάντια σε θεσμούς και νοοτροπίες, αψηφώντας τις αναπόφευκτες δυσκολίες κάθε τέτοιου εγχειρήματος.

·Συνελεύσεις γειτονιάς: Συκεών (ξήλωμα τηλεφωνικών κεραιών), Τούμπας, Άνω Πόλης, Καλαμαριάς

·Κατάληψη Ε.Υ.Α.Θ από πολίτες σαν αντίδραση στην ιδιωτικοποίηση του νερού ως κοινωνικό αγαθό

·Επιτροπές κατά της ακρίβειας: Κατάργηση διοδίων, ελεύθερη είσοδος στα μέσα μαζικής μεταφοράς

·Κίνηση Πολιτών κατά του λιθάνθρακα

·Κατάληψη του Βοτανικού Κήπου στην Αθήνα και αξιοποίησή του από πολίτες για καλλιέργειες, ελεύθερα μαθήματα, πολιτιστικές εκδηλώσεις, εικαστικές εκθέσεις κ.α

·Αυτοδιαχειριζόμενο πάρκο Ναβαρίνου και Χ. Τρικούπη στην Αθήνα

·Κατάληψη γης από πολίτες στο πάρκο Τρίτση στην Αθήνα με την ονομασία ''Αγρός''

Μία ανάλογη κίνηση στην Θεσσαλονίκη, με έντονο χαρακτήρα αντίστασης και ελευθερίας, που στόχο είχε την απελευθέρωση και επαναδιαπραγμάτευση του αγαθού της Παιδείας, είναι ο Ελεύθερος Κοινωνικός Χώρος buena Ventura. Πραγματοποιώντας πληθώρα μαθημάτων, με πυξίδα την ελευθεριακή μάθηση και την συμμετοχική διδασκαλία, διοργανώνοντας ποικίλες εκδηλώσεις εκπαιδευτικού, ενημερωτικού, πολιτιστικού κι όχι μόνο ύφους, τα τελευταία 2 χρόνια λειτούργησε με επιτυχία στο κέντρο της πόλης.

Και πλέον, με οδηγό την εμπειρία μας από αυτό το επιτυχημένο εγχείρημα, αλλά παράλληλα αναγνωρίζοντας την ανάγκη ύπαρξης ενός σχολείου, αμφισβητούμε στην πράξη τους θεσμούς και τις απαγορεύσεις και ερχόμαστε να απελευθερώσουμε τον χώρο από οικονομικά και μικροπολιτικά συμφέροντα, σε μια προσπάθεια δημιουργίας ενός ανοιχτού και ελεύθερου κοινωνικού κέντρου. Μάλιστα κάνουμε ακόμα ένα βήμα, αμφισβητώντας την μορφή του εκπαιδευτικού συστήματος, της στείρας γνώσης, της παπαγαλίας, του ανταγωνισμού και της αντίληψης της παιδείας ως εμπόρευμα. Παίρνουμε την κατάσταση στα χέρια μας και διεκδικούμε κάτι καλύτερο για την ζωή μας, αλλά και την ζωή των επόμενων από εμάς. Όλοι μαζί, αναλαμβάνουμε την διαχείριση του 12ου Δημοτικού Σχολείου (Βασ. Γεωργίου/συνέχεια Βασ. Όλγας με Μπιζανίου, στάση Ευζώνων) και το μετατρέπουμε με την συμμετοχή και την βοήθεια όλων, σε ένα κέντρο ελεύθερης μόρφωσης, ελεύθερης παιδείας, σε έναν χώρο ελευθερίας. Καλούμε όλους να συμμετέχουν σε αυτή την προσπάθεια, που σήμερα παρά ποτέ κρίνεται αναγκαία για την επιβίωση, όχι μόνο των ελεύθερων ιδεών, αλλά και των ίδιων μας των εαυτών.

Δημιουργούμε ένα σχολείο όπως θα το θέλαμε όταν ήμασταν παιδιά. Ένα σχολείο που δεν είναι καταπιεστικό, που μας διδάσκει ουσιαστικά όλα αυτά που μας ενδιαφέρουν, που προωθεί την συντροφικότητα, την συνεργασία και την αλληλεγγύη, που χωράει τα όνειρά μας διότι ξεκινάει από αυτά. Σε αντίθεση με τους υπάρχοντες θεσμούς, δεν έχουμε έτοιμες λύσεις, γιατί στις έτοιμες λύσεις δεν χωράνε παρά ελάχιστοι. Αντίθετα θα προχωρήσουμε όλοι μαζί, ανακαλύπτοντας και εξερευνώντας τι θέλουμε τι μας ταιριάζει, τι θρέφει τα οράματά μας, τι εν τέλει μας κάνει ευτυχισμένους κι ελεύθερους.

Θεσπίζουμε όλοι μαζί λοιπόν, ένα ζωντανό χώρο μάθησης, φαντασίας, πρωτοτυπίας, αξιοπρέπειας, πολιτικής αναζήτησης και πολιτιστικής έκφρασης, με όπλα μας την άμεση συμμετοχή και την άμεση δράση. Για αυτούς τους λόγους καλούμε όλους στη συνέλευση που θα πραγματοποιηθεί στις 5 Ιουνίου 2010 και ώρα 17:00, για να αποφασίσουμε όλοι μαζί πως θα επαναλειτουργήσουμε το σχολείο σύμφωνα με τις ανάγκες μας. Η εποχή των μεγάλων «θα» τελείωσε. Έφτασε η εποχή να μιλήσει η κοινωνία για τη ζωή της.

Τελικά διεκδικώ και αντιστέκομαι άρα ΖΩ

Πρωτοβουλία για την δημιουργία Ανοιχτού Κοινωνικού Κέντρου για την Παιδεία και την Ελευθερία Δράση για την Ελεύθερη Μάθηση και τη Μάθηση της Ελευθερίας

Η νέα διαχειριστική συνέλευση έχει οριστεί για Δευτέρα 14/6 και ώρα 19:30 στο σχολείο. Σήμερα θα γίνει απεντόμωση του χώρου, ενώ έχουν ήδη γίνει αρκετές εργασίες καθαρισμού των χώρων. Ακολουθούν φωτογραφίες από τον χώρο, όπως διαμορφώθηκε.

6 κείμενα για τα πρόσφατα γεγονότα

2010-05-11T11:41:00.005+03:00

Για τους νεκρούς της Marfin

«Οι φασίστες, εκατό εναντίον ενός, δολοφονούν, ξυλοκοπούν, βασανίζουν, προσβάλλουν γυναίκες, παιδιά, αδύναμους και ανυπεράσπιστους ανθρώπους, πυρπολούν, καταστρέφουν περιουσίες που υπήρξαν προϊόν μεγάλων θυσιών των εργαζομένων, σκλαβώνουν ολόκληρους πληθυσμούς· (…) και παρόλα αυτά, τα χείριστα, θεωρούνται πολιτικά όντα, αγωνιστές ενός σκοπού και πολλοί έντιμοι άνθρωποι, που σίγουρα δεν θα διέπρατταν αυτά τα εγκλήματα, δεν αποστρέφονται να τους σφίγγουν το χέρι και να διατηρούν επαφές μαζί τους. Μιλούν πολύ για τη βία και λίγο για την ηθική· και το φυσικό αποτέλεσμα ήταν πως όταν μετήλθαν βίαιων πράξεων με περισσή ιταμότητα, δεν συνάντησαν ούτε φυσική αντίσταση, ούτε ηθική καταδίκη.» (…)
«Αν, προκειμένου να νικήσουμε, θα έπρεπε να στήσουμε κρεμάλες στις πλατείες, θα προτιμούσα να χάσουμε» Ερρίκο Μαλατέστα

Προχθές, κατά τη διάρκεια μιας μεγάλης διαδήλωσης ενάντια στα νέα οικονομικά μέτρα της κυβέρνησης, μερικοί διαδηλωτές έκαψαν τρεις εργαζόμενους σε μια τράπεζα. Απείλησαν να κάψουν και όσους βρίσκονταν μέσα στο (κλειστό λόγω της απεργίας) βιβλιοπωλείο Ιανός περιλούζοντας τρεις απ’ αυτούς με βενζίνη. Δε θέλουμε να σταθούμε πολύ στις ευθύνες των άλλων, όπως επιτάσσει η κυριαρχούσα ανευθυνότητα που φτάνει μέχρι τα όρια της συνέργειας στη δολοφονία αυτών των ανθρώπων. Εμείς προτιμάμε να σταθούμε στις δικές μας ευθύνες. Γιατί πρώτα διαπιστώνουμε μια ασυμμετρία ανάμεσα στις αντιδράσεις για τη δολοφονία του Αλέξη Γρηγορόπουλου το Δεκέμβρη του 2008 και στις αντιδράσεις για τη δολοφονία των τριών υπαλλήλων της Marfin από τους αναρχικούς. Γι’ αυτούς τους τρεις δε θα γίνουν πιθανότατα διαδηλώσεις, δε θα καεί η Αθήνα, δε θα φωνάξουμε «αναρχικοί, γουρούνια, δολοφόνοι». Γι’ αυτό το γεγονός είμαστε βέβαιοι από τη στιγμή που το απόγευμα της Τετάρτης, το συγκεντρωμένο πλήθος των διαδηλωτών στη Σταδίου προτίμησε να πιστέψει πως δεν υπάρχουν νεκροί και πρόκειται για προπαγάνδα του «Κράτους» και να φωνάξει «αλήτες, ρουφιάνοι, δημοσιογράφοι» ενώ δεν τόλμησε και ούτε θα τολμήσει ποτέ να φωνάξει «αλήτες, δολοφόνοι, αναρχικοί». Κι αυτό γιατί ο κόσμος είναι χωρισμένος σε μανιχαϊκά ιδεολογικά στρατόπεδα. Η βία της μιας μεριάς είναι ηθικά απονομιμοποιημένη ενώ η βία της άλλης είναι νόμιμη «αντιβία» καθαγιασμένη από τον ιερό αγώνα ενάντια στο κράτος και στον καπιταλισμό και από την κατοχή της απόλυτης Αλήθειας.
Ας διευκρινίσουμε, πως όλα τα παραπάνω συνθήματα είναι απαράδεκτα επειδή βασίζονται στη λογική της συλλογικής ευθύνης που βρίσκεται στον πυρήνα της μανιχαϊκής ιδεολογίας. Δεν είναι όλοι οι δημοσιογράφοι ρουφιάνοι, δεν είναι όλοι οι αναρχικοί και οι αστυνομικοί δολοφόνοι. Αλλά ας εξετάσουμε πόσο λίγο δολοφόνοι είμαστε όλοι μας.
Όσοι από μας ανεβαίναμε τη Σταδίου γύρω στις 2, είδαμε αυτό το κτίριο να φλέγεται και τους ανθρώπους απεγνωσμένους στα μπαλκόνια. Μερικοί δίπλα μας είπαν «καλά να πάθουν, αφού δούλευαν σε μέρα απεργίας», άλλοι τους κορόιδευαν, άλλοι έβγαζαν φωτογραφίες με τα κινητά τους, κάποιος έπαιρνε τηλέφωνο την πυροσβεστική. Οι περισσότεροι ήμασταν απαθείς, απλά κοιτούσαμε πιστεύοντας πιθανόν ότι τους χρειαζόταν ένα μάθημα και πως τελικά ένας από μηχανής θεός –και όχι εμείς- θα τους σώσει. Μερικά λεπτά αργότερα, κοιτάζοντας πίσω διαπιστώναμε ότι η φωτιά είχε επεκταθεί και πως οι άνθρωποι δύσκολα θα γλίτωναν. Λίγο παραπάνω, Βουκουρεστίου και Πανεπιστημίου, ένας εξαγριωμένος νεαρός απαγόρευε στην κρατική εξουσία, δηλαδή στην Πυροσβεστική, να περάσει στο άβατο της Πανεπιστημίου για να προσεγγίσει –πιθανότατα- το σημείο.
Όλο αυτό ήταν το χρονικό μερικών προαναγγελθέντων θανάτων, η συνέχεια του Δεκέμβρη του 2008, όπου μια αντιπροσωπεία αυτοκινήτων της Opel, στο ισόγειο μιας πολυκατοικίας στην Αλεξάνδρας, είχε πυρποληθεί και οι ένοικοι της πολυκατοικίας φώναζαν έντρομοι από τα μπαλκόνια να κάνει κάποιος κάτι. Κανένας δεν έκανε τίποτα όμως. Κανένας από όσους συμμετέχουμε στις διαδηλώσεις δεν ανέλαβε το βάρος να διαχωρίσει τη θέση του με αυστηρότητα, όλοι πορευόμαστε μαζί με αυτούς τους μικρούς ναζί γιατί θεωρούμε ότι βρισκόμαστε στο ίδιο στρατόπεδο, πως είναι «παραστρατημένοι σύντροφοι», πως δεν πρέπει «να κάνουμε δήλωση νομιμοφροσύνης στο κράτος», πως «το κράτος είναι ο μόνος τρομοκράτης», πως οι ρίζες του Κακού βρίσκονται αλλού, πως «φταίει ο Βγενόπουλος που δεν είχε βάλει ρολά» και άλλες μπούρδες που κρύβουν κάτω από το χαλί τις δικές μας ευθύνες.
Κανένας και καμία δεν αναρωτήθηκε ποτέ πόση ευθύνη έχει η βία των «εξεγερμένων» για το θάνατο του Αλέξη Γρηγορόπουλου και του Μιχάλη Καλτεζά. Κανένας και καμία δεν αναρωτήθηκε αν τα παιδιά αυτά θα ζούσαν αν οι ίδιοι δεν είχαν επιλέξει τη στρατηγική της βίας. Κανένας και καμία δεν αναρωτήθηκε αν η στρατηγική της έντασης δημιουργεί Κορκονείς και Μελίστες. Κανένας και καμία δεν αναρωτήθηκε αν αυτή η στείρα λογική της αντιπαράθεσης μπορεί και θέλει πραγματικά να αλλάξει την κοινωνία και να την κάνει ανθρωπινότερη. Κανένας και καμία δεν αναρωτήθηκε αν το δίπολο «αναρχικός» και «μπάτσος» πάει μαζί, όπως μαζί πάει και το γενικότερο δίπολο που τους οπλίζει τα χέρια και τους «στέλνει» στην αρένα εξ ονόματός μας, το δίπολο της «αθώας κοινωνίας» που πολεμά το «διεφθαρμένο κράτος».
Τώρα, για όσους από εμάς αισθανόμαστε ακόμα άνθρωποι, η διαχωριστική γραμμή έχει χαραχτεί, δυστυχώς με αίμα, από τα γεγονότα τα ίδια, και χαράχτηκε έξω από αυτά τα δίπολα. Πρέπει απλά αλλά επιτακτικά να μπορέσουμε να την διακρίνουμε: χρειάζεται να αποφασίσουμε αν είμαστε με τη βία ή αν είμαστε εναντίον της. Αν το πρόβλημά μας είναι να «καεί το μπουρδέλο η βουλή» ή αν θέλουμε να φτιάξουμε μια κοινωνία που κανένας δε θα καίγεται ζωντανός. Αν θέλουμε να κρεμάσουμε τους βουλευτές και να κάψουμε τις τράπεζες ή να φτιάξουμε έναν κόσμο χωρίς κρεμάλες. Πρέπει, για να σταματήσουμε να θρηνούμε θύματα, να σταματήσουμε να τροφοδοτούμε με παρακλήσεις μίσους και οργής την ατμόσφαιρα, πρέπει να αποφασίσουμε αν θα έρθουμε σε ρήξη με το κομμάτι αυτό του εαυτού μας που ζητάει αίμα, φωτιές, κρεμάλες, και που όταν τα καταφέρνει στέκει αμήχανα και καταδικάζει υποκριτικά τη βία. Πρέπει να βρούμε το θάρρος (κυρίως απέναντι στους εαυτούς μας) και να τολμήσουμε να διαδηλώσουμε ενάντια στην αριστερή και την αναρχική τρομοκρατία, στη μνήμη όλων των θυμάτων της. Γιατί, ναι, πρόκειται για τρομοκρατία. Πρόκειται για πτώματα, για αίμα και πόνο. Πτώματα που δεν πάψαμε να ζητάμε, τραυλίζοντας ύμνους οργής, δημιουργώντας αντίπαλα στρατόπεδα εκεί που θα έπρεπε να υπάρχουν απλά άνθρωποι, δίνοντας δικαιολογίες στο ακρο-αριστερό και αναρχικό φασισταριό να δολοφονεί. Πρέπει να διαδηλώσουμε ενάντια σε αυτήν την τρομοκρατία για να καταλάβουν κάποιοι ότι δεν δεχόμαστε να δικαιολογούν τις μακάβριες πρακτικές τους στο όνομά μας, ότι ονειρευόμαστε έναν κόσμο διαφορετικό, όχι απλά από αυτόν που υπάρχει, αλλά και διαφορετικό από αυτούς τους ίδιους. Υπάρχει και άλλη τρομοκρατία; Υπάρχει. Υπάρχουν τα τουμπανιασμένα πτώματα των μεταναστών στο Αιγαίο. Υπάρχει όμως και το ακρωτηριασμένο σώμα του Χαμίντ Νατζαφί.

Γιάννης Κορομηλάς,
Κώστας Μπακόπουλος,
Θανάσης Πολλάτος,
Παναγιώτης Σιαβελής
(μέλη της ομάδας Αυτονομία ή Βαρβαρότητα)

ΝΑ ΜΗΝ ΔΩΣΟΥΜΕ "ΕΔΑΦΟΣ" ΚΑΙ "ΒΗΜΑ" ΣΤΟ ΚΡΑΤΟΣ ΚΑΙ ΣΤΟΥΣ ΦΑΣΙΣΤΕΣ ΝΑ ΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΤΟΥΝ ΤΗΝ ΔΟΛΟΦΟΝΙΑ ΤΩΝ 3 ΣΥΝΑΔΕΛΦΩΝ ΜΑΣ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ

ΝΑ ΑΠΑΝΤΗΣΟΥΜΕ ,ΝΑ ΠΑΡΟΥΜΕ ΘΕΣΗ ΤΩΡΑ.....
πρόσκληση γιά μιά αναρχική σιωπηρή συγκέντρωση φόρου τιμής στά 3 θύματα αδέρφια μας εργαζομένους,μπροστά στά ερείπια τής καμένης Μαρφίν στήν Σταδίου 23

Ναί μήπως είδες τήν "τύχη" πού είχε τό κείμενο τού συντρόφου Δημήτρη στό athens indymedia?

Καί τήν απαντησή μου αυτή,νά τήν στείλεις καί σέ όλους τούς συντρόφους καί συντρόφισσες πού έχεις στείλει τό κείμενο τού Δημήτρη καί αυτές πού τό στέλνει ο Δημήτρης, ο οποίος "πήγε" στά "κρυμμένα" τού athens indymedia,γιά να δείς τί "συντρόφους" έχουμε τέτοιες ώρες καί τρέμω όχι μόνο άν υπάρχει πρόθεση "κάτι νά αλλάξει",αλλά καί τήν διαφαινόμενη από τήν αδιαλλαξία τους επόμενη μέρα τής επανάστασης για τήν "καθαρότητα" μερικών ή πολλών από εμάς πού ο φανατισμός τους,η κουλτούρα τής εκδίκησης,τής "απόδοσης δικαιοσύνης" καί τής κακίας πού έχουν γιά όλους καί γιά όλα(η λογική πώς όλοι "ένοχοι",κανείς "αθώος" εξαιρώντας βέβαια τόν "πεφωτισμένο" καί "αλάθητο" εαυτό τους), θά μάς καθαρίσει καί θά μάς "παλουκώσει" δίπλα σέ σφαγμένους μπάτσους καί εξουσιαστές.....
Εχω άδικο?

Εγώ έχω πάθει καί τό ....άλλο σόκ.Πώς τό κείμενο πού μού έστειλες,άλλων συντρόφων παρόμοιοι προβληματισμοί σχετικά μέ τήν πορεία τού χώρου στό "μηδέν" καί στήν βιαιομανία τά τελευταία χρόνια,αλλά καί ένα δικό μου κείμενο(πού στό ξαναστέλνω γιά νά τό προωθήσεις σέ όλους τούς συντρόφους/σσες)πού είναι καί απάντηση στόν δημοσιογράφο Μανδραβέλλη καί εμπεριέχει τήν σιχαμάρα μου γιά όλες αυτές τίς φασίζουσες συμμορίες,τά φτύσανε στά "κρυμμένα" ή τά διέγραψαν ως "αντικινηματικά" καί "άνευ ουσίας"!Είδες τελικά άν υπάρχει ή ανοίγει χώρος γιά διάλογο καί αντίλογο(χωρίς βρισιές,προσβολές καί απαξιώσεις) στό "αδιαμεσολάβητο μέσο πληροφόρησης" πού αντανακλά(δυστυχώς)καί τόν μέσο όρο νοοτροπίας καί σκέψης μέσα στόν αναρχικό (μικρόκοσμο)χώρο?
Θά θυμάσαι άλλωστε πρόσφατα(γιά τήν άλλη αλητεία εκεί στά Πατήσια μέ τόν δυναμίτη πού άφησε νεκρό έναν 15χρονο Αφγανό καί τυφλή τήν μικρή αδερφή του καί πού ο "χώρος" τό έκανε "γαργάρα",ούτε πορεία,ούτε σύνθημα,ούτε "κερί" καί νάμαστε πάλι εδώ αδερφέ σέ θλιβερή επανάληψη ,αυτή τήν φορά μέ μπουκάλια,αύριο όπως πάει νά είσαι σίγουρος θά "θερίσουμε" κι άλλα αδέρφια καί "παράπλευρες απώλειες" από τήν εξουσιοφασιστική "σπορά")πώς τά κείμενα τά δικά μας,τό δικό σου,τό δικό μου καί τού Τριαρίδη,τό "εναλλακτικό" καί "πολύμορφο" athens indymedia,τό ίδιο έκαναν γιά νά μήν αφιβάλλεις πώς φθάσαμε νά απευθυνόμαστε σέ έναν "χώρο" πού εγώ τά τελευταία χρόνια(κι όχι αδικαιολόγητα) τόν βιώνω ως ξένο σώμα καθώς βλέπω νά τόν έχει κατακτήσει ο χουλιγκανισμός,ο ελιτισμός,οι ηγεμονισμοί καί η κυριαρχία!
Δέν γενικεύω,δέν λέω πώς όλοι έτσι είναι,αλλά σήμερα οι αναρχικοί είναι μειοψηφία καί ο μηδενισμός κι ο φασισμός τής όποιας "αγριας νεολαίας" τού πρίν ή μετά Δεκέμβρη 2008 ή τού όποιου "μπλάκμπλόκ" ως χρήσιμο εργαλείο τού κάθε Χρυσοχοϊδη καί τού Κράτους, μιλά "στό ονομά του" συκοφαντώντας καί προβοκαροντάς τον στά μάτια τής κοινωνίας πού σέ αυτή ειδικά τήν στιγμή έπρεπε νά είμαστε δίπλα της καί όχι απεναντί της νά μάς δείχνει μέ τό δάχτυλο ως σύμμαχους καί όργανα τής κυβερνογιάφκας καί τής οικονομικής καταστολής!
Καί όλα αυτά πού γίνονται τώρα,εγώ χρόνια μέ διάφορους τρόπους προσπάθησα νά τά επισημάνω(πώς ο γιαλός δέν είναι στραβός,εμείς στραβά αρμενίζουμε καί μάλιστα σέ "τρύπια βάρκα"),ίσως πολλές φορές νά τά είπα σπασμωδικά καί "άκομψα" μέ λάθος διαδικασίες καί τρόπους(η ουσία ήταν φοβόμουνα καί φοβάμαι νά πλησιάσω,είτε αυτό είναι Εξάρχεια είτε εκδηλώσεις, μετά καί εκείνο τόν τραμπουκισμό καί τόν ξυλοδαρμό εναντίον μου, τό 2003 στά Προπύλαια,έσπασε μέσα μου κάθε εμπιστοσύνη καί συντροφικότητα),αλλά ποτέ μέ ύποπτες καί κακόβουλες προθέσεις πού μερικοί μέ μίσος καί εμπάθεια μού καταλόγισαν καί παρ΄όλα αυτά στοχοποιήθηκα,κυνηγήθηκα καί σταυρώθηκα ως "εσωτερικός εχθρός" από ένα μέρος τού αναρχικού χώρου.
Επειδή θεωρώ πώς ποτέ δέν είναι αργά κι άς φαίνεται μέσα μας πώς είναι ...λίγο αργά γιά δάκρυα(η ζημιά σαφώς καί έχει γίνει καί στό παρελθόν καί εγώ ως ενα βαθμό έχω τήν ευθύνη μου,"δούλεψα" καί "πρόκρινα" παρόμοιες "αντιλήψεις" πού φέρνουν τώρα τραγωδίες)αξίζει νομίζω νά προσπαθήσουμε γιά μιά "άλλη διαδρομή" γιατί δέν χρωστάμε στήν βαρβαρότητα κανένα θύμα,κανένα από όλους δίπλα μας αδέλφια καταπιεσμένους μόνους τους στό δίχτυ μίας κοινωνίας φυλακής.
Αν δέν τό κάνουμε τώρα,ο μόνος "εφικτός κόσμος" θά καταλήξει νά είναι ο κόσμος τής αποξένωσης,ο κόσμος ο δικός τους!
Κρίνω πώς είναι κρίσιμες ημέρες γιά τόν αναρχικό χώρο καί σέ αυτόν μένει νά αποφασίσει "μέ ποιούς θά πάει καί ποιούς θά αφήσει".....
Κάποιοι όμως,πού ...θεωρητικά ήταν αδέλφια μας(γιά τούς εργαζόμενους τής Μαρφίν μιλώ)"ταξιδεύουν" ήδη γιά άλλους κόσμους,σπίτια "έκλεισαν" από τόν φετιχισμό τής βίας καί εμείς πού κάποτε φωνάζαμε "εσείς μιλάτε γιά ζημιές καί εμείς γιά ζωές" ....απόντες καί σοκαρισμένοι καί σηκώνουμε ανάποδα τούς δρόμους μόνο όταν ένας Κορκονέας ή Μελίστας δολοφονήσει!
Οι "επιλεκτικές" ευαισθησίες απέναντι στήν εξουσιαστική καί φασιστική βία,προσυπογράφουν τήν ήττα μας καί στά "πηγαδάκια" έξω στήν πόλη,στίς συζητήσεις τής κοινωνίας(γιατί αυτό μένει καί αυτό εμένα μέ καίει νά αλλάξω)είναι πώς αναρχικός ή αντιεξουσιαστής=φονιάς,εγκληματίας καί κάθαρμα.
Είμαι σίγουρος ότι μέ καταλαβαίνεις καί εσύ καί οι άλλοι,γιατί όλοι πάνω κάτω(παρά τίς όποιες μεταξύ μας διαφωνίες)έτσι αισθανόμαστε........
Νά οργανώσουμε εμείς εδώ,λέω έτσι μιά πρόταση,τήν "πετάω στό τραπέζι" καί τήν βγάζω από μέσα μου ανοιχτά σέ όλους σας,μιά εκδήλωση στήν μνήμη τών θυμάτων καί διαχωρισμού από τούς ανεγκέφαλους,μπροστά στά ερείπια τής καμένης ΜΑΡΦΙΝ στήν Σταδίου?Νά δεί κι η κοινωνία,πώς ο αναρχισμός είναι πηγή καί λαχτάρα πάθος γιά ζωή καί όχι τάγματα εφόδου,οσμή θανάτου καί δολοφόνοι!???????

υγ/ μπράβο καί στήν Συσπείρωση Αναρχικών πού μέ ένα ακόμη καλό της κείμενο σχετικά μέ τά γεγονότα φαίνεται πώς επαναπροσδιορίζει τήν θέση της καί ανατρέπει στάσεις πολιτικές πού είχε στό παρελθόν πού "βόλεψαν" καί "χάϊδεψαν" πρακτικές καί μεθόδους πού μάς έφθασαν στήν σημερινή παρακμή καί κρίση του αναρχικού χώρου στήν Ελλάδα.....

Παναγιώτης Παπαδόπουλος (Κάιν)

Η ΑΝΑΡΧΙΑ ΕΙΝΑΙ ΑΓΩΝΑΣ ΓΙΑ ΤΗ ΖΩΗ, ΟΧΙ ΓΙΑ ΤΟΝ ΘΑΝΑΤΟ

Τον Δεκέμβρη του 2008 κατά τη διάρκεια των γεγονότων που ακολούθησαν τη δολοφονία του Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου ο αναρχικός-αντιεξουσιαστικός χώρος απάντησε στις φασιστικές εκκλήσεις των ΜΜΕ για επιστροφή σε «ησυχία, τάξη και ασφάλεια» με το αφοπλιστικό σύνθημα «εσείς μιλάτε για βιτρίνες, εμείς μιλάμε για ζωές».
Ποια επικίνδυνη υποκρισία κάνει τώρα ορισμένους να μιλάνε για τα ανύπαρκτα μέτρα πυροπροστασίας της τράπεζας και όχι για τις ζωές που χάθηκαν; Ποια οργουελική αντιστροφή της πραγματικότητας κάνει κάποιους να μιλούν για το τραγικό συμβάν σαν να επρόκειτο για βραχυκύκλωμα;
Δεν καταλαβαίνουμε άραγε ότι αυτή η υποκρισία είναι αντίστοιχη των νατοϊκών δολοφόνων που μιλούσαν για «παράπλευρες απώλειες»;
Δεν καταλαβαίνουμε άραγε ότι η δεδομένη και αυτονόητη κυνικότητα και κτηνωδία ενός μεγαλοκαπιταλιστή, που επέβαλε εκβιαστικά στους υπαλλήλους του να βρίσκονται μέσα στην τράπεζα, δεν εξιλεώνει κανέναν για τους νεκρούς;
Δεν καταλαβαίνουμε άραγε ότι αν χρησιμοποιείς τις τακτικές του κτήνους το οποίο αντιπαλεύεις έχεις γίνει ίδιος μ’ αυτό;
Αν για κάτι αγωνίζονται οι αναρχικοί, αν για κάτι αξίζει να αγωνιστούν οι άνθρωποι είναι για την Ζωή, την Ελευθερία και την Αξιοπρέπεια. Για έναν κόσμο όπου ο θάνατος δεν θα έχει πια εξουσία…

Στη διαδήλωση της 6/5 στο κέντρο της Θεσσαλονίκης, που ανταποκρίθηκε σε κάλεσμα της ένωσης νοσοκομειακών γιατρών θεσ/νίκης και πρωτοβάθμιων σωματείων, αρκετός κόσμος, αναρχικοί και αντιεξουσιαστές από το τελευταίο μπλοκ, φώναξε επανειλημμένα: "ήταν δολοφονία, δεν έχουμε αυταπάτες, κράτος και Βγενόπουλος δολοφονούν εργάτες". Σίγουρα μια τέτοια σκέψη για κάποιους είναι ανακουφιστική. Είναι όμως βέβαιο ότι αντιλαμβάνονται το περιεχόμενο και τις προεκτάσεις αυτού που εύχονται;
Δεν γνωρίζουμε τι ακριβώς συνέβη στη Marfin το μεσημέρι της 5/5/2010. Γνωρίζουμε όμως, ότι την ώρα που ακούσαμε τη τραγική είδηση, κανείς από τον περίγυρό μας δεν ήταν σε θέση να πει πως αποκλείεται να έγινε αυτό που οι εισαγγελείς των ΜΜΕ ανακοίνωναν! Και αυτό είναι επίσης τραγικό.
Γιατί αν με την πρακτική μας δεν καθιστούμε ολοφάνερα αδιανόητο (και πρώτα απ’ όλα σε εμάς τους ίδιους) κάτι τέτοιο να προήλθε από άτομα που κινούνται στον ίδιο χώρο με εμάς, τότε έχουμε ήδη ανοίξει το δρόμο ώστε να συμβαίνουν τραγωδίες (από φονική ανευθυνότητα, από διεστραμμένη μοχθηρία ή από δόλιο σχεδιασμό).
Σε μια γενικευμένη εξέγερση υπάρχουν ανεξέλεγκτοι νεκροί, έγινε στο Λος Άντζελες, έγινε στην Αργεντινή. Κανείς δεν διανοήθηκε ποτέ να αποδώσει σε κάποιο οργανωμένο πολιτικό ρεύμα αμφισβήτησης τους θανάτους αυτούς.
Το γεγονός ότι οι 3 δολοφονημένοι της Marfin χρεώνονται στην αναρχία δείχνει σίγουρα μεγάλες ευθύνες. Ποιος μπορεί να αγνοήσει την ανοχή σε πρωτοποριακές λογικές και στην περιφρόνηση της ζωής; Δεν πα να λες ότι οι έμπειροι αναρχικοί τόσα χρόνια, τόσες τράπεζες έχουν κάψει, και ότι κανένας δεν κινδύνευσε… Δεν πα να λες ότι φταίει ο Βγενόπουλος που υποχρέωσε τους εργαζόμενους να μείνουν στην τράπεζα, που δεν είχε πυρασφάλεια κλπ
Η ευθύνη δεν φεύγει από πάνω σου.
Αν υπάρχουν έστω και ελάχιστα άτομα που αυτοπροσδιορίζονται ως αναρχικοί και φτάνουν στην ανευθυνότητα να πυρπολούν κτήρια με κόσμο μέσα, κάπως έχει καλλιεργηθεί αυτή η ανευθυνότητα.
Αν, ακόμα χειρότερα, έχεις στρώσει το δρόμο ώστε να συμβεί η μεγαλύτερη μεταπολεμική προβοκάτσια στην ελλάδα, τότε οι μακροπρόθεσμες συνέπειες ξεπερνούν και την τραγωδία των 3 δολοφονημένων.
Και η απάντηση δεν είναι οι διαμαρτυρίες ότι «ο εχθρός είναι αδίστακτος». Ξέρουμε και την Piazza Fontana στο Μιλάνο και τη Scala στη Βαρκελώνη.
Η απάντηση είναι η αναδυόμενη πολυπληθής αντιπολίτευση που ριζώνει σε όλους τους κοινωνικούς χώρους και πανελλαδικά, με επίμονη και κοπιαστική δουλειά, με συντροφικότητα, αλληλοβοήθεια και αλληλεγγύη. Η απάντηση είναι ο αγώνας για τη ζωή, όχι για τον θάνατο.

Εκδόσεις-περιοδικό Πανοπτικόν, Εκδόσεις των Ξένων, Εκδόσεις Στάσει Εκπίπτοντες, Εκδόσεις Εξάρχεια, Μαύρο Πιπέρι του Ευβοϊκού, Περιοδικό Νυχτεγερσία

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΗΣ ΑΝΤΙΕΞΟΥΣΙΑΣΤΙΚΗΣ ΚΙΝΗΣΗΣ ΓΙΑ Τ ΓΕΓΟΝΟΤΑ ΤΗΣ ΠΟΡΕΙΑΣ ΣΤΙΣ 5 ΜΑΙΟΥ

Στην χθεσινή μεγάλη απεργιακή συγκέντρωση, η κοινωνία βίωσε μια τεράστια νίκη, η οποία υπονομεύθηκε από μια προσπάθεια να χρεωθεί μέσα από ένα τραγικό γεγονός μια ήττα, οποία δεν της αντιστοιχεί και δεν της ανήκει.

Η φωτιά στην τράπεζα “Μarfin” προσέφερε “ζεστασιά” σε ένα πολιτικό και κοινωνικό σύστημα που ήδη είχε αρχίσει να “κρυώνει” από το παγερό άγγιγμα του χρυσού.
Το τραγικό συμβάν, έξω από το κλίμα της λαϊκής οργής όπως εκφράστηκε από την Αλεξάνδρας μέχρι το Σύνταγμα έμελλε να προέλθει από την μισαλλοδοξία των “ειδικών της βίας”. Ο μανδύας της επιθετικής πρωτοπορίας έπεσε και απογύμνωσε τον ρόλο της “αγωνιστικής πανούκλας”, ως ρόλο εκτός και ενάντια στην κοινωνία. Ρόλοι, θέσφατα, Ιδεοληψίες της αντίληψης για και όχι με την κοινωνία οδήγησαν στον θάνατο τριών εργαζομένων. Αποκαλύφθηκε ότι τέτοιες πρακτικές και λογικές βρίσκονται σε σύμπνοια και εξυπηρετούν τα συμφέροντα των αφεντικών και του κράτους. Τέτοια άδολη προσφορά στις δυνάμεις της κυριαρχίας ούτε μια ρητή συνεργασία με τα αφεντικά και το κράτος δεν θα ήταν τόσο αποτελεσματική.
Αντιθέτως, η μαζική πορεία 200.000 ανθρώπων στο κέντρο της Αθήνας είναι η απάντηση στους ψιλικατζήδες της βίας. Η κοινωνική οργή και τρόπος που κάθε φορά (καταλήψεις, συγκρούσεις, διαδηλώσεις) θα εκφραστεί είναι επιλογή της ίδιας της κοινωνίας και όχι αυτόκλητων σωτήρων.

Η Αντιεξουσιαστική Κίνηση συνεπής στην αντίληψη της με την κοινωνία και σύνθημα: “άμεση κοινωνική δράση - άμεση δημοκρατία” συσπείρωσε χιλιάδες κόσμο σε ένα μαζικό, αυτοπεριφρουρούμενο και συγκροτημένο μπλοκ όπως και άλλα συγκροτημένα μπλοκ αναρχικών. Ως οργανικό μέρος συμμετείχε στην έκφραση ενός τεράστιου ριζοσπαστικού κοινωνικού κομματιού που υπέδειξε ότι το κράτος δεν έχει καμία κοινωνική νομιμοποίηση. Σε πείσμα της καθεστωτικής νεκροσυλίας που προσπάθησε να χτίσει συναίνεση πάνω στο θάνατο τριών εργαζομένων.

Οι ίδιοι οι εργαζόμενοι της “Μarfin” υπέδειξαν τους ηθικούς αυτουργούς: “Με δόλο έχασαν τη ζωή τους οι συνάδερφοί μου σήμερα. Δόλο της τράπεζας και του κ. Βγενόπουλου προσωπικά, που έδωσε εντολή, όποιος δε δουλέψει να μην έρθει αύριο στο γραφείο.". Ηθικοί αυτουργοί οι οποίοι μετατρέπουν τις εργασιακές συνθήκες σε κρεματόρια της μισθωτής σκλαβιάς.
Τους νεκρούς της φωτιάς δεν μπορούν να τους θρηνήσουν τα δάκρυα των πολιτικών αρχηγών, αλλά το ίδιο το λαϊκό κίνημα.

ΑΜΕΣΗ ΔΡΑΣΗ-ΑΜΕΣΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ

ΤΙΜΗ ΣΤΟΥΣ ΝΕΚΡΟΥΣ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΥΣ

ΟΛΟΙ ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ

ΑΝΤΙΕΞΟΥΣΙΑΣΤΙΚΗ ΚΙΝΗΣΗ ΑΘΗΝΑΣ

Μερικές σκέψεις προς το παρόν μη συγκροτημένες (κείμενο από μέιλ)

Έχω πάθει σοκ

Έχω πάθει σοκ παιδιά. Γιατί εμείς οι αναρχικοί πάντα μιλάμε για ζωή και τώρα γινόμαστε κι εμείς το ίδιο ένοχοι όπως τα ΜΜΕ, οι μπάτσοι, οι καπιταλιστές, οι κάθε είδους Βγενόπουλοι.

Παιδιά, το αναρχικό κίνημα στην Ελλάδα δυστυχώς πάσχει και μάλιστα σοβαρά, παρά τον μεγάλο αριθμό συμμετεχόντων σε αυτό. Και τώρα που αυτή η φάση ήταν το καλύτερο δώρο στον Παπανδρέα και την δολοφονική του παρέα, τώρα που όλα τα ΜΜΕ μιλούν απροκάλυπτα πλέον για δολοφόνους αναρχικούς, ποια θα είναι η απάντηση του ίδιου του κινήματος;

Διάβασα την ανακοίνωση της κατάληψης Σκαραμαγκά. Άλλα λόγια να αγαπιόμαστε, τα ίδια και τα ίδια αναμασήματα. Δεν με καλύπτει ούτε στο μισό της.

Ποιος θα τολμήσει τώρα να αρθρώσει κάτι διαφορετικό ρε; Πού είναι όλοι οι λαλίστατοι; Όσο περνά η ώρα και δεν ασχολούνται όλοι με το ζήτημα ενδελεχώς τόσο η στάση αυτή προσθέτει πόντους στην από άσχημη ώς πολύ δυσάρεστη εικόνα του κινήματός μας.

Γιατί δεν βγαίνει κανένας επιτέλους να πει τα πράγματα με το όνομά τους; Ως πότε μέρος των αναρχικών θα νομίζει ότι ταξικός αγώνας είναι να καις, να σπας και να λεηλατείς ανελέητα; Ως πότε μέρος των αναρχικών θα γαμεί καθημερινά στο όνομα της επανάστασης της κάβλας, του μάτσο μιλιταρισμού και της πολεμικής αντίληψης του "όλα τα σφάζω όλα τα μαχαιρώνω" τις αναρχικές ιδέες; Ως πότε εδώ η κρίση γαμάει και δέρνει τους πάντες και οι "αναρχικοί" αυτοί θα ασχολούνται με τον κύριο Δημητράκη; Τολμώ να πω κι ας γίνω κακός, δεν μ’ ενδιαφέρει ο κύριος Δημητράκης, για μένα δεν προσέφερε τίποτε στο κοινωνικό κίνημα, γιατί το κοινωνικό κίνημα είναι φανερότατο, ανοιχτότατο και δεν διεξάγεται με διαδικασίες συνομωσίας, διεξάγεται ανοιχτά μέσα στην εργατική τάξη, τους μετανάστες, τους κατατρεγμένους, προσφέροντας βοήθεια, απόψεις, σκέψεις, προτάσεις και προοπτική.

Ως πότε θα είναι το κομμάτι των "αναρχικών" αυτό ο περίγελως της κοινωνίας; Το κλωτσοσκούφι που το παίζουν εδώ κι εκεί για να εκπληρώνει ο εκάστοτε Χρυσοχοϊδης και οι κρατικές υπηρεσίες τα σχέδια και τις προβοκάτσιες τους σε βάρος όλου του υπόλοιπου κινήματος; Ποιος θα μας πει ποιοι ήταν αυτοί οι 50 κουκουλοφόροι που πετάχτηκαν ξαφνικά από το πουθενά (έτσι μού διαμήνυσαν 2-3 σύντροφοι που ήταν παρόντες) κι άρχισαν να καίνε και να σπάνε τα πάντα και βέβαια τη Μαρφίν; Άραγε θα μας πουν ποτέ οι ίδιοι ποιοι ήταν και γιατί το έκαναν;

Χαίρομαι... που μερικές αναρχικές ομάδες άρχισαν να θέτουν κάποια πράγματα επι τάπητος. και έτσι έπρεπε να κάνουν εδώ και πολύ καιρό. Αισθάνομαι όμως ότι το μαχαίρι πρέπει να φτάσει αρκετά βαθιά. Ειδικά στους πολύ δύσκολους καιρούς που έρχονται το αναρχικό κίνημα πρέπει να κάνει ιστορικής σημασίας επιλογές.

Ή θα παρατήσει τα ένοπλα, το μάτσο μιλιταρισμό, τα τσαμπουκαλίκια και τα καουμποϊλίκια ή θα βαδίσει με καθημερινή παρουσία, προοπτική, στρατηγική και ξεκάθαρες θέσεις στο πλευρό του όποιου κοινωνικού κινήματος κι εκεί μέσα θα ζυμωθεί, θα μάθει, θα δώσει και θα πάρει, και θα αντρωθεί διαφορετικά. Τα ένοπλα και οι μολότοφ είναι για άλλες ώρες, που έρχονται εκ των πραγμάτων… Δεν πεθαίνει ο καπιταλισμός έτσι, πεθαίνει με καθημερινή ανυποχώρηση δράση, όσο χρόνο και να πάρει. Όποιος δεν μπορεί να ακολουθήσει αυτό το δρόμο ας διαχωριστεί επιτέλους. Αυτά είναι μέσα στο πρόγραμμα.

Όποιος συνεχίζει τον απολίτικο τσαμπουκά που είναι αποξενωμένος και μακριά από το μαζικό κοινωνικό κίνημα, όποιος στερείται πολιτικής συνείδησης και προσπαθεί να καλυφθεί πίσω από τη μάσκα του αναρχικού, του επαναστάτη και δεν ξέρω ποιου, συνειδητά ή ασυνείδητα είναι τυχιοδιώκτης και ως τέτοιος πρέπει να απομονωθεί. Συναισθηματισμοί δεν χωράνε εδώ...

Θα επανέλθω…

Θα τους φοβηθούμε επειδή σκοτώνουν;

Θανάσης Τριαρίδης

Μια μέρα μετά την κτηνώδη δολοφονία της Παρασκευής Ζούλια, της Αγγελικής Παπαθανασοπούλου και του Επαμεινώντα Τσακάλη στον πρώτο όροφο της Τράπεζας Marfin, στην οδό Σταδίου, στην Αθήνα, το μεσημέρι της 5ης Μαΐου του 2010, και προσπαθώντας να συνειδητοποιήσω το γεγονός ως σημείο της αλληλουχίας μιας πολύ μακρύτερης αλυσίδας γεγονότων, περίπου αντανακλαστικά (σχεδόν αυτιστικά – ή ακόμη και αμυντικά) παραπέμπω στο κείμενό μου με τίτλο «Η πολιτική βία είναι πάντοτε φασιστική» . Όταν το κείμενο αυτό (γραμμένο για το διαμελισμό του 15χρονου Χαμί Νατζάφι) δημοσιεύτηκε στην ιστοσελίδα μου πριν από ένα μήνα, χρειάστηκε κάμποσες φορές να επιχειρηματολογήσω για πράγματα που τα λογάριαζα αυτονόητα από την πρώτη μου εφηβεία. Πως οποιαδήποτε πράξη συνειδητά βλάπτει το τρεμάμενο σώμα του άλλου δεν είναι «αγώνας για την ελευθερία» μα άσκηση σκλαβιάς και υποταγής. Πως ο τρόμος είναι πολιτικό εργαλείο του φασισμού. Πως όσοι φτιάχνουν βόμβες για να διαμελίσουν, να κάψουν ή να χουγιάξουν ανθρώπους είναι φονιάδες. Πως όσοι ασκούν συνειδητά πολιτική βία είναι διαφόρων διαβαθμίσεων νεοναζί. Πως η ανοχή και η σιωπή μας απέναντι στην πολιτική βία και τον τρόμο που σπέρνει είναι συνενοχή.

Γυρεύοντας (εξακολουθητικά) την ενδεχόμενη αντιπρόταση σε τούτη τη βία και την απανθρωπιά της παραπέμπω και σε άλλα τρία κείμενα, γραμμένα κι αυτά μετά τον φόνο του Χαμί Νατζάφι – τα οποία ωστόσο μπορούν αν διαβαστούν και σήμερα, δίχως να αλλοιωθούν οι άξονές τους. Είναι τα κείμενα του Γιάννη Ευαγγέλου («Ο τυχαίος θάνατος του Χαμί Νατζάφι»), του Κυριάκου Αθανασιάδη («Εγώ είμαι ο Σπάρτακος») και του Παναγιώτη Παπαδόπουλου, γνωστότερου και ως Κάιν («Το αίμα μας δεν θα χυθεί για τα σκουπίδια σας») – όλα συγκεντρωμένα στην ιστοσελίδα των εκδόσεων διάπυροΝ.

Κάπου εδώ κάποιος, ίσως εύλογα, θα αναρωτηθεί: μπορούν τα κείμενα να σταματήσουν το θάνατο που απλώνει; Τι αξία έχει να τοποθετείται κανείς, όταν τα χέρια του είναι δεμένα, όταν είναι ανήμπορος να σταθεί απέναντί στην ισχύ της βίας, όταν τα λόγια του μοιάζουν με σκόνη στον άνεμο;

Αξίζει να σκεφτεί κανείς μιαν απάντηση: είναι στ’ αλήθεια τα λόγια σκόνη στον άνεμο; στ’ αλήθεια η βία λόγω της φύσης της θα υπερισχύει κάθε προσπάθειας για ανθρωπιά;

Καταγράφω τη σκέψη μου: Είναι προφανέστατο πως η πολιτική βία, όχι μόνο δε θα σταματήσει, αλλά θα πολλαπλασιαστεί – θα ανατροφοδοτείται από τη θεσμοθετημένη βία, την προγραμματική αμορφωσιά, την κρατική καταστολή και κτηνωδία, την κοινωνική αδικία, από τη φτώχεια, την υπαρξιακή σύγχυση και τον διάσπαρτο τρόμο. Κι άλλοι νεκροί θα υπάρξουν, θύματα δολοφόνων που πιστεύουν πως έχουν το δικαίωμα να υπογραμμίζουν τις απόψεις τους με το αίμα των άλλων. Οι ιερουργοί της πολιτικής βίας θα επιμένουν πως έτσι πολεμούν το «σύστημα», θα λένε πως η βία τους είναι «αντι-συστημική» (δίχως φυσικά να γνωρίζουν καν τι σημαίνει η λέξη – ούτε ποιος και πώς την εισηγήθηκε), θα διατρανώσουν πως όσοι εναντιώνονται στην κτηνωδία τους είναι «δεκανίκια του συστήματος». Στον συγκεχυμένο κόσμο του τρόμου τους (όπου η αμάθεια θεωρείται αρετή, η βία ανδρεία και το κάψιμο ανθρώπων αγώνας), το «σύστημα», όπως το ορίζουν στο φαντασιακό τους, είναι το τέρας που τους μοιάζει απελπιστικά. Αυτοί οι ίδιοι είναι ζωτικά κομμάτια ετούτου του συστήματος: το υποστηρίζουν, το αναπαράγουν, το ανατροφοδοτούν, το ζωογονούν. Ο τρόμος και ο θάνατος που σκορπούνε είναι μια βαθιά συστημική επιβεβαίωση.

Μα οι υπόλοιποι (όσοι δεν πιστεύουμε στη βία, όσοι δε θρησκευόμαστε με αυτήν) τι θα κάνουμε; Θα μείνουμε να βλέπουμε μια ακόμη δοξολογία του επικείμενου φόνου να γίνεται συνήθεια, συγκατάβαση, κοινωνικός θεσμός; Πέρα από την όποια οπτική μας για τη ζωή, πέρα από την όποια ιδεολογία μας, πέρα από τις προφανείς ή δυσδιάκριτες διαφορές μας (που εντέλει δίνουν περιεχόμενο στη ζωή), δε θα εκφράσουμε καθαρά και ρητά την αντίθεσή μας σε τούτη την πολιτική βία; Θα προσκυνήσουμε το τέρας επειδή μάς μοιάζει; Θα γίνουμε συνένοχοι διά της σιωπής μας, διά της εκκωφαντικής μας μούγγας; Θα τους φοβηθούμε επειδή σκοτώνουν;

Το ερώτημα είναι ανοιχτό για τον καθένα μας – και στον κόσμο τής διαρκώς ερχόμενης βίας ποτέ δεν είναι αργά: ελπίζω τώρα να μιλήσουν λίγο περισσότεροι, να τοποθετηθούν ενάντια στους λογής διαβαθμίσεων νεοναζί, να αντισταθούν στη φονική σιωπή μας, στην παναθεματισμένη μούγγα μας… Το λέω ειλικρινά: ελπίζω να μη φοβηθούν το τέρας και να μιλήσουν.

Ωστόσο, μπορεί κανείς να σκεφτεί πως το πιο πάνω ερώτημα (θα τους φοβηθούμε επειδή σκοτώνουν;) είναι υπερβολικά γενικό για τα μέτρα του – πως θα ήθελε ένα ερώτημα ειδικό, προσωπικό, έξω από σχήματα κοινωνικής ευθύνης και μουγγής συνενοχής. Παρόλο που θεωρώ πως κάθε ερώτημα είναι προσωπικό (και κυρίως το ερώτημα για το πότε σιωπά κανείς, πότε φοβάται και πότε μιλά), θα επιχειρήσω να συμμεριστώ τη σκέψη ετούτου του φανταστικού αναγνώστη – θα προσπαθήσω να σχηματίσω ένα ερώτημα προσωπικότερο, δικό του...

Η Αγγελική Παπαθανασοπούλου, μία από τους τρεις καμένους, ήταν έγκυος τεσσάρων μηνών. Μονομιάς όλοι παρατηρήσαμε πως γεννήθηκε ένα ζήτημα εκφραστικής ορθότητας: μιλάμε για τρεις ή για τέσσερις νεκρούς; Άραγε ήτανε ένας ακόμη νεκρός το αγέννητο μωρό – ή μήπως όχι; Τι θα μπορούσαμε να σκεφτούμε γι’ αυτό; Θα ήταν αγόρι ή κορίτσι, θα έπαιζε τα παιδικά καλοκαίρια του στη θάλασσα, θα ανέβαινε στη νεροτσουλήθρα του Λούνα Παρκ, θα έβγαζε τις πίστες στο Nintendo; Θα πήγαινε στο γήπεδο, θα ήταν καλή ή μέτρια μαθήτρια, θα κάπνιζε στα κρυφά στις τουαλέτες του σχολείου; Θα γινόταν μπασκετμπολίστας, μαθηματικός, δασκάλα, νοσοκόμα, κομμώτρια; Αν πέρναγε στο πανεπιστήμιο, θα ήταν σπασίκλας ή θα έκανε συνελεύσεις στα γρασίδια; Θα ερωτευόταν, θα απελπιζόταν από έρωτα, θα έκανε δικά του (ή δικά της) παιδιά; Θα περνούσε τις νύχτες του ακούγοντας το Παπάκι του Άσιμου ή θα χόρευε το Greenfields σώμα με σώμα; Άραγε, πριν να γεράσει, θα πρόφταινε να δακρύσει έστω σε ένα δειλινό ακούγοντας τη Σερενάτα του Σούμπερτ;

Οι υποθέσεις μπορούν να συνεχιστούν, σαν κήπος με διακλαδωτά μονοπάτια. Ωστόσο το προσωπικό ερώτημα θαρρώ πως έχει ήδη αναδυθεί – κι ο φανταστικός αναγνώστης το επιλέγει εφόσον το θέλει και το απαντάει μόνος του:

Σε συνδέει κάτι με εκείνο το νεκρό έμβρυο της 5ης Μαΐου του 2010; Είναι δική σου απώλεια το αγέννητο παιδί που κάηκε μες στην κοιλιά της μάνας του στον πρώτο όροφο της Marfin;

Θ. Τ. – 06.5.2010

Ανακοίνωση της Αναρχικής πρωτοβουλίας στα νότια

2010-05-09T10:34:00.002+03:00

ΜΕΤΑ ΤΟΝ ΑΛΕΞΗ ΓΡΗΓΟΡΟΠΟΥΛΟ,ΤΗΝ ΚΩΝΣTΑΝΤΙΝΑ ΚΟΥΝΕΒΑ,ΤΟΝ ΝΙΚΟΛΑ ΤΟΝΤΙ

ΝΑ ΜΗΝ ΞΕΧΑΣΟΥΜΕ ΝΑ ΞΑΝΑΦΩΝΑΞΟΥΜΕ
ΟΠΩΣ ΚΑΙ ΤΟΤΕ,ΟΠΩΣ ΚΑΙ ΠΑΝΤΑ

ΧΑΜΙΝΤΟΥΛΑΝ ΝΑΤΖΑΦΙ
15ΧΡΟΝΩΝ, ΝΕΚΡΟΣ
ΦΕΡΣΤΕ ΝΑΤΖΑΦΙ
11 ΧΡΟΝΩΝ,ΤΥΦΛΗ

ΚΑΙ ΤΩΡΑ ΤΑ ΤΡΙΑ ΔΟΛΟΦΟΝΗΜΕΝΑ ΑΔΕΡΦΙΑ ΜΑΣ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟI ΣΤΗΝ ΤΡΑΠΕΖΑ ΤΗΣ "ΜΑΡΦΙΝ",ΣΤΙΣ 5/5/2010
ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ ΖΟΥΛΙΑ
ΑΓΓΕΛΙΚΗ ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΟΠΟΥΛΟΥ
ΕΠΑΜΕΙΝΩΝΔΑΣ ΤΣΑΚΑΛΗΣ

Η ΣΙΩΠΗ KAI H AΔΙΑΦΟΡΙΑ ΕΙΝΑΙ ΣΥΝΕΝΟΧΗ

ΚΑΙ ΣΙΩΠΗΛΟΥΣ,ΑΔΙΑΦΟΡΟΥΣ,ΕΝΟΧΟΥΣ,ΣΥΝΕΝΟΧΟΥΣ Ή ΑΥΤΟΥΡΓΟΥΣ ΣΕ ΑΥΤΟΝ ΤΟΝ ΦΟΝΟ ΔΕΝ ΘΑ EXETE ΤΟΥΣ ΑΝΑΡΧΙΚΟΥΣ

ΓΙΑ ΟΣΟΥΣ ΘΥΜΟΥΝΤΑΙ ΚΑΙ ΔΕΝ ΞΕΧΝΟΥΝ
ΓΙΑ ΟΣΟΥΣ ΜΠΟΡΟΥΝ ΝΑ ΞΕΧΩΡΙΣΟΥΝ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΤΑ ΔΑΚΡΥΓΟΝΑ, ΤΗΝ ΑΣΤΥΝΟΜΙΚΗ ΒΙΑΙΟΤΗΤΑ,ΤΗΝ ΠΡΟΠΑΓΑΝΔΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΠΑΡΑΠΛΗΡΟΦΟΡΗΣΗ ΤΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ ΚΑΙ ΤΩΝ ΜΜΕ ΠΟΥ ΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΟΝΤΑΙ ΤΑ ΤΡΑΓΙΚΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ ΓΙΑ ΝΑ ΣΥΚΟΦΑΝΤΗΣΟΥΝ ΚΑΙ ΝΑ ΠΟΙΝΙΚΟΠΟΙΗΣΟΥΝ ΤΟΥΣ ΑΝΑΡΧΙΚΟΥΣ ΩΣ ΧΩΡΟ "ΤΥΦΛΩΝ ΔΟΛΟΦΟΝΩΝ" ΚΑΙ " ΑΔΙΣΤΑΚΤΩΝ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΩΝ"

Η ΦΩΝΗ ΜΑΣ ΕΡΧΕΤΑΙ ΑΠΟ ΠΑΛΙΑ
ΚΟΥΡΑΣΜΕΝΗ,ΜΕΣΑ ΣΤΟ ΑΙΜΑ ΚΑΙ ΣΤΟΝ ΣΥΝΕΧΗ ΔΙΩΓΜΟ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΑΦΕΝΤΕΣ ΚΑΤΑΠΙΕΣΤΕΣ ΤΩΝ ΛΑΩΝ, ΜΑ ΠΑΝΤΑ ΟΡΘΙΑ ΝΑ ΥΠΕΡΑΣΠΙΣΕΙ ΤΗΝ ΑΞΙΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑ ΤΗΣ ΑΝΘΡΩΠΙΝΗΣ ΖΩΗΣ
"ΕΣΕΙΣ ΜΙΛΑΤΕ ΓΙΑ ΖΗΜΙΕΣ,ΕΜΕΙΣ ΜΙΛΑΜΕ ΓΙΑ ΖΩΕΣ"
ΤΗΝ ΩΡΑ ΠΟΥ Η ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΚΗ ΟΜΑΔΑ ΚΕΦΑΛΑΙΟΥ ΚΑΙ ΚΡΑΤΟΥΣ ΑΠΑΞΙΩΝΕΙ ΤΗΝ ΑΝΘΡΩΠΙΝΗ ΖΩΗ ΠΕΤΩΝΤΑΣ ΤΗΝ ΣΤΑ ΣΚΟΥΠΙΔΙΑ ΤΗΣ "ΑΓΟΡΑΣ" ΚΑΙ ΤΟΥ ΚΕΡΔΟΥΣ ΣΑΝ "ΔΑΝΕΙΟ ΕΞΟΦΛΗΣΗΣ","ΟΜΟΛΟΓΟ" ΚΑΙ "ΕΘΝΙΚΟ ΧΡΕΟΣ"
ΕΜΕΙΣ ΜΙΛΑΜΕ ,ΟΠΩΣ ΚΑΙ ΠΑΝΤΑ, ΓΙΑ ΖΩΕΣ
Ο ΑΝΑΡΧΙΚΟΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΣ ΑΓΩΝΑΣ ΓΙΑ ΜΙΑ ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΧΩΡΙΣ ΑΔΙΚΙΑ ΚΑΙ ΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΣΗ ΑΠΟ ΑΝΘΡΩΠΟ ΣΕ ΑΝΘΡΩΠΟ ΑΙΣΘΑΝΕΤΑΙ ΤΗΝ ΑΝΑΓΚΗ ΝΑ ΑΠΕΥΘΥΝΘΕΙ ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΥΣ,ΣΕ ΟΛΟ ΤΟΝ ΛΑΟ ΓΙΑ ΝΑ ΕΚΔΗΛΩΣΕΙ ΟΛΗ ΤΟΥ ΤΗΝ ΑΠΕΧΘΕΙΑ ΚΑΙ ΜΙΣΟΣ ΓΙΑ ΤΟ ΝΑΖΙΣΤΙΚΟ ΤΑΓΜΑ ΕΦΟΔΟΥ ΠΟΥ ΣΤΙΣ 5 ΜΑΗ ΕΚΤΕΛΕΣΕ ΕΝ ΨΥΧΡΩ ΚΑΙ ΜΕ ΜΑΦΙΟΖΙΚΗ ΠΡΑΚΤΙΚΗ ΤΡΙΑ ΑΔΕΡΦΙΑ ΜΑΣ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΥΣ ΣΤΗΝ ΤΡΑΠΕΖΑ ΤΗΣ "ΜΑΡΦΙΝ",ΣΤΗΝ ΟΔΟ ΣΤΑΔΙΟΥ 23

ΜΕ ΤΗΝ ΕΥΘΥΝΗ ΚΑΙ ΤΟ ΒΑΡΟΣ ΠΟΥ ΕΧΕΙ ΟΧΙ ΜΟΝΟ ΑΠΛΑ ΝΑ ΤΟ ΛΕΣ, ΑΛΛΑ ΝΑ ΖΕΙΣ ΜΕ ΥΠΕΡΗΦΑΝΕΙΑ ΩΣ ΑΝΑΡΧΙΚΟΣ, ΜΕ ΨΗΛΑ ΤΟ ΚΕΦΑΛΙ ΚΑΙ ΚΟΙΤΩΝΤΑΣ ΟΛΟΥΣ ΚΑΙ ΟΛΕΣ ΣΑΣ ΣΤΑ ΜΑΤΙΑ

ΤΡΕΦΟΥΜΕ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΔΡΑΣΤΕΣ ΤΗΣ ΕΓΚΛΗΜΑΤΙΚΗΣ ΕΠΙΘΕΣΗΣ ΤΗΝ ΙΔΙΑ ΕΧΘΡΟΤΗΤΑ ΜΕ ΕΚΕΙΝΗ ΠΟΥ ΕΧΟΥΜΕ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΑΤΙΜΩΡΗΤΟΥΣ ΦΟΝΙΑΔΕΣ ΤΩΝ ΜΗΧΑΝΙΣΜΩΝ ΚΑΤΑΣΤΟΛΗΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΕΡΓΟΔΟΤΙΚΗΣ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑΣ ΠΟΥ ΕΥΘΥΝΟΝΤΑΙ ΓΙΑ ΤΟΝ ΘΑΝΑΤΟ,ΤΑ ΒΑΣΑΝΙΣΤΗΡΙΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΒΙΑ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΕ ΠΟΛΙΤΕΣ,ΔΙΑΔΗΛΩΤΕΣ,ΕΡΓΑΤΕΣ ΚΑΙ ΚΡΑΤΟΥΜΕΝΟΥΣ ΑΠΟ ΤΟ 1974 ΚΑΙ ΣΗΜΕΡΑ

ΟΙ ΑΝΑΡΧΙΚΟΙ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ Ο "ΕΣΩΤΕΡΙΚΟΣ ΕΧΘΡΟΣ" ΤΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΑΣ -ΕΣΩΤΕΡΙΚΟΣ ΕΧΘΡΟΣ ΕΙΝΑΙ ΕΚΕΙΝΟΙ ΠΟΥ ΧΥΝΟΥΝ ΜΕ ΥΠΟΚΡΙΣΙΑ ΨΕΥΤΙΚΑ ΔΑΚΡΥΑ ΓΙΑ ΤΑ ΘΥΜΑΤΑ ΣΤΗΝ "ΜΑΡΦΙΝ" ΚΑΙ ΠΟΥ ΖΗΤΟΥΝ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΤΑ ΥΠΟΥΡΓΕΙΑ,ΤΙΣ ΤΡΑΠΕΖΕΣ,ΤΟ ΠΡΟΕΔΡΙΚΟ ΜΕΓΑΡΟ ΚΑΙ ΤΗΝ ΒΟΥΛΗ "ΣΥΝΑΙΝΕΣΗ", "ΘΥΣΙΕΣ" ΚΑΙ "ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ" ΓΙΑ ΤΟ "ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΣΤΑΘΕΡΟΤΗΤΑΣ ΚΑΙ ΑΝΑΚΑΜΨΗΣ", ΟΔΗΓΩΝΤΑΣ ΜΑΣ ΣΤΗΝ ΑΠΟΛΥΤΗ ΦΤΩΧΕΙΑ,ΜΙΖΕΡΙΑ,ΤΑΠΕΙΝΩΣΗ ΚΑΙ ΕΞΑΘΛΙΩΣΗ

Ο ΑΝΑΡΧΙΚΟΣ ΑΓΩΝΑΣ ΕΙΝΑΙ ΓΝΩΣΤΟ ΚΑΙ ΞΕΚΑΘΑΡΟ ΠΩΣ ΔΕΝ ΕΙΧΕ ΚΑΙ ΔΕΝ ΘΑ ΕΧΕΙ ΠΟΤΕ ΣΧΕΣΗ ΜΕ ΑΝΤΙΚΟΙΝΩΝΙΚΑ ΚΑΙ ΦΑΣΙΣΤΟΕΙΔΗ ΑΠΟΒΛΗΤΑ ΚΑΙ ΔΕΝ ΘΑ "ΧΡΕΩΘΕΙ" ΤΗΝ ΔΟΛΟΦΟΝΙΚΗ ΔΡΑΣΗ ΚΑΙ ΑΛΗΤΕΙΑ ΤΟΥ "ΠΟΛΙΤΙΚΟΥ" ΧΟΥΛΙΓΚΑΝΙΣΜΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ "ΑΝΤΙΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΙΚΟΥ" ΜΗΔΕΝΙΣΜΟΥ ΠΟΥ ΣΠΑΕΙ ΚΑΙ ΛΕΗΛΑΤΕΙ ΜΑΓΑΖΙΑ,ΠΟΥ ΠΡΟΒΟΚΑΡΕΙ ΚΑΙ ΑΜΑΥΡΩΝΕΙ ΤΗΝ ΔΙΚΑΙΗ ΟΡΓΗ ΧΙΛΙΑΔΩΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΑ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΚΑ ΜΕΤΡΑ ΚΡΑΤΟΥΣ ΚΑΙ ΔΙΕΘΝΟΥΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗΣ ΧΟΥΝΤΑΣ
Ο ΑΝΑΡΧΙΚΟΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΣ ΑΓΩΝΑΣ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΑΝΑΜΕΣΑ ΤΟΥ ΕΚΤΕΛΕΣΤΕΣ, ΤΡΑΜΠΟΥΚΟΥΣ ΚΑΙ ΚΑΘΑΡΜΑΤΑ ΟΠΩΣ ΕΧΕΙ Η ΚΡΑΤΙΚΗ ΓΙΑΦΚΑ ΚΑΙ ΣΥΜΜΟΡΙΑ
ΑΛΛΑ ΑΓΝΟΥΣ ΑΓΩΝΙΣΤΕΣ,ΠΑΙΔΙΑ ΚΑΙ ΑΔΕΛΦΙΑ ΔΙΚΑ ΣΑΣ ΠΟΥ ΘΕΛΟΥΝ ΤΑ ΣΠΙΤΙΑ ΤΩΝ ΑΝΘΡΩΠΩΝ,ΤΑ ΣΠΙΤΙΑ ΜΑΣ,ΟΙ ΓΕΙΤΟΝΙΕΣ ΜΑΣ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΝΤΥΜΕΝΑ ΣΤΟ ΓΕΛΙΟ,ΣΤΗΝ ΧΑΡΑ,ΣΤΗΝ ΕΥΤΥΧΙΑ,ΣΤΗΝ ΖΩΗ ΚΑΙ ΟΧΙ ΣΤΟΝ ΠΟΝΟ,ΣΤΟ ΠΕΝΘΟΣ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΑΠΩΛΕΙΑ ΤΩΝ ΠΑΙΔΙΩΝ ΤΟΥΣ,ΤΩΝ ΔΙΚΩΝ ΜΑΣ ΠΑΙΔΙΩΝ,ΤΩΝ ΔΙΚΩΝ ΜΑΣ ΑΔΕΛΦΩΝ

ΟΠΟΙΟΙ ΚΑΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ,ΜΕ Ή ΧΩΡΙΣ "ΚΟΥΚΟΥΛΑ"
ΚΑΜΙΑ "ΣΥΝΤΡΟΦΙΚΟΤΗΤΑ" ΚΑΙ ΚΑΛΥΨΗ ΤΗΣ ΕΓΚΛΗΜΑΤΙΚΗΣ ΠΑΡΑΚΡΑΤΙΚΗΣ ΣΥΜΜΟΡΙΑΣ ΠΟΥ ΔΟΛΟΦΟΝΗΣΕ ΣΤΙΣ 5/5/2010 ΤΑ ΤΡΙΑ ΑΔΕΡΦΙΑ ΜΑΣ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΥΣ ΣΤΗΝ ΤΡΑΠΕΖΑ "ΜΑΡΦΙΝ"
ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΚΑΙ ΣΥΜΠΑΡΑΣΤΑΣΗ ΣΤΙΣ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΣ ΤΟΥΣ

ΓΙΑ ΜΙΑ ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ
ΧΩΡΙΣ ΒΑΡΒΑΡΟΤΗΤΑ,ΧΩΡΙΣ ΕΞΟΥΣΙΑ
ΓΙΑ ΜΙΑ ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΧΩΡΙΣ ΔΗΜΙΟΥΣ ΚΑΙ ΘΥΜΑΤΑ,ΧΩΡΙΣ ΣΚΛΑΒΟΥΣ ΚΑΙ ΑΦΕΝΤΙΚΑ

ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗΝ ΕΞΟΥΣΙΑ ΤΟΥ ΘΑΝΑΤΟΥ
ΜΑΖΙ ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΓΙΑ ΖΩΗ,ΓΗ ΚΑΙ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ

αναρχικη πρωτοβουλια στα νοτια
εκτακτη συνελευση της @ναρχικης συνειδησης εναντια στην βαρβαροτητα και στην τρομοκρατια της καθε εξουσιαστικης συμμοριας

Απαντώντας στην άλλη άποψη

2010-05-07T19:32:00.001+03:00

και η μηδενιστικη φασιζουσα βια ή αντιβια επωαζει τό νέο αυγό τού φιδιού,αλλα και η ανοχη και σιωπη των κοινωνιων στην θεσμοθετημενη βια των κρατων και οικονομικων ελιτ

(μια απαντηση σε αρθρο του Πασχου Μανδραβελλη σχετικα με τα τελευταια γεγονοτα)

Πάσχο, θυμάσαι πώς όταν έγινε η επίθεση εναντίον σου στήν Νομική στάθηκα σάν συμπαραστάτης σου μέ προσωπικό μου δημοσιευμένο κείμενο, έχοντας τήν άποψη(καί αυτό θά τό έκανα γιά τόν καθένα,ακόμα καί γιά ένα φασίστα πού δίνει διάλεξη)πώς κανείς δέν έχει τό δικαίωμα νά ρίχνει αυγά,γιαούρτια ή ξύλο στήν όποια άποψη,όσο διαφορετική καί αντίθετη κι άν τυχαίνει νά είναι από τίς δικές μας.
Ξέρεις πολύ καλά τίς "μάχες" πού έχω δώσει στά "στερνά"(γιατί στά "πρώτα" καί εγώ δέν απέφυγα ,ως ένα μικρό βαθμό, λανθασμένες καί άστοχες επιλογές ή θέσεις) καί ειδικά απευθυνόμενος πρός τόν αναρχικό χώρο σχετικά μέ όλες αυτές τίς φασίζουσες καί καταστροφικές δράσεις(γιά τόν ίδιο τόν αναρχισμό,γιά τήν ίδια τήν κοινωνία)πού γιγαντώνουν καί κάνουν απροσπέραστο καί χαλύβδινο τό τέρας τής βαρβαρότητας ,τής αδικίας καί τής εξουσίας απ΄άνθρωπο σέ άνθρωπο.
Η εξουσία ,όπως γνωρίζεις,δέν "υποφέρει" απ΄αυτά,χύνει καί μερικά ψεύτικα δάκρυα στό κοινοβούλιο ή στήν Σταδίου γιά τά θύματα τής τυφλής βίας καί ....συνεχίζει στό επόμενο νομοσχέδιο χωρίς νά ρωτήσει η "αυθεντία τού εκλεγμένου σωτήρα" φυσικά,γιά κανένα της βήμα.
Αποφασίζει γιά μάς χωρίς εμάς,γράφοντας εκεί πού ξέρεις τήν "συμμετοχική δημοκρατία",τίς διαφωνίες ή τίς ενστάσεις μας!
Ψεκάζει,καταστέλλει,δέρνει,βασανίζει,κόβει συντάξεις καί μισθούς,δέν θίγει τίς δικές της συνταγματικές απολαβές,ασυλίες,"πόθεν έσχες" καί προνόμια,εξασφαλίζει καί σέ δύο τετραετίες τήν βουλευτική σύνταξη καί ....αντίο.Οι από τά κάτω θυματοποιούνται καί καίγονται στ΄αμπάρια γιά τό βόλεμα καί τήν ξενάγηση τών από τά πάνω, στούς κρεμαστούς κήπους τού καπιταλιστικού "παράδεισου".Συνεχίζει νά επωφελείται από τήν διασπορά τού τρόμου,από τήν διάχυση τού τυφλού εμφυλίου μίσους στόν κοινωνικό ιστό, καλλιεργώντας τήν στρατηγική τής έντασης γιά νά οπλίσει τήν δική της καθημερινή τρομοκρατία.
Μιλώ, γιά τήν χειρότερη καί θεσμοθετημένη τρομοκρατία μέ κεφαλαία,γιά τήν επισφάλεια τών πολιτών γύρω από τό καθεστώς επιβίωσης,τήν ανεργία,τήν φτώχεια,τήν ακρίβεια,τόν πολιτιστικό καί οικολογικό εφιάλτη.
Δράσεις από " δράσεις" ,όμως Πάσχο ,όπως καί νά τό κάνουμε έχει διαφορά.
Γιατί καί ανάγκη σήμερα είναι οι άνθρωποι νά εκφρασθούν απέναντι σέ αυτούς πού κακοδιαχειρίζονται τίς τύχες καί τις ζωές τους,αλλά καί έτσι κατεβαίνει τό ποτάμι γιά νά μήν στεγνώσει η ιστορία,έτσι αλλάζει τό πρόσωπο τής κατήφειας,τής υποταγής καί τής απελπισίας σέ πρόσωπο αλληλεγγύης ,κοινοτισμού καί ανθρωπιάς.
Αν προσέξεις στό διαδίκτυο(καί στό athens indymedia) τίς τελευταίες ώρες καί μέ αφορμή τήν φασιστοεπίθεση στήν τράπεζα Μαρφίν καί τόν θάνατο τριών συνανθρώπων μας εργαζομένων,εκφράζεται ,ίσως περισσότερο από κάθε άλλη φορά,από τό στόμα τών συντρόφων(γιατί αναρχικός χώρος δέν είναι όλο αυτό τό προβοκατόρικο νετσαγιεφικό και στιρνερίστικο φύραμα καί τό "μπλάκ μπλόκ" πού νομιμοποιούν μέ τόν σεχταρισμό τους τίς επιθέσεις τού Κράτους καί τό δόγμα τής "συλλογικής ευθύνης" ενάντια σέ όλους τούς αναρχικούς) , ένας ουσιαστικός λόγος καί σέ αρκετές περιπτώσεις ως αυτοκριτική γιά τό "πώς φθάσαμε μέχρι εδώ" καί επαναπροσδιορισμού τής πολιτικής δράσης η οποία χωρίς τήν ηθική καί κοινωνική της διάσταση ανοίγει τόν δρόμο σέ νέους φασισμούς καί παραδίδει τίς κοινωνίες στόν πόλο τού ακραίου συντηρητισμού καί τού ολοκληρωτισμού τής απάθειας καί τής αφασίας γιά ότι καθορίζει τό παρόν καί τό μέλλον τής διαδρομής τής ανθρώπινης ζωής,γιά τήν σκλαβιά ή τήν ελευθερία!
Αρα,τό αρνητικό δέν είναι γιά τίς κοινωνίες η θυμωμένη παρουσία τους στούς δρόμους ή τά πανώ μέσα ή έξω από τόν ναό τής "δημοκρατίας".
Αρνητικό είναι μηδενιστικές καί εγκληματικές ενέργειες πού επιστρέφουν αυτή τήν οργή καί τήν αφύπνιση ξανά νά βουλιάξoυν καί νά ναρκωθούν πίσω στόν "καναπέ",στήν αδιαφορία,στόν ατομικισμό,στήν παραίτηση,στήν ιδιώτευση.
Στό τηλεκοντρόλ,στούς τέσσερις τοίχους,στήν "θεραπεία" τής κατανάλωσης,στήν καθήλωση καί στήν αναπηρική καρέκλα τής απογοήτευσης καί του ωχαδερφισμού!.....
Μέ λίγα λόγια,αυτόν τόν καναπέ(νεκροφόρα) πού έχει κατασκευάσει τό αστικό καθεστώς καί η οικονομική χούντα τού πλανήτη γιά νά "ξαπλώνει" όσους τόλμησαν νά εξεγερθούν καί νά φωνάξουν τό δικό τους "OXI" ενάντια στίς ασύλληπτες γιάφκες καί συμμορίες πού μετά τό φονικό καί τήν ληστεία,ζητούν καί "κοινωνική συναίνεση" καί συμμετοχή στό "εθνικό χρέος"!
- Απόκρυψη αναφερόμενου κειμένου -
Καί γδαρμένος καί φιμωμένος?
Καί γιά μένα ,αυτή ακριβώς η ιδιώτευση(όπως καί η άλλη ιδιώτευση πού σωστά αναφέρεις,η καταφυγή στήν κτηνώδη βία τών διάφορων τσογλανιών πού υποδύονται γιά λογαριασμό τού θεάματος τόν "αγωνιστή", σκυλεύοντας πορείες,αιτήματα,θυμούς καί αγωνίες) είναι τό πρόσφορο "μαξιλάρι" γιά νά επωασθεί τό αυγό τού φιδιού!

μέ σεβασμό αλλά καί απαντώντας στήν άλλη άποψη
Παπαδόπουλος Παναγιώτης(Κάϊν)
μεμονωμένο άτομο από τό αναρχικό/ελευθεριακό κίνημα

ΕΝΑ ΑΚΟΜΗ ΓΡΑΜΜΑ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΑΝΑΡΧΙΚΟ/ ΑΝΤΙΕΞΟΥΣΙΑΣΤΙΚΟ ΧΩΡΟ

2010-04-25T10:37:00.003+03:00

(ΚΑΙ ΟΧΙ ΜΟΝΟ ΑΥΤΟΝ ή ΟΠΟΙΟΝ ΑΛΛΟ ΘΕΛΕΙ ΝΑ ΑΚΟΥΣΕΙ....)

ΑΠΟ ΤΟΝ ΚΑΣΙΜΗ,ΣΤΟΝ ΤΣΟΥΤΣΟΥΒΗ,ΣΤΟΝ ΠΡΕΚΑ,ΣΤΟΝ ΜΑΡΙΝΟ ΚΑΙ ΤΩΡΑ ΣΤΟΝ ΦΟΥΝΤΑ
ΚΑΙΡΟΣ ΓΙΑ ΑΠΟΧΑΙΡΕΤΙΣΜΟ ΣΤΟΝ ΜΙΛΙΤΑΡΙΣΜΟ ΚΑΙ ΣΤΑ ΟΠΛΑ

ΚΑΙΡΟΣ ΝΑ ΜΙΛΗΣΟΥΜΕ ΓΙΑ ΑΦΟΠΛΙΣΜΟ Ή ΑΛΛΙΩΣ ΝΑ ΜΙΛΗΣΕΙ ΤΟ "ΟΠΛΟΣΤΑΣΙΟ" ΤΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΚΡΙΤΙΚΗΣ, Ο "ΔΥΝΑΜΙΤΗΣ" ΤΟΥ ΑΝΑΡΧΙΚΟΥ ΠΟΛΙΤΙΚΟΥ ΛΟΓΟΥ
( νά τό ξεκαθαρίσω άλλη μιά φορά γιά νά μήν φθάσουν ξανά οι διαφωνίες ή οι παρερμηνείες και παρεξηγήσεις νά χαλάνε τίς καρδιές μας ...Η κριτική στήν επιλογή τής ένοπλης βίας ,δέν σημαίνει ούτε πώς "αυτόματα" γινόμαστε "φίλοι καί σύμμαχοι" τής καπιταλιστικής άγριας συμμορίας,ούτε πώς απουσιάζει ο σεβασμός στήν μνήμη αυτών πού άδικα καί άσκοπα,"έπεσαν",από τήν όποια "πλευρά" κι άν βρίσκονται αυτοί.
Γιά τό τελευταίο,"απολογούμαι" ειλικρινά γιά νά είμαι ακριβοδίκαιος καί γιά νά μήν μπώ σέ συνψηφισμούς,"επιλεκτικές εξισώσεις καί αριθμητικές" γιά τήν απώλεια τής ανθρώπινης ζωής....
Τό αντίθετο...Η κριτική,αλλά καί αυτοκριτική παράλληλα-γιατί υπήρξα κι εγώ στιγμές τραγικά αντιφατικός, όταν γιά παράδειγμα έγραφα μέ συντρόφους,τότε, στό κέντρο τής Αθήνας τό σύνθημα "Ο Τσουτσουβής ζεί" ,αμέσως μετά τήν ένοπλη συμπλοκή στού Γκύζη,τήν λανθασμένη αυτή επιλογή ταξικού αγώνα κατέληξα νά επικροτώ καί νά προωθώ-γίνεται γιά νά μήν "πέσουν" κι άλλοι στό ναρκοπέδιο πού ανοίγουν σκόπιμα καί ύπουλα οι "εκπρόσωποι" καί "διαχειριστές" τής κοινωνίας,πού αφού τήν οδήγησαν στήν εξαθλίωση,τώρα ζητούν από αυτήν "συναίνεση καί συνεργασία" γιά τήν "αντιμετώπιση τής κρίσης" πού οι ίδιοι δημιούργησαν μέ τήν τρομοκρατία καί τίς καθημερινές ληστείες τους σέ βάρος τής υγείας καί τής ασφάλειας τών εργαζομένων,γκρεμίζοντας τά θεμέλια τής κοινωνικής ευημερίας,συνοχής,αρμονίας καί αλληλεγγύης....)

ΝΑ ΑΝΑΤΡΕΨΟΥΜΕ ΤΗΝ ΠΡΟΒΟΚΑΤΣΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΠΑΓΑΝΔΑ ΤΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ ΠΟΥ ΕΠΙΧΕΙΡΕΙ ΝΑ ΚΑΤΑΣΚΕΥΑΣΕΙ ΤΟΥΣ ΑΝΑΡΧΙΚΟΥΣ ΩΣ "ΕΣΩΤΕΡΙΚΟ ΕΧΘΡΟ" ΤΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΑΣ

ΝΑ ΑΝΑΔΕΙΞΟΥΜΕ ΣΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΤΗΝ ΜΟΝΗ ΑΛΗΘΕΙΑ,ΠΩΣ ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΟΣ ΚΑΙ ΑΔΙΣΤΑΚΤΟΣ ΕΣΩΤΕΡΙΚΟΣ ΕΧΘΡΟΣ ΕΙΝΑΙ ΟΙ "ΕΚΛΕΓΜΕΝΟΙ ΑΡΧΟΝΤΕΣ",ΟΙ ΔΥΝΑΣΤΕΣ,ΒΙΑΣΤΕΣ ΚΑΙ ΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΤΕΣ ΤΗΣ

ΚΑΜΙΑ ΔΙΑΜΕΣΟΛΑΒΗΣΗ,ΕΝΟΠΛΗ Ή ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΕΥΤΙΚΗ ΣΤΟΥΣ ΑΓΩΝΕΣ ΓΙΑ ΤΟ ΠΕΡΑΣΜΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΣΚΛΑΒΙΑ ΣΤΗΝ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ

ΔΕΝ ΕΙΜΑΣΤΕ "ΣΤΡΑΤΙΩΤΕΣ","ΕΚΤΕΛΕΣΤΙΚΑ ΑΠΟΣΠΑΣΜΑΤΑ" ΚΑΙ "ΚΥΝΗΓΟΙ" ΠΟΥ ΠΡΟΧΩΡΟΥΝ ΜΕ ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΗ ΠΕΙΘΑΡΧΙΑ ΚΑΙ ΚΑΝΟΝΕΣ, ΣΤΗΝΟΝΤΑΣ ΣΥΝΟΠΤΙΚΑ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΑ, ΕΝΕΔΡΕΣ ΚΑΙ ΚΡΕΜΑΛΕΣ.
Ο ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΣ ΑΓΩΝΑΣ ΔΕΝ ΘΑ ΓΙΝΕΙ ΤΥΦΛΑ ΚΑΙ ΑΔΙΑΚΡΙΤΑ ΜΕ ΤΗΝ ΥΠΟΣΤΗΡΙΞΗ "ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΜΕΣΩΝ",ΑΛΛΑ ΘΑ ΕΠΙΛΕΓΟΥΝ ΜΕ ΒΑΣΗ ΤΗΝ ΑΝΑΡΧΙΚΗ ΘΕΩΡΗΣΗ,ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ ΚΑΙ ΗΘΙΚΗ ΕΚΕΙΝΑ ΠΟΥ ΑΡΝΟΥΝΤΑΙ ΣΤΗΝ ΠΡΑΞΗ ΤΟΝ ΜΗΔΕΝΙΣΜΟ,ΤΟΝ ΦΑΝΑΤΙΣΜΟ,ΤΗΝ ΕΚΔΙΚΗΣΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΒΙΑ ΕΚΕΙΝΩΝ ΤΩΝ ΜΕΣΩΝ ΠΟΥ ΟΔΗΓΟΥΝ ΣΤΗΝ ΕΞΟΥΣΙΑ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΡΧΙΑΣ ΚΑΙ ΙΕΡΑΡΧΙΑΣ ΑΠΑΞΙΩΝΟΝΤΑΣ ΚΑΙ ΕΞΑΦΑΝΙΖΟΝΤΑΣ ΤΗΝ ΑΝΘΡΩΠΙΝΗ ΖΩΗ ΚΑΙ ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑ

Η εξουσία "καλωσορίζει μέ κατανόηση" καί "υποδέχεται φιλικά" στόν γύρο τού θανάτου τούς δίκαια οργισμένους από τήν βία της,τούς δένει τά χέρια πισθάγκωνα γιά νά μή φανούν τά στοιχεία,οι αποδείξεις καί η σφραγίδα τής δικής της τρομοκρατικής οργάνωσης,τούς βάζει στά χέρια τά "σιδερικά" τής καταστροφικής της πολεμικής βιομηχανίας καί τά "άγια προϊόντα" της από τά καλούπια τού μιλιταρισμού,τούς καταδικάζει χωρίς ελπίδα διαφυγής νά κρύβονται στήν από παντού ελεγχόμενη καί φρουρούμενη στρατιωτική της περιοχή.
Αναλώνει,οδηγεί,εξαντλεί(άλλη μιά φορά)στήν αυτοπαγίδευση τόν αναρχικό χώρο(ή έστω ένα μέρος του)παρασύροντας τίς δυνάμεις του από τό "εύφλεκτο υλικό" τών κοινωνικών ζητημάτων στήν ανύπαρκτη "φλόγα" τής ένοπλης "πρωτοπορίας" καί τών "πυρήνων συνομωσίας",περιμένει στήν γωνία τήν οπλισμένη "αντιπαράθεση" γιά νά πανηγυρίσει άλλη μιά νίκη μέ απευθείας συνδέσεις μέ τά καλωδιωμένο θέαμα τής τρομολαγνείας,νά ξαποστείλει στά νεκροταφεία κι άλλους νεκρούς αναρχικούς,νά δώσει ώς "ξεχωριστή τροφή" στό τέρας τών δικαστηρίων καί τών φυλακών κι άλλους συντρόφους πού "βηματίζουν" στό ναρκοπέδιο εκείνης τής "αναμέτρησης" μέ τήν συστημική βαρβαρότητα πού ή ίδια επινόησε.
Πού ή ίδια σχεδίασε,ολοκλήρωσε καί μεθόδευσε γιά τήν υπεροχή καί επικράτηση τού πολύμορφου οπλοστασίου φόβου καί τρόμου πού διαθέτει,τής διάχυσης καί διασποράς μηδενικής ανοχής καί καταστολής ενάντια στούς ανέμους τής κοινωνίας πού σήμερα κινούνται μέ μεγαλύτερη ένταση, αντίθετα στό ρεύμα τής "εκ τών άνω" επιβολής μέτρων καί προγραμμάτων γιά τήν σταθερότητα καί μονιμότητα τής εξαθλιωσής της!
Ο κύκλος αυτός τής ένοπλης "απάντησης" έρχεται πάντα νά αναλάβει ως άλλος "σωτήρας","πεφωτισμένος ηγέτης" καί "ήρωας διαμεσολαβητής" νά φέρει σέ τέλος ανύπαρκτες "εξουσιοδοτήσεις" καί "αποστολές" γιά τήν υπεράσπιση τής κοινωνίας από τίς επιθέσεις καί τόν αυταρχισμό τής "νόμιμης,θεσμικής και κατοχυρωμένης" ψευτοδημοκρατίας .
Ο κύκλος αυτός πού όποτε η εξουσία επιλέγει νά τόν "ανοίξει" μέ τό χέρι στήν σκανδάλη, θυμίζει σέ όλους καί όλες μας τόν τρόπο πού η ίδια "κλείνει" τίς "συναντήσεις" της μέ τό "αντάρτικο πόλης",τόν τρόπο πού η ίδια πάντοτε(προσωρινά)τόν "τελειώνει" μέ τόν αντίπαλο "πολεμιστή" στό χώμα ή στήν απομόνωση τής ειδικής πτέρυγας κρατουμένων,μέχρι νά περάσει ο θρίαμβος τής εξουσίας στόν επόμενο κύκλο της!
Η συντήρηση τής "στρατιωτικής αντίληψης" καί τού "ένοπλου τομέα",είτε ως μέρος τού "πολύμορφου κοινωνικού αγώνα",είτε ως συμπάθεια,είτε ως υποστήριξη καί αλληλεγγύη,διευκολύνει τό δίχτυ τής Κρατικής τρομοκρατίας νά εγκλωβίσει καί νά θυσιάσει στό σφαγείο της κι άλλα "θύματα" ανάμεσα στους συντρόφους καί συντρόφισσες τού αναρχικού χώρου.
Η άρνηση τής ένταξης καί τής προσκόλησης στό δίχτυ αυτό πού κατασκευάζουν "εσωτερικούς εχθρούς" οι "υπηρεσίες προστασίας του πολίτη" γιά νά απενοχοποιηθεί η "νόμιμη καί ηθική" παραγωγική μηχανή βίας του μέσω τών μικροφώνων τής ΓΑΔΑ καί τών έκτακτων δελτίων γιά τήν "πάταξη τής τρομοκρατίας",είναι η αρχή τής συγκροτημένης οργάνωσης τού αναρχικού χώρου χωρίς αυταπάτες καί νεφελώματα πού καθηλώνουν στήν προεξοφλημένη ήττα,περιθωριοποίηση καί ποινικοποίηση τόν αγώνα γιά μιά κοινωνία πού δέν θά είναι πεσμένη νεκρή καί σάπια στά "ιδανικά" τής οπλοκρατίας,τής κατανάλωσης,τού ατομικισμού καί τού κέρδους!
Καιρός νά σταματήσει νά μεταφέρεται στούς νέους καί νέες αγωνιστές/στριες πού ακολουθούν στό ποτάμι τής αντίστασης σέ έναν Κόσμο-Φυλακή,οι παθογενείς χρόνιες αντιλήψεις καί ο ελιτισμός τής "ένοπλης κληρονομιάς" πού αρνούνται νά αντικρύσουν στά μάτια τόν μακάβριο απολογισμό τής "μάχης",πώς ΩΣ ΕΔΩ ΗΤΑΝ ΚΑΙ ΑΡΚΕΤΑ ΠΡΟΧΩΡΗΣΕ ΚΑΙ ΕΠΕΚΤΑΘΗΚΕ ΤΟ ΚΑΡΚΙΝΩΜΑ ΑΥΤΟ ΣΤΟ ΚΙΝΗΜΑ γιατί υπάρχει ελάχιστη ποσότητα καί ποιότητα αίματος στό σώμα τής επανάστασης πού ξοδεύθηκε εδώ κι εκεί άστοχα καί άσκοπα στούς δρόμους τών πόλεων στό όνομα τής "εκδίκησης" καί τού "ταξικού μίσους"!
Εκεί ,πού τελικά θέλει νά χυθεί καί καθοδηγεί ως χρόνο καί τόπο η γιάφκα τής εξουσιαστικής συμμορίας!
Οι όποιες επιλογές από εδώ καί πέρα θά είναι καθοριστικές, άν θά ανοίξουν άλλες
"πύλες" ή "δρόμοι" γιά τήν επόμενη μέρα(ή καί νύχτα),άν κάπου εκεί θά βρεθούμε μέσα μαζί μέ τούς υπόλοιπους άλλους καταπιεσμένους ή άν θα μείνουμε μακριά καί απόντες!

Παπαδόπουλος Παναγιώτης(Κάϊν)
μεμονωμένο άτομο από τό αναρχικό κίνημα

απαντηση στον "ΕΑ"
δύο παλαιότερα και επίκαιρα κείμενα πού τοποθετούνται ενάντια στήν πρακτική τής ένοπλης οργάνωσης "ΕΑ",δύο κείμενα πού δημοσιεύθηκαν στό "Ποντίκι"(φ1535),σελ.36-37

"Ο πιό αρνητικός απολογισμός αυτών τών χρόνων είναι ότι οι πλέον υψηλοί στόχοι μας,τά πιό ισχυρά μας δίκαια και οι πιό μεγάλες ελπίδες μας παρερμηνεύτηκαν εξαιτίας τής βίας πού χρησιμοποιήσαμε...μπορώ νά πώ μέ σιγουριά ότι μέσω τής βίας δέν χτίζεις μιά διαφορετική κοινωνία,μιά κοινωνία μέ λιγότερη βία.Πιστεύω ότι δέν είναι αλήθεια τελικά ότι ο σκοπός αγιάζει τά μέσα"
Σέρτζιο Ντ΄Ελία , πρώην ηγετικό στέλεχος τής ιταλικής ένοπλης οργάνωσης"prima linea" (Ελευθεροτυπία 19.1.2009)

Γενικευμένη τυφλότητα ή απλώς τυφλή βία;

Το Κράτος και η Βία, αντλώντας την καταγωγή τους από την αρχαιοελληνική μυθολογική παράδοση, αποτελούν τα ισχυρότερα συστατικά ενός συστήματος εξαναγκασμού και καταπίεσης της άρχουσας τάξης επάνω στους λαούς.

Καμιά πολιτική ιδεολογική επικάλυψη δεν μπόρεσε να αναιρέσει τον εξουσιαστικό χαρακτήρα του Κράτους, θεσμικό οχυρό των οικονομικών, στρατιωτικών και πολιτικών ελίτ. Καμιά επίκληση στη συνταγματική νομιμότητα, την επιβεβλημένη από τους “νοικοκυραίους” (τακτοποιημένους στα γρανάζια του συστήματος) και τα πολιτικά αφεντικά τους, δεν μπόρεσε ν’ αποκρύψει το αποκρουστικό πρόσωπο της Βίας, της κρατικής εκείνης βίας που με την δικαιωματική κατοχή των όπλων των κατασταλτικών μηχανισμών τους επέβαλλε και επιβάλλει τη σιγή νεκροταφείου, τη λεγόμενη “κοινωνική ειρήνη”.

Οι σελίδες της ανθρώπινης ιστορίας είναι ποτισμένες με το αίμα των λαών, των εξεγερμένων, των επαναστατών, των αυτόχθονων, των γυναικών, των αιρετικών, των διαφορετικών κλπ. Οι στάλες αίματος που χύθηκαν απ’ τους δυνάστες των λαών λέκιασαν, δεν πότισαν τις σελίδες της ανθρώπινης ιστορίας.

Η Ελευθερία ήταν και είναι το όραμα, το Κράτος και η Βία ήταν και είναι σκιά. Η ιστορία του Ελευθεριακού, Αναρχικού κινήματος, φάρος της επαναστατικής θεωρίας και πράξης. Από τα τέλη του 18ου αιώνα, οι αναρχικοί ήταν η μαγιά των μεγαλύτερων κοινωνικών εξεγέρσεων και επαναστάσεων σε Ευρώπη και Αμερική. Φλογεροί ιδεολόγοι και οραματιστές, μέλη της εργατικής και αγροτικής τάξης και του Προλεταριάτου των πόλεων, άναβαν την σπίθα για εξεγερμένες συνειδήσεις, ενάντια σε τυραννίες, αιμοσταγείς βασιλείες με κοινοβούλια μαριονέτες, στην εποχή που η φεουδαρχία μεταλλασσόταν στον προκαπιταλιστικό κόσμο.

Μοναδικά όπλα της ελευθεριακής συνείδησης ήταν και είναι οι ιδέες. Η κοινωνική αλληλεγγύη, ο ανθρωπισμός, η κοινωνική, οικονομική, πολιτική ισότητα και δικαιοσύνη ήταν και είναι τα προτάγματα. Η αυτοκυβέρνηση, η αυτοδιεύθυνση και αυτοδιοίκηση των λαών, η οριζόντια, αντιιεραρχική, αντιεξουσιαστική οργάνωση των κοινωνιών, η αυτοθέσμιση και αυτοοργάνωση με ελεύθερες ομοσπονδίες και συνομοσπονδίες, ο ελεύθερος κολεκτιβισμός και αναρχοκομμουνισμός, ελευθεριακός κοινοτισμός και η ριζοσπαστική κοινωνική οικολογία, αναδεικνύουν και αποδεικνύουν την ευρύτητα του κοινωνικού οράματος, που δεν στενεύει, αλλά ανοίγει συνεχώς, πατώντας πάντα στα νέα μονοπάτια της ελεύθερης σκέψης και δράσης.

Οι ελευθεριακοί δεν εξεγείρονταν και επαναστατούσαν για την κοινωνία, αλλά με την κοινωνία. Ο νεκροί αναρχικοί του Σικάγο το 1886, οι χιλιάδες νεκροί των μικρών και μεγάλων εξεγέρσεων, της Ιταλίας, των αγροτικών αναρχικών εξεγέρσεων της Ανδαλουσίας, οι χιλιάδες νεκροί της Μαχνοβίτικης αναρχικής επανάστασης στην Ουκρανία για ελεύθερα σοβιέτ, ή οι χιλιάδες σύντροφοί τους στη Σοβιετική επανάσταση που η αυταπάρνησή τους πληρώθηκε απ΄ τον κόκκινο φασισμό με εκτελέσεις και Σιβηρία, οι χιλιάδες αναρχοσυνδικαλιστές της CNT και αγωνιστές της FAI, οι αναρχικοί αγρότες της Αραγονίας και Ανδαλουσίας που έπεσαν υπερασπιζόμενοι την Ισπανική επανάσταση του 1936 απέναντι στον διεθνή φασισμό. Στα κρεματόρια της ναζιστικής Γερμανίας οι αναρχικοί είχαν το διό τους αστέρι, ενώ στα βουνά της κατοχικής Αντίστασης στην Ελλάδα η ΟΠΛΑ (η ένοπλη συμμορία του ΚΚΕ) καθάριζε συντρόφους αναρχικούς και τεταρτοδιεθνιστές ως παρεκκλίνοντες της κομματικής τους ιεραρχίας. Οι Επαναστάσεις και οι εξεγέρσεις μετά το Β’ Παγκόσμιο πόλεμο σε Τσεχοσλοβακία, Ουγγαρία, Ανατολική Γερμανία, ενάντια στα δικτατορικά καθεστώτα της Λατινικής Αμερικής, στη δικτατορία του Φράνκο και του Σαλαζάρ, προσέθεσαν χιλιάδες ονόματα αναρχικών σ’ ένα ατελείωτο μαρτυρολόγιο.

Η ανάμνηση της “μαρτυρίας” των αναρχικών για μια ελεύθερη κοινωνία, αποκτά ιδιαίτερη αξία όταν μπορεί ν’ αντιληφθεί κανείς ότι καταρχάς διαχέεται ταπεινά στην παγκόσμια ιστορία, χωρίς να ξεχωρίζει από καμιά άλλη κοινωνική θυσία, και ακολούθως από την απουσία ιστορικών αποδεδειγμένων, τυφλής αντιβίας με Γκουλάγκ, στρατόπεδα συγκέντρωσης, εκτελεστικά αποσπάσματα, εκκαθαρίσεις κλπ. Η τυφλή βία ήταν και είναι προνόμιο της Εξουσίας και η τυφλή αντιβία προνόμιο των Ρώσων μηδενιστών, Νετσαγιεφικών, “πεφωτισμένων” πρωτοποριών και ένοπλων συμμοριών, επίβουλων καθοδηγητών των κοινωνικών αγώνων. Η τυφλή κρατική βία εκπορεύεται συνήθως από ένστολους έμμισθους εν δυνάμει δολοφόνους, ενώ η τυφλή αντιβία των ομάδων και σεχτών διακατέχεται από το κράτος της πιο σκληρής ιδεοληψίας, της πολιτικής πλάνης της κυριαρχίας των όπλων στη μάχη των ιδεών.

Το γεγονός όμως είναι ότι και η κρατική βία και η τυφλή αντιβία είναι μηχανισμοί επιβολής που ανήκουν σε ανθρώπους τυφλούς. Θα λέγαμε ότι θα μπορούσε η τύφλωση αυτή να γενικευτεί επικίνδυνα, αν δεν υπήρχε η φωτεινή αναλαμπή, τις τελευταίες δεκαετίες, ατομικών και κοινωνικών εξεγέρσεων (Λ. Άντζελες, Αργεντινή, Μεξικό, Ελλάδα, Κίνημα αντιπαγκοσμιοποίησης). Εξεγέρσεις που αποσάθρωσαν τον “δημοκρατικό” μανδύα της Αντιπροσωπευτικής Κοινοβουλευτικής Δικτατορίας, που σε παγκόσμιο επίπεδο προλειάνει το δρόμο για την παγκόσμια κυριαρχία των λίγων απέναντι σε λαούς, οργουελιανού τύπου, με την επιβολή των καταστάσεων εκτάκτου ανάγκης όλο και συχνότερα.

Η τυφλή Δημοκρατία τους αυτοσπαράσσεται, οι θεσμοί τους αυτοκρημνίζονται, το παγκόσμιο καπιταλιστικό σύστημα αυτοκαταστρέφεται, παρασύροντας όμως ολόκληρες τις κοινωνίες, την φύση, τον πλανήτη μας.

Απέναντι στην γενικευμένη τυφλότητα και υποταγή που πάνε να μας επιβάλουν, οι αναρχικοί, οι ελευθεριακοί και αντιεξουσιαστές, οι ελεύθεροι άνθρωποι και οι εξεγερμένες συνειδήσεις έχουν χρέος ν’ αντιπαρατάσσουν την αγάπη για ζωή κι ελευθερία. Η ανθρώπινη ζωή είναι το υπέρτατο αγαθό και είναι η πιο πρωταρχική και υπέρτατη αξία, όταν συνοδεύεται με άρωμα Ελευθερίας.

Ελευθεριακή Κίνηση Κορινθίας

Ελευθεριακή Οροσειρά Αλληλεγγύης

Αναρχικοί από Αθήνα,Κορινθία καί Αχαϊα

Αφηστε λιγο κατω τα οπλα και σκεφθειτε...

Η δολοφονική επίθεση στίς 5.1.09 στά Εξάρχεια εναντίον αστυνομικής περιπολίας καί ο σοβαρός τραυματισμός τού αστυνομικού Διαμαντή Μαντζούνη είναι ίσως ένα μέρος από τό χειρότερο πού μπορεί νά προκύψει από αδιέξοδες "πολιτικές" επιλογές στήν πλάτη τών πραγματικών επαναστατικών αγώνων.

Σέ μιά περιοχή όπου η σπείρα τής ακραίας αντίδρασης καί συντήρησης έχει "ανακαλύψει" τήν "πηγή" καί τήν "αιτία" κάθε "παρανομίας","εγκλήματος" καί "τρομοκρατίας",οι μεγαλοεργολάβοι τής ένοπλης βίας τούς έδωσαν ένα απροσδόκητο "δώρο".

Οι στρατιώτες τής απόλυτης αλήθειας αγνοούν βέβαια πώς μπορείς καί μέ τήν σκανδάλη νά υπογράψεις πιστοποιητικά νομιμοφροσύνης καί δουλικής εξυπηρέτησης στόν μηχανισμό τής εξουσιαστικής βίας καί στίς σκοπιμότητες τής "αντιτρομοκρατίας".

Γιατί ο μιλιταρισμός (στοιχείο πού είναι ξένο καί εχθρικό στό επαναστατικό κίνημα όσο καί αυτοί πού τόν χρησιμοποιούν)είναι δημιουργία καί φασίζουσα μέθοδος επιβολής τού Κράτους πού τήν δοκιμάζει ξανά καί ξανά καθημερινά στούς εξουσιαζόμενους έχοντας εξασφαλίσει σέ κάθε "παρτίδα" τή νίκη του καί τήν ήττα σέ όσους τολμούν νά τήν αντιγράψουν εναντιά του.

Ο μιλιταρισμός τού Κράτους είναι "αθάνατος" όσες σφαίρες καί άν ρίξει η ιεραρχία τής συμβολικής βίας στό στήθος ενός άτυχου αστυνομικού,στήν στολή τού συστήματος καί όχι στήν "καρδιά" του(άν καί τό σύστημα δέν έχει "καρδιά"),βγαίνοντας από τά "υπόγεια" καί τά "πίσω παράθυρα" τού κινήματος.

Καί είναι πράγματι περίεργο πώς,ύστερα από τόσα χρόνια αυτοκτονίας καί παράδοσης τών "πρωτοποριών" ένοπλης "πάλης",πού χρησιμοποιήθηκαν από τήν αρχή μέχρι τό τέλος ως εργαλεία χρήσιμα τών τρομονόμων καί τών αυταρχικών μεθόδων κοινωνικού ασφυκτικού ελέγχου από τήν δυτικοευρωπαϊκή διακρατική συμφωνία(συμμορία),είναι ανίκανοι νά "ακούσουν" κάτι από τά λάθη,τήν εμπειρία καί τά αδιέξοδα πού ακριβώς η ίδια "παραίτηση" τής "αυτόκλητης εκπροσώπησης" τών αδικημένων,οδήγησε στά ειδικά κελιά απομόνωσης πρόσφατα τόν Κουφοντίνα,τά αδέλφια Ξηρούς,τόν Τζωρτζάτο,τόν Γιωτόπουλο καί τούς άλλους.

Τόν Κασίμη καί τόν Τσουτσουβή στό χώμα καί χιλιάδες στόν αγώνα,πού ευτυχώς τά μαθήματα(καί τά παθήματα)τής ιστορίας τούς έχουν αποδείξει πώς η επιλογή τής "εκτέλεσης" καί τής "δικαιοσύνης" τού πιστολιού δέν έφερε ποτέ τήν "άνοιξη" καί τήν επαναστατική προοπτική στό κίνημα!

Τό αντίθετο!

Δέν έχω πρόβλημα νά σταθώ απέναντι σέ ένα ακόμη δόγμα "ή μέ εμάς ή με τό Κράτος",γιατί είμαι ενάντια καί στά δύο καί όποιος μέ "εκβιάζει" μέ κάθε τέτοιο τρόπο είναι άθλιος εξουσιαστής καί επικίνδυνος γιά κάθε κοινωνία,γιά κάθε επανάσταση!

Δέν έχω πρόβλημα νά αρνηθώ νά μοιραστώ τήν "αγωνία" τών ένοπλων γκρουπούσκουλων ή θρησκειών άν η εξέγερση ή η επανάσταση θά γίνει μέ σφαίρες ή βιτρίνες...

Τό πιθανότερο,μέ τίποτα από τά δύο καί τό πιθανότερο,εγώ καί αυτοί νά μήν ζούμε γιά νά δούμε πώς αυτή έγινε καί άν αυτή "ευτύχησε" ή "ατύχησε"...

Τό κύριο καί σοβαρό όμως πρόβλημα γιά τό κίνημα είναι νά παραμερίσει τήν εσωστρεφειά του,τήν αδιαλλαξία,τά στερεοτυπά του,τίς "σφραγίδες" καί τά "μαγαζιά" του καί νά ανοίξει ξανά τούς "κλειστούς χώρους" σέ όλα τά κοινωνικά στρώματα πού σαπίζουν απελπισμένα στό πέλαγος τής βαρβαρότητας.

Ο αναρχικός καί αντιεξουσιαστικός χώρος οφείλει στίς σελίδες τής ιστορίας του,πού είναι γραμμένες μέ τό αίμα τών συντρόφων του στούς εργατικούς κοινωνικούς αγώνες,νά διακόψει μέ κάθε φετιχισμό τής βίας,νά επανεξετάσει τούς τρόπους τής σημερινής του κοινωνικής παρέμβασης καί απεύθυνσης,νά μάθει νά ακούει καί νά συνεργάζεται μέ διαφορετικές φωνές καί απόψεις,νά "κινδυνεύσει" καί νά "ζυγιστεί" μέσα στήν εξέλιξη πού χτυπά τήν πόρτα τών κινημάτων πού θέλουν έναν Κόσμο διαφορετικό από τό κολαστήριο τών πολυεθνικών ελίτ!

Στό χέρι μας είναι άν αυτός ο Κόσμος είναι εφικτός ή τελικά μιά ουτοπία,ένα όραμα πού άφησε τή σκιά του ξεμένοντας σάν ανώδυνη καταγγελία καί διαμαρτυρία ενάντια στήν τάξη,πού παρουσιάζει σάν τόν μόνο "εφικτό" καί "καλύτερο" τόν αργό θάνατο μέσα στό χωρίς αύριο καί μέλλον τής ανθρωπότητας,στήν πολεμική αρένα τού άγριου καπιταλισμού όπου τά Κράτη-εταιρείες θά έχουν διασπάσει οριστικά τή συμφιλίωση καί τήν αλληλεγγύη ανάμεσα στόν κοινωνικό ιστό,ανάμεσα στούς λαούς!

Ηδη αυτό ως ένα σημείο τό έχουν καταφέρει!

Στά χέρια μας είναι άν θά γεμίσουμε τό κενό μέ εκείνη τήν πολιτική δράση πού αφοπλίζει τό "πτώμα",πού νομίζει πώς η σκανδάλη,η ενέδρα,η αυτοδικία,η εκδίκηση καί η μυρωδιά τού θανάτου,τού εμφυλίου καί τού μίσους είναι η "δύναμη" καί η "φωνή" τού κινήματος!

Στά χέρια μας είναι άν οι επόμενες εξεγέρσεις δέν θά έχουν βουβή,αμέτοχη,φοβισμένη καί εχθρική τήν κοινωνία,αλλά μαζί μας.

Παπαδόπουλος Παναγιώτης(Κάϊν)

άτομο από τό αναρχικό κίνημα

Εκδήλωση αλλληλεγγύης

2010-04-07T10:20:00.001+03:00

εκδήλωση οικονομικής αλληλεγγύης στήν οικογένεια Νατζάφι

ΤΗΝ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 9 ΑΠΡΙΛΗ,προβάλλεται η ΤΑΙΝΙΑ KABULI KID(6.30μμ,20.30μμ,22.30μμ)
μέ σκοπό τήν οικονομική ενίσχυση τής οικογένειας Νατζάφι

γιά όσους καί όσες δέν ξεχνούν,γιά όσους καί όσες δέν έχουν "επιλεκτικές" ευαισθησίες

σχετική πληροφόρηση εδώ κι εδώ

ΜΕΤΑ ΤΟΝ ΑΛΕΞΗ ΓΡΗΓΟΡΟΠΟΥΛΟ,ΤΗΝ ΚΩΝΣTΑΝΤΙΝΑ ΚΟΥΝΕΒΑ,ΤΟΝ ΝΙΚΟΛΑ ΤΟΝΤΙ

ΝΑ ΜΗΝ ΞΕΧΑΣΟΥΜΕ ΝΑ ΞΑΝΑΦΩΝΑΞΟΥΜΕ
ΟΠΩΣ ΚΑΙ ΤΟΤΕ,ΟΠΩΣ ΚΑΙ ΠΑΝΤΑ

ΧΑΜΙΝΤΟΥΛΑΝ ΝΑΤΖΑΦΙ
15ΧΡΟΝΩΝ, ΝΕΚΡΟΣ
ΦΕΡΣΤΕ ΝΑΤΖΑΦΙ
11 ΧΡΟΝΩΝ,ΤΥΦΛΗ

Η ΣΙΩΠΗ ΕΙΝΑΙ ΣΥΝΕΝΟΧΗ

TO AIMA MAΣ ΔΕΝ ΘΑ ΧΥΘΕΙ ΓΙΑ ΤΑ ΣΚΟΥΠΙΔΙΑ ΣΑΣ

2010-04-02T20:35:00.002+03:00

Η ΑΝΘΡΩΠΙΝΗ ΖΩΗ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ "ΠΑΡΑΠΛΕΥΡΗ ΑΠΩΛΕΙΑ",ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ "ΣΤΟΛΗ",ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ "ΑΡΙΘΜΟΣ"

Καθόλου,δέν μέ ενδιαφέρει άν θά υπάρξει ή όχι πειστική "ανάληψη ευθύνης" γιά τίς "παράπλευρες απώλειες" στά Πατήσια όπου ένας 15χρονος Αφγανός ΔΟΛΟΦΟΝΗΘΗΚΕ,η μικρότερη αδερφή του βρίσκεται μπροστά στόν κίνδυνο νά τυφλωθεί,η μητέρα τους τραυματίσθηκε καί συνολικά μιά οικογένεια διαλύθηκε αναζητώντας μετά τό ξερίζωμα από τήν χώρα της ,τήν δική της Ιθάκη στήν "ασφαλή" καί "φιλόξενη" Δύση!
Από παρόμοιες τραγωδίες κανείς ποτέ δέν επιστρέφει "ο ίδιος" τήν επόμενη μέρα καί τά βήματα στήν καθημερινότητα πλέον είναι τόσο βαριά όσο η "αγκαλιά" τού θανάτου στό παιδί σου καί τό αδέρφι σου!

Δέν μέ ενδιαφέρει ποιό από τά πολλά πτώματα πού σαπίζουν στόν χώρο τής βιαιολαγνείας καί τού μηδενισμού θά υπογράψει κάτω από τό φονικό,ούτε θά κρατήσω "στάση αναμονής" (δέν τό έκανα ποτέ αυτό τό λάθος,δέν θά τό κάνω πολύ περισσότερο τώρα) πού απλώνει παντού σιωπή καί συνενοχή,γιά νά τοποθετηθώ μέ όλη μου τήν απέχθεια καί τό μίσος γιά τά ανεύθυνα σκουπίδια τού δυναμίτη από τόν κάδο-φέρετρο τής όποιας φασίζουσας "πρωτοπορίας"!
Γιατί είναι γνωστό, πώς η επιλεκτική στάση στήν κτηνώδη απόλυτη βία καί στό μακελειό τής ανθρώπινης ζωής, μόνο αναρχική καί αντιεξουσιαστική στάση δέν είναι.

Δέν μέ ενδιαφέρει ποιός άψυχος,δειλός καί ανεγκέφαλος επιμένει μέρες νά κρύβεται πίσω από αυτό τό έγκλημα,δέν θά μέ καθορίσει τό "χρώμα",η σημαία, οι "απόψεις",τά "κίνητρα",οι "προθέσεις" ή οι δικαιολογίες τής "επιχειρησιακής" του βλακείας αφού κάθε μορφής μιλιταριστικές πρακτικές είναι αντικοινωνικές, φασιστικές καί εχθρικές γιά τόν αναρχισμό,γιά τό κίνημα οργάνωσης ενός άλλου Κόσμου πού δέν θά έχει διαμελισμένους ανθρώπους από τήν πείνα,τήν φτώχεια,τήν προσφυγιά,τούς πολέμους,τόν ρατσισμό,τήν εκμετάλλευση καί τήν αλληλοεξόντωση!

Δέν περιμένω τήν "απολογία" ή τήν "αιτιολογία" τής όποιας ένοπλης "κουλτούρας",δέν μέ αφορούν ως "προϋπόθεση" καί "συνθήκη" γιά νά προχωρήσω στήν καταδίκη αυτής τής κτηνωδίας.

Δέν ενδιαφέρει τήν οργή μου άν τά θύματα ήταν ή όχι μετανάστες,μπορεί νά ήταν ο εργαζόμενος στά σκουπίδια,η καθαρίστρια στίς σκάλες,ένας άστεγος,ένας χρήστης ναρκωτικών,ένας από εμάς,ένας από όλους τούς άλλους.....

Η αλληλεγγύη καί έμπρακτη συμπαράσταση στήν οικογένεια Νατζάφι από τό Αφγανιστάν είναι ή ίδια μας η ιδέα,ο στόχος,η ηθική,τά θεμέλια γιά τήν παγκόσμια κοινότητα όπου τό "εγώ" καί η αποξένωση θά έχει ανατραπεί από τό "εμείς" καί τήν συλλογικότητα!
Είναι ταυτόχρονα η άρνηση καί η αντιστασή μας σέ κάθε εξουσία πού "παίζει" στίς βόμβες, στά όπλα καί στίς σφαίρες της τήν ανθρώπινη ύπαρξη,είναι η άρνηση σέ κάθε σκουπίδι εξουσιαστή ,"σωτήρα","εκπρόσωπο","διαμεσολαβητή" πού έχει σάν μόνη "γλώσσα" τήν βαρβαρότητα ,τήν εκδίκηση,καί τόν τρόμο

ΟΧΙ καί ξανά ΟΧΙ στόν αυτοσκοπό καί στήν εξουσία τής Βίας

2.4.2010

Παπαδόπουλος Παναγιώτης(Κάϊν)
μεμονωμένο άτομο από τό αναρχικό κίνημα

Ο ΝΕΚΡΟΣ ΔΟΛΟΦΟΝΗΜΕΝΟΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΓΡΗΓΟΡΟΠΟΥΛΟΣ ΔΕΝ ΑΝΗΚΕΙ ΣΕ ΚΑΝΕΝΑΝ

2009-12-05T09:42:00.003+02:00

......ΜΑ ΚΑΝΕΝΑΝ,ΠΑΡΑ ΜΟΝΟ ΣΤΟΥΣ ΔΙΚΟΥΣ ΤΟΥ
"ΔΙΚΟΙ ΤΟΥ" ΕΙΝΑΙ Ο ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΟΣ ΚΑΙ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΣ ΚΥΚΛΟΣ ΚΑΙ ΟΧΙ Η ΟΠΟΙΑ ΔΗΜΟΣΙΑ,ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΚΑΙ ΜΑΖΙΚΗ ΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΣΗ ΤΟΥ ΝΕΚΡΟΥ

> Η θυμησή σου ποτίζει επιτέλους τά ξερά μας χείλη καί τά καθαρίζει από τήν αλμύρα, σάν "τό αγαπάτε τό πράσινο" στό δημοτικό πάρκο πού τό φύτεψαν καί τό εγκατέλειψαν εκεί γιά νά πεθάνει από ξηρασία καί τώρα δέχεται μέ λύτρωση τήν μπόρα πού τού δίνει "παράταση ζωής".
> Καλπάζει ο νοτιάς μέ 15χρονών ταχύτητα ρίχνεται πάνω από τά βράχια καί τήν προβλήτα καί σέ ξαναφέρνει κοντά μας πάνω σέ σπασμένη σανίδα,ότι απέμεινε από τήν βάρκα τού μετανάστη πού τό ταξίδι του σταμάτησε από μιά σφαίρα στήν ταραγμένη βρώμικη καί σάπια θάλασσα, πού έλεγε κι ο Σαββόπουλος...
> Τής θάλασσας πού μάς επιστρέφει εκτός από τίς κονσέρβες,τά χαρτιά,τά μπουκάλια καί τό πετρέλαιο πού τής άδειασε η "παραγωγική" βουβή ζωή μας,καί τόν κάλυκα από τήν σφαίρα πού σταμάτησε πάνω σου στίς 6 Δεκέμβρη, Αλέξανδρε.
> Αδεια γιά σένα πιά,γεμάτη όμως καί έτοιμη ξανά,αυτή τήν φορά γιά όλους,όλες εμάς....
> Υπάρχουν πολλών ειδών σφαίρες Αλέξανδρε...
> Ακούγεσαι από μακριά,σάν τό βουητό πρίν τόν μεγάλο σεισμό πού θέλει νά ανοίξει μέ τά στήθια του τήν Γή,νά ζητήσει νά χορέψουμε μαζί του τά πρωτοτράγουδα τής μάνας,τόν ήχο από τά πρώτα άτσαλα βήματα στήν στράτα γιά τόν "όμορφο κόσμο,αγγελικά πλασμένο"...καί μετά στήν αγκαλιά τού πατέρα στήν μέση τού ουρανού νά τρέχει πότε μέ τόν ήλιο καί πότε μέ τό φεγγάρι,νά μήν κουράζεται ποτέ νά ανοίγει καινούργια κάθε φορά μονοπάτια μέσα από τά σύννεφα...
> Τί περίεργο μέσα σέ 15χρόνια, η ίδια αγκαλιά νά σηκώνει τό γέλιο σου μέχρι τ΄άστρα καί η ίδια νά σκεπάζει μέ χώμα τό ξαφνικό σου "άχ" στόν δρόμο....
> Κάπως έτσι αρχίσανε όλα γιά τούς περισσότερους από εμάς,μόνο πού εμείς σταθήκαμε πιό τυχεροί από σένα, ζούμε,έτσι λέμε ακόμη καί "κλαίμε" καί "τιμάμε" τούς πεθαμένους γιά τίς "ανάγκες",τούς "σκοπούς" καί τίς "φλόγες" τής "εξέγερσης".
> Τό κύμα φέρνει τήν φωνή σου απ΄τά ανοιχτά, σάν τήν στάχτη από τήν Πάρνηθα,τόν Υμηττό ή τήν Πεντέλη πού μπαίνει κάθε καλοκαίρι στήν Αθήνα τήν "διαμαντόπετρα" τής εξάτμισης καί τής πύρινης ασφάλτου τό "δαχτυλίδι".
> Απόψε η νύχτα δέν έχει φεγγάρι γιά ερωτευμένους καί Σαββατοκύριακο στό σφαγείο τής παραλιακής ,όλη η εικόνα παγώνει στό άκουσμα απ΄ τό ουρλιαχτό πού πρόλαβε νά βγεί από τό στόμα τού τελευταίου σου Δεκέμβρη.
> Μπορώ νά τό δώ Αλέξανδρε,τό σημάδι πού μού δείχνεις πού άφησε η σφαίρα ,μιά τόσο δά μικρή σφαίρα αλήθεια πώς χώρεσε καί μπήκε σέ μιά τόσο μεγάλη καί δυνατή καρδιά?

> Ξέρεις Αλέξανδρε,δέν θέλω νά σού πώ ψέμματα...
> Θέλω η θανάσιμη πληγή σου νά κλείσει,νά μήν τήν κρατήσουμε ανοιχτή γιά νά ξεπλένουμε τά χέρια μας από εκδίκηση καί μίσος,θέλω νά σέ αφήσουμε ήσυχο νά θρηνήσεις εσύ καί οι δικοί σου τόν τελευταίο σου Δεκέμβρη....
> Εμείς πού είμαστε ακόμη ζωντανοί καί έχουμε γίνει "επαγγελματίες" στό νά σκυλεύουμε,νά ασελγούμε καί νά φτύνουμε πάνω στήν σωρό καί στούς τάφους τών δολοφονημένων,χρόνια τώρα...ΑΣ ΣΩΠΑΣΟΥΜΕ,ΚΑΙΡΟΣ ΕΙΝΑΙ ΝΑ ΑΛΛΑΞΟΥΜΕ ΔΙΑΔΡΟΜΗ,ΝΑ ΑΝΑΚΑΛΥΨΟΥΜΕ ΤΑ ΛΑΘΗ ΜΑΣ,ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΝΑ ΜΗΝ ΞΕΧΑΣΟΥΜΕ!
> Κηδέψαμε τήν επανάσταση ,πέρυσι,λίγες ώρες πρίν τήν κηδεία σου,σέ σημαδέψαμε καί εμείς "συμβολικά" μέ όλες τίς "καλές προθέσεις" γιά τήν εκτόνωση καί πραγμάτωση τού αυτοσκοπού μας, είμαστε ικανοί στήν καπηλεία γιατί "ο σκοπός αγιάζει τά μέσα",μάθε το δέν έχουμε λογαριασθεί ποτέ μέ "τόν μπάτσο πού έχουμε μέσα μας κι άς μήν έχει στολή",θά σέ σκοτώνουμε καί εμείς μέ τήν σειρά μας κάθε φορά πού μέ βιά θά χρησιμοποιούμε γιά τό μνημείο τής τυφλής βίας καί τού κοινωνικού πολέμου ,τ΄ονομά σου...
> Αλέξανδρε Γρηγορόπουλε,
> Μήν μάς έχεις εμπιστοσύνη...
> Μήν γυρίσεις πίσω νά κοιτάξεις,συνέχισε μπροστά καί ζήσε τούς επόμενους Δεκέμβρηδες,υπερασπίσου τούς δικούς σου γιατί εμείς θά σέ διαψεύσουμε...
> Κι άν είμαστε κάποτε άξιοι νά συναντηθούν οι δικοί μας μέ τούς δικούς σου, τότε έχουμε μιά ελπίδα νά σέ τιμήσουμε καί νά σέ σεβασθούμε πραγματικά!
> Δέν τό κάναμε αυτό μέχρι τώρα,αλλά δώσε μας μιά δεύτερη ευκαιρία γιατί τό αξίζεις νά σέ δικαιώσουμε στά μάτια όλων τών ανθρώπων πού στίς φλέβες τους έχουν τό δικό σου αίμα καί πάνω από τά κεφάλια τους τριγυρίζει κάθε μέρα καί νύχτα απειλητικά η ίδια σφαίρα από τό Κτήνος τής Εξουσίας καί τής Βαρβαρότητας πού μέ τό περίστροφο πάντα θά ψάχνει γιά νέους στόχους καί θύματα ......
> Γιατί είμαστε τά θύματα,σήμερα ή αύριο,τής ίδιας σφαίρας,τού ίδιου μιλιταρισμού,τής ίδιας βιομηχανίας τών δήμιων τών όπλων πού έχει γραμμένη τήν ζωή όλων τών ανθρώπων,μέ ή χωρίς "στολή",στήν παλιά της τήν σκανδάλη.....

> Σού υπόσχομαι πώς θά σέ τιμήσω απέχοντας από όλο αυτό τό θέαμα,τό "μεγάλο μας τσίρκο" καί τό επετειακό πανηγύρι πού έχει οργανώσει ,ο καθένας από τόν σεχταρισμό του,τήν μυθοπλασία του ή τό κανάλι του,νά "μιλήσει" στό όνομα τής μνήμης σου,

Παπαδόπουλος Παναγιώτης(Κάϊν)
μεμονωμένο άτομο από τό αναρχικό/ελευθεριακό κίνημα

"στά ίδια μέρη,αλλά καί σέ άλλα μέχρι τώρα ξένα κι άγνωστα θά ξαναβρεθούμε...."

ΤΟ ΦΑΝΤΑΣΜΑ ΤΗΣ ΑΣΤΥΝΟΜΙΑΣ ΤΗΣ ΣΚΕΨΗΣ ΠΑΝΩ ΑΠΟ ΚΙΝΗΜΑΤΑ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΑ, ΕΙΝΑΙ ΕΔΩ

2009-11-29T16:56:00.002+02:00

ΕΝΑ ΦΑΝΤΑΣΜΑ ΠΛΑΝΙΕΤΑΙ ΠΑΝΩ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΚΑΙ ΠΑΝΩ ΑΠΟ ΤΑ ΚΙΝΗΜΑΤΑ. Η ΑΣΤΥΝΟΜΙΑ ΤΗΣ ΣΚΕΨΗΣ ΚΑΙ Η ΑΠΑΓΟΡΕΥΣΗ ΤΗΣ ΟΠΟΙΑΣ ΑΠΟΨΗΣ ΑΠΟ ΤΗΝ "ΑΠΟΨΑΡΑ" ΜΑΣ ΠΟΥ ΔΕΝ ΘΕΛΕΙ ΝΑ ΑΚΟΥΣΕΙ ΑΛΛΟ ΤΙΠΟΤΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΙΔΙΑ ΤΗΝ ΦΩΝΗ ΤΗΣ

αγαπητέ φίλε Πάσχο Μανδραβέλλη,

ΤΟ ΝΑ ΠΕΣΕΙΣ ΣΤΟΝ ΦΑΣΙΣΜΟ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΜΟΝΟ ΕΥΚΟΛΟ...
ΤΟ ΝΑ ΚΡΑΤΗΘΕΙΣ ΣΤΗΝ ΗΘΙΚΗ ΚΑΙ ΣΤΙΣ ΑΞΙΕΣ ΤΟΥ ΑΝΑΡΧΙΣΜΟΥ ΟΧΙ ΜΟΝΟ ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ ΣΟΒΑΡΗ ΚΑΙ ΔΥΣΚΟΛΗ ΥΠΟΘΕΣΗ,ΑΛΛΑ ΘΕΛΕΙ ΚΑΙ "ΠΟΛΥ ΔΟΥΛΕΙΑ" ΚΑΙ ΔΕΝ ΞΕΡΩ ΑΝ ΑΥΤΟΙ ΠΟΥ ΣΟΥ ΕΠΙΤΕΘΗΚΑΝ ΜΕ ΑΥΓΑ ΘΑ ΒΡΟΥΝ ΤΗΝ ΔΥΝΑΜΗ ΣΤΟ ΜΕΛΛΟΝ ΝΑ ΣΠΑΣΟΥΝ ΤΟ ΑΥΓΟ ΤΟΥ ΦΙΔΙΟΥ ΠΟΥ ΤΟΥΣ ΚΡΑΤΑ ΟΜΗΡΟΥΣ ΣΤΗΝ ΦΥΛΑΚΗ ΤΟΥ..........

ΟΤΑΝ ΔΕΝ ΕΧΕΙΣ ΤΗΝ ΙΚΑΝΟΤΗΤΑ ΝΑ ΑΝΟΙΞΕΙΣ ΤΗΝ ΠΟΡΤΑ ΣΤΟΝ ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΛΟΓΟ ΚΑΙ ΝΑ "ΕΚΤΕΘΕΙΣ" ΣΤΟ ΑΚΡΟΑΤΗΡΙΟ, ΑΠΑΝΤΑΣ ΜΕ ΤΗΝ ΜΟΝΗ ΙΚΑΝΟΤΗΤΑ ΠΟΥ ΕΧΕΙΣ....ΝΑ ΠΡΟΠΗΛΑΚΙΣΕΙΣ Ή ΝΑ ΤΡΑΜΠΟΥΚΙΣΕΙΣ!

(νά λές πάλι "καλά"... πού η "γενναιοδωρία" τους δέν σέ "φιλοδώρησε" μέ τόν ίδιο τρόπο όπως στήν περίπτωση τού Πολυζωγόπουλου,τού καθηγητή Πανούση,τής αστυνομικού πρίν λίγες μέρες στά Εξάρχεια μέ "μερικές κλωτσιές" ή σάν τήν δική μου περίπτωση παλαιότερα, στά Προπύλαια,τόν Νοέμβρη τού 2003...καί αρκετά άλλα γεγονότα πού τά ονόματα μόνο αλλάζουν στά εδώλια τής "επαναστατικής" φαιοκόκκινης ιεράς εξέτασης)

Διάβασα στό athens.indymedia (πού συμφωνώ μαζί σου,η διαφωνία μέ απόψεις καί μεθόδους πού καταγράφονται στήν ιστοσελίδα δέν σημαίνει πώς θά πρέπει νά υπάρξει ίχνος συναίνεσης σέ κάθε προτροπή ή πρόθεση γιά τήν παύση τής λειτουργίας του στό διαδίκτυο)-όσο μπόρεσα νά αντέξω αυτή τήν υπεράσπιση τού τρόμου καί τού πολιτικού χουλιγκανισμού, πού αυτοαποκαλείται,νισάφι πιά... καί ..."αναρχία" ή "αντιεξουσία"-από κάποιους "ευαίσθητους" σχολιαστές πού ορίζουν σάν κυριαρχία μόνο τήν βία τής εξουσίας εναντίον τους καί όχι τήν βία τήν δική τους εναντίον προσώπων πού "δέν επιτρέπεται" νά έχουν δικαίωμα καί πρόσβαση στόν χώρο τής πολυφωνίας(πού είναι ότι πολύτιμο μάς έμεινε τελικά από τόσους αγώνες πού έχασαν τό νόημα καί τήν ουσία τους....).
Ερχόμαστε σέ αυτά πού συζητούσαμε καί στό τηλέφωνο μετά τήν "φιλοσοφική παρέμβαση" εναντίον σου στήν Νομική...

Στήν απόχη τού φασισμού θά φθάσουμε όπως καί νάχει,πολύ γρήγορα μέ αυτές τίς πρακτικές πού έχουν αμαυρώσει έως εξαφανίσει τό αγνό αναρχικό πρόταγμα γιά τό δικαίωμα νά μιλάς(καί νά αντιμιλάς) χωρίς τό κίνδυνο νά φθάσεις στήν εντατική ή στό νεκροταφείο....
Μιλάμε γιά φασίζουσες αντιλήψεις πού πολύ φοβάμαι πώς άν άλλαζε αύριο η κοινωνία(καί δέν θέλω νά αλλάξει γιά νά διαδεχθεί ο ένας δήμιος τόν επόμενο) θά στήνανε μέ χαρά κρεματόρια καί στρατόπεδα γιά όλους τούς "εχθρούς τής επανάστασης",αφού τό προταγμά τους είναι "πόλεμος κατά πάντων" βασισμένο πάνω στόν αυτοσκοπό τής εκδίκησης καί τής καταστροφής πού "επικοινωνεί" μόνο μέ τήν οργή αδιαφορώντας γιά τήν δημιουργία ενός άλλου Κόσμου πού είναι "εφικτός" μέχρι εκεί πού δέν ξεπερνά τό σύνθημα καί τήν φρασεολογία!

Είναι πράγματι τραγικό η αστική δημοκρατία(μέ όλη της τήν βαρβαρότητα ,τό άδικο καί τόν αυταρχισμό πού περιέχει σάν πολιτικό σύστημα)νά φαίνεται ώρες-ώρες στά μάτια μας, πολύ πιό "ηθική" καί "δίκαιη" μπροστά στόν μηδενισμό καί στήν απολυτότητα "αντιεξουσιαστικών" ταγμάτων εφόδου καί αστυνομίας τής σκέψης.....

Φυσικά έχεις τήν αλληλεγγύη μου αφού γνωρίζεις πώς είμαι εχθρικός απέναντι σέ κάθε ενέργεια πού απαξιώνει,τρομοκρατεί,λογοκρίνει ή φιμώνει κάθε δημόσιο διάλογο καί εμποδίζει τήν διακίνηση απόψεων,σέ κάθε "πρωτοπορία" πού θεωρεί ανίκανη τήν κοινωνία τών πολιτών νά απαντήσει μέ τήν δική της φωνή,νά αποδεχθεί ή νά απορρίψει τόν κάθε Μανδραβέλλη , παρά μόνο τό "θέσφατο" καί "αλάθητο" τής "πεφωτισμένης σέκτας" πού μιλά στό όνομα τού "ορθόδοξου πολιτικού δρόμου"...

Κάθε ενέργεια(μέ αυγά ή χωρίς αυγά...)πού προσβάλλει τήν αξιοπρέπεια καί τήν προσωπικότητα κάθε ανθρώπου πού θέλει νά εκφράσει σκέψεις,κείμενα,γνώμες καί ιδέες οφείλουμε νά παίρνουμε σαφή θέση απέναντί της,νά "προκαλούμε" τήν αυτοκριτική καί τόν προσανατολισμό στίς γόνιμες αντιστάσεις πού θά σημάνουν τό τέλος τής "εγγραφής μελών καί οπαδών" στό "κλάμπ" τού ολοκληρωτισμού καί τής "επαναστατικής καθαρότητας"!
Χθές η στάχτη τών βιβλιοπωλείων,ο εμπρησμός στό "Ρεσάλτο",η επίθεση στόν Γιάννη Πανούση,στόν Γεράσιμο Σαπουντζόγλου στήν ΑΣΟΕ καί άλλους καθηγητές στά πανεπιστήμια, η επίθεση τών "υπερπατριωτών" μέ σπρεϊ στόν ηθοποιό Πάνο Moυζουράκη, η "ειρηνική" διάλυση τής παρουσίασης τού "ανθελληνικού" βιβλίου τού Βασίλη Γκουρογιάννη γιά τίς σφαγές στήν Κύπρο από τό εθνικιστικό μίσος,τά αυγά στήν Σώτη Τριανταφύλλου μέ τήν "συμβουλή" νά "τραβήξει γιά τό Κολωνάκι",σήμερα στόν δημοσιογράφο Πάσχο Μανδραβέλλη πού είναι "τσιράκι" τού Αλαφούζου καί τού νεοφιλελευθερισμού,.....αύριο ποιός ή ποιά θά έχει σειρά?
Πάσχο Μανδραβέλλη, άν "τά βάλουμε κάτω" θά βρεθούμε σέ άλλα κοντά καί σέ άλλα μακριά αλλά έχω τήν αίσθηση πώς.......

Ο δρόμος γιά τήν ελευθερία,πράγματι,είναι μακρύς ακόμη.

Σάν ατέλειωτος χειμώνας πού έχει "κόψει" σύριζα τά πόδια τής Ανοιξης....
Τής Ανοιξης όλων μας, εννοώ.......

όπως καί νάχει,ο αναρχισμός δέν θά συναντηθεί ποτέ μέ τόν φασισμό καί ούτε θά έχει τήν κατάληξη τών υπόλοιπων (.... )-ισμών....

μέ εκτίμηση καί αλληλεγγύη
Παπαδόπουλος Παναγιώτης(Κάϊν)
μεμονωμένο άτομο από τό αναρχικό/ελευθεριακό κίνημα
18/11/09

ΥΓ/Μού είπες επίσης,στό τηλέφωνο, πώς ακούσθηκε κάποιος από τούς "φρουρούς τής επανάστασης" νά λέει στούς άλλους, μπροστά στήν αντίδραση τών φοιτητών καί τών ατόμων πού συμμετείχαν στήν εκδήλωση,πώς "πάμε νά φύγουμε,δέν έχουμε κοινό"....
Δηλαδή Πάσχο,άν είχαν "φιλοθέαμο κοινό" καί υποστήριξη τί θά έπρεπε νά γίνει?Νά σέ λυντσάρουν ή καί νά σέ σκοτώσουν ακόμη?.....

Η ΑΝΟΙΧΤΗ ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΚΑΙ ΟΙ ΕΧΘΡΟΙ ΤΗΣ
από τόν Πάσχο Μανδραβέλλη

Αριστερά της Αριστεράς δεν υπάρχει η Δεξιά, όπως πίστευε ο Χαρίλαος Φλωράκης. Υπάρχει η ακροδεξιά, που όλο και πιο συχνά συναντιέται με την ακροαριστερά. Οχι μόνο για να δίνουν μάχες με καδρόνια και πέτρες στο κέντρο της Αθήνας, αλλά με κοινές επιθέσεις σε όσους όσους προσπαθούν να υπερασπιστούν το δικαίωμα καθενός να λέει ότι του καπνίσει.

Οπότε είναι φυσικό η Χρυσή Αυγή να συμφωνεί με τις παρεμβάσεις του "Αντιεξουσιαστικού Κινήματος".

«... Να υπενθυμίσουμε πως ο συγκεκριμένος δημοσιογράφος έχει καταφερθεί πολλές φορές εναντίον του Εθνικισμού... τέτοιος που είναι και λίγα αυγά έφαγε!»

Ή όπως έγραφε ένας σύντροφός τους της άλλης πλευράς:

«O τύπος έχει γράψει τις άπειρες αθλιότητες και φιλοδωρείται μόνο με αυγά .. και μόνο δύο. Αυτή είναι η ηθική ανωτερώτητα του α/α χώρου.»

Δεν είναι απλώς μια εκπληκτική η σύμπτωση νεατερντάλιων απόψεων. Είναι μια έκφραση μιας βασικής διαχωριστικής γραμμής σήμερα στις δυτικές κοινωνίες. Υπάρχουν οι φίλοι της ελευθερίας και οι εχθροί της ανοιχτής κοινωνίας. Οι τελευταίοι μοιάζουν ότι αντιπαλεύει ο ένας τον άλλο, αλλά στην ουσία τακιμιάζουν. Όχι μόνο στις πρακτικές, αλλά και στις απόψεις...

ΓΡΑΜΜΑ ΕΝΟΣ ΑΝΑΡΧΙΚΟΥ ΣΤΟΥΣ "ΑΝΤΙΕΞΟΥΣΙΑΣΤΕΣ ΤΗΣ ΕΞΟΥΣΙΑΣ"

2009-11-20T09:11:00.002+02:00

Η ΑΣΤΥΝΟΜΟΚΡΑΤΙΑ ΣΤΑ ΕΞΑΡΧΕΙΑ ΕΧΕΙ ΤΟΣΗ ΣΧΕΣΗ ΜΕ ΤΟΝ ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟ ΟΣΟ Ο ΠΟΛΙΤΙΚΟΣ ΧΟΥΛΙΓΚΑΝΙΣΜΟΣ ΜΕ ΤΟΥΣ ΚΑΤΟΙΚΟΥΣ ΤΩΝ ΕΞΑΡΧΕΙΩΝ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΑΝΑΡΧΙΚΟΥΣ

κ.Χρυσοχοϊδη,

Διάλεξα "σκόπιμα" τήν μέρα πού συμπληρώνονται 36χρόνια μνήμης γιά τούς αγώνες μιάς γενιάς πού ΔΕΝ ΔΙΚΑΙΩΘΗΚΑΝ , νά γράψω ένα κείμενο απευθυνόμενο κυρίως πρός τό προσωπό σας καί τήν ΛΑΝΘΑΣΜΕΝΗ ΤΑΚΤΙΚΗ ΣΑΣ στήν περιοχή τών Εξαρχείων.
Διάλεξα "σκόπιμα" αυτή τήν ημέρα πού η μνήμη της έχει υποφέρει καί αμαυρωθεί τόσο από τίς "τιμές" καί τά "στεφάνια" τής εξουσίας,αλλά καί τόσο εξ΄ίσου από τόν ελιτισμό τής ένοπλης "πρωτοπορίας" πού λέκιασε τήν σημασία καί αξία αυτής τής ημέρας μέ τήν γιάφκα τής "αυτόκλητης δικαιοσύνης καί τιμωρίας"...

Είναι αλήθεια πώς η γενίκευση καί η κατηγορία τής συλλογικής ευθύνης ξεμακραίνει τούς ανθρώπους από τήν ουσία τής ζωής καί τούς παραδίδει θύματα στό θέαμα καί στό ανούσιο.
Αποδείξατε μέσα σέ λίγες μέρες πώς αυτή σας η πορεία έχει από τό ξεκινημά της (καί παρά τόν λαϊκισμό τής μετονομασίας της σέ "προστασία τού πολίτη") τίς περισσότερες πιθανότητες νά σμίξει μέ τόν αυταρχισμό καί τόν σοσιαλφασισμό παρά μέ τίς ιδέες τού κοινωνικού σοσιαλισμού από τίς οποίες είσαστε τώρα αλλά καί στό παρελθόν...στό αντιθετό τους ρεύμα!
Εκμεταλλευθήκατε τήν τυφλή δράση τού ΠΟΛΙΤΙΚΟΥ ΧΟΥΛΙΓΚΑΝΙΣΜΟΥ πού δημιουργεί στήν περιοχή αλλά καί στό κίνημα γενικότερα τόν διάδρομο προσγείωσης τών "επιχειρήσεων αρετής" τών σωμάτων καταστολής καί βάλατε στήν καραντίνα τήν συνοικία τών Εξαρχείων ανασύροντας ξανά από τό αρχείο τής ψυχολογίας τού Κράτους παλιές δοκιμασμένες "συνταγές" πού ρίχνουν λάδι στήν φωτιά τών οξυμένων ζητημάτων.

Σήμερα πού η νεολαία καί οι εργαζόμενοι είναι στούς δρόμους τής περιοχής γιά νά τιμήσουν τούς νεκρούς τού ΄73,τούς νεκρούς Κουμή καί Κανελλοπούλου τής επετείου τού ΄80,τόν Μιχάλη Καλτέζα τής επετείου τού ΄85 καί σέ λίγες μέρες τόν εκτελεσμένο Αλέξη Γρηγορόπουλο τού περασμένου Δεκέμβρη.
Καλά,αυτοί οι συμβουλοί σας,φίλοι σας "αντιεξουσιαστές" εκεί στό υπουργείο,πού τελικά σάς είναι χρήσιμοι όταν δρομολογούν κινήσεις καί μεθόδους πού αναπαραγάγουν συνέχεια τό κοινωνικό αδιέξοδο καί οδηγούν τόν δήμιο νά στήσει τό ίδιο σκηνικό προξενώντας βία,αίμα καί πόνο σέ όλες τίς πλευρές?

Γιατί εγώ ξέρω κ.Χρυσοχοϊδη πώς ο σοσιαλισμός αναγνωρίζει πώς τά όποια κοινωνικά προβλήματα πού προκύπτουν (καί θά προκύπτουν πιθανά σέ κάθε μορφής κοινωνία,τίποτα δέν θά είναι ποτέ τέλειο...) στήν άκρη,στήν μέση ή σέ όλη τήν πολιτεία,λύνονται από τούς ίδιους τούς κατοίκους καί πολίτες καί ΟΧΙ από τίς κλούβες τής αστυνομίας,τούς ασφαλίτες καί τήν ομάδα "Δέλτα" οι οποίοι ξεπερνούν αρκετές φορές μέ άνεση τά "θεσμικά όρια" πού έχει θέσει η αστική δημοκρατία καί συμπεριφέρονται πολλοί από αυτούς ως ΚΤΗΝΗ ΚΑΙ ΦΑΣΙΣΤΕΣ πού εσείς έχετε τήν ψευδαίσθηση πώς θά "εξημερώσετε" καί θά "εκδημοκρατήσετε".
Οι αποφάσεις,πολλές φορές,άστοχα καί επικίνδυνα παίρνονται μέσα σέ λίγες ώρες "εν θερμώ" καί "εν ψυχρώ" καταλήγουν σέ αποτυχία καί ανοίγουν κι άλλα προβλήματα καί τραγωδίες στίς κοινωνίες!
Αυτό φαίνεται πώς τό έχετε προσπεράσει ή ξεχάσει καί άς έχετε καί "επαγγελματική εμπειρία" καί γνώση!

Σάς είπα καί στήν αρχή πώς οι γενικεύσεις οδηγούν αναπόδραστα στήν παγίδα τής απόλυτης αλήθειας καί τού φασισμού!
Επειδή αποψή μου είναι πώς όλοι οι μπάτσοι δέν είναι γουρούνια-δολοφόνοι,πώς όλοι οι δημοσιογράφοι δέν είναι αλήτες καί ρουφιάνοι,πώς όλοι πού δηλώνουν "αναρχικοί" ή "αντιεξουσιαστές" δέν σημαίνει πώς είναι καί αναρχικοί καί αντιεξουσιαστές...,

Θέλοντας νά υπερασπισθώ τήν αλήθεια μου καί μόνο,

πού δέν έχει δύο μέτρα καί δύο σταθμά γιά τήν βία τού θεάματος πού θέλει νά υπηρετήσει η όποια εκφρασή του καί εκπροσωπησή του είτε αυτή είναι τό περίστροφο τού Κορκονέα ή τού Μελίστα,είτε αυτή είναι τού σεχταρισμού καί τού συνομωτισμού πού αντιλαμβάνονται ως "επανάσταση μέσα στήν επανάσταση" οι διάφοροι πυρήνες καί μηδενιστές τού "αντάρτικου πόλης"...,

πού δέν αρνείται νά "παρασυρθεί από εξισώσεις θύτη καί θύματος" θεωρώντας πώς τήν ίδια μισανθρωπιά,αποκτήνωση καί φασισμό έχει τόσο τό χέρι πού έκοψε τήν ζωή τού Αλέξη Γρηγορόπουλου τόν περασμένο Δεκέμβρη καί τόν στέρησε από τούς δικούς του,όσο καί εκείνο πού έκοψε τήν ζωή τού αστυνομικού Νεκτάριου Σάββα τό καλοκαίρι τού 2009 στά Πατήσια,στερώντας τον από τό 9χρονο παιδί του...,

πού δέν έχει επιλεκτικές ευαισθησίες πού χαρακτηρίζουν στό συνολό της τά όργανα καί τούς διαχειριστές τής εξουσίας,τήν αλήθεια μου πού δέν θά είναι ποτέ μέ τό μέρος τής ΠΟΙΝΗΣ ΤΟΥ ΘΑΝΑΤΟΥ,τήν αλήθεια μου πού δέν είναι "ανώτερη" από τίς χιλιάδες ή εκατομμύρια άλλες τού Κόσμου...,

κ.Χρυσοχοϊδη,
Επειδή θεωρώ πώς καμμία ζωή δέν είναι λιγότερο ή περισσότερο χρήσιμη από τίς υπόλοιπες καί πώς οι αγώνες δέν δίνονται πάνω στήν παραφροσύνη τής "παράπλευρης απώλειας" καί τού μιλιταρισμού πού μέ τό "μάτι" τής σφαίρας διακρίνει παντού εχθρούς καί στολές...,

Επειδή είμαι αναρχικός καί "δέν εκτελώ τήν ηθική","δέν στρέφομαι εναντίον όλων" καί δέν απαξιώνω τήν υπόλοιπη κοινωνία γιατί πιστεύω πώς έχει γνώμη καί παλεύω γιά νά έχει γνώμη,νά διεκδικεί τόν χαμένο της χρόνο καί χώρο καί νά στεριώσει η συλλογική στάση γόνιμης αντίδρασης απέναντι σέ κάθε εξουσία...,

Σάς προτείνω
η "αντιεξουσία" σας νά αποσύρει τά όποια "καινοτόμα" σχεδιά της από τά Εξάρχεια γιατί αναπτύσσονται ολέθριες σχέσεις μέ τά δημοκρατικά καί ατομικά δικαιώματα (πού εσείς ο ίδιος τονίζετε στίς εξαγγελίες σας ως υποστηρικτής τους) μέ τό ενδεχόμενο νά κυλήσουν όλα ξανά καί ξανά στόν φαύλο κύκλο τής βαρβαρότητας πού δέν υπολογίζει τήν αξία,τήν ελευθερία καί τήν αξιοπρέπεια τής ανθρώπινης ύπαρξης!

ενάντια στήν εξουσία,εκμετάλλευση,αδικία καί βία από άνθρωπο σέ άνθρωπο

Αθήνα 16/11/09
Παπαδόπουλος Παναγιώτης(Κάϊν)
μεμονωμένο άτομο από τό αναρχικό/ελευθεριακό κίνημα
erozer2000@yahoo.gr

ΤΟ ΒΟΥΒΟ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ ΤΗΣ ΑΓΓΕΛΙΚΗΣ ΧΑΤΖΗΔΗΜΗΤΡΙΟΥ

2009-11-12T08:44:00.002+02:00

ΑΡΧΙΖΕΙ ΤΗΝ ΠΕΜΠΤΗ,19/11/09,ΣΤΗΝ ΧΙΟ,Η ΕΞ ΑΝΑΒΟΛΗΣ ΔΙΚΗ(δύο φορές) ΤΩΝ ΥΠΕΥΘΥΝΩΝ ΠΟΥ ΟΔΗΓΗΣΑΝ ΤΗΝ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟ ΑΓΓΕΛΙΚΗ ΧΑΤΖΗΔΗΜΗΤΡΙΟΥ ΣΤΗΝ ΑΝΑΠΗΡΙΑ

Την Πέμπτη, 19/11/2009, ενώπιον του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Χίου εκδικάζεται η υπόθεση της συναδέλφου Αγγελικής Χατζηδημητρίου.

Πρόκειται για δίκη εξ αναβολής(δύο φορές) από την 29/1/2009 καί 18/6/09.

Κατηγορούμενοι είναι ο υπάλληλος της εταιρείας σεκιούριτι που εμπόδισε βίαια την είσοδο της Αγγελικής στο χώρο του εργοστασίου της ΔΕΗ για την πραγματοποίηση ρεπορτάζ το πρωινό της 8ης Απριλίου 2006 όταν είχε εκδηλωθεί φωτιά στο χώρο.

"....Εκεί τράβηξε απότομα και δυνατά, με βία και επανειλημμένα τον ιμάντα του σακιδίου της κάμερας που είχε περασμένη χιαστί στο λαιμό της και τη φωτογραφική μηχανή. Εξαιτίας αυτών των απότομων και δυνατών τραβηγμάτων ήταν να υποστεί –όπως φάνηκε εκ των υστέρων- «ισχαιμική βλάβη στο αριστερό ημιμόριο της γέφυρας, διαχωρισμό δεξιάς σπονδυλικής αρτηρίας και απόφραξη της βασικής αρτηρίας προφανώς από θρόμβο από το διαχωρισμό...»

Επίσης κατηγορούμενοι είναι και 4 γιατροί του νοσοκομείου Χίου για την αμέλεια που επέδειξαν στην άσκηση του ιατρικού τους καθήκοντος κάνοντας διάγνωση καταρχήν για νευρικό σοκ και εν ανησυχία παρατώντας την, χάνοντας πολύτιμο χρόνο μέχρι να διακομισθεί με πτήση ΕΚΑΒ για Αθήνα και σε νε νευρολογική κλινική..

Συγκεκριμένα οι κατηγορίες έχουν ως εξής:

1) Βαριά σωματική βλάβη μη σκοπούμενη ...... (άρθρα 27 παρ. 1, 28, 29, 310 παρ. 1, 2 σε συνδ. με άρθρο 308 παρ. 1 ΠΚ)
2) Παράβαση αρθρ. 6 παρ. 1 και 8 παρ. 1 στοιχ. δ’ Ν. 2518/1997
3) Σωματική βλάβη από αμέλεια από υπόχρεους σε ιδιαίτερη επιμέλεια και προσοχή, τελεσθείσα δια παράλειψη κατά παραυτουργία (άρθρα 15, 28 περίπτωση πρώτη, 314 παρ. 1 εδάφ. α’, 315 παρ 1 εδάφ. β’ ΠΚ).

Η σημερινή κατάσταση της Αγγελικής, στα 43 της χρόνια;

τετραπληγία καθώς δεν έχει κίνηση στα άνω και κάτω άκρα,
τρέφεται μέσω γαστροστομίας,
αναπνέει μέσω τραχειοστομίας,
παρουσιάζει οστεοποιήσεις, αφωνία, αδυναμία κατάποσης, κλινικά συμπτώματα που συνιστούν το σύνδρομο “Locked in”, όπου παρατηρείται πλήρη διαύγεια, θυμητικό κλπ.
Επικοινωνεί με τα μάτια, ανοιγοκλείσιμο ματιών για να απαντά «ναι»-«όχι» και να διαλέγει γράμματα ώστε να σχηματίζει λέξεις- φράσεις...

Επίσης χρησιμοποιεί με αρκετή δυσκολία ηλεκτρονικό υπολογιστή, εκμεταλλευόμενη τη μικρή κίνηση των δαχτύλων δείκτη & μεσαίου του αριστερού χεριού. Πρόκειται για ειδικό πρόγραμμα που τη βοηθά να επικοινωνεί ειδικά με τα παιδιά της.

ΔΕΝ ΘΑ ΑΦΗΣΟΥΜΕ ΤΗΝ ΑΓΓΕΛΙΚΗ ΧΑΤΖΗΔΗΜΗΤΡΙΟΥ ΣΤΟ ΠΕΡΙΘΩΡΙΟ

ΣΥΜΠΑΡΑΣΤΑΣΗ ΣΤΗΝ ΑΓΓΕΛΙΚΗ ΚΑΙ ΛΟΓΑΡΙΑΣΜΟΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗΣ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ 0026-0142-98-0100646366(EUROBANK)ΣΑΝ ΕΛΑΧΙΣΤΗ ΣΥΜΒΟΛΗ ΣΤΑ ΤΕΡΑΣΤΙΑ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΑ ΕΞΟΔΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΠΟΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΤΗΣ ΥΓΕΙΑΣ ΤΗΣ

Είναι τό άλλο Πολυτεχνείο τών εργατικών "ατυχημάτων".Εκατοντάδες θύματα,νεκροί καί ανάπηροι στήν σκαλωσιά τής βαρβαρότητας,στήν τάφρο καί στό καυτό μέταλλο τής εργασιακής "ειρήνης".

Η Αγγελική,η Κούνεβα,τά αδέλφια από τήν Σωληνουργία Κορίνθου,από τήν Λάρκο,από τό Πέραμα...

Εχουν περάσει τρισήμισυ χρόνια από εκείνο τό τραγικό πρωϊνό στό εργοστάσιο τής ΔΕΗ(8/4/06), στό Κοντάρι τής Χίου,όταν μέ αφορμή ένα βραχυκύκλωμα πού προκάλεσε διακοπή ηλεκτροδότησης στό νησί η δημοσιογράφος Αγγελική Χατζηδημητρίου κατά τήν διάρκεια επιτόπιου ρεπορτάζ γιά τό συμβάν παρεμποδίσθηκε καί χτυπήθηκε από τόν φύλακα-σεκιούριτυ του εργοστασίου.

Μεταφέρθηκε στό νοσοκομείο τής Χίου καί μετά από εγκληματική καθυστέρηση(15 ολόκληρες ώρες),αδιαφορία καί αβλεψία τού ιατρικού προσωπικού,διαπιστώθηκε πώς είχε υποστεί ισχυρό εγκεφαλικό επεισόδιο πού στήν πορεία προκάλεσε σημαντικές οργανικές βλάβες.

Τρισήμισυ χρόνια η συντρόφισσα εργαζομένη Αγγελική Χατζηδημητρίου συνεχίζει νά βρίσκεται καθηλωμένη μέσα στήν σιωπή,τρισήμισυ χρόνια η Αγγελική αγωνίζεται μέ πείσμα ενάντια στήν τρομοκρατία ενός συστήματος πού συνθλίβει ζωές,σώματα καί ψυχές,τρισήμισυ χρόνια κρατά ο μαρτυρικός ανήφορος τής Αγγελικής στήν αναζήτηση τής ελπίδας παλεύοντας καί προσδοκώντας γιά τήν θεραπεία στίς νοσηλευτικές μονάδες καί στά ειδικά κέντρα σέ Ελλάδα καί εξωτερικό.

Στήν δίκη πού αρχίζει τήν Πέμπτη 19/11/09(μετά από δύο αναβολές μέχρι τώρα),στήν Χίο,απαίτηση τής οικογενειάς της,όλων τών εργαζομένων καί όλης τής κοινωνίας είναι νά λάμψει επιτέλους η αλήθεια γιά όλα όσα έγιναν στίς 8/4/06 στό εργοστάσιο τής ΔΕΗ καί στό νοσοκομείο τής Χίου καί νά τιμωρηθούν όλοι εκείνοι πού είναι υπεύθυνοι γιά τήν σημερινή κατάσταση τής σωματικής καί ψυχικής της υγείας.

Εκφράζοντας άλλη μιά φορά τήν συμπαραστασή μας στήν Αγγελική έχουμε προχωρήσει εδώ καί αρκετό καιρό στήν έμπρακτη αλληλεγγύη συγκεντρώνοντας στόν λογαριασμό 0026-0142-98-0100646366(eurobank)όποιο χρηματικό ποσό μπορεί ο καθένας νά καταθέσει συμβάλλοντας, όσο μπορούμε,στά τεράστια έξοδα καί δαπάνες γιά τήν αποκατάσταση τής υγείας της.

ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟ ΣΦΑΓΕΙΟ ΤΗΣ ΕΞΟΥΣΙΑΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΒΙΑΣ ΑΠΟ ΑΝΘΡΩΠΟ ΣΕ ΑΝΘΡΩΠΟ

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΗΝ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟ ΑΓΓΕΛΙΚΗ ΧΑΤΖΗΔΗΜΗΤΡΙΟΥ

"Ελευθεριακή Οροσειρά Αλληλεγγύης" στόν νότο

αναρχική πρωτοβουλία από νότια τής Αθήνας,Κόρινθο,Πάτρα καί Αίγιο

9/11/09

erozer2000@yahoo.gr

Από τον θάνατο των άλλων, πόσα, αλήθεια, μαθαίνουμε;

2009-11-02T14:52:00.001+02:00

Αυτοκτόνησε στο κελί της η Ντιάνα Μελάτσι των νέων Ερυθρών Ταξιαρχιών

01/11/09 23:33

ΡώμηΚρεμασμένη στο κελί της βρέθηκε την Κυριακή Ντιάνα Μπλεφάρι Μελάτσι, μέλος των νέων Ερυθρών Ταξιαρχιών, καταδικασθείσα σε ισόβια για τη δολοφονία του εργατολόγου Μάρκο Μπιάτζι στις 19 Μαρτίου του 2002.

Η Μελάτσι αυτοκτόνησε στις γυναικείες φυλακές Ρεμπίμπια της Ρώμης λίγες ώρες αφότου επιβεβαιώθηκε από το Εφετείο η καταδίκη της σε ισόβια κάθειρξη για τη δολοφονία του συμβούλου της ιταλικής κυβέρνησης.

Την ευθύνη για τη δολοφονία αυτού του κυβερνητικού αξιωματούχου -για την οποία έχουν καταδικαστεί σε ισόβια άλλα τρία μέλη των νέων Ερυθρών Ταξιαρχιών- έχουν αναλάβει οι Ερυθρές Ταξιαρχίες για ένα Μαχόμενο Κομμουνιστικό Κίνημα (BR-Pcc).

Η οργάνωση αυτή επικαλείται τις Ερυθρές Ταξιαρχίες, την ακροαριστερή τρομοκρατική οργάνωση που διέπραξε πολλές δολοφονίες και επιθέσεις κατά τις δεκαετίες του '70 και του '80.

Ο Ιταλός υπουργός Δικαιοσύνης Αντζελίνο Αλφάνο ανακοίνωσε πως για την αυτοκτονία έχει διαταχθεί διοικητική έρευνα.

, με πληροφορίες από ΑΠΕ/Γαλλικό

http://www.in.gr/news/article.asp?lngEntityID=1070144

Από τήν αδράνεια καί τήν ακινησία τού σώματος καί τού μυαλού τών "άλλων"΄,πόσο αλήθεια μαθαίνουμε?

Είναι δυσάρεστο,έρχεται καί τό χαστούκι του δύσκολα ξεχνιέται,πιστεύω πώς έχει "πέσει" κάνοντας πού καί πού σκόνη τήν προσωπική ζωή όλων μας.Η είδηση τού χαμού ενός αγαπημένου μας φίλου ή φίλης,η ξαφνική απώλεια μιάς ανθρώπινης ύπαρξης επάνω στά καλύτερα καί παραγωγικά του χρόνια σηματοδοτεί πολλές φορές τήν δική μας αφύπνιση ,αναθεώρηση καί ανατροπή σέ κοινές συνήθειες,ψυχο-καταναγκασμούς,εμμονές,τυφλούς εγωϊσμούς καί άλλες βλαβερές "ουσίες" ενός αρνητικού τρόπου ζωής πού είχαμε ίδιες ή περίπου ίδιες μέ τό θύμα.Πολλές φορές,δυστυχώς,ο θάνατος ενός αγαπημένου μας ανθρώπου γίνεται παράδειγμα καί μάθημα γιά νά "στρίψουμε" σέ αντίθετη κατεύθυνση, μία γωνιά πρίν τήν "ενέδρα" γιά τό "τελευταίο ταξίδι".Πολλές φορές ο θανατός ενός "δικού μας" ανθρώπου "προλαβαίνει" τόν δικό μας,"φωνάζει" γιά νά ακούσουν καί νά "τρέξουν" οι υπόλοιποι,μάς προειδοποιεί γιά νά αλλάξουμε γρήγορα, "σελίδα"....

Γιατί τό λέω αυτό διαβάζοντας τήν είδηση τού τραγικού τέλους(καί κάθε θάνατος άδικος καί τραγικός είναι σέ κάθε περίπτωση...) τής Μελάτσι πού αυτοκτόνησε μέσα στήν φυλακή?

Θά φθάσει αυτό τό "μήνυμα" στούς μακιαβελιστές καί μεσσιανιστές τής ντόπιας "ένοπλης πάλης" πώς ο φασισμός τών όπλων καί ο αυτοσκοπός τής εκδίκησης στό τέλος τής σύντομης διαδρομής του μέσα στό αδιεξοδό του έχει μπροστά .... μόνο θάνατο καί παγερή σιωπή?

μέ τήν ευχή όλοι καί όλες ξανά αύριο νά είμαστε ζωντανοί μέ όσο τό δυνατό λιγότερα λάθη

καί επειδή

καμμιά ζωή δέν είναι λιγότερο ή περισσότερο χρήσιμη από τίς άλλες....

φίλοι/φίλες,σύντροφοι/σσες

καλή βδομάδα καί καλό μήνα

Παπαδόπουλος Παναγιώτης(Κάϊν)

Περί εμπρησμού στο "Ρεσάλτο"

2009-10-02T08:36:00.002+03:00

ΜΠΟΡΕΙΣ ΝΑ ΔΙΑΦΩΝΙΣΕΙΣ ΣΕ ΟΛΑ ΜΑΖΙ ΜΟΥ ΑΛΛΑ ΑΝ ΜΕ ΠΑΡΑΔΩΣΕΙΣ ΣΤΗΝ ΦΩΤΙΑ ΚΑΙ ΣΤΟ ΤΣΕΚΟΥΡΙ ΕΧΕΙΣ ΓΙΝΕΙ ΕΝΑΣ ΑΚΟΜΗ ΦΑΣΙΣΤΑΣ!
Η ΕΠΙΘΕΣΗ ΚΑΙ Ο ΕΜΠΡΗΣΜΟΣ ΣΤΟ ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ "ΡΕΣΑΛΤΟ" ΕΙΝΑΙ ΠΡΟΣΦΟΡΑ ΣΤΑ ΣΤΡΑΤΟΠΕΔΑ ΣΤΡΑΤΟΛΟΓΗΣΗΣ ΤΟΥ ΧΡΥΣΑΥΓΙΤΙΣΜΟΥ ΚΑΙ ΣΕ ΟΣΟΥΣ ΟΡΓΑΝΩΝΟΥΝ ΜΙΑ ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΦΙΜΩΜΕΝΗ,ΕΛΕΓΧΟΜΕΝΗ,ΞΕΝΟΦΟΒΗ ΚΑΙ ΑΝΕΛΕΥΘΕΡΗ

"...Ο λαός επίσης είναι από τήν φύση του πατριώτης. Αγαπά τή γή όπου γεννήθηκε,τό κλίμα μέσα στό οποίο αναπτύχθηκε.Αυτή η αγάπη,όπως γενικά όλες οι ανθρώπινες αγάπες, είναι στή βάση τους ένα αίσθημα εντελώς φυσιολογικό,ζωώδες. Δέν είναι καθόλου αρετή,ούτε καθήκον, ούτε θεωρία.Είναι φυσικό γεγονός,αρχικά πολύ περιορισμένο,πού δέν ξεπερνά καθόλου τά στενά όρια τής κοινότητας.
Ο πραγματικός,ζωντανός,ισχυρός,φυσικός πατριωτισμός τού λαού,δέν είναι καθόλου εθνικός πατριωτισμός,ούτε κάν τοπικός,αλλά στό μεγαλύτερο μέρος του αποκλειστικά κοινοτικός. Αλλά αγαπά ακόμα τή γλώσσα πού μιλά ή μάλλον δέν γνωρίζει άλλη καί μόνο μέ τήν δική του μπορεί νά εκφράσει ότι σκέφτεται,ότι αισθάνεται καί νά ζήσει κοινωνικά,ανθρώπινα.
Ταυτίζεται επίσης μέ τά έθιμα καί τίς αληθινές καί λαθεμένες αντιλήψεις τής χώρας του.
Αν αυτά τά έθιμα,αυτές οι ιδέες καί αυτή η γλώσσα καλύπτουν μιά περιοχή,τότε αρχίζει νά γίνεται πραγματικά ένας τοπικός πατριώτης.
Αν καλύπτουν ένα έθνος,τότε γίνεται ένας εθνικός πατριώτης.Μέ τήν έννοια αυτή,κανείς δέν είναι τόσο βαθιά ούτε τόσο ειλικρινά πατριώτης όσο ο λαός.Αλλά γιά μιά φορά ακόμα,αυτός ο πατριωτισμός, έστω καί άν καλύπτει ένα ολόκληρο έθνος,δέν είναι αρετή,καθήκον ή δόγμα, είναι γεγονός μοιραίο,φυσικό,πού πρέπει νά τό δούμε,νά τό αναγνωρίσουμε,νά τό σεβαστούμε όπως πρέπει νά παρατηρήσουμε,αναγνωρίσουμε,σεβαστούμε κάθε τι πού υπάρχει καί όπως πρέπει νά σεβαστούμε κάθε φυσική μορφή τής ανθρώπινης ελευθερίας..."

Μιχαήλ Μπακούνιν(εκδόσεις Πλέθρον,1984)

Υπάρχουν θέσεις καί απόψεις γύρω μας πού διαφωνούμε,πιθανά καί νά μάς εξοργίζουν.
Η ελληνική σημαία,όμως,πίσω από τό γραφείο τού Μιχαλολιάκου καί τό "αίμα,τιμή" τών συντρόφων τού Περίανδρου Ανδρουτσόπουλου δέν είναι σέ καμμία περίπτωση η ίδια σημαία,οι ίδιες μισάνθρωπες πολεμικές κραυγές γι αυτόν πού έχει αγνή καί άδολη αγάπη καί αγωνία γιά τήν πορεία τής χώρας του από τήν κακοδιαχείριση,τήν κλοπή,τήν αυθαιρεσία καί τόν αυταρχισμό τής εξουσίας πού τόν έχουν φθάσει στόν πάτο τής οριακής επιβίωσης.
Ο φασίστας είναι σέ διαρκή πόλεμο καί μίσος μέ τούς γειτονές του,μέ τούς μετανάστες,τούς άλλους λαούς πού τούς θεωρεί "απολίτιστους" καί "βάρβαρους" πού οφείλουν νά δώσουν "γή καί ύδωρ" στά τάγματα εφόδου καί τίς συμμορίες τής "ανώτερης λευκής δύναμης".

Ο απλός άνθρωπος,ο "φοβισμένος νοικοκυραίος" καί ο "υποταγμένος μικροαστός" κατά τήν "αυθεντία" μας,ο άνθρωπος τής διπλανής πόρτας πού δέν είναι "πεφωτισμένος" όπως εμείς αλλά καί δέν γίνεται νά ζήσουμε χωρίς αυτόν καί αυτός χωρίς εμάς,είναι ο ίδιος πού δέν αφήνει τούς εκμεταλλευτές καί παραχαράκτες τής αγάπης του γιά τήν χώρα πού γεννήθηκε καί αγωνίσθηκε,νά βάλουν ανάμεσα σέ αυτόν καί τόν γειτονά του τόν φανατισμό,τά κανόνια, τήν διχόνοια,τήν διαίρεση καί τήν αλληλοεξόντωση.
Είναι ο ίδιος πού καλλιεργεί τήν αλληλεγγύη ,τήν φιλία καί διεθνιστική ένωση όλων τών λαών, όλων τών εργαζομένων,όλων τών αγροτών!

Οι ανόητες αυτές λοιπόν ταυτίσεις-πατριωτισμού καί εθνικισμού-κυοφορούν επικίνδυνες αντικοινωνικές καί αντιλαϊκές μεθόδους πού γλυστρούν εύκολα στήν συκοφάντηση,στήν λασπολογία,στό άδικο καί στόν φασισμό απέναντι σέ πρόσωπα,χώρους καί συλλογικότητες!
Είναι ταυτίσεις καί γενικεύσεις πού προκαλούν απογοήτευση καί ρήξη μέ τήν κοινωνία, τεράστια ήττα γιά τήν αριστερά καί όλο τό κίνημα,βήμα ανόδου σέ συντηρητικές καί ακροδεξιόστροφες πολιτικές πού οραμά τους είναι νά "κλειδώσουν" τούς λαούς στόν πάγο τής απόλυτης αστυνομοκρατίας καί καταστολής νομιμοποιώντας σκληρά μέτρα γιά κάθε απόπειρα αντίστασης!

Εύκολο καί ανώδυνο είναι νά αποκαλέσεις κάποιον "φασίστα" καί "ρατσιστή".
Δύσκολο είναι νά κρατηθείς μακριά από τόν φασισμό,δύσκολο είναι νά μήν πάρεις από τήν πρέζα τής ολέθριας ιδεολογίας του πού σκοτώνει αργά όπως η ηρωϊνη καί τό αλκοόλ εδώ δίπλα στήν πλατεία καί στούς δρόμους τών Εξαρχείων,πολύ κοντά στά αποκαϊδια τής Σολωμού 5 πού γι αυτά "δέν άκουσε,δέν είδε"(παρά τήν πληροφορία μέ τόν χαιρέκακο απαράδεκτο σχολιασμό καί εγκωμιασμό τού γεγονότος,στό athens indymedia)κανένα δημοσιογραφικό "αυτί" ή φακός τών ΜΜΕ.
Ακόμη όμως καί τόν φασισμό άν θέλεις νά τόν νικήσεις καί νά τόν ξεπεράσεις δέν θά τό καταφέρεις ποτέ όσο χρησιμοποιείς τόν στόλο τών δικών του όπλων,τής δικής του ισοπεδωτικής ολοκληρωτικής αντίληψης γιά το ξεπάστρεμα καί αφανισμό όσων τολμούν νά σκέφτονται διαφορετικά καί νά κινούνται έξω από τό νεοναζιστικό κλειστό κύκλωμα γιά τήν "ομοιόμορφη εξέλιξη" τού Κόσμου.
Η "αλάνθαστη αλήθεια" τής ψευτοαντιφασιστικής ελίτ πού μέ τήν βαριοπούλα καί τό στουπί έκαψε καί κατέστρεψε τά γραφεία τού περιοδικού " Ρεσάλτο" ,γελιέται πώς "εναντιώθηκε στόν φασισμό".
Στόν ίδιο τόν φασισμό προσκύνησε καί τού "έκανε" ένα ακόμη "αυγό" δίπλα στά υπόλοιπα καί διαφόρων χρωμάτων καί υπογραφών "αυγά" πού προστατεύει γύρω του τό "φίδι".
Τόν δικό της φασισμό κατήγγειλε πάνω στίς στάχτες τού κατεστραμένου εντύπου "Ρεσάλτο" πού δήθεν ήθελε νά τό καταγγείλει γιά δήθεν "φασισμό" καί "σύνδεση μέ τούς ρατσιστές"!
Στόν Χρυσαυγιτισμό έδωσε τό χέρι της αφήνοντας πίσω από τά συντρίμμια τό μήνυμα πώς "εκείνη η μέρα" πού τραγουδήσαμε,πραγματικά θά αργήσει ή δέν θά έρθει ποτέ!
Πίσω από τόν πατριωτισμό κρύβονται αρκετές φορές ρατσιστές,πατριδοκάπηλοι καί εθνοφασίστες,κοινοί δολοφόνοι πού στό όνομα τής "εθνικής υπερηφάνειας καί ενότητας" είναι πρόθυμοι νά ρίξουν τούς λαούς στόν εμφύλιο καί στό σφαγείο.
Πίσω από τόν αναρχισμό όμως δέν μπορεί νά κρυφτεί κανείς τραμπουκισμός καί φασισμός.Ο αναρχισμός ήταν καί θά είναι σέ σύγκρουση μέ μηδενιστικές ομάδες καί επιτροπές πού αναπαραγάγουν τόν φασισμό,τόν ατομισμό καί τήν τυφλή βία μέσα στήν κοινωνία είτε είναι στά Εξάρχεια,είτε στόν Αγιο Παντελεήμονα καί τήν Πάτρα!
Οποιος δέν θέλει ή δέν μπορεί νά καταλάβει άς αφήσει τήν αναρχία έξω από τήν "Νύχτα τών κρυστάλλων" πού τόν έχει τυλίξει στόν σεχταρισμό καί στό αφιόνι της!
Οποιος έχει κάτι νά πεί,όποιος έχει λόγο καί στόμα άς πάει στό κάθε "Ρεσάλτο" καί στό κάθε βιβλιοπωλείο ή περιοδικό ή εφημερίδα νά "ξεσπάσει" τίς διαφορές του καί νά προβάλλει μέσα από τήν συζήτηση καί τήν υγιή πολιτική αντιπαράθεση τά προβλήματα καί τήν διαμαρτυρία του!
Αλλά ΔΕΝ ΕΙΧΑΤΕ ΟΥΤΕ ΣΤΟΜΑ,ΟΥΤΕ ΛΟΓΟ παρά μόνο ένα νέο αναδυόμενο καί καλοθρεμένο Χιτλερίσκο καί Μουσολίνι στό κεφάλι καί στήν κοιλιά σας πού σάς κατέβασε άλλη μιά φορά στό επίπεδο πού ήθελαν!
Είναι αθάνατοι γιατί τούς συντηρείτε μέ τήν δράση σας ΖΩΝΤΑΝΟΥΣ!
Ο Φύρερ καί ο Μουσολίνι σάς τό γάζωσε τό μυαλό γιατί εκεί ήταν ο στόχος καί δέν είχατε καθόλου τό νού σας!Κάντε αυτοκριτική γρήγορα γιά τίς επιλογές σας,αλλιώς είσαστε "χαμένοι από χέρι",....."κάτοικοι τών Εξαρχείων".Τά Εξάρχεια,ελπίζω καί εύχομαι,δέν είναι υπερήφανα(άλλη μιά φορά)γιά τίς "αντιφασιστικές" επιχειρήσεις αρετής σας πού συνεχίζουν νά δαιμονοποιούν καί νά στοχοποιούν τήν περιοχή τής "αδιαμεσολάβητης καί ελεύθερης έκφρασης".
Τά χειρότερα έρχονται καί όσο συνεχίζετε μερικοί/κές έτσι,τίς συνέπειες θά τίς δούμε καί θά τίς υποστούμε όλοι καί όλες μας πολύ γρήγορα!
Μάταια θά φωνάζουμε "αλληλεγγύη" καί συνθήματα,κανείς δέν θά είναι γύρω μας νά μάς ακούσει όταν η φωτιά θά καίει "καί τό δικό μας σπίτι"!
Τούς διώξατε,τούς διώξαμε,τούς απαξιώσαμε όλους γιατί η αλλαζονεία,η αδιαλλαξία καί η έπαρση στάθηκαν πιό δυνατές γράφοντας στόν τοίχο μέ μπογιά πού δέν σβήνει ,πώς,"καί από εδώ πέρασε ο φασισμός".....

μισή ντροπή καί ευθύνη δική μου γιά εδώ πού φθάσαμε
μισή ντροπή καί ευθύνη δική σας γιά τό αίσχος πού κάνατε
(γιά νά τό μοιραστούμε δίκαια...)

όχι συντροφικά(παντού καί πάντα)σέ φασιστικές πρακτικές
1/10/09
Παπαδόπουλος Παναγιώτης(Κάϊν)
μεμονωμένο άτομο από τό αναρχικό καί ελευθεριακό κίνημα
erozer2000@yahoo.gr

ΑΝΑΔΗΜΟΣΙΕΥΣΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗΣ ΤΡΙΑΡΙΔΗ

2009-08-19T18:16:00.000+03:00

Αγαπητοί φίλοι γεια σας

Στις 4 Αυγούστου του 2009 ο ελληνικός στρατός, τον οποίο είχα υπηρετήσει σαν καλός υποψήφιος δολοφόνος στα χρόνια 1994-1995, μου επέδωσε Φύλο Ατομικής Προσκλήσεως για μια Ημερήσια Επίσκεψη στη 12 μεραρχία και στο Στρατόπεδο Καμπάνη του Κιλκίς. Πρόκειται για μια τρίωρη επίσκεψη ενημερωτικού χαρακτήρα - η οποία ωστόσο παράγει όλα τα έννομα αποτελέσματα της στρατιωτικής υποχρεωτικής εφεδρικής θητείας. Ως εκ τούτου η άρνηση αυτής της «τρίωρης επίσκεψης συνεπάγεται ποινική δίωξη για ανυποταξία και πενταμελές στρατοδικείο.

Ουσιαστικά με αυτήν την «υποχρεωτική πρόσκληση» ο ελληνικός στρατός μου έκανε ένα σπάνιο όσο και απρόσμενο δώρο: μου έδωσε την ευκαιρία να τον αρνηθώ και να εισπράξω το κόστος για αυτό. Γιατί είναι αυτονόητο πως μετά από τουλάχιστον 5 βιβλία και 60 άρθρα όπου χαρακτηρίζω τον στρατό ως έναν απάνθρωπο μηχανισμό βιολογικού και συμβολικού φόνου, ως θεσμό θανάτου και τελετουργία μίσους, δεν θα μπορούσα παρά να αρνηθώ οποιαδήποτε στράτευση, οποιαδήποτε συμμετοχή, οποιαδήποτε επίσκεψη, εντέλει οποιαδήποτε συναίνεση και υπαγωγή σε όσους θεωρούν τον θεσμοθετημένο φόνο συνθήκη και προϋπόθεση της ανθρώπινης κοινωνίας.

Έτσι συνέταξα την ακόλουθη Δήλωση άρνησης στράτευσης την οποία σήμερα απέστειλα σε όλες τις αρμόδιες στρατιωτικές αρχές, τη δημοσίευσα στην ιστοσελίδα μου και, με το παρόν μήνυμα, την κοινοποιώ και σε εσάς. Σε αυτήν επιχειρώ να περιγράψω την διαδρομή μου προς αυτήν την άρνηση:

http://www.triaridis.gr/keimena/keimD062.htm

Φυσικά θα ήταν χρήσιμο να σημειωθεί το αυτονόητο: είναι σαφές πως με τούτη την άρνηση στράτευσης, σήμερα και στη φάση ζωής που βρίσκομαι, διακυβεύω ελάχιστα - σε αντίθεση με άλλους που έκαναν αντίστοιχες δηλώσεις (παίρνοντας τις αντίστοιχες αποφάσεις) με τεράστιο προσωπικό κόστος, σε καιρούς πολύ δυσκολότερους, τότε που όλοι δειλιάζαμε.

Είναι επίσης αυτονόητο πως θα επιδιώξω με κάθε τρόπο να δικαστώ από το πενταμελές στρατοδικείο για τούτη την άρνησή μου - και το παράλογο όσο και παρα-νοϊκό σχήμα «ένα στρατοδικείο για μια τρίωρη επίσκεψη» με πεισμώνει αφάνταστα. Ήδη σήμερα το πρωί έστειλα συστημένη την δήλωση αυτή τόσο προς το 1^ο στρατολογικό γραφείο Θεσσαλονίκης, στην 12^η Μονάδα Επιστρατεύσεως και στο Γενικό Επιτελείο Στρατού δηλώνοντας την διεύθυνση μου (για να μην μπορούν να ισχυριστούν πως «δεν με βρήκαν λόγω . αγνώστου διαμονής»), τα τηλέφωνα μου, τα e-mail μου - ενώ φυσικά δημοσιεύω τη Δήλωση και στο ίντερνετ, στην ιστοσελίδα μου και όπου αλλού. Στόχος μου: να μην «παραπέσει» στις καλένδες τους η περίπτωσή μου αλλά να υποχρεωθούν να εφαρμόσουν τον αντισυνταγματικό και, κατ' επέκταση, παράνομο «νόμο» τους και με δικάσουν - έτσι ώστε να καταγραφεί και να καταδειχτεί στην μεγαλύτερη δυνατή έκταση ο προγραμματικά παρα-νοϊκός και προγραμματικά απάνθρωπος χαρακτήρας του στρατού και, κατ' επέκταση, κάθε στρατιωτικής νομοθεσίας. Θεωρώ μέγιστη τιμή το να σταθώ απέναντι σε έναν θεσμό θανάτου σε ένα στρατοδικείο - την πιο σημαντική πολιτική παρακαταθήκη που έχω να αφήσω στα παιδιά μου.

Δικηγόρους μου για την υπόθεση αυτή ορίζω τρεις φίλους μου: τους δικηγόρους Θεσσαλονίκης Θωμά Χαραλαμπίδη και Αλέξανδρο Καρδασιάδη και τον δικηγόρο Βέροιας Γιάννη Ιερόπουλο.

Πολλούς χαιρετισμούς σε όλους.

Δυο κείμενα

2009-07-30T23:51:00.002+03:00

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΝ ΑΠΕΡΓΟ ΠΕΙΝΑΣ ΘΕΟΔΩΡΟ ΗΛΙΟΠΟΥΛΟ ΠΟΥ ΚΡΑΤΕΙΤΑΙ ΠΑΡΑΝΟΜΑ ΣΤΙΣ ΦΥΛΑΚΕΣ ΜΕ ΨΕΥΤΙΚΑ ΧΑΛΚΕΥΜΕΝΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΓΙΑ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΤΟΥ ΣΤΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ ΤΟΥ ΔΕΚΕΜΒΡΗ

Έχουμε σοβαρές διαφωνίες με ορισμένες μορφές άστοχης αντίδρασης και σύγκρουσης που καταγράφηκαν σαν "εξέγερση" τον Δεκέμβρη του 2008,μετά την εκτέλεση του μαθητή Αλέξη Γρηγορόπουλου από τον δολοφόνο αστυνομικό Επαμεινώνδα Κορκονέα.
Έχουμε σοβαρές διαφωνίες με την καπηλεία και την εκμετάλλευση του δολοφονημένου Αλέξη Γρηγορόπουλου απο τον "επαγγελματισμό της βίας" που ισοπέδωσε και κήδεψε κάτω από τις βιτρίνες και τα πλιάτσικα την προοπτική του κινήματος,που είχε μια μοναδική και σπάνια ευκαιρία να συμπαρασύρει την κοινωνία σε μια πραγματική ρήξη με τους αφέντες της εκμετάλλευσης,το Κράτος και το Κεφάλαιο.
Από την ήττα του Δεκέμβρη ,τα αίτια και τις προεκτάσεις της όμως προκύπτουν πολλά που ελπίζουμε με τόλμη να συζητηθούν κάποια στιγμή στους πολιτικούς χώρους και στο κίνημα.
Η χωρίς αγκυλώσεις,πολιτικαντισμούς και ιδεοληψίες αντικειμενική αναλυσή της,θα μπορούσε να απαντήσει και στο ζήτημα της ανάλωσης στην σύγκρουση για την σύγκρουση που χωρίς πολιτικά αιτήματα,οργάνωση και προτάσεις πέρα από μερικές νύχτες τυφλής οργής και μίσους οδηγεί στην νεκρανάσταση και στην νίκη των εξουσιαστών,το γρήγορο περασμά τους από τήν υποχώρηση στην αναδίπλωση και στην αντεπίθεση της βαρβαροτητάς τους.
Τής κρατικής βαρβαρότητας και τρομοκρατίας που εξασφαλίζει στον δρόμο της κυριαρχίας της κοινωνική συγκατάθεση καί συναίνεση αφού ο ήχος της σφαίρας του μπάτσου και το αίμα ενός νεολαίου σκεπάσθηκε απο την μαζική αγανάκτηση που ακολούθησε για τις καταστροφές στα καταστήματα που αντιμετωπίζουν χρόνια την καθημερινή τους πτώχευση και εξόντωση απο τα οικονομικά επιτελεία τής Εξουσίας και τα πολυεθνικά εμπορικά κέντρα!
Αυτη την στιγμή προτεραιότητα έχει το ζήτημα όμως της εκδίκησης και της ομηρείας του Θεόδωρου Ηλιόπουλου απο το Κράτος που συνελήφθη κατά την διάρκεια των γεγονότων και χωρίς να έχει σχέση με τα αδικήματα που του καταλογίζει ο "νόμος και η τάξη" της σύγχρονης κοινοβουλευτικής ολιγαρχίας,βρίσκεται παράνομα στις φυλακές της απο τις 22/12/08,ενω αυτή μόλις λίγα 24ωρα πρίν διοργάνωσε άλλη μια φιέστα στο προεδρικό μέγαρο για τα 35χρόνια "αποκατάστασης της δημοκρατίας" της και της συμφωνίας της στην διχοτόμηση της Κύπρου απο το τουρκικό φασιστικό καθεστώς και τους μιλιταριστές συμμάχους τους!

Απαιτούμε και ενώνουμε την φωνή μας μαζί με όλων των άλλων ενάντια στην τεράστια αδικία της συνεχιζόμενης κράτησης που αποφάσισε ο αυταρχισμός του Συμβουλίου Πλημμελειοδικών για παράταση της κρατησής του για ένα ακόμη 6μηνο και βρισκόμαστε δίπλα στόν κρατούμενο και σύντροφο Θεόδωρο Ηλιόπουλο,τον τελευταίο φυλακισμένο απο τα γεγονότα του Δεκέμβρη,που έχει προχωρήσει σε απεργία πείνας απο την Παρασκευή 6/7/09,αγωνιζόμενος ενάντια στην μεροληψία,αυθαιρεσία και εμπάθεια των μηχανισμών καταστολής και απονομής τυφλής "δικαιοσύνης" της εξουσίας,αγωνιζόμενος για το τέλος της άδικης,σκληρής καί απάνθρωπης προφυλακισής του!

26/7/09

"Ελευθεριακή Οροσειρά Αλληλεγγύης" στόν νότο
Αναρχική πρωτοβουλία από Αθήνα,Πάτρα,Αίγιο καί Κόρινθο
erozer2000@yahoo.gr

ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΕ ΚΑΘΕ ΕΙΔΟΥΣ ΦΑΣΙΣΤΙΚΗ ΒΙΑ

ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΜΟΝΟ ΟΙ ΕΠΙΘΕΣΕΙΣ ΑΠΟ ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ Ή ΤΟ ΠΑΡΑΚΡΑΤΟΣ ΣΕ ΒΑΡΟΣ ΑΝΑΡΧΙΚΩΝ Ή ΑΡΙΣΤΕΡΩΝ ΦΑΣΙΣΤΙΚΕΣ ΚΑΙ ΒΑΡΒΑΡΕΣ
ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΚΑΙ ΑΡΚΕΤΕΣ ΑΛΛΕΣ ΦΑΣΙΣΤΙΚΕΣ ΕΠΙΘΕΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΙΣ ΟΠΟΙΕΣ ΚΑΛΟ ΘΑ ΗΤΑΝ ΝΑ ΑΡΧΙΣΟΥΜΕ ΝΑ ΣΠΑΜΕ ΤΗΝ ΣΙΩΠΗ ΚΑΙ ΝΑ ΠΑΙΡΝΟΥΜΕ ΘΕΣΗ,ΓΙΑΤΙ ΟΣΟ ΑΥΤΗ ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ ΓΙΝΕΤΑΙ Σ Υ Ν Ε Ν Ο Χ Η
(με αφορμή τις επιθέσεις στο βιβλιοπωλείο "Ελληνικά Γράμματα" στα Εξάρχεια και στην εκδήλωση της ΑΝΤΑΡΣΥΑ στην Νομική)

Ο "επαναστατικός χαβαλές" είναι ακίνδυνος όταν μένει σε επίπεδα αδιάφορα και ακίνδυνα για τις ισορροπίες ανάμεσα σε κινήματα και κοινωνία,όταν κρατά αποστάσεις απο την πολιτική παρέμβαση και "εκτονώνεται" στο σπίτι,στο γήπεδο ή στο καφενείο,όταν δεν παραβιάζει και δεν βάζει σε κίνδυνο αρχές,ηθικές και όρια του κινήματος για ενα Κόσμο απελευθερωμένο απο την εξουσία και την βαρβαρότητα ανθρώπου σε άνθρωπο.
Τα τελευταία χρόνια έχουν αναπτυχθεί όμως σαν πισώπλατες μαχαιριές στο σώμα του κινήματος,"παρεούλες" με φασιστικές πρακτικές που έχουν τόση σχέση με τον αναρχισμό,όσο ο "ΛΑΟΣ" με την δημοκρατία ή το "ΠΑΣΟΚ" με τον σοσιαλισμό!
Η όποια διαφωνία και κριτική απο συντρόφους/σσες σε αυτό το κομμάτι που διασύρει τον αναρχισμό αλλά και όλο το αντικαπιταλιστικό κίνημα,αντιμετωπίζεται τίς περισσότερες φορές ως "λάσπη που ρίχνεται σε όλο τον αναρχικό χώρο"!
Δέν είναι όμως έτσι,δεν είναι αυτή η αλήθεια!

Ηρθε η ώρα να πούμε πως δεν διαχωρίζουμε επιλεκτικά αυτή την βία απο τις μορφές βίας που προέρχονται από το Κράτος,τούς παρακρατικούς ή την αστυνομία!

Ήρθε η ώρα να αρχίσουμε να μιλάμε και για την φασιστική νεοταξική βία που δεν είναι μόνο σε βάρος αριστερών ή αναρχικών αλλά στρέφεται ενάντια και σε πρόσωπα, κόμματα, οργανώσεις ή βιβλιοπωλεία με τα οποία πιθανά και να διαφωνούμε ή να βρισκόμαστε σε συνολική πολιτική ρήξη και αντιπαράθεση με αυτά!

Ήρθε η ώρα να σταματήσουμε να "κρυβόμαστε πίσω απο το δαχτυλό" μας κρύβοντας τις αλήθειες και τα γεγονότα "κάτω απο το χαλί",τον φασισμό εκτός απο το ότι μάθαμε να παλεύουμε για να πεθάνει πρώτα μέσα μας,τον έχουμε ζωντανό και απειλητικό "μέσα στα πόδια μας",αναμεσά μας!

Οι τραμπουκισμοί,η τρομοκρατία και οι ξυλοδαρμοί ενάντια σέ φοιτητές και στον καθηγητή Πανούση μέσα στα πανεπιστήμια,ο ξυλοδαρμός μελών των ΕΑΑΚ,οι βανδαλισμοί και οι "απαλλοτριώσεις" μέσα σε σχολές,τα σπασίματα και τα πλιάτσικα σε χώρους διασκέδασης και καταστήματα(ειδικά μέσα και γύρω απο τα Εξάρχεια),ο ρατσισμός και ο σεξισμός που αντιπροσωπεύουν αυτές οι συμμορίες και τάγματα εφόδου,η ατομική και τυφλή "συγκρουσιακή δράση",οι εμπρησμοί τών βιβλιοπωλείων,η επίθεση σε δύο καθηγητές των ΤΕΙ Αθήνας με κίνδυνο ο ένας να χάσει το μάτι του,ο αυταρχισμός και η βία που διέκοψε με το "έτσι θέλω" την θεατρική παράσταση "Κίτρινο Σκυλί",οι καταστροφές τελευταία στο βιβλιοπωλείο "Ελληνικά Γράμματα" στα Εξάρχεια,είναι μερικά απο τα πολλά επεισόδια στο σήριαλ που προβάλλει σε επανάληψη ο αυτοσκοπός της βίας και στο οποίο οι αναρχικοί όχι μόνο δεν έχουν φυσικά καμμία συμμετοχή αλλά δεν πρόκειται να απλώσουν κανένα νήμα συντροφικότητας στους πρωταγωνιστές αυτού του μιλιταριστικού και μηδενιστικού θιάσου!
Οι πρωταγωνιστές αυτού του θιάσου ας με καταχωρήσουν στους εχθρούς τους όσο αφορά τις κινήσεις και πρακτικές τους!
Εκτός και αν επιλέξουν (το εύχομαι ολόψυχα)αντί την παγίδα που έχει ανοίξει ο "σκηνοθέτης" Κράτος,την αγκαλιά του αναρχισμού και του κινήματος!

ενάντια σε κάθε είδους φασιστική βία

5/6/09,Πάτρα

Παπαδόπουλος Παναγιώτης(Κάϊν)
μεμονωμένο άτομο απο το αναρχικό/ελευθεριακό κίνημα
erozer2000@yahoo.gr

ΓΡΑΜΜΑ ΤΟΥ Θ. ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΥ. 11Η ΜΕΡΑ ΣΕ ΑΠΕΡΓΙΑ ΠΕΙΝΑΣ.

2009-07-22T06:04:00.006+03:00

ο Θοδωρης Ηλιοπουλος, προφυλακισμενος στις Δικαστικες Φυλακες Κορυδαλλου απο τις 22 του Δεκεμβρη, επειτα απο την απορριψη καθε νομικης διαδικασιας για τη αρση της προφυλακισης του και την αποφαση του Συμβουλιου Πλημμελειοδικων για συνεχιση της κρατησης του ακομη 6 μηνες στην φυλακη, βρίσκετε σε απεργία πείνας από την Παρασκευη 10 Ιουλιου.

Ακολουθει επιστολη του απο την Α' πτερυγα Δικαστικων Φυλακων Κορυδαλλου.

Σημερα, 9 Ιουλίου 2009

Στις 8 Ιουλίου , μετά από 6 1/2 μήνες φυλακή , όπου βρέθηκα για τα γεγονότα του Δεκέμβρη, κατηγορούμενος για πράγματα που δεν έκανα, το Συμβούλιο Πλημμελειοδικών αποφάσισε την συνέχιση της κράτησης μου .

Είναι το μόνο βούλευμα που αποφάσισε εξακολούθηση της κράτησης για μια τέτοια υπόθεση, όταν όλοι οι υπόλοιποι προφυλακισμένοι από τα γεγονότα του Δεκέμβρη, με ίδιες ή και άλλες κατηγορίες , έχουν όλοι αποφυλακιστεί.

Η απόφαση αυτή που αποκαλύπτει προσωπική εμπάθεια και μένος εναντίον μου , που δεν μπορούν να αιτιολογηθούν, ούτε και να εξηγηθούν είναι μια απόφαση μεροληπτική, άδικη και παράνομη έτσι κι αλλιώς, όπως κάθε προφυλάκιση .

Απέναντι στο μίσος αυτό που εκφράζεται σε βάρος μου, απέναντι στην άδικη «ποινή» που εκτίω έτσι κι αλλιώς ως προφυλακισμένος, απέναντι στην επίμονη άρνηση των δικαστων και των εισαγγελέων να δουν τα πραγματικά στοιχεία και την αλήθεια της υπόθεσης , απέναντι στην προφανή και πρωτοφανή διάκριση που γίνεται σε βάρος μου, δεν έχω άλλο μέσο να παλέψω παρά μόνον το ίδιο μου το σώμα.

Κατεβαίνω σε απεργία πείνας. Είναι το μόνο μέσο που μου έμεινε σαν κρατούμενος για να φωνάξω την αλήθεια και να καταγγείλω την τεράστια αδικία.

Να καταγγείλω το μίσος και την εμπάθεια των μηχανισμών του «ποινικού νόμου». Να καταγγείλω την αυθαιρεσία και τη βία μιας τυφλής «δικαιοσύνης» και των ακόμη περισσότερο «τυφλών» υπαλλήλων της.

Από την Παρασκευή 10 Ιουλίου σταματώ να παίρνω τροφή και καταθέτω δήλωση γνωστοποίησης απεργίας πείνας στην διεύθυνση της φυλακής.

Αυτοί που έζησαν τα γεγονότα του Δεκέμβρη, αυτοί που γνώρισαν τη βία των μηχανισμών , αυτοί που έζησαν τη σκληρότητα του κελιού χωρίς ποινή ή και με ποινή, αυτοί που ξέρουν ότι ο μόνος δρόμος για την ελευθερία είναι η αντίσταση, αυτοί που αντιδρούν στην δικαστική αυθαιρεσία και τη φρίκη της, είναι αυτοί που με καταλαβαίνουν και θα σταθούν στο πλευρό μου.

Από τώρα τους ευχαριστώ.

Θοδωρης Ηλιοπουλος

Φυλακές Κορυδαλού

από : http://kratoumenoieksegersis.blogspot.com

Για τη Χριστίνα Κυριμοπούλου

2009-07-10T08:30:00.002+03:00

ΝΑ ΜΗΝ ΑΦΗΣΟΥΜΕ ΤΗΝ ΖΩΗ ΤΗΣ ΑΝΗΛΙΚΗΣ ΚΡΑΤΟΥΜΕΝΗΣ ΧΡΙΣΤΙΝΑΣ ΚΥΡΙΜΟΠΟΥΛΟΥ ΣΤΑ ΧΕΡΙΑ ΕΝΗΛΙΚΩΝ ΒΑΣΑΝΙΣΤΩΝ ΚΑΙ ΣΑΔΙΣΤΩΝ ΤΩΝ ΠΑΙΔΙΚΩΝ ΜΑΤΙΩΝ

Τά καλύτερα χρόνια μερικών παιδιών γίνονται πέτρες γιά νά σηκώσουν οι νομοθέτες φυλακές καί κρατικά ιδρύματα "αναμόρφωσης".
Αυτά τά παιδιά περνούν τήν εφηβεία πίσω από τά σίδερα καί "ωριμάζουν" στόν χειρότερο τόπο γιά τούς καρπούς τής νιότης.
Δέν έχουν βλάψει ανθρώπινη ζωή παρά μόνο ίσως τόν εαυτό τους,δέν έχουν προξενήσει κακό σέ άνθρωπο παρά τό ότι "από κούνια" γνωρίσανε τήν κακοποίηση καί τόν αποκλεισμό!
Οι κοινωνικές συνθήκες,η αδιαφορία τού περίγυρου ή τής οικογένειας καί ως ένα σημείο οι ατομικές λανθασμένες επιλογές(όταν χέρι σού απλώνει η σκιά τής μοναξιάς καί κανείς άλλος δέν είναι εκεί...) τούς έφεραν αντιμέτωπους μέ τόν αυταρχισμό τής αστικής δικαιοσύνης πού εξάντλησε επάνω τους όλη της τήν αυστηρότητα,τό απωθημένο καί τήν εκδίκηση σάν νά πρόκειται γιά εγκληματίες καί φονιάδες!
Τήν ώρα πού οι καταχραστές καί οι σπείρες τής εξουσίας διακινούν όπου θέλουν ανενόχλητοι τήν κλοπή καί τήν λεηλασία τού δημοσίου χρήματος, η ανήλικη κρατούμενη Χριστίνα Κυριμοπούλου πού είναι καί δικό μας παιδί, αδερφή τού γιού μας ή τής κόρης μας λιώνει ένα ακόμη καλοκαίρι στόν αφόρητο καύσωνα τού "σωφρονισμού" καί τής "κοινωνικής επανένταξης"!
Η φυσική εξάντληση τών ψυχικών της αποθεμάτων καί αντιστάσεων τήν οδηγεί σέ απόπειρες αυτοκτονίας πού (από τύχη ή ...θαύμα) έχουν φθάσει, γιά τήν ώρα,τήν ζωή της σέ μιά "απόσταση αναπνοής" από τόν θάνατο!
Στήν Χριστίνα Κυριμοπούλου πού τήν θέλουμε κοντά μας ζωντανή καί ελεύθερη από ουσίες καί κινήσεις αυτοκαταστροφικές,εκφράζω όλη τήν αλληλεγγύη μου απαιτώντας τήν άμεση αποφυλακισή της καί θά ήθελα νά βοηθήσω οικονομικά(καί όχι μόνο) τήν όλη προσπάθεια!
Νοιώθοντας υπεύθυνος γιατί ένα από τά πολλά παιδιά δέν βρίσκονται κοντά στά "δικά μας"(κι αυτό τό καλοκαίρι...) στής θάλασσας τήν αγκαλιά, αλλά στό τρομαγμένο κύμα τής ψυχής πού παλεύει στά ανοιχτά νά μήν καταλήξει ένα ακόμη "ναυάγιο στόν βυθό", είμαι στήν διάθεση όλων εκείνων πού συνυπογράφουν γιά νά βοηθήσουμε νά αλλάξει πορεία η ζωή καί τό μέλλον τής Χριστίνας!

Παπαδόπουλος Παναγιώτης(Κάϊν)
μεμονωμένο άτομο από τό αναρχικό/αντιεξουσιαστικό κίνημα
erozer2000@yahoo.gr

υπογράφουμε όλοι/όλες γιά τήν κρατουμένη Χριστίνα Κυριμοπούλου
http://www.tvxs.gr/v15645
και στα
christinakyrimopoulou@gmail.com
christina_kyrimopoulou@yahoo.gr

Για την Αγγελική Χατζηδημητρίου -μια ακόμα φορά

2009-06-17T10:58:00.001+03:00

ΑΡΧΙΖΕΙ ΤΗΝ ΠΕΜΠΤΗ,18/6/09,ΣΤΗΝ ΧΙΟ,Η ΔΙΚΗ ΤΩΝ ΥΠΕΥΘΥΝΩΝ ΠΟΥ ΟΔΗΓΗΣΑΝ ΤΗΝ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟ ΑΓΓΕΛΙΚΗ ΧΑΤΖΗΔΗΜΗΤΡΙΟΥ ΣΤΗΝ ΑΝΑΠΗΡΙΑ

Την Πέμπτη, 18/6/2009, ενώπιον του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Χίου εκδικάζεται η υπόθεση της συναδέλφου Αγγελικής Χατζηδημητρίου.

Πρόκειται για δίκη εξ αναβολής από την 29/1/2009.

Κατηγορούμενοι είναι ο υπάλληλος της εταιρείας σεκιούριτι που εμπόδισε βίαια την είσοδο της Αγγελικής στο χώρο του εργοστασίου της ΔΕΗ για την πραγματοποίηση ρεπορτάζ το πρωινό της 8ης Απριλίου 2006 όταν είχε εκδηλωθεί φωτιά στο χώρο.

"....Εκεί τράβηξε απότομα και δυνατά, με βία και επανειλημμένα τον ιμάντα του σακιδίου της κάμερας που είχε περασμένη χιαστί στο λαιμό της και τη φωτογραφική μηχανή. Εξαιτίας αυτών των απότομων και δυνατών τραβηγμάτων ήταν να υποστεί –όπως φάνηκε εκ των υστέρων- «ισχαιμική βλάβη στο αριστερό ημιμόριο της γέφυρας, διαχωρισμό δεξιάς σπονδυλικής αρτηρίας και απόφραξη της βασικής αρτηρίας προφανώς από θρόμβο από το διαχωρισμό...»

Επίσης κατηγορούμενοι είναι και 4 γιατροί του νοσοκομείου Χίου για την αμέλεια που επέδειξαν στην άσκηση του ιατρικού τους καθήκοντος κάνοντας διάγνωση καταρχήν για νευρικό σοκ και εν ανησυχία παρατώντας την, χάνοντας πολύτιμο χρόνο μέχρι να διακομισθεί με πτήση ΕΚΑΒ για Αθήνα και σε νε νευρολογική κλινική..

Συγκεκριμένα οι κατηγορίες έχουν ως εξής:

1) Βαριά σωματική βλάβη μη σκοπούμενη ...... (άρθρα 27 παρ. 1, 28, 29, 310 παρ. 1, 2 σε συνδ. με άρθρο 308 παρ. 1 ΠΚ)
2) Παράβαση αρθρ. 6 παρ. 1 και 8 παρ. 1 στοιχ. δ’ Ν. 2518/1997
3) Σωματική βλάβη από αμέλεια από υπόχρεους σε ιδιαίτερη επιμέλεια και προσοχή, τελεσθείσα δια παράλειψη κατά παραυτουργία (άρθρα 15, 28 περίπτωση πρώτη, 314 παρ. 1 εδάφ. α’, 315 παρ 1 εδάφ. β’ ΠΚ).

Η σημερινή κατάσταση της Αγγελικής, στα 43 της χρόνια;

τετραπληγία καθώς δεν έχει κίνηση στα άνω και κάτω άκρα,
τρέφεται μέσω γαστροστομίας,
αναπνέει μέσω τραχειοστομίας,
παρουσιάζει οστεοποιήσεις, αφωνία, αδυναμία κατάποσης, κλινικά συμπτώματα που συνιστούν το σύνδρομο “Locked in”, όπου παρατηρείται πλήρη διαύγεια, θυμητικό κλπ.
Επικοινωνεί με τα μάτια, ανοιγοκλείσιμο ματιών για να απαντά «ναι»-«όχι» και να διαλέγει γράμματα ώστε να σχηματίζει λέξεις- φράσεις...

Επίσης χρησιμοποιεί με αρκετή δυσκολία ηλεκτρονικό υπολογιστή, εκμεταλλευόμενη τη μικρή κίνηση των δαχτύλων δείκτη & μεσαίου του αριστερού χεριού. Πρόκειται για ειδικό πρόγραμμα που τη βοηθά να επικοινωνεί ειδικά με τα παιδιά της.

ΔΕΝ ΘΑ ΑΦΗΣΟΥΜΕ ΤΗΝ ΑΓΓΕΛΙΚΗ ΧΑΤΖΗΔΗΜΗΤΡΙΟΥ ΣΤΟ ΠΕΡΙΘΩΡΙΟ

ΣΥΜΠΑΡΑΣΤΑΣΗ ΣΤΗΝ ΑΓΓΕΛΙΚΗ ΚΑΙ ΛΟΓΑΡΙΑΣΜΟΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗΣ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ 0026-0142-98-0100646366(EUROBANK)ΣΑΝ ΕΛΑΧΙΣΤΗ ΣΥΜΒΟΛΗ ΣΤΑ ΤΕΡΑΣΤΙΑ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΑ ΕΞΟΔΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΠΟΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΤΗΣ ΥΓΕΙΑΣ ΤΗΣ

Στίς 8/4/09,συμπληρώθηκαν τρία χρόνια από εκείνο τό τραγικό πρωϊνό στό εργοστάσιο τής ΔΕΗ,στό Κοντάρι τής Χίου,όταν μέ αφορμή ένα βραχυκύκλωμα πού προκάλεσε διακοπή ηλεκτροδότησης στό νησί η δημοσιογράφος Αγγελική Χατζηδημητρίου κατά τήν διάρκεια επιτόπιου ρεπορτάζ γιά τό συμβάν παρεμποδίσθηκε καί χτυπήθηκε από τόν φύλακα-σεκιούριτυ του εργοστασίου.

Μεταφέρθηκε στό νοσοκομείο τής Χίου καί μετά από εγκληματική καθυστέρηση(15 ολόκληρες ώρες),αδιαφορία καί αβλεψία τού ιατρικού προσωπικού,διαπιστώθηκε πώς είχε υποστεί ισχυρό εγκεφαλικό επεισόδιο πού στήν πορεία προκάλεσε σημαντικές οργανικές βλάβες.

Τρία χρόνια η Αγγελική συνεχίζει νά βρίσκεται καθηλωμένη μέσα στήν σιωπή,τρία χρόνια η Αγγελική αγωνίζεται μέ πείσμα ενάντια στήν βαρβαρότητα ενός συστήματος πού συνθλίβει ζωές,σώματα καί ψυχές,τρία χρόνια κρατά ο μαρτυρικός ανήφορος τής Αγγελικής στήν αναζήτηση τής ελπίδας παλεύοντας καί προσδοκώντας γιά τήν θεραπεία στίς νοσηλευτικές μονάδες καί στά ειδικά κέντρα σέ Ελλάδα καί εξωτερικό.

Στήν δίκη πού αρχίζει τήν Πέμπτη 18/6/09,στήν Χίο,απαίτηση τής οικογενειάς της αλλά καί όλης τής κοινωνίας είναι νά λάμψει επιτέλους η αλήθεια γιά όλα όσα έγιναν στίς 8/4/06 στό εργοστάσιο τής ΔΕΗ καί στό νοσοκομείο τής Χίου καί νά τιμωρηθούν όλοι εκείνοι πού είναι υπεύθυνοι γιά τήν σημερινή κατάσταση τής σωματικής καί ψυχικής της υγείας.

Εκφράζοντας άλλη μιά φορά τήν συμπαραστασή μας στήν Αγγελική έχουμε προχωρήσει εδώ καί αρκετό καιρό στήν έμπρακτη αλληλεγγύη συγκεντρώνοντας στόν λογαριασμό

0026-0142-98-0100646366(eurobank)όποιο χρηματικό ποσό μπορεί ο καθένας νά καταθέσει συμβάλλοντας, όσο μπορούμε,στά τεράστια έξοδα καί δαπάνες γιά τήν αποκατάσταση τής υγείας της.

ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟ ΣΦΑΓΕΙΟ ΤΗΣ ΕΞΟΥΣΙΑΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΒΙΑΣ ΑΠΟ ΑΝΘΡΩΠΟ ΣΕ ΑΝΘΡΩΠΟ

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΗΝ ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟ ΑΓΓΕΛΙΚΗ ΧΑΤΖΗΔΗΜΗΤΡΙΟΥ

"Ελευθεριακή Οροσειρά Αλληλεγγύης" στόν νότο

αναρχική πρωτοβουλία από νότια τής Αθήνας,Κόρινθο,Πάτρα καί Αίγιο

16/6/09

erozer2000@yahoo.gr,6970882183