Άνθρωποι από καλαμπόκι

ΓΙΟΡΤΗ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΣΤΗΝ ΠΛΑΤΕΙΑ ΑΓ. ΣΠΥΡΙΔΩΝΑ
Τετάρτη, Απριλίου 22, 2009

Posted by...samson rakas at 1:14 μ.μ. 1 comments  

ΠΟΡΕΙΑ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ ΣΤΟΥΣ ΔΙΩΚΟΜΕΝΟΥΣ ΤΟΥ ΔΕΚΕΜΒΡΗ
Τετάρτη, Απριλίου 08, 2009

πράξη πρώτη

Τα γεγονότα του Δεκέμβρη δημιούργησαν ρωγμές στις βεβαιότητες, απορρύθμισαν την κανονική ροή του χρόνου, άλλαξαν την συνηθισμένη χρήση του χώρου. Εκείνες τις ημέρες όλα πραγματώθηκαν με περίσσια ορμή. Μόνο στις περιοχές μας, στο Αιγάλεω, τον Κορυδαλλό, τον Πειραιά και τη Σαλαμίνα, οι μαθητές εξέφρασαν την οργή τους στο δρόμο και επιτέθηκαν σε αστυνομικά τμήματα και σε κρατικά κτίρια.

Αλλά η ορμή αυτή έπρεπε για το σύστημα να σταματήσει, να διαλυθεί. Το "όλα είναι δυνατά" έπρεπε να σβηστεί και να θαφτεί. Σήμερα τουλάχιστον 53 άτομα βρίσκονται στη φυλακή και εκατοντάδες διώκονται, μεταξύ των οποίων ενήλικοι και ανήλικοι, βάσει τρομονόμου, για τη συμμετοχή τους στα γεγονότα του Δεκέμβρη σε όλες τις πόλεις. Συγκεκριμένα στον Πειραιά έγιναν 6 συλλήψεις μαθητών για τη συμμετοχή τους στις πορείες. Οι συλλήψεις ξεπέρασαν τις 260 πανελλαδικά κατά τη διάρκεια της 6ης με 17ης Δεκεμβρίου. Καθώς πολλοί από τους συλληφθέντες ήταν μαθητές και μετανάστες, δεν έχουμε ακριβείς πληροφορίες για τον αριθμό των διωκόμενων. Οι αριθμοί είναι σχετικοί, ωστόσο ακόμα κι έτσι, μιλούν από μόνοι τους. Η εξουσία τιμωρεί την φυσική αντίδραση απέναντι στη βία που η ίδια ξερνάει από παντού. Επιδιώκοντας ταυτόχρονα να τιμωρήσει και χιλιάδες άλλους που είδαν στη φιγούρα των ξεσηκωμένων το δικό τους πρόσωπο, τη δική τους λαχτάρα, είτε τόλμησαν, είτε όχι τελικά να ενώσουν τη φωνή τους με τη δική τους και να σταθούν δίπλα τους. Επιθυμεί να σπείρει τον φόβο. Όμως χωρίς αποτέλεσμα.

Πράξη δεύτερη

Το καπιταλιστικό σύστημα σε κρίση, χωρίς να έχει να προσφέρει τίποτα άλλο πέρα από την παρακμή του. Κι εμείς αντιμέτωποι με τα “κλουβιά” μας: της ρυθμισμένης καθημερινότητας, των ναών της κατανάλωσης, της λεηλασίας που θέλει να ονομάζεται μισθωτή εργασία, της σύγχυσης και της μοιρολατρίας, της συναισθηματικής, διανοητικής και υλικής φτώχειας που απλώνεται πια ολοφάνερα, καθώς οι καιροί της αφθονίας που για κάποιους υπήρχαν ξεψυχούν παίρνοντας μαζί τους όλες τις υποσχέσεις για ευδαιμονία. Είναι η χρονική συγκυρία τέτοια που δείχνει τα πράγματα πιο ξεκάθαρα, γυμνά τα πρόσωπα χωρίς τις μάσκες.

Έτσι, ο βασιλιάς έχει όλους τους λόγους να μην κοιμάται ήσυχος. Βλέπει από κάτω την αναταραχή που απλώνεται και έχει ήδη ακούσει την πρώτη κραυγή. Μέχρι σήμερα κρατά στα χέρια του τους ομήρους του Δεκέμβρη και οπλίζεται για να στενέψει ακόμα περισσότερο τον κλοιό, για να σπείρει ακόμα πιο πολύ τρόμο. Η δημοκρατία δείχνει τα δόντια της. Η αστυνόμευση γίνεται πιο εντατική με νέες ομάδες ταχείας επέμβασης αλλά και με ακόμα περισσότερες περιπολίες, επεκτείνεται η λειτουργία των καμερών, “μαγειρεύεται” η τιμωρία για την εξύβριση της αρχής και την ποινικοποίηση της κάλυψης του προσώπου, στοχοποιούνται και απειλούνται με εισβολή της αστυνομίας οι καταλήψεις, ενώ η κατάργηση του ασύλου έρχεται πάλι στο προσκήνιο. Ασφυξία. Η εξουσία ονειρεύεται τη στιγμή που θα μπορεί να ελέγχει κάθε σημείο, υλικό και νοητό. Απειλεί πως θα εξαφανίσει καθετί που τολμά να ξεφύγει από την καθορισμένη γραμμή. Επιθυμεί τα στρατιωτάκια της στη σειρά, εν δυό, με προσοχή να σκύβουν το κεφάλι. Εν δυό. Να βρίσκονται κλεισμένα στα “κλουβιά” τους. Και κινητοποιεί για να τα κρατήσει στο πόστο τους, τους ιδεολογικούς της φρουρούς. Τα μέσα μαζικής ενημέρωσης της κλείνουν με νόημα το μάτι, εργατοπατέρες και κόμματα επιδίδονται στα δικά τους βρώμικα παιχνίδια, ανάλογα με τις επιδιώξεις τους κάθε φορά, και όλοι μαζί καθοδηγούν, εκφοβίζουν, παραπλανούν, νομιμοποιούν τις κινήσεις της και τον οπλισμό της. Προσπαθούν να διοχετεύσουν και πάλι τον φόβο προς όλες τις κατευθύνσεις και να διαχειριστούν την κλιμάκωση της αναταραχής που εξαπλώνεται καθώς τα πρώτα δείγματα της κρίσης είναι πλέον ορατά και δίπλα μας. Στις γειτονιές που ζούμε: 100 εργαζόμενοι στην “Ελαΐς” ζουν υπό την απειλή της απόλυσης - ακόμα και αν ο τζίρος της το 2008 έφτασε τα 600 εκατ. ευρώ – γιατί η εταιρεία αναζητά αγοραστές για τα σήματα και τις μονάδες παραγωγής της. Στα ναυπηγεία του Σκαραμαγκά, τα οποία διαχειρίζεται από το 2005 η εταιρεία Thyssen Krupp εκατοντάδες, πάλι, εργαζόμενοι απειλούνται με απολύσεις, καθώς αυτή σπάει τα ναυπηγεία σε κομμάτια για να μεταπωληθούν τμηματικά. Στη ναυπηγοεπισκευαστική ζώνη Περάματος η ανεργία έχει “στρογγυλοκάτσει” στον ντόκο, καθώς οι εργολάβοι έχουν σταματήσει να υπογράφουν συμβάσεις που θα επιτρέπουν στους εργάτες να ανέβουν στα πλοία για το μεροκάματο…

πράξη τελευταία

Οι υποσχέσεις ακούγονται πιο κούφιες από ποτέ. Την ίδια στιγμή κάτοικοι της τσιμεντούπολης επανοικειοποιούνται πάρκα ή τα δημιουργούν από την αρχή,κτίρια καταλαμβάνονται και λειτουργούν ως κοινωνικοί χώροι, λαϊκές συνελεύσεις συγκροτούνται στις γειτονιές, επιθέσεις εκδηλώνονται σε σύμβολα της καταπίεσης και της εκμετάλλευσης, μαζικές διαδηλώσεις διεκδικούν τους δρόμους… Κομμάτια των πόλεων ζωντανεύουν με όλο και περισσότερους ανθρώπους να συσπειρώνονται για να αναπνεύσουν. Αναπόφευκτα οι κοινωνικές εκρήξεις θα πάρουν το χρόνο και το χώρο που τους αναλογεί και καμιά καταστολή δεν έχει τη δύναμη να τις ανακόψει. Γιατί πρόκειται για την ίδια τη ζωή μας.

Ενάντια σε κάθε είδους βασίλεια, ακηδεμόνευτα, αυτό-οργανωμένα, ας βγούμε στους δρόμους παίζοντας εμείς την τελευταία πράξη. Για όλα όσα δεν μας αφήνουν χώροκαι χρόνο να αναπνεύσουμε όντας ολοένα και πιο ασφυκτικά. Για όλα αυτά που μας ανήκουν.

Αλληλεγγύη στους φυλακισμένους και τους διωκόμενους των γεγονότων του Δεκέμβρη που θέλησαν το ίδιο. Αλληλεγγύη γιατί στο πρόσωπό τους δεν μπορεί παρά να βλέπουμε το δικό μας πρόσωπο.

Πορεία αλληλεγγύης στους διωκόμενους του Δεκέμβρη

Σάββατο 11 Απρίλη, 12:00, Πλ. Ελευθερίας, Κορυδαλλός

Συνέλευση εξεγερμένων από Σαλαμίνα, Πέραμα, Κερατσίνι, Νίκαια, Αιγάλεω, Δραπετσώνα

Posted by...samson rakas at 3:36 μ.μ. 2 comments  

Αγγελική, Κωνσταντίνα, Κατερίνα είναι το όνομά της -ναι, δεν το έχω ξεχάσει

Από τά Βαλκάνια καί τά λευκά κελιά τής Τουρκίας,μέχρι τό Σουδάν, τόν Νίγηρα, την Γουατεμάλα, τα Πετράλωνα, τον Κορυδαλλό και την Χίο, η γυναίκα 8 του Μάρτη ή 8 του Απρίλη έχει αρκετούς λόγους να μην "γιορτάζει"

στην 37χρονη απο την Βουλγαρία που ο "πολιτισμός" ανακάλυψε το 2007, στο χωριό Αδενδρο της Θεσσαλονίκης, να έχει κακοποιηθεί γιά 5 ολόκληρους μήνες,απο αγέλη ανθρωποειδών

στην δημοσιογράφο Αγγελική Χατζηδημητρίου πού "έκλεισε" 3 χρόνια αγωνίας και σιωπής στο σκοτεινό δωμάτιο

σε σένα γυναίκα,πού ξέρω τι έχεις περάσει και θα κάνω το λίγο έστω που μπορώ "από τα πάντα" γιά να μπεί τέλος στόν Βιασμό σου...


(Αδυνατώ να "συλλάβω" δευτερόλεπτο πλέον από την ταχύτητα της εικόνας που διανύει η γαλέρα της βαρβαρότητας τον χρόνο, σαν σφαίρες που σκάνε όταν μπαίνουν στο σώμα σε πηγαίνουν από τις 8 του Μάρτη πού "επέτρεψαν" σε εσένα γυναίκα να "ξεκουραστείς" και νά "γιορτάσεις" απο τις 365 μέρες βιασμού και τράφικινγκ τον χρόνο, σήμερα στις 8 του Απρίλη.
Γιατί 8 του Απρίλη τελικά είναι το ονομά σου και ο δρόμος που σε έριξαν να πάρεις...
Κι αν δεν μπορέσω να περπατήσω δίπλα σου με το κομμένο πόδι της Αμαλίας Καλυβίνου,να σε κοιτάξω με το άδειο μάτι γεμάτο φώς της Κωνσταντίνας Κούνεβα, να στάξω μέσα στο παγωμένο μου αίμα μια στάλα ποταμίσιο νερό απο την φλέβα της Κατερίνας Γκουλιώνη, δεν θα κάνω ποτέ την αρχή να αδειάσω από μέσα μου το σεξιστικό αντρικό γουρούνι που ζεί σε βάρος σου...
3 χρόνια πέρασαν από το ξεκίνημα αυτής της "σφαίρας" στο κορμί της δημοσιογράφου Αγγελικής Χατζηδημητρίου από την Χίο και η σιωπή της γίνεται ο ήχος του μεγαλύτερου αγώνα που δίνει μια γυναίκα για να ξεφύγει από το σκοτεινό δωμάτιο που έχει φυλακισμένο το "φυτό" για να ξαναγίνει Ανοιξη που ανθίζει τις ξέρες όλου του Κόσμου")

Ετσι όπως τό λουλούδι βρίσκει τήν έξοδο μέσα από τήν χαραμάδα τού τσιμέντου, έτσι καί εσύ ανθίζεις καί λάμπεις μέσα στήν ασχήμια καί τήν βαρβαρότητα.
Στέκομαι μπροστά στά σφαγμένα σου πόδια από τήν "ανδρική μεταχείριση" καί εξομολογούμαι.
Υπάρχω, ζώ, ελπίζω, συνεχίζω καί αυτό τό οφείλω σέ εσένα.Ταξιδεύω χιλιόμετρα μέσα στήν μήτρα σου σάν μαθητής σου προσπαθώντας νά πάρω κάτι από τήν συντροφικοτητά σου, τήν ευθύνη σου, τήν αξιοπρεπειά σου, τήν άδολη ηθική καί στάση σου.
Καί απορώ γυναίκα μέ τήν δύναμη πού βρίσκεις σέ αυτήν τήν μοναχική πορεία μέ απαγωγές, βιασμούς, εκμετάλλευση νά μπορείς ακόμη νά μέ ερωτεύεσαι, νά ξυπνάς δίπλα μου τήν αυγή, νά μέ αγαπάς, νά πιστεύεις σέ εμένα, νά μέ κερνάς από τό κρασί τών χαραγμένων από τήν βία χειλιών σου, νά μήν μέ προδίδεις, νά είσαι η "βάση" μου όπως λές...
Γυναίκα, όπως λέμε φωτιά πού διαλύει τά σκοτάδια καί εξακολουθεί νά ανάβει μέσα στήν καταιγίδα.
Σομαλία, Γουατεμάλα, Σουδάν, Τσάντ, Νίγηρας, Ζάμπια, Μαλάουϊ, Β.Ουγκάντα, Μοζαμβίκη, Αιθιοπία, Κένυα, Αγκόλα, Κονγκό, Κολομβία, Τσετσενία, Μπουρούντι, Λιβερία, Ορλεάνη, Νοτιοανατολική Ασία, Ιράν, Αφγανιστάν, Παλαιστίνη, Ιράκ, αλλά καί Φυλής καί πλατεία Βάθης και Ομόνοια και Μεταξουργείο...
Δέν μπορώ νά πάρω τά μάτια μου από πάνω σου καί τήν αγκαλιά μου από τό γδαρμένο κορμί σου.
Ξέρω πώς αυτό δέν είναι αρκετό,αλλά εσύ μού λές,"μού φτάνει"...
Γυναίκα, μπορεί νά μήν γεράσουμε μαζί, αλλά σέ ευχαριστώ πού μέ τίμησες, πού δέν έφυγες ποτέ από δίπλα μου, πού μέ ανέχτηκες μέσα στά δύσκολα χρόνια σου, παρ΄ότι εγώ δέν σού έδωσα πίσω παρά μιά μέρα τόν χρόνο γιά νά "γιορτάσεις" τά θυματά σου...
Γυναίκα τού Κόσμου,δέν κατεβάζω τά μάτια μου από επάνω σου καί ξεχωρίζω τήν αλήθεια σου παρά τά όσα εγκλήματα σού έχουν κάνει.......

Παπαδόπουλος Παναγιώτης(Κάϊν)
μεμονωμένο άτομο από τό αναρχικό/αντιεξουσιαστικό κίνημα
erozer2000@yahoo.gr

"Εκεί στα σύνορα ΗΠΑ και Μεξικού, η πόλη Χουάρες έχει γίνει τό νεκροταφείο πάνω από 500 δολοφονημένες γυναίκες τα τελευταία 10 χρόνια.
Οι άδειες πόλεις των χαμένων και κακοποιημένων γυναικών βάζουν φωτιά στα ανάκτορα της σιωπής μας, στους "τακτοποιημένους" και "δεδομένους" ερωτές μας!
Κοντά τους εκατομμύρια γυναίκες πού έχουν χτυπηθεί από καρκίνο, aids και ανίατες παθήσεις, γυναίκες ντυμένες από ρούχα με καυστικό οξύ δίνουν μόνες τους καθημερινό αγώνα να μείνουν έξω απο τις πόλεις που στρατολογεί ο θάνατος, η ανεργία, η απόλυτη φτώχεια, η μετανάστευση, το δουλεμπόριο.
Υπάρχουν γυναίκες πού δεν βάφονται μέσα σε "ρόζ σύννεφα", γυναίκες πού φεύγουν μέσα σε θηλιές, λιθοβολισμούς και απομόνωση φυλακών, ΓΙΑΤΙ Η ΜΑΤΙΑ ΤΟΥ ΚΤΗΝΟΥΣ ΜΙΣΗΣΕ ΤΗΝ ΟΜΟΡΦΙΑ ΤΟΥΣ..."

Πηγή http://exandas.ert.gr

Posted by...The Motorcycle boy at 10:52 π.μ. 0 comments  

Όταν ο Δήμος Αθηνών απολύμανε την Μενάνδρου 77
Δευτέρα, Απριλίου 06, 2009

Ο Μπασίρ είναι μόλις 19 χρονών και ήρθε στην Ελλάδα πριν 15 ημέρες και έχει λευκή κάρτα- η κάρτα που πιστοποιεί απλώς την είσοδο του στην Ελλάδα. Στη χώρα του δούλευε ως δημοσιογράφος και καθηγητής Αγγλικών

Α: Γιατί τόσοι πολλοί Αφγανοί έρχονται τελευταία στην Ελλάδα;

Μπασίρ: Η οικονομία του Αφγανιστάν είναι σε πολύ άσχημη κατάσταση. Κάθε μέρα όλο και περισσότεροι άνθρωποι μένουν άνεργοι. Πράγμα που έχει ως αποτέλεσμα να ξεσπάνε συγκρούσεις μεταξύ των ανθρώπων. Ταυτόχρονα η κυβέρνηση γίνεται όλο και πιο αδύναμη να αντιμετωπίσει τους Ταλιμπάν. Ο κόσμος φοβάται, η κυβέρνηση δεν μπορεί να τους προστατεύσει ούτε από τη φτώχεια ούτε από τους Ταλιμπάν.

Α: Ποια είναι η κατάσταση μεταξύ Ταλιμπαν και Αφγανικής κυβέρνησης;

Μπασίρ: Η κυβέρνηση προσπαθεί να δημιουργήσει δεσμούς με τη Δύση. Οι Ταλιμπάν δεν το θέλουν αυτό. Όπως και δεν θέλουν τα αμερικανικά στρατεύματα. Οι συγκρούσεις μεταξύ Ταλιμπάν και κυβέρνησης είναι καθημερινές και πολύ επικίνδυνες για τους πολίτες.

Α: Πες μου για σένα, γιατί έφυγες από το Αφγανιστάν;

Μπασίρ: Δούλευα σε ένα τοπικό κανάλι της περιοχής μου και δίδασκα αγγλικά σε παιδιά σε ένα μικρό φροντιστήριο γλωσσών. Οι Ταλιμπάν δεν θέλουν να μαθαίνουμε και να μιλάμε αγγλικά, επομένως συνεχώς μου ζήταγαν να σταματήσω να διδάσκω και να κλείσω το φροντιστήριο. Τους έλεγα πως έχω υποχρέωση να βοηθήσω τη χώρα μου. Προσπαθούσα και μέσα από την ιδιότητα μου ως δημοσιογράφος να διασφαλίσω το δικαίωμα των συνανθρώπων μου στο να μάθουν μια ξένη γλώσσα. Στο τέλος το μήνυμα που έστειλαν ήταν σαφές. Αν δεν σταματήσω θα με σκοτώσουν. Έτσι αποφάσισα να φύγω από τη χώρα και να αναζητήσω μια ευρωπαϊκή χώρα για να μείνω και να σπουδάσω ώστε να μπορέσω να βοηθήσω τη χώρα μου και τους ανθρώπους μου. Μπήκα κρυφά σε μια νταλίκα που επιβιβάζονταν σε ένα πλοίο. Ήταν επικίνδυνο αλλά δεν είχα άλλη επιλογή. Κάπως έτσι βρέθηκα στην Ελλάδα.

Α: Τι σκοπεύεις να κάνεις;

Μπασίρ: Δεν ξέρω. Θέλω να φύγω από την Ελλάδα. Ζω σε ένα δωμάτιο σε άθλιες συνθήκες με άλλους 40 Αφγανούς. Θέλω να πάω κάπου που να μπορώ να σπουδάσω και να βοηθήσω την οικογένεια μου. Ξέρετε, η μάνα μου και τα αδέλφια μου είναι μόνοι τους εκεί. Τον πατέρα μου τον δολοφόνησε πριν λίγα χρόνια ο ξάδελφος μου. Ο πατέρας μου ήταν δήμαρχος στο χωρίο που μέναμε και δεν άρεσε στους Ταλιμπάν τα όσα έκανε για να βοηθήσει τους κατοίκους του χωριού. Δεν ξέρω τι να κάνω. Μου λένε πως δεν μπορώ να φύγω τώρα από την Ελλάδα γιατί έχουν τα δακτυλικά αποτυπώματά μου. Θέλω να γίνω δημοσιογράφος και να υπερασπίζομαι το δικαίωμα των ανθρώπων σε μια καλύτερη ζωή.

Α: Πες μου σε παρακαλώ, η κατάσταση με τους Ταλιμπάν ήταν χειρότερη ή καλύτερη μετά την επέμβαση της Αμερικής, το 2002;

Μπασίρ: Τα πρώτα χρόνια μετά την επέμβαση, η κατάσταση ήταν πολύ καλύτερη. Τα τελευταία χρόνια όμως είναι πολύ χειρότερη. Έχουν πολύ δύναμη. Σκοτώνουν ανθρώπους μέσα στα σπίτια τους. Σκοτώνουν όποιον δεν συνεργάζεται ή δουλεύει για την κυβέρνηση. Σκοτώνουν όποιον δεν είναι καλός μουσουλμάνος, αλλά με την έννοια που έχουν δώσει αυτοί στο Ισλάμ. Εγώ είμαι καλός μουσουλμάνος, αλλά δεν θα γίνω σας αυτούς.

Α: Υπάρχουν φήμες και όχι μόνο, ότι οι Αφγανοί είναι εμπλεκόμενοι στη διακίνηση ναρκωτικών, και αυτό ξέρεις μας δημιουργεί πολλά προβλήματα. Τι ξέρεις για αυτό.

Μπασίρ: Ναι το ξέρω. Δεν είναι όλοι έτσι. Υπάρχουν δίκτυα. Αυτοί που το κάνουν δεν είναι πρόσφυγες, δεν κινδυνεύει η ζωή τους.

Α: Σε ευχαριστώ πολύ, πρόσεχε τον εαυτό σου.






ΥΣ- 1. Όσον αφορά την περίφημη πρόταση του κ. Πάγκαλου (βλέπε εδώ ), θα υπερθεματίσω προτείνοντας όχι μόνο την συμβολική απέλαση, αλλά, γιατί όχι, και τον συμβολικό τουφεκισμό!

ΥΣ- 2. Για γιά να τελειώνουμε με αυτές τις α-νόητες δημοσκοπήσεις, όπως λέει και ο καθηγητής Β. Καρύδης, όταν κάποιος τοποθετείται στην ερώτηση " είστε υπέρ ή κατά της μετανάστευσης" είναι σαν να τοποθετείται στην ερώτηση "είστε υπέρ ή κατά των καταιγίδων"! Είτε μας αρέσει είτε όχι η μετανάστευση υπάρχει και θα υπάρχει. Το ζήτημα είναι όχι να την σταματήσουμε- διοτί αυτό πολύ απλά δεν μπορεί να συμβεί- αλλά πως θα λειτουργήσει θετικά υπέρ όλων μας.



Σας ευχαριστώ

Posted by...Afrodite Al Salech at 10:19 μ.μ. 0 comments  

Για τον Θεόδωρο Τενέζο

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΝ ΑΠΕΡΓΟ ΠΕΙΝΑΣ ΘΕΟΔΩΡΟ ΤΕΝΕΖΟ ΠΟΥ ΑΓΩΝΙΖΕΤΑΙ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟ ΚΑΡΤΕΛ ΤΟΥ ΚΕΡΔΟΥΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΑΚΡΙΒΕΙΑΣ

Ο Θεόδωρος Τενέζος,ιδιοκτήτης μιας μικρομεσαίας επιχείρησης εμπορίας σιδήρου,της IRON TENCO AE,αποφάσισε να κάνει μια ανταγωνιστική κίνηση που δεν άρεσε στα μεγαλοαφεντικά και στους υπηρέτες της κατεστημένης εκμετάλλευσης χάλυβα στην χώρα,εισάγοντας απο το εξωτερικό,εμπόρευμα σε πιο χαμηλή τιμή για τις ντόπιες ανάγκες της αγοράς και της οικοδομής.
Το καρτέλ όμως των μεγαλοεισαγωγέων και των χονδρεμπόρων τους,η ΣΙΔΕΝΟΡ,η ΧΑΛΥΒΟΥΡΓΙΚΗ,η ΧΑΛΥΒΟΥΡΓΙΚΗ ΕΛΛΑΔΑΣ,η ΕΒΕΤΑΜ,που έχουν εθιστεί στα ναρκωτικά της απληστίας και του κέρδους,ενοχλήθηκαν απο την αναταραχή στα "ήσυχα νερά" του καθεστωτικού μονοπωλίου και των συμφερόντων τους.
'Ετσι,ξεκίνησαν εμπορικό αποκλεισμό στην επιχειρησή του και κατάφεραν να την κλείσουν αφήνοντας τους 250 ανθρώπους που απασχολούσε η εταιρεία και τις οικογενειές τους φυσικά,στόν δρόμο!
Απέναντι στην εγκληματική σιωπή,συνεργασία και συνενοχή της εξουσίας με τους κουκουλοφόρους του κεφαλαίου που καταργούν τις συλλογικές συμβάσεις εργασίας και τα εργασιακά δικαιώματα των εργαζομένων πού κατακτήθηκαν με χρόνιους μαζικούς αγώνες και αρκετό αίμα,απέναντι στην τρομοκρατία των διάφορων καρτέλ που πλουτίζουν από την ακρίβεια αλλά και την χαμηλή ποιότητα υπο-προϊόντων επικίνδυνων για την δημόσια υγεία,απέναντι στο κτήνος του ολοκληρωτισμού που σηκώνει ξανά κεφάλι εξαντλώντας τους φυσικούς πόρους και δολοφονώντας το οικοσύστημα για την "ιδεολογία" της τσέπης και της εκμετάλλευσης ανθρώπου από άνθρωπο,η αλληλεγγύη στον Θεόδωρο Τενέζο πού κάνει απεργία πείνας μπροστά στα γραφεία της Επιτροπής Ανταγωνισμού(Πατησίων 70),είναι χρέος κάθε εργαζομένου,κάθε πολίτη που βιώνει κάθε μέρα όλο και περισσότερο τον νέο μεσαίωνα που κλείνει συμφωνίες "στό όνομα της κρίσης" αγοράζοντας όλο και πιό φθηνά,πουλώντας όλο και ακριβότερα,εξοντώνοντας τους μισθωτούς και τους συνταξιούχους,όλους μας,όλο και πιο συχνά!

ΗΡΘΕ Η ΩΡΑ,ΑΣ ΜΗΝ ΑΡΓΟΥΜΕ ΑΛΛΟ...
ΕΜΠΡΟΣ,ΟΛΟΙ ΟΙ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΙ/ΝΕΣ ΓΙΑ ΓΗ ΚΑΙ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ!

27/3/09

"Ελευθεριακή Οροσειρά Αλληλεγγύης" στον νότο
@ναρχική/@ντιεξουσιαστική πρωτοβουλία από Αθήνα,Κορινθία και Αχαϊα

Posted by...The Motorcycle boy at 8:30 π.μ. 0 comments  

ΠΑΠΑΓΕΩΡΓΟΠΟΥΛΕ ΚΑΙ ΨΩΜΙΑΔΗ
Τετάρτη, Μαρτίου 18, 2009

...ΕΣΕΙΣ ΒΑΖΕΤΕ αυτή την φορά φωτιά στό περίπτερο της 74χρονης Χαρίκλειας Ανανιάδου


ΘΑ ΣΥΝΕΧΙΣΟΥΜΕ ΤΗΝ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΜΑΣ ΣΤΗΝ 74ΧΡΟΝΗ ΧΑΡΙΚΛΕΙΑ ΑΝΑΝΙΑΔΟΥ ΜΕΤΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΤΗΣ ΕΜΠΡΗΣΤΙΚΗ ΕΠΙΘΕΣΗ,ΑΥΤΗ ΤΗΝ ΦΟΡΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ΑΥΤΑΡΧΙΣΜΟ ΚΑΙ ΤΟ ΨΕΜΑ ΤΗΣ ΔΗΜΟΤΙΚΗΣ ΕΞΟΥΣΙΑΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ

ΔΗΜΑΡΧΕ ΠΑΠΑΓΕΩΡΓΟΠΟΥΛΕ ΚΑΙ ΝΟΜΑΡΧΗ ΨΩΜΙΑΔΗ,ΕΣΕΙΣ ΧΡΩΣΤΑΤΕ ΣΤΗΝ 74ΧΡΟΝΗ ΧΑΡΙΚΛΕΙΑ ΑΝΑΝΙΑΔΟΥ ΚΑΙ ΟΧΙ ΑΥΤΗ ΣΕ ΕΣΑΣ

Μπορεί το κάψιμο ενός περιπτέρου ή το σπάσιμο μιάς επιχείρησης από την δράση της τυφλής και αντικοινωνικής βίας να είναι χουλιγκανισμός και βλακεία,αλλά ο καθημερινός Εμπρησμός στην ζωή των εργαζομένων από την εξουσία,είναι σαδισμός,αυταρχισμός και ωμή τρομοκρατία.
Στο τέλος του περασμένου χρόνου συγκεντρώσαμε 12.800 ευρώ για να ξαναστηθεί ξανά στα πόδια της και να σταματήσει το βασανιστήριο της ανεργίας για την 74χρονη Χαρίκλεια Ανανιάδου που το περιπτερό της έγινε στάχτη στις 2/11/08,κατά την διάρκεια συγκρούσεων μεταξύ νεαρών και μονάδων καταστολής έξω από την παλαιά Φιλοσοφική του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης.
Μέσα σε ένα εργοστάσιο πολέμου και βαρβαρότητας που έχει διαμορφωθεί παγκόσμια από το κεφάλαιο και τις συμμορίες τού άγριου καπιταλισμού,εκατομμύρια είναι οι άνθρωποι πού μένουν μέρα με την μέρα άνεργοι,πεινασμένοι,ανασφαλείς και άστεγοι,εκατομμύρια είναι οι άνθρωποι που αναγκάζονται μέχρι και την "δύση" της ζωής τους να εργάζονται σιδηροδέσμιοι με τα χρέη και τις οφειλές στούς τεμπέληδες της εύφορης κοιλάδας του κρατισμού πού ευημερεί από τον ιδρώτα,τον μόχθο και τα ποτάμια αίματος των εκμεταλλευομένων.
Ανάμεσα στους τελευταίους θα συναντήσετε και την συντρόφισσα 74χρονη Χαρίκλεια Ανανιάδου πού αγωνίζεται παρά το βάρος των χρόνων μιας ολόκληρης ζωής,να στηρίξει και να θρέψει τους δικούς της ανθρώπους,μια μεγάλη φαμελιά εκεί στην Θεσσαλονίκη!
Μέσα σ΄αυτό το κολαστήριο πού παράγει ευθύνες,ανάγκες και υποχρεώσεις πού στο τέλος μας ξεπερνούν,μας πνίγουν και μας ισοπεδώνουν,κανείς μας δεν γλυτώνει τις "οικονομικές διαφορές" με τα διευθυντήρια,τα υπουργεία και τις αντιπροσωπείες αυτής της εργασιακής τρομοκρατίας!
΄Ετσι και η Χαρίκλεια Ανανιάδου μέσα σ΄αυτή την απάνθρωπη διαδικασία πού μόνο θύματα σπέρνει στον βωμό της επιβίωσης,"δημιούργησε" χρέη συνολικά 4.199,34 ευρώ στον δήμο Θεσσαλονίκης από δημοτικά τέλη και πρόστιμα πού δεν μπόρεσε νά καλύψει!
Στά μέσα τού περασμένου Νοέμβρη,η Επιτροπή Οικονομικών Διαφορών τού δήμου,λόγω της καταστροφής τού περιπτέρου της,αποφάσισε να δείξει "κοινωνικό πρόσωπο" και της ανακοίνωσε πως "της χαρίζονται όλες οι οφειλές"!
Ο καιρός πέρασε,το "κοινωνικό πρόσωπο" έγινε όπως η πρώτη ύλη του κερί και έλιωσε και μια πού η επιχείρηση οικονομικής αφαίμαξης των εργαζομένων είναι σε εξέλιξη για την "επανίδρυση του Κράτους",η Δημοτική εξουσία που τους δημότες τους βλέπει μόνο σάν νούμερα και εισπρακτικά ποσά,επανήλθε με την απαίτηση της καταβολής τού χρέους και πως "αν θέλει να βγάλει φορολογική ενημερότητα πρέπει να πληρώσει"!
Επειδή το ψέμα,η αδικία και η βία απέναντι στήν Χαρίκλεια Ανανιάδου θα βρεί την αντιστασή μας και άλλη μια φορά την υπερασπισή της,την συμπαράσταση και την αλληλεγγύη απο μέρους μας,
Επειδή αυτοί μάς ΧΡΩΣΤΑΝΕ ΤΗΝ ΖΩΗ ΜΑΣ και ΤΙΠΟΤΑ ΕΜΕΙΣ ΣΕ ΑΥΤΟΥΣ, δίνουμε προθεσμία μέχρι και την Παρασκευή 20/3/09,στον δήμαρχο Θεσσαλονίκης Παπαγεωργόπουλο και τον νομάρχη Ψωμιάδη ΝΑ ΔΙΑΓΡΑΨΟΥΝ ΧΩΡΙΣ ΔΙΑΚΑΝΟΝΙΣΜΟΥΣ ΚΑΙ ΔΙΑΠΡΑΓΜΑΤΕΥΣΕΙΣ αυτή την φορά στ΄αλήθεια και το τελευταίο ευρώ της εξοντωτικής ποινής-οφειλής της συντρόφισσας εργαζομένης 74χρονης Χαρίκλειας Ανανιάδου!
Στην περίπτωση πού δεν θα κάνουν αυτό πού πρέπει να κάνουν,θα ξεκινήσουμε άλλη μια φορά οικονομική αλληλεγγύη για τα 4.199,34 ευρώ και θα τους παραδώσουμε άλλη μια φορά,όπως τους αξίζει,στην ευαισθησία και στην κριτική της κοινωνίας που δεν ξεχνά και δεν συγχωρεί οτι την ψεκάζει με χημικά απαξίας και κοροϊδίας!

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΚΑΙ ΤΙΜΗ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΣΤΗΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΗ 74ΧΡΟΝΗ ΧΑΡΙΚΛΕΙΑ ΑΝΑΝΙΑΔΟΥ

ΝΑ ΔΙΑΓΡΑΦΕΙ ΕΔΩ ΚΑΙ ΤΩΡΑ ΤΟ ΧΡΕΟΣ ΤΗΣ ΜΕΧΡΙ ΚΑΙ ΤΟ
ΤΕΛΕΥΤΑΙΟ ΕΥΡΩ

"ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΚΗ ΟΡΟΣΕΙΡΑ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ" ΣΤΟΝ ΝΟΤΟ
Αναρχική/Αντιεξουσιαστική πρωτοβουλία
από Αθήνα,Κορινθία και Αχαϊα
17/3/09

Posted by...The Motorcycle boy at 8:56 π.μ. 0 comments  

ΚΡΑΤΗΣΤΕ ΤΑ ΜΑΥΡΑ ΡΟΥΧΑ ΑΛΛΑ ΞΕΦΟΡΤΩΘΕΙΤΕ ΤΗΝ ΜΑΥΡΗ "ΙΔΕΟΛΟΓΙΑ"
Κυριακή, Μαρτίου 15, 2009

.... ΠΟΥ Α(ΠΑ)ΛΛΟΤΡΙΩΝΕΙ ΚΑΙ ΚΑΤΑΣΤΡΕΦΕΙ ΕΧΟΝΤΑΣ ΕΝΑ ΠΤΩΜΑ ΣΤΟ ΣΤΟΜΑ

ΕΧΟΥΜΕ ΤΟ ΔΙΚΑΙΩΜΑ ΚΑΙ ΤΟ ΠΕΡΙΦΡΟΥΡΟΥΜΕ ΣΤΟ ΝΑ ΔΙΑΦΩΝΟΥΜΕ ΜΕ ΜΙΛΙΤΑΡΙΣΤΙΚΕΣ ΕΝΕΡΓΕΙΕΣ ΠΟΥ ΚΡΙΝΟΥΜΕ ΠΩΣ ΕΙΝΑΙ ΕΧΘΡΙΚΕΣ ΚΑΙ ΑΝΤΙΘΕΤΕΣ ΜΕ ΤΗΝ ΔΙΑΔΡΟΜΗ ΤΟΥ ΑΝΑΡΧΙΣΜΟΥ

Ο καθένας μπορεί να αυτοπροσδιορίζεται σαν αναρχικός ή αντιεξουσιαστής αλλά η εφαρμογή στην καθημερινή πράξη δείχνει τελικά αν ισχύει στ΄αλήθεια ο αυτοκαθορισμός και όχι "ότι δηλώνεις" ψευδεπίγραφα με την έπαρση και την βία της σταλινοφασιστικής κληρονομιάς!
΄Οχι μόνο διεκδικούμε το δικαίωμα,αλλά το έχουμε και το περιφρουρούμε στο να διαφωνούμε σε όλα τα επίπεδα συμπεριφορών και μεθόδων πού προσκυνούν το θέαμα και την συμμορία της χαοτικής συνείδησης πετώντας το κίνημα κάτω απ΄ τα σπασμένα τζάμια και τα καμμένα βαγόνια της ποινικοποίησης και της κυριαρχίας της αστυνομικής καταστολής που με την συνδρομή του αγγλικού τομέα κατοχής Scotland yard κερδίζει έδαφος στην λαϊκή και κοινωνική συναίνεση.
Δεν θα γίνουμε εμείς στυλοβάτες της εξουσιαστικής εγκληματικής τάξης πού επιδιώκει την επιβολή ενός νέου "κοινωνικού συμβολαίου" που παραχωρεί στο δόγμα της βαρβαρότητας μια κοινωνία αποξενωμένη,σιωπηλή και αναλώσιμη,χωρίς αντιστάσεις και "οπλισμένη" μέχρι τα δόντια με τον φόβο,τον ατομικισμό και τον ρατσισμό.
Ο καθένας μέσα στον αναρχικό/αντιεξουσιαστικό χώρο αναλαμβάνει πλέον τις ευθύνες του μια που στον αγώνα απέναντι στην κρατική βία και στα χαντάκια και στις σκαλωσιές του κεφαλαίου που απολύονται και δολοφονούνται μαζικά εργαζόμενοι/νες,αποδεικνύεται εδώ και αρκετό καιρό πως δεν είμαστε όλοι/όλες "ένα",ούτε είμαστε όλοι/όλες "σύντροφοι/σσες"!

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΗΝ ΕΡΓΑΤΡΙΑ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΑ ΚΟΥΝΕΒΑ,ΣΤΟΥΣ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ ΤΟΥ ΛΙΜΑΝΙΟΥ ΤΗΣ ΠΑΤΡΑΣ ΚΑΙ ΣΤΟΥΣ ΔΙΩΚΟΜΕΝΟΥΣ ΑΓΩΝΙΣΤΕΣ ΑΓΡΟΤΕΣ ΟΛΗΣ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΠΡΟΣΦΑΤΟ ΞΕΣΗΚΩΜΟ ΣΤΑ ΜΠΛΟΚΑ

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΥΣ ΚΑΤΟΙΚΟΥΣ ΚΥΨΕΛΗΣ,ΠΑΤΗΣΙΩΝ ΚΑΙ ΕΞΑΡΧΕΙΩΝ ΠΟΥ ΑΞΙΟΠΟΙΟΥΝ ΣΥΛΛΟΓΙΚΑ ΤΟΥΣ ΕΛΕΥΘΕΡΟΥΣ ΧΩΡΟΥΣ ΣΤΙΣ ΓΕΙΤΟΝΙΕΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΟΙΟΤΗΤΑ ΖΩΗΣ ΟΛΗΣ ΤΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΑΣ

"Ελευθεριακή Οροσειρά Αλληλεγγύης" στον νότο
σύντροφοι/σσες από Αθήνα,Πάτρα καί Αχαϊα
14/3/09

Posted by...The Motorcycle boy at 12:22 μ.μ. 0 comments  

"Η πολεμική θεωρία σαν επιστημονικός κλάδος"
Τρίτη, Μαρτίου 10, 2009

Υπάρχει λοιπόν αυτός ο Στρατηγός Gazzera, φασίστας όπως καταλαβαίνει και αγορεύει τα κάτωθι στην ιταλική Γερουσία στις 19 Μαΐου του 1932. Για πες μου, μήπως σου θυμίζουν τίποτα; Κάποιες απόψεις δήθεν επαναστατικών οργανώσεων, ίσως;

Το καθεστώς πειθαρχίας του στρατού μας χάρη στο φασισμό παρουσιάζεται σήμερα σαν καθοδηγητικός κανόνας που έχει αξία για όλο το έθνος. Άλλοι στρατοί είχαν και ως τώρα διατηρούν μια τυπική και αυστηρή πειθαρχία. Εμείς έχουμε σα μόνιμη αρχή ότι ο στρατός είναι φτιαγμένος για τον πόλεμο και ότι γι’ αυτόν πρέπει να προετοιμάζεται.
Η πειθαρχία της ειρήνης πρέπει άρα να είναι ίδια με της πολεμικής περιόδου που πρέπει να βρίσκει την πνευματική της θεμελίωση σε καιρό ειρήνης. Η πειθαρχία μας βασίζεται σε ένα πνεύμα συνοχής ανάμεσα σε διοικητές και απλούς οπλίτες που είναι αυθόρμητος καρπός του συστήματος που ακολουθείται. Αυτό το σύστημα άντεξε περίφημα στη διάρκεια ενός μακροχρόνιου και σκληρότατου πολέμου μέχρι τη νίκη.

Είναι τιμή του φασιστικού καθεστώτος ότι επεξέτεινε σ’ ολόκληρο τον ιταλικό λαό μια τόσο έξοχη παράδοση πειθαρχίας. Από την πειθαρχία των ατόμων εξαρτάται η έκβαση της στρατηγικής σύλληψης και των τακτικών επιχειρήσεων. Ο πόλεμος δίδαξε πολλά πράγματα, και επίσης ότι υπάρχει βαθειά διαφορά ανάμεσα στην προετοιμασία σε καιρό ειρήνης και στην πραγματικότητα του πολέμου. Είναι βέβαιο ότι οποιαδήποτε κι αν είναι η προετοιμασία, οι αρχικές επιχειρήσεις της εκστρατείας βάζουν τους εμπόλεμους μπροστά σε καινούργια προβλήματα που δημιουργούν εκπλήξεις, από τη μια πλευρά και από την άλλη. Δε χρειάζεται γι’ αυτό να βγάλουμε το συμπέρασμα ότι δεν είναι χρήσιμο να έχουμε μια εκ των προτέρων αντίληψη κι ότι από τον παλιό πόλεμο δεν μπορούμε να βγάζουμε κανένα συμπέρασμα. Μπορούμε να βγάλουμε από αυτόν μια πολεμική θεωρία, που πρέπει να την εννοούμε σαν επιστημονικό κλάδο, και σα μέσο για να προωθούνται τρόποι συλλογισμού όχι συγκρουόμενοι και ομοιομορφία γλώσσας που να επιτρέπει σε όλους να κατανοούν και να γίνονται κατανοητοί.

Αν καμιά φορά η ενότητα θεωρίας απείλησε να εκφυλιστεί σε σχηματικότητα, αντιδράσαμε άμεσα φέρνοντας στην τακτική, εξ αιτίας επίσης και των προόδων της τεχνικής, μια γρήγορη ανανέωση. Μια τέτοια διάταξη δεν είναι επομένως στατική, δεν είναι παραδοσιακή, όπως μερικοί πιστεύουν. Η παράδοση εξετάζεται μόνο σα δύναμη και οι κανονισμοί βρίσκονται πάντα σε πορεία αναθεώρησης όχι από επιθυμία αλλαγής αλλά για να μπορούμε να τους έχουμε σε επαφή με την πραγματικότητα. (Μετάφραση Φ.Κ.)

Posted by...The Motorcycle boy at 10:08 μ.μ. 0 comments  

Για την επίθεση στο Στέκι Μεταναστών

στεκόμαστε αλληλέγγυοι/γγυες στούς συντρόφους/σσες τού Συνδέσμου Αντιρρησιών Συνείδησης καί σέ όλες τίς ομάδες πού στεγάζονται στό Στέκι Μεταναστών στά Εξάρχεια (Τσαμαδού 13Α)πού δέχθηκαν δολοφονική φασιστική επίθεση μέ χειροβομβίδα στίς 24/2/09 αλλά δέν συμφωνούμε μέ ενέργειες εκμεταλλεύσιμες από τό Κράτος πού αποδυναμώνουν,περιθωριοποιούν καί ποινικοποιούν τό κίνημα οπλίζοντας τούς εχθρούς του(νεοφασιστικές ομάδες,ακραίες συντηρητικές δυνάμεις καί σέχτες τής κοινωνίας,οργανωμένες παρακρατικές προβοκάτσιες) καί βάζουν σέ κινητοποίηση ,καθημερινά σχεδόν μέ ξεπερασμένες καί ηττημένες μιλιταριστικές "πρακτικές", τήν στρατηγική τής έντασης καί τής αστυνομοκρατίας πού μεθοδεύει πλέον γενικευμένα ο εξουσιαστικός κατασταλτικός μηχανισμός


ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΣΤΟΝ ΣΥΝΔΕΣΜΟ ΑΝΤΙΡΡΗΣΙΩΝ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗΣ ΚΑΙ ΣΤΟ ΣΤΕΚΙ ΜΕΤΑΝΑΣΤΩΝ ΣΤΑ ΕΞΑΡΧΕΙΑ,ΠΟΥ ΔΕΧΘΗΚΑΝ ΔΟΛΟΦΟΝΙΚΗ ΦΑΣΙΣΤΙΚΗ ΕΠΙΘΕΣΗ ΜΕ ΧΕΙΡΟΒΟΜΒΙΔΑ,ΣΤΙΣ 24/2/09

ΟΙ ΕΠΙΘΕΣΕΙΣ ΣΕ ΕΦΗΜΕΡΙΔΕΣ ΚΑΙ ΣΕ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΥΣ ΤΟΥ ΤΥΠΟΥ ΟΧΙ ΜΟΝΟ ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΝ ΝΑ ΣΤΑΘΟΥΝ ΚΑΙ ΝΑ ΣΥΝΔΕΘΟΥΝ ΜΕ ΤΗΝ ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑ ΓΙΑ ΤΙΣ ΠΑΡΑΚΡΑΤΙΚΕΣ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΚΕΣ ΕΠΙΘΕΣΕΙΣ,ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΟΠΛΙΖΟΥΝ ΤΟΝ ΦΑΣΙΣΜΟ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΕΧΘΡΟΥΣ ΤΟΥ ΑΝΤΙΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΙΚΟΥ ΚΙΝΗΜΑΤΟΣ

Τά τελευταία χρόνια έχουν σημειωθεί αρκετές ναζιστικές βίαιες επιθέσεις σέ σπίτια μεταναστών αλλά καί βομβιστικές τρομοκρατικές ενέργειες σέ αυτοδιαχειριζόμενους χώρους από τούς οποίους διακινούνται απόψεις καί θέσεις ενάντια στόν αυταρχισμό καί στήν βία τής εξουσίας.
Αποκορύφωμα αυτών τών επιθέσεων ήταν η ρίψη χειροβομβίδας από παρακρατικούς στό στέκι μεταναστών στά Εξάρχεια(Τσαμαδού 13Α),τό βράδυ τής 24ης Φλεβάρη,στοχεύοντας κατά τήν αποψή μας ,τήν εχθρική καί μισητή γιά τόν μιλιταρισμό καί εθνοφασισμό συνέλευση τού Συνδέσμου Αντιρρησιών Συνείδησης πού γινόταν εκείνη τήν ώρα στόν χώρο τού στεκιού,ενός κομματιού τού κινήματος πού αποτελεί τόσο εδώ αλλά καί σέ όλο τόν πλανήτη,όπως καί σέ στρατοφασιστικά καθεστώτα σάν τό Ισραήλ,τήν ελπίδα γιά νά απαλλαγεί η ανθρωπότητα από τήν διεθνή βαρβαρότητα καί τυραννία τών όπλων καί τών εξοπλισμών, από τό μίσος μεταξύ τών λαών,από τόν ρατσισμό,τόν εθνικισμό καί τήν ξενοφοβία πού έχουν κυριολεκτικά διασπάσει τήν αλληλεγγύη,τήν συνοχή καί τήν ειρήνη στίς κοινωνίες.
Γιά καλή τύχη τών συντρόφων πού βρισκόντουσαν εκείνη τήν ώρα στό στέκι,η χειροβομβίδα δέν πέρασε τό τζάμι καί η έκρηξη πού έγινε εξωτερικά προκάλεσε μόνο υλικές ζημιές καί δέν υπήρξαν ευτυχώς ανθρώπινα θύματα πού ήταν καί η πρόθεση τών δολοφόνων παρακρατικών.
Το μεγαλύτερο μέρος τού αστικού τύπου (ιδιαίτερα ο φιλοκυβερνητικός) καί τών τηλεοπτικών καναλιών πού αξιοποιεί μέ ζήλο όταν τού δίνεται ευκαιρία ενέργειες τυφλής,άστοχης βίας καί αντίδρασης κατά διαστήματα μέσα από τό κίνημα,έδειξε άλλη μιά φορά προσπερνώντας αδιάφορα καί απαξιωτικά τό γεγονός τής βομβιστικής επίθεσης στά Εξάρχεια χωρίς ιδιαίτερα νά σχολιάσει ή νά επικεντρωθεί στήν μεγάλη σημασία γιά τήν βαρύτητα μιάς τέτοιας τρομοκρατικής ενέργειας, πώς η κριτική και η αναφορά επιλεκτικά στήν βία ή στήν αντιβία βλάπτει σοβαρά συνολικά τήν υγεία,τήν ουσία καί τήν αξιοπιστία τής πραγματικής καί αδέσμευτης ενημέρωσης όπου ένα συγκεκριμμένο αντισυναδελφικό τμήμα του πού υπηρετεί τυφλά τήν εξουσία έχει καταφέρει νά στιγματίσει μέ μεγάλες μελανές κηλίδες όλους τούς υπόλοιπος μισθωτούς στά ΜΜΕ.
Επειδή εμείς δέν διακατεχόμαστε από τό ίδιο σύνδρομο τής "επιλεκτικής πληροφόρησης" αλλά ούτε καί εκείνο τής "επιλεκτικής κριτικής" στήν βία,θεωρούμε πώς η επίθεση στήν εφημερίδα "Απογευματινή",στόν τηλεοπτικό σταθμό "Αλτερ",σέ απλούς εργαζόμενους καί φωτορεπόρτερ στά ΜΜΕ,ακόμα καί σέ βιβλιοπωλεία ή πολιτικά γραφεία,όχι μόνο υποβοηθούν στό "ξύπνημα" καί στήν οργάνωση τής ακροδεξιάς τρομοκρατίας,αλλά καί οπλίζουν τά χέρια τής ακραίας συντήρησης,τής καταστολής,τής αστυνομοκρατίας καί τού πολιτικού σκοταδισμού νά πυροβολούν μέ κραυγές καί άρθρα παραπληροφόρησης όλες τίς κινήσεις τής αντικαπιταλιστικής αριστεράς καί τού αναρχικού/αντιεξουσιαστικού χώρου,διαστρεβλώνοντας καί συκοφαντώντας τίς ιδέες τους,τήν κατευθυνσή τους καί τήν πάλη τους γιά ένα Κόσμο Ελευθερίας πού θά νικήσει χρησιμοποιώντας τήν δύναμη τού λόγου του καί τής συλλογικής του παρέμβασης καί όχι πρακτικές καί μεθόδους πού ταιριάζουν σέ παρακρατικές συμμορίες,χουλιγκάνους ή τραμπούκους.

"Ελευθεριακή Οροσειρά Αλληλεγγύης"
αναρχική/αντιεξουσιαστική πρωτοβουλία από Αθήνα,Κορινθία καί Αχαϊα
9/2/09
erozer2000@yahoo.gr

Posted by...The Motorcycle boy at 11:33 π.μ. 0 comments  

ΤΟ ΠΟΡΙΣΜΑ ΤΗΣ ΝΤΡΟΠΗΣ
Τρίτη, Μαρτίου 03, 2009

Η Ναυπηγοεπισκευαστική Ζώνη Περάματος, σε επίπεδο εργατικών ατυχημάτων, αποτελεί ίσως τη φονικότερη εστία θανάτου σε ολόκληρο το δυτικό κόσμο. Αποτελεί έναν πραγματικό αποτεφρωτήρα μέσα στον οποίο το κράτος εμφανίζεται ως ένας εφιαλτικός δράκος που ρίχνει τις θανατηφόρες του φλόγες στους είλωτες του. Ποιός μίλησε για μυθοπλασία;

Ήτανε Τρίτη 6 Σεπτεμβρίου του 1988. Το δεξαμενόπλοιο «ΑΝΑΤΖΕΛ ΓΚΡΕΪΝΤΝΕΡΣ», ύστερα από μία εκκωφαντική έκρηξη σκίζετε στα δυο. Ο χρονοβόρος καθαρισμός από τα θανατηφόρα αέρια (free gas) που απαιτείται πριν την έναρξη των εργασιών μέσα στα κουρασμένα αμπάρια του πλοίου, προφανώς είναι διαδικασία που ξεπερνιέται εύκολα στη νομοθετική ελαστικότητα του εφοπλιστικού κέρδους. Τραγικός απολογισμός: επίσημα, 10 νεκροί και 20 τραυματίες στο αμπάρι Νο 2.

Ο κρατικός μηχανισμός, ίδιος με το πρόσωπο του τέρατος και με τη συντροφιά κι άλλων παραμορφωμένων δικαστικών υπαλλήλων, εξαρχής, σπεύδει να μετατοπίζει ή να αποκρύπτει τις πραγματικές ευθύνες των πλοιοκτητών και να «στρεψοδικεί». Οι εφοπλιστές δεν αγγίζονται διότι έτσι επιτάσσει ο νόμος της επιβίωσης. Νομοτελειακά, το κράτος είναι αδύνατον να αντιμετωπίσει αυτούς που το αναπαράγουν και να τα βάλει με εκείνους που αποτελούν την οικονομική βάση της εξέλιξης του.

Ήτανε Σάββατο 20 Οκτωβρίου του 2001. Το δεξαμενόπλοιο «SAILOR», εκρήγνυται, ενώ λάμβαναν χώρα ελασματουργικές εργασίες στα αμπάρια του. Οι νεκροί αυτοί τη φορά έφτασαν τους 5.

Κι οι συνδικαλιστές, αυτοί οι μεσάζοντες μεταξύ εργατών κι αφεντικών, λειτουργούν ως ένας αερόσακος του κεφαλαίου, ως ένα μπαλόνι ασφαλείας και εκτόνωσης της οργής των εργατών. Ουσιαστικά, ο ρόλος τους, απόλυτα ελεγχόμενος και γεμάτος προνόμια δοσμένα από τους εργοδότες, χρησιμοποιείται από τους δεύτερους ως τέχνασμα για την μακροημέρευση τους, για την ανέξοδη επιβίωση τους. Ανέξοδη είπαμε; Εντάξει, τώρα.

Ήτανε Δευτέρα 16 Ιουλίου του 2007. Το τάνκερ «Ailsa Craig», έχοντας περάσει "επίσημα" από τη διαδικασία του free gas, κι όμως αναφλέγεται και θανατώνει ακαριαία δύο σωληνουργούς.

Σε κανένα από τα ατυχήματα που συμβαίνουν στο Πέραμα δε μπορούν να υπολογιστούν οι πραγματικοί αριθμοί των θυμάτων. Ως γνωστόν, η μαύρη και αδήλωτη εργασία δεν υπολογίζεται στα στατιστικά, και σύμφωνα με μαρτυρίες εργαζομένων της Ζώνης οι νεκροί στο τελευταίο ατύχημα του περασμένου Ιούλη δεν ήταν οχτώ, αλλά πολλοί περισσότεροι.

Ήτανε Πέμπτη 24 Ιουλίου του 2008. Το γκαζάδικο «FRENDSHIPGAS», ύστερα από θερμική ανάφλεξη αρπάζει φωτιά και οι νεκροί στο αμπάρι Νο 3 φτάνουν τους 8. Βεβαίως, το Πέραμα θρηνεί ξανά.

Δεν είναι, λοιπόν, άστοχο αν λέγαμε πως εκεί που τελειώνει η αστική δικαιοσύνη, αρχίζει το δίκαιο.

Οι νεκροί, που ανασύρθηκαν από τις δεξαμενές του «Friendship Gas», είναι:
Παπαϊωάννου Γιάννης ετών 56
Ρουσάκης Ηλίας ετών 51
Νικολαΐδης Παύλος ετών 54
Πασπαράκης Παναγιώτης ετών 44
Οικονομάκης Κώστας ετών 30
Αντιασης Φλοράν ετών 25
Mουραντχανιάν Ασότ ετών 32
Γιόπια Ρομουάντο ετών 48, Φιλιππινέζος υποπλοίαρχος, ο οποίος, σημειωτέον, δεν βρισκόταν στο αμπάρι την ώρα της έκρηξης, αλλά έσπευσε να βοηθήσει, με αποτέλεσμα να βρει κι αυτός φρικτό θάνατο.

Και το δίκαιο εκκινεί τη στιγμή που η μνήμη γεννάται.

Πριν λίγες μέρες εκδόθηκε το περίφημο πόρισμα των εμπειρογνωμόνων για το πολύνεκρο αυτό δυστύχημα. Η ίδια ιστορία. Υπαίτιοι του δυστυχήματος ορίζονται οι δύο εργάτες, ένας εκ των οποίων νεκρός. Το τέρας γυμνό. Δικάζονται και οι νεκροί τώρα;

Τα περιστατικά είναι ενδεικτικά. Ατυχήματα, θανατηφόρα ή μη συμβαίνουν σε ρυθμό εβδομάδας, μετατρέποντας τη Ν/Ζώνη σε ένα τόπο εργατικής γενοκτονίας και το Πέραμα σ’ ένα συλλογικό μνημείο πεσόντων του καπιταλιστικού κόσμου.

ΠΟΡΕΙΑ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΗ ΣΙΩΠΗ ΚΑΙ ΤΗ ΛΗΘΗ

ΠΕΡΑΜΑ, ΣΑΒΒΑΤΟ 7 ΜΑΡΤΗ, 12:00 ΣΤΗ ΠΥΛΗ ΤΗΣ Ν/ΖΩΝΗΣ

Συνέλευση Εξεγερμένων από Πέραμα, Σαλαμίνα, Κερατσίνι, Δραπετσώνα, Νίκαια, Αιγάλεω

Posted by...samson rakas at 3:38 π.μ. 2 comments  

Labels: διαμαρτυρία