Όταν η CIA "αγάπησε" τη Λατινική Αμερική, Part IΙ (οf VI): Helms, ο απομονωμένος

Eκείνο το πρωινό της άνοιξης του 1977, ο Richard Helms ντυμένος με κουστούμι και γραβάτα στεκόταν μπροστά από το κατώφλι του σπιτιού του. Δεν ετοιμαζόταν να πάει σε κάποια επίσημη συνάντηση όπως συνήθιζε να κάνει τα χρόνια που ήταν διευθυντής της CIA. Εκείνο το πρωινό δεν είχε σκοπό να πάει πουθενά. Ολόκληρη η ζωή του κρεμόταν από μια είδηση που ανέμενε με κάποια αδιόρατη στους άλλους αγωνία. Η είδηση αφορούσε την απόφαση του ειδικού δικαστηρίου της Κολούμπια σχετικά με μια σειρά κατηγοριών που αφορούσαν ενέργειές του κατά το χρονικό διάστημα που ακολούθησε την αποστράτευση του από τη CIA.

Κατηγορίες για τί; Ο Helms γνώριζε πολύ καλά για τι αλλά είχε σκοπό να αμυνθεί του εαυτού του ισχυριζόμενος οτι ποτέ δεν έπραξε τίποτα που δεν του ζητήθηκε, τίποτα για το οποίο δεν διατάχθηκε ή δεν απαιτείτο εκ των περιστάσεων να γίνει. Για την ακρίβεια, θεωρούσε χρέος κι ευθύνη του να μην απαντήσει σε οποιαδήποτε ερώτηση είχε να κάνει με την δραστηριότητα του κατά την εποχή που τελούσε διευθυντής μιας εκ των ισχυρότερων μυστικών υπηρεσιών του κόσμου, παρά το οτι οι συνταχθείσες κατηγορίες σε βάρος του βασίζονταν στις διατάξεις του Νόμου περί Εθνικής Ασφάλειας του 1947 σχετικά με τη διαφάνεια στη λειτουργία της CIA. Κανείς ωστόσο δεν είχε ποτέ οριοθετήσει με ακρίβεια τα όρια της δικαιοδοσίας του διευθυντή της. Ο Helms υπερασπιζόμενος τον εαυτό του θεωρούσε πως υπερασπίζεται την ίδια τη CIA. Αυτή ήταν πάντα η δουλεία του.

Ποιές ωστόσο ήταν αυτές οι κατηγορίες; Η σύντομη απάντηση είναι για ψευδορκία ενώπιον της ειδικής επιτροπής εξωτερικών υποθέσεων της Γερουσίας την 7η Φεβρουαρίου 1973, όταν στην ερώτηση του Γερουσιαστή Stuart Symington

- Επεδίωξε η CIA την ανατροπή της κυβέρνησς της Χιλής;

απάντησε μονολεκτικά

- Όχι.
-Χορηγήσατε ποτέ οικονομική ενίσχυση στην αντιπολίτευση της κυβέρνησης Αλιέντε;
-Όχι.
-Επομένως οι θεωρίες που σας θέλουν να εμπλέκεσθε σ' εκείνον τον πόλεμο είναι λανθασμένες;
-Ναι.

Ο Helms ήταν πια απομονωμένος. Δεν ήταν οτι δεν είχε φίλους και συμμάχους στην Ουάσινγκτον. Κάθε άλλο. Κατά τα 30 χρόνια εργασίας του στην υπηρεσία Πληροφοριών είχε αποκτήσει τον σεβασμό και τη συμπάθεια των συναδέλφων κέρδιζοντας δίκαια κατά την άποψή τους μια τιμητική αποστράτευση. Δεν ήταν βεβαίως πολλοί εκείνοι που γνώριζαν τι ακριβώς έκανε ο Helms στην Υπηρεσία. Εκείνοι οι οποίοι το γνώριζαν, σχημάτιζαν έναν στενό κύκλο ανθρώπων με ασυνήθιστα τεράστια δύναμη, αποτελούμενο από πρώην προέδρους, γενικούς γραμματείς υπουργείων, γερουσιαστές και κάποιους επιλεγμένους δημοσιογράφους. Ωστόσο, αυτή η φάλαγγα ανθρώπων έκανε την απομόνωσή του ακόμα πιο εμφανή κι εμφατική. Μακρυά από την Ουάσινγκτον, η εκφράση Υπηρεσία Πληροφοριών προκαλούσε ενα ρίγος αποστροφής μετά τέσσερα χρόνια ερευνών της Γερουσίας που έφεραν στο φως της δημοσιότητας αποδεικτικά στοιχεία εμπλοκης της στο σκάνδαλο Γουότεργκέιτ, σε συνωμοσίες δολοφονιών, σε εμπορία ναρκωτικών και ανατροπής κυβερνητικών σχηματισμών ξένων χωρών. Ο κλοιός γύρω από τον κύκλο των "φίλων" της Ουάσιγκτον ο οποίος τα είχε επιτρέψει όλα αυτά και τα είχε δικαιολογήσει στην βάση της αναγκαιότητας, έσφιγγε πια ολοένα και περισσότερο. Και ο Helms ήταν παγιδευμένος στη μέση.

Ο Helms δεν μπορούσε να καταλάβει πως είχαν φτάσει τα πράγματα ως εκεί. Σίγουρα ήξερε καλύτερα από πολλούς τις λεπτομέρειες των πρόσφατων γεγονότων. Είχε δεί το σκάνδαλο του Γουότεργκέιτ να μετεξελίσσεται σε έρευνα της Γερουσίας για τη CIΑ και είχε επιμονα αρνηθεί να αποκαλύψει όλα όσα γνώριζε. Δεν θα επέτρεπε ποτέ τον δημόσιο εξευτελισμό της Υπηρεσίας και δεν θα αποκάλυπτε ποτέ στοιχεία τα οποία θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν από τις μυστικές υπηρεσίες άλλων χωρών μόνο και μόνο για τη σύνταξη εκθέσεων κάθε λογής επιτροπών. Ο Helms δεν ήταν από κείνους που πιστεύουν στην Καθαρση και την ίδια στιγμή μόνο αφελείς θεωρούσε εκείνους που έβλεπαν τη δραστηριότητα των μυστικών υπηρεσιών ως μια απλή υπόθεση κατασκοπείας και αντικατακοπείας. Γι αυτό και του ήταν αδιανόητο το ανελέητο σφυροκόπημα της Γερουσίας, των δημοκρατικών και του τύπου για τα "εγκλήματα" της CIA. Φυσικά διάβαζε εφημερίδες και μπορούσε να αντιληφθεί οτι στο σφυροκόπημα της Υπηρεσίας αντανακλούνταν η αποστροφη μεγάλης μερίδας της κοινής γνώμης προς τη δύναμή της και οι αποτυχίες των τριών τελευταίων προέδρων. Το πρόσφατο άλλωστε για την εποχή ναυάγιο του Βιετναμ ήταν η καλύτερη απόδειξη οτι κάτι λειτουργεί πραγματικά λανθασμένα. Εν τούτοις, η επιδεικνυόμενη εχθρότητα στην υπηρεσία και σε κείνον προσωπικά, εξηγούνταν από τον ίδιο ως ένα είδος άρνησης: Άρνησης κατανόησης του τρόπου λειτουργίας της διεθνούς γεωπολιτικής, στρατιωτικής και οικονομικής σκηνής πάνω στην οποία η πυγμή, η επίδειξη δύναμης και ισχύς είναι τα μοναδικά μέσα άμυνας.

Την άνοιξη του 1977, πρώτη φορά μετα από 30 χρόνια χωρίς δουλειά, οι δικηγόροι του τον είχαν συμβουλεύσει να μείνει μακρυά από δημόσιες εμφανίσεις. Δεν ήταν εύκολο για τον ίδιο αναλογιζόμενος κανείς πως η καθημερίνη του ρουτίνα περιελάμβανε άφιξη στο γραφείο κατά τις 8:30, συναντήσεις καθ' ολη τη διάρκεια της μέρας, μελέτη και αξιολόγηση εκατοντάδων εκθέσεων και αναχώρηση κατα τις 6:30 το απόγευμα αφήνοντας πίσω του το γραφείο του πάντα καθαρό. Aν και προσφιλης συνήθεια πολλών εργαζομένων στην Υπηρεσία είναι η αφήγηση ανεκδοτολογικών περισατικών από την καθημερινότητα, για τον Helms, τέτοια περιστατικά δεν είναι γνωστά. Ήταν πάντα τακτικός και λεπτομερής, ενω δυο τρείς παλιοί του φίλοι θεωρούσαν πως η φράση εκείνη που τον χαρακτηριζει καλύτερα είναι αυτή που συνήθιζε να λέει: Ας τελειώνουμε μ' αυτό (Let's get on with it).

Το γραφείο του Helms δεν ήταν το μοναδικό τακτοποιημένο μετά το κλείσιμο της υπηρεσίας. Όλοι όσοι εργάζονται στη CIA οφείλουν να καθαρίζουν το γραφείο τους πριν αποχωρήσουν. Διαφορετικά, τη δουλειά αυτή αναλαμβάνουν οι νυχτοφύλακες που παραδίδουν στον επικεφαλής της ασφαλείας του κτιρίου κάθε έντυπο που δεν είναι κλειδωμένο σε κάποιο συρτάρι ή κάποιο ασφαλές σημείο - ακόμα και το ίδιο το γραφείο του Richard Bissell, προκατόχου του Helms στο γραφείο Σχεδιασμού & Εκτέλεσης Επιχειρήσεων, ένδειξη της ανυποληψίας στην οποία περιήλθε λόγω του σχέδιου του εισβολής στην Κούβα και το φιάσκο στο οποίο κατέληξε στον Κόλπο των Χοίρων. Καμμία κυβερνητική υπηρεσία δεν λειτουργεί με την αρτιότητα της CIA στο Λάνγκλεϋ. Όταν ο Helms διαδέχτηκε τον Bissell, ως επικεφαλής του τομέα, δεν φανταζόταν οτι στην ίδια ανυποληψία θα περιερχόταν και ο ίδιος. Γιατί το πρόβλημα δεν ήταν τα πρόσωπα που κάθε φορά διαδέχοταν το ένα το άλλο στα πόστα της δουλειάς αλλά η δουλειά η ίδια. Η μηχανοργάνωση της υπηρεσίας, τα χρονοδιαγράμματα, οι συνεννοήσεις με τις υπόλοιπες αρχές, τα κέντρα εξουσίας και λήψης αποφάσεων, η συγκατάνευση της Ουάσινγκτον στην σημασία και τον ρόλο της Υπηρεσίας, ήταν όλα μια ψευδαίσθηση. Γιατί εν τέλει όλα περιορίζονταν σε ένα στενό κύκλο ανθρώπων που κινούνταν στους διαδρόμους του Λευκού Οίκου.

Αυτή η ψευδαίσθηση κρατούσε για χρόνια ώσπου να αποκαλυφθεί πόσο παράταιρη πραγματικά ήταν. Εδραζόταν πάντα στην πεποίθηση οτι η πλευρά τους, η δική τους πλευρά, ήταν οι καλοί, όπως πάνω κάτω με την ίδια αίσθηση ζούσε για χρόνια και η αμεικανική κοινή γνώμη αποκομμένη από τα σκληρά και αποτρόπαια γεγονότα. Ο Βικτωριανισμός της εποχής είχε επιβάλλει στις πεποιθήσεις όλων πως, ό,τι ειδεχθές αφορούσε την άλλη πλευρά, τους κακούς. Εμείς δεν δωροδοκούμε πολιτικά στελέχη ξένων χωρών. Εμείς δεν εισβάλλουμε σε ξένες χώρες συνεπικουρούμενοι από παραστρατιωτικές ομάδες. Εμείς δεν διαδίδουμε ψεύδη μέσω μηχανισμών προπαγάνδας. Εμείς δεν διεξάγουμε αποτρόπαια ιατρικά πειράματα. Εμείς δεν αποθηκεύουμε χημικές και βιολογικές ουσίες σε μυστικά σημεία.Εμείς δεν πουλάμε όπλα σε ανθρώπους που φιλοδοξουν να δουν εαυτούς ηγέτες μιας κρατικής οντότητας και, φυσικά, εμείς δεν συνωμοτούμε με στόχο τη δολοφονία ανθρώπων που είναι δυσάρεστοι στην ηγεσία της Washington. Η συνεδητοποίηση οτι τελικά εμείς είμαστε θύματα τόσων ψευδαισθήσεων με την ταυτόχρονη σχεδόν αποκάλυψή τους ήταν για όλους αποπροσανατολιστική προκαλώντας σύγχυση όχι μόνο στους απλούς ανθρώπους αλλά και στους κυβερνητικούς κόλπους. Ίσως όμως εκείνη την εποχή να μην μπορούσε να υπάρξει άλλο αποτέλεσμα εκτός από αυτό.

Posted by...οι σκιές μιλάν at 7:43 μ.μ.  

9 comments:

ημεροδρόμιο είπε... 2/12/06, 11:11 μ.μ.  

Καθυστέρησα λίγο, αλλά Μμπόυ στα 'πα και στο μέιλ.

The Motorcycle boy είπε... 3/12/06, 1:00 μ.μ.  

Αν είναι να βγάζεις τέτοια -πάρε τον χρόνο σου, αγόρι μου, και κάνε τον λαστέξ. Ο Χελμς είναι το 1/2 του ντουέτου Χέλμς-Νιούτον που έχω βγάλει κάποιον ονομαστό κωλονόμο;
Τελικά δεν σκοτώνουν μόνο τα άλογα όταν γεράσουν -απομονώνουν και τους εγκληματίες με τα λευκά κολάρα.

οι σκιές μιλάν είπε... 3/12/06, 1:26 μ.μ.  

Μόνο τον Μιλερ Νιούτον ξερω (μέγας και τρανός εμπιστος του President Νixon) αλλά δεν ξερω πως σχετίζονται οι δύο. Δώσε τα φώτα σου.

Όσο για την απομόνωση, σκέφτηκα να μην τον κάνω να φανεί έκτρωμα, ο κακός, ο μοχθηρός ο..., ο... Χελμς κι εμείς ο καλοί από την άλλη που τον κατακρίνουμε (με τα 1000 δίκια) αλλά να 'ναι λίγο πιο ισορροπημένο.

Νομίζω ο Κανιγκαν το 'χε γράψει στην αυτοβιογραφία του, οτι όταν του διναν έναν ρόλο κακού προσπαθουσε να παρεισφρήσει στο ρόλο και καλά, ανθρώπινα στοιχεία κι όταν του διναν ρόλο καλού φρόντιζε να τόνισει στο παίξιμο του την σκοτεινή τους πλευρά. Έτσι δεν βγαίνουν οι ήρωες καρικατούρες, αλλα πιο ανθρώπινοι, πιο γήινοι.

Κάτι τέτοιο θέλω να δοκιμάσω να κάνω εδώ αν και... λάδι μια φορά δεν θα το βγάλω τον χασάπη

:ΡΡΡΡΡΡΡΡ

Καλημέρες!!

The Motorcycle boy είπε... 3/12/06, 3:53 μ.μ.  

Είναι ένας νόμος για το εμπάργκο στην Κούβα και τις κυρώσεις των εταιρειών που σχετίζονται με τη χώρα -που έχει κάποιο παρόμοιο όνομα.
Μην ξεχνάμε πως και τα κτήνη, με ανθρώπινη ταυτότητα κυκλοφορύν.

οι σκιές μιλάν είπε... 3/12/06, 4:23 μ.μ.  

To εμπάργκο το γωρίζω - θα γράψω κάτι γι αυτό αλλά το όνομα του Νιούτον μου διαφεύγει. Θα το κοιτάξω. Ίσως συνδέεται με αυτόν τον Νιούτον του Νίξον, αν και έχω την εντύπωση πως είχε επιβληθεί νωρίτερα από την εποχή του Νίξον. Θα το τσεκάρω.

Μην ξεχνάμε πως και τα κτήνη, με ανθρώπινη ταυτότητα κυκλοφορύν.

To ίδιο και οι άγιοι και οι "κτηνοδαμαστές". Και ειλικρινά δεν ξέρω καμμιά φορα σε ποιον είναι χειρότερο να πέσεις.

Έφυγα...πάω να πάρω τα τραίνα μου. Θα τα πούμε βράδυ βραδύ πάλι.

o erwtas pernaei ap' to stomaxi είπε... 4/12/06, 12:27 μ.μ.  

Σκιές, έμα8α ότι είσαι κοντά στα μέρη μου, ρίξε κανα μέηλ σύρμα να δούμε μπας και οργανώσουμε συνάντηση!

ημεροδρόμιο είπε... 4/12/06, 4:42 μ.μ.  

Koντά δεν είμαστε - 2 Ελλάδες μας χωρίζουν σχεδόν αλλά οκ, μιλάμε..Ίσως βρεθώ Τrier κατα τις μέρες των γιορτών.

o erwtas pernaei ap' to stomaxi είπε... 5/12/06, 3:25 μ.μ.  

Τι Τρίερ ρε; εγώ στο Μίνστερ είμαι στην Βόρεια Ρηνανία Βεστφαλία. Δίπλα στο Ντόρτμουντ. Εσύ έμαθα ότι είσαι στο Ντίσελντορφ, λάθος κάνω;

οι σκιές μιλάν είπε... 5/12/06, 4:15 μ.μ.  

Hθελα να ξερα ποιος διαδίδει τέτοιες ανακρίβειες δια το άτομό μου...

χαχαχαχα...:| (<< μ'αρεσει όταν κόβεται απότομα το γελιο :Ρ)

Όχι ρε, καμμια σχέση. Στον νότο είμαι τέρμα Θεού. Γι αυτό σου 'πα δυο Ελλάδες δρόμο.

Θα σου γράψω μόλις ξελασπώσω. Για να βρεθούμε θα είναι δύσκολο αυτήν την περίοδο - ειμαι πνιγμενος ως εκεί που δεν παίρνει και δεν με παίρνει να την κάνω για διήμερα/τριήμερα πια, γι αυτό ανέφερα αυτό το περι Xmas. Υπάρχει μια περίπτωση να ανέβω Τριερ και απο κεί δεν πρεπει να είναι και πολύ μακρυα το Μινστερ.

Ίδωμεν...οτι υπα΄ρχει περίπτωση να βρεθώ στην Γερμανία με ελληνα μπλογκερ, τι να πώ; Από τ' αγραφα!

Δημοσίευση σχολίου